انجمن حمایت از حقوق کودکان

انجمن حمایت از حقوق کودکان و موزه صلح تهران برگزار می‌کنند: نشست صلح و کودکی سخنرانان: شکوه حاجی‌نصرالله: تمرین صلح؛ با ادبیات کودک لیلا کفاش‌زاده: کودک، صلح و میراث فرهنگی مژگان دستوری: کودک، صلح و توسعه آرش لطفی: کوک آب، "آب، زندگی و صلح" مژگان احمدیه: کودک، طبیعت و صلح 📅 زمان: دوشنبه ۳۰ شهریور، ساعت ۱۰ تا ۱۳ 📍 نشانی: خیابان فیاض‌بخش، پارک شهر، موزه صلح تهران @irsprcorg

انجمن حمایت از حقوق کودکان با مشارکت فرهنگسرای خانواده برگزار می‌کند: بیست و هفتمین نمایش سالانه؛ صلح جهانی شایسته همه کودکان اجرایی برای مهاجرت، جنگ و صلح با هم نوایی گروه موسیقی خورشید تابان به سرپرستی: لیلا کعبی، پایه‌گذار آموزش نقاشی بر مبنای پیمان‌نامه حقوق کودک به همراهی و رهبری موسیقی: سپیده بیگلری با نمایش نقاشی‌ها و حضور کودکان و نوجوانان خانه‌های کودک شوش، ناصرخسرو و فرهنگسرای خانواده 📅 زمان: دوشنبه ۳۰ شهریور، ساعت ۱۶ تا ۱۸ 📍 نشانی: خیابان سیدجمال الدین اسدآبادی (یوسف آباد)، خیابان بیست و یکم، بوستان شفق، سالن نمایش فرهنگسرای خانواده @irsprcorg

❇️ دیدار شبکه کمک و انجمن‌های حوزه کودک با دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک 🔹اعضای شورای راهبردی شبکه کمک و جمعی از فعالان حوزه کودک در دیدار با دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک، درباره مهم‌ترین چالش‌های پیش روی کودکان و نهادهای مدنی فعال در این حوزه گفت‌وگو کردند. 🔹در این نشست، موضوعاتی مانند موانع فعالیت و حمایت حقوقی از انجمن‌های کودک، وضعیت کودکان کار و کودکان پناهنده، حق دسترسی کودکان به آموزش، وضعیت کودکان بازداشتی، ضرورت توسعه عدالت کودک‌محور و آموزش حقوق کودک مورد بررسی قرار گرفت. 🔹نمایندگان شبکه کمک تأکید کردند که حمایت از حقوق کودک نیازمند همکاری مؤثر میان نهادهای دولتی، قضایی و جامعه مدنی است و کودکان باید به‌عنوان یکی از اولویت‌های اصلی سیاست‌گذاری اجتماعی دیده شوند. دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک نیز بر ضرورت تعامل مستمر با سازمان‌های مردم‌نهاد، حمایت از حق تحصیل کودکان و تقویت آموزش حقوق کودک تأکید کرد و آمادگی این مرجع را برای پیگیری برخی مطالبات مطرح‌شده اعلام کرد. 📌 گزارش کامل این دیدار را در سایت مهستان بخوانید. @KomakNetwork

گزارش #اجتماعی روزنامه هفت‌صبح 🔴 هر دانش‌آموز فقط ۴ متر جا دارد! در آستانه بازگشایی مدارس، تهران با بیش از یک میلیون دانش‌آموز آماده سال تحصیلی جدید می‌شود؛ اما در مناطق ۹، ۱۷ و ۱۸، کمبود فضای آموزشی و تراکم بالای کلاس‌ها همچنان یک مشکل جدی است. کاهش تراکم کلاس‌ها هم لزوماً به معنای ساخت مدارس بیشتر نیست؛ کاهش تعداد دانش‌آموزان اتباع بخش مهمی از این تغییر را رقم زده است. از کمبود معلم و بازگشت بازنشسته‌ها تا مدارس فرسوده و دوشیفته، چالش‌های آموزش‌وپرورش تهران کم نیست. 📌 آیا تهران واقعاً برای بازگشایی مدارس آماده است؟گزارش کامل را در سایت روزنامه هفت‌صبح بخوانید. 🔹 @haftsobh_news

🔹 برگزاری حضوری کلاس‌ها در همه مقاطع معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش: امسال یک میلیون و ۱۵۴ هزار کودک شش‌سال‌تمام در آستانه ورود به کلاس اول قرار دارند. فرآیند ثبت‌نام کلاس اولی‌ها تقریباً به مرحله نهایی رسیده است. برنامه قطعی آموزش و پرورش، آغاز سال تحصیلی و فعالیت کلاس‌های درس به‌صورت حضوری است. ان‌شاءالله از اول مهرماه کلاس‌ها در همه دوره‌ها و مقاطع تحصیلی به‌صورت حضوری تشکیل خواهد شد. 🔹 @haftsobh_news

🔷آمار رسمی بازماندگان از تحصیل، همه کودکان محروم از آموزش را دربرنمی‌گیرد 🔶دانش‌آموزانِ غایب ✍️هدی اوغازی‌مقدم 🔷کودکان بازمانده از تحصیل در ایران فقط آن‌ها نیستند که به مدرسه نمی‌روند. بخشی از کودکان هرگز در آمار دیده نمی‌شوند و بخشی دیگر، اگرچه در مدرسه ثبت‌نام شده‌اند، اما سر کلاس نمی‌روند و در واقعیت، فرقی با کودکی که هرگز ثبت‌نام نکرده است، ندارند. 🔷 براساس داده‌های رسمی، شمار بازماندگان از تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ حدود ۹۹۲ هزار نفر اعلام شده است؛ حدود ۱۹۲ هزار نفر در دوره ابتدایی، ۲۱۴ هزار نفر در متوسطه اول و ۵۸۶ هزار نفر در متوسطه دوم. این عدد به‌تنهایی بسیار نگران‌کننده است. 🔷 اما پرسش مهم‌تری وجود دارد: آیا این عدد تمام کودکانی را که در ایران از حق آموزش محروم مانده‌اند، دربرمی‌گیرد؟ به نظر می‌رسد پاسخ منفی باشد. ادامه مطلب 👇 https://payamema.ir/payam/164960 @payamema

🔻گزارش میدانی «شرق» از افزایش قیمت لوازم‌التحریر و شهریه‌ها، شدت فشار بر خانواده‌ها و نگرانی از ترک مدرسه‌ 🔺مهر فقیر؛ از گرانی تا ترک تحصیل ✍️ محمدحسین موسوی 🔹در آستانه شروع سال تحصیلی جدید، قیمت لوازم‌التحریر، روپوش مدرسه و شهریه مدارس که با نام «کمک به مدرسه» گرفته می‌شود، افزایش قابل توجهی داشته است؛ افزایشی چندبرابری که رسیدن مهر و هم‌زمان شدت‌گرفتن فشار اقتصادی، شرایط سختی برای خانواده‌ها ایجاد کرده است. 🔹«حامد» پدر دو کودک دبستانی می‌گوید برای خرید لوازم‌التحریر و روپوش فرزندانش نزدیک به 12 میلیون تومان پرداخت کرده و این عدد فارغ از شهریه‌ای است که می‌پردازد. هزینه این افزایش قیمت را بیشتر در این بین اما خانواده‌های کم‌برخوردار و در معرض آسیب می‌پردازند؛ خانواده‌هایی که به‌سختی معیشت خود را تأمین می‌کنند و حالا با مدرسه‌رفتن فرزندشان نیز بار سنگینی بر دوش‌شان می‌گذارد. 🔹آمارها هم نشان می‌دهد با افزایش تورم از 9 درصد در سال 1395 به 69.9 درصد در مرداد 1405، تعداد جاماندگان از تحصیل نیز افزایش یافته است. در سال تحصیلی 1395-1396 طبق آمارهای موجود 777.862 دانش‌آموز بازمانده از تحصیل در کشور وجود داشت، در سال تحصیلی 1403-1404 طبق آمار غیررسمی این عدد به نزدیکی یک میلیون نفر رسیده است و در سال تحصیلی پیش‌رو نیز پیش‌بینی می‌شود دست‌کم 950 هزار کودک از تحصیل جا مانده باشند. 🔹فروشندگان لوازم‌التحریر هم خبر از کاهش خرید مردم و افزایش اقبال به اجناس بی‌کیفیت اما ارزان می‌دهند. 🔹«خیابان انقلاب» جز کتاب و جزوه، بورس لوازم‌التحریر نیز هست. از سمت میدان تا خیابان فخررازی، به وفور مغازه‌هایی پیدا می‌شوند که با محصولات رنگی و فانتزی خود، به راسته کتاب‌فروشان انقلاب رنگ و نور می‌بخشند. یکی از این مغازه‌ها متعلق به مرد جوانی‌ است. او پشت تلفن در حال بحث با همکار دیگر خود درباره شیفت‌های کاری است و تلفنش که تمام می‌شود، چهار تا پنج مشتری در مغازه‌اش جمع شده‌اند و هرکدام قیمت یک کالا را می‌خواهند. مغازه کوچک است و در ندارد. بالای مغازه تابلوی کهنه و ازمدافتاده یک کتاب‌فروشی قدیمی دیده می‌شود که تضاد آشکاری با نورانی و رنگی‌بودن مغازه لوازم‌التحریری او دارد: «آن دفتر 450 هزار تومان، آن بسته پنج‌تایی خودکار دست شما 260 تومان است، خانم مدادی که دست شماست، 60 هزار تومان است». قیمت‌ها را می‌گوید، تمام مشتری‌ها اجناس را سر جایشان می‌گذارند و می‌روند. دختربچه مدادی با طرح سگ‌های نگهبان در دست دارد و او نیز با تشویق مادرش که می‌گوید: «جای دیگر بهترش را پیدا می‌کنیم»، مداد را سر جایش می‌گذارد. مرد جوان، کلافه از بحث تلفنی با همکار دیگرش و خسته از گرما، از شرایط بد کاسبی‌اش می‌گوید: «مردم می‌آیند، قیمت می‌کنند و می‌روند. از صبح کلا دو مشتری خرید کرده‌اند». 💢بیشتر بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1127518 @sharghdaily sharghdaily.com

آموزش‌وپرورش مازندران: در سیلاب اخیر ۶۶ مدرسه و مرکز آموزشی این استان دچار خسارت شدند که رقمی معادل ۴۵ میلیارد تومان است 🆔 @YjcNewsChannel

کارت امید مادران شارژ شد 🔹معاون وزیر رفاه: مرحله پنجم کارت امید مادران شارژ شد و مشمولان می‌توانند اقلام مورد نیاز خود را خریداری کنند. 🆔 @YjcNewsChannel

🎥 تحصیل در مدارس دولتی رایگان است 🔹فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به باشگاه خبرنگاران جوان: تحصیل در مدارس دولتی و هیئت‌امنایی طبق قانون رایگان است و هیچ اجباری برای پرداخت وجه وجود ندارد. چنانچه اولیای گرامی در این زمینه با اجبار مواجه شدند، حتماً به ادارات آموزش و پرورش منطقه خود مراجعه کنند؛ ما مکلف هستیم دانش‌آموزان را به صورت رایگان ثبت‌نام کنیم. 🔹البته اگر در مدرسه هیئت‌امنایی، با استفاده از روحیه مشارکت‌جویانه اولیا، تصمیم خاصی برای بهبود کیفیت آموزشی مدرسه گرفته شود که کاملاً اختیاری باشد، بحث جداگانه‌ای است؛ اما اصل بر عدم دریافت وجه اجباری است. 🆔 @YjcNewsChannel

فرزندکشی در ایران؛ نگاهی جامعه‌شناختی من نیستم    من رفته‌ام با زخم‌های بر بدن    بی نفس زندگی ناتمام کودکان و نوجوانان، تحمیل رنج و درد بر بازماندگان، ایجاد ترس و ناامنی در جامعه کم‌ترین نتایج فرزند کشی در جامعه است. فرزندکشی را نمی‌توان صرفاً مجموعه‌ای از جنایت‌های فردی یا نتیجه اختلال روانی مرتکبان دانست؛ این پدیده در بستر روابط قدرت، ساختار خانواده، نابرابری جنسیتی و ضعف سازوکارهای حمایت اجتماعی شکل می‌گیرد. گزارش رصد رسانه‌ای سال ۱۴۰۴ نیز نشان می‌دهد که موارد ثبت‌شده، هرچند آمار رسمی و نهایی فرزندکشی در ایران نیستند، اغلب در پیوند با خشونت خانوادگی، تعارضات زناشویی، اختلافات شدید خانوادگی و قتل هم‌زمان چند عضو خانواده رخ داده‌اند. خانواده معمولاً نخستین نهاد حمایت‌کننده از کودک تلقی می‌شود، اما در خانواده‌ای که روابط بر اقتدار مطلق والد، مالکیت نسبت به فرزند و اطاعت بی‌چون‌وچرا استوار شده باشد، کودک از «صاحب حق» به «موضوع کنترل» تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، تعارض میان والدین، جدایی، سوءظن، فشار اقتصادی، بحران منزلتی یا احساس شکست می‌تواند به خشونتی مرگبار علیه کودکان و نوجوانان و زنان منجر شود. کودک در این موقعیت نه به‌عنوان فردی مستقل، بلکه به‌عنوان بخشی از منازعه بزرگسالان دیده می‌شود. از منظر جامعه‌شناختی، تمرکز بر انگیزه شخصی مرتکب، مانند خشم، حسادت یا مشکلات روانی، نباید ما را از زمینه‌های ساختاری غافل کند. عادی‌سازی خشونت در خانواده و، ضعف آموزش مهارت‌های ارتباطی، دسترسی محدود به خدمات مشاوره و مددکاری، نبود نظام مؤثر شناسایی خانواده‌های پرخطر و کمبود حمایت از کودکان، امکان تکرار این خشونت‌ها را افزایش می‌دهد. همچنین، نبود آمار رسمی، منظم و شفاف، مسئله را از حوزه سیاست‌گذاری اجتماعی و  عمومی دور نگه می‌دارد. بنابراین مقابله با فرزندکشی نیازمند رویکردی چندسطحی است: تقویت حمایت قانونی و اجتماعی از کودک، آموزش والدین، توسعه خدمات مداخله در بحران، شناسایی زودهنگام خشونت خانوادگی و ایجاد نظام ملی ثبت داده‌ها. فرزندکشی فقط یک تراژدی خانوادگی نیست؛ نشانه‌ای از بحران در سازوکارهای حمایت اجتماعی و رابطه جامعه با حقوق کودک است. پرونده آرین گلشنی در دهه ۷۰ شمسی نشان داد که کودک‌آزاری را نمی‌توان فقط مسئله‌ای خانوادگی دانست؛ تصمیم‌های حقوقی درباره حضانت، ضعف نظارت بر خانواده‌های پرخطر و نبود سازوکار مؤثر حمایت از کودک نیز می‌توانند در ایجاد فاجعه نقش داشته باشند. در پی بازتاب  پرونده آرین و تلاش‌های حقوقی و مدنی، کودک‌آزاری در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ جرم عمومی شناخته شد؛ یعنی پیگیری آن الزاماً به شکایت خصوصی وابسته نماند. تجربه انجمن حمایت از حقوق کودکان در پیگیری پرونده آرین گلشنی نشان می‌دهد که یک تراژدی خانوادگی، در صورت پیوند با کنشگری مدنی، می‌تواند به مطالبه‌ای برای تغییر ساختارهای حقوقی و اجتماعی تبدیل شود. در آن پرونده، مسئله فقط رفتار خشونت‌آمیز پدر یا اعضای خانواده نبود؛ بلکه نظام حضانت، ضعف نظارت بر وضعیت کودک و فقدان حمایت مؤثر قانونی نیز مورد پرسش قرار گرفت. بازتاب این پرونده در کنار پیگیری‌های حقوقی و مدنی، به تقویت گفتمان عمومی درباره کودک‌آزاری و تصویب قانون حمایت از کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۸۱ کمک کرد؛ قانونی که کودک‌آزاری را جرم عمومی شناخت. از این منظر، رصد فرزندکشی در سال ۱۴۰۴ نیز نباید فقط به ثبت قربانیان محدود بماند، بلکه باید به مطالبه‌ای برای اصلاح قوانین حضانت، تقویت مداخلات حمایتی و پاسخ‌گوکردن نهادهای مرتبط با حقوق بنیادین کودکان تبدیل شود. در پی جهانی شایسته برای کودکان باشیم دکتر ثریا عزیزپناه، جامعه شناس و فعال حقوق کودک @irsprcorg

وقتی یک والد به فرزندش آسیب مرگبار می‌زند، چه اتفاقی در روان او افتاده است؟ فرزندکشی یکی از تکان‌دهنده‌ترین اشکال خشونت علیه کودک است. شاید اولین سؤالی که بعد از شنیدن چنین خبری به ذهن ما برسد این باشد: «چطور ممکن است یک پدر یا مادر بتواند به فرزند خودش آسیب بزند؟» پاسخ روان‌شناسی به این سؤال، یک علت ساده و یکسان برای همه موارد ندارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که فرزندکشی پدیده‌ای چندعاملی است. در برخی موارد، اختلالات شدید روانی، به‌ویژه اختلالات خلقی یا روان‌پریشی، مطرح بوده‌اند؛ در برخی دیگر، سابقه خشونت، تعارض شدید خانوادگی، مشکلات رابطه‌ای، فشارهای روانی و اجتماعی یا کودک‌آزاری نقش داشته‌اند. اما هیچ‌کدام از این عوامل به‌تنهایی به معنای آن نیست که فرد حتماً مرتکب چنین رفتاری خواهد شد. نکته مهم دیگری هم وجود دارد: «بیماری روانی» را نباید با «خشونت» یکی بدانیم. در یک مطالعه بزرگ درباره موارد فرزندکشی در انگلستان و ولز، در زمان وقوع جرم تنها بخشی از مرتکبان دچار بیماری روانی بودند؛ بنابراین نمی‌توان فرزندکشی را صرفاً با بیماری روانی توضیح داد. از طرف دیگر، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که در بعضی خانواده‌ها، خشونت خانگی و تعارض شدید میان والدین پیش از وقوع حادثه وجود داشته است. این موضوع اهمیت شناسایی خشونت و مداخله زودهنگام را بیشتر می‌کند. در موارد نادری نیز، اختلالات شدید روانی مانند روان‌پریشی پس از زایمان می‌توانند قضاوت و درک فرد از واقعیت را به‌شدت مختل کنند. تشخیص و درمان سریع در چنین شرایطی اهمیت حیاتی دارد. بنابراین شاید سؤال مهم‌تر این نباشد که: «چه نوع آدمی ممکن است فرزندکشی کند؟» بلکه این باشد: «چه زمانی یک خانواده در شرایطی قرار گرفته که کودک به حمایت و مداخله فوری نیاز دارد؟» وقتی خشونت در خانواده تشدید می‌شود، وقتی کودک‌آزاری تکرار می‌شود، وقتی یک والد دچار بحران شدید روانی است، وقتی تهدیدهای جدی مطرح می‌شود یا وقتی خانواده از شبکه حمایت و خدمات تخصصی محروم مانده است، نباید منتظر بمانیم تا آسیب جدی‌تری اتفاق بیفتد. پیشگیری از خشونت علیه کودک، از لحظه‌ای آغاز می‌شود که نشانه‌های خطر را جدی می‌گیریم. کودک نباید آخرین حلقه یک زنجیره خشونت باشد. سمیه امیدی، سوپروایزر صدای یارا، انجمن حمایت از حقوق کودکان @irsprcorg

فرزندکشی در سایه قانون، واکاوی ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی در نظام حقوقی ایران، مجازات جنایتِ عمدی، اصولاً قصاص است؛ اما در صورت فقدان برخی شرایط، قصاص ساقط شده و مرتکب به پرداخت دیه و حبس تعزیری محکوم می‌شود. ماده‌ ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی: «قصاص در صورتی ثابت می‌شود که مرتکب، پدر یا از اجداد پدری مجنیٌ علیه نباشد…»؛ بنابراین پدر، پدربزرگ پدری و سایر اجداد پدری، در صورت ارتکاب جنایت بر فرزند یا نوه خود، قصاص نخواهند شد و به دیه و تعزیر محکوم می‌شوند. هم‌چنین در مواردی مانند گذشت از قصاص، عدم امکان اجرای دقیق آن، ارتکاب جنایت توسط مسلمان بر غیرمسلمان یا عاقل بر مجنون و نیز ارتکاب جنایت با عضو سالم و کامل بر عضو ناقص یا معیوب، قصاص ساقط است. اما مجازات حبس تعزیری جایگزین قصاص چیست؟ ماده‌ ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی تعزیرات، در صورت تحقق شرایط مقرر، برای قتل عمد، حبس از سه تا ده سال و ماده‌ی ۶۱۴ برای برخی جنایات عمدی مادون نفس که قصاص در آن‌ها امکان‌پذیر نیست، حبس درجه شش (از ۶ ماه تا ۲ سال) مقرر کرده است. آن‌چنان که مشاهده می‌شود، مجازات مرتکب جنایت فجیع قتل می‌تواند از مرگ تا ۳ سال حبس باشد. این عدم تناسب جرم با مجازات، در مواردی که جانی در رابطه‌ای فرادست با مجنی علیه (بزه‌دیده‌ی جنایت) قرار دارد، نمود بیش‌تری پیدا می‌کند؛ مانند پدری که فرزند خود را به قتل می‌رساند، مادری که در نتیجه‌ی تنبیه شدید بدنی فرزند، به او جراحت وارد می‌کند یا پرستاری که موجب آسیب جبران‌ناپذیر جسمیِ کودک می‌شود. کارگروه اصلاح قانون انجمن حمایت از حقوق کودکان معتقد است مجازات حبس تعزیری در فرزندکشی توسط والدین یا جنایت بر کودکان توسط افرادی که در قبال کودک مسئولیت مستقیم دارند، نیازمند بازنگری فوری و تشدید است. سینا ادیب، مدیر واحد حقوقی انجمن حمایت از حقوق کودکان @irsprcorg

در پی انتشار گزارش‌های متعدد از موارد فرزندکشی، بر آن شدیم تا به ابعاد حقوقی، روانشناختی و جامعه‌شناختی این پدیده دردناک بپردازیم. تجربه انجمن حمایت از حقوق کودکان نشان می‌دهد که یک تراژدی خانوادگی، در صورت پیوند با کنشگری مدنی، می‌تواند به مطالبه‌ای برای اصلاح قوانین و تقویت مداخلات حمایتی بدل شود. ⬇️ @irsprcorg

خانه‌ای که جا ماند گزارش «شرق» از طرح اسنپ برای حمایت از خانواده‌های زن‌سرپرست آسیب‌ دیده از جنگ در هرمزگان 🖌خبرگزاری شرق تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۶/۰۹ پنج ماه از شبی که موشک خانه خانم «ر» را ویران کرد می‌گذرد. همسرش زیر آوار جان باخت و او و دو فرزندش زخمی شدند. حالا آنها در یک اتاق هتل در بندرعباس زندگی می‌کنند؛ اتاقی که سقف دارد اما برای خانواده‌ای که خانه، وسایل زندگی و یکی از اعضای خانواده‌اش را از دست داده، هنوز خانه نشده است. پنج ماه بعد از آن شب، خانه‌ای که زمانی محل زندگی این خانواده بود دیگر وجود ندارد. بخش زیادی از وسایل خانه هم از بین رفته است. خانواده بعد از حادثه مجبور شدند محل را ترک کنند، چون به آنها گفته شده بود بخش‌هایی از موشک هنوز خنثی نشده و احتمال انفجار وجود دارد. در رابطه مژگان احمدیه، فعال حقوق کودکان می‌گوید کودکی دوره‌ای تعیین ‌کننده در رشد انسان است و اتفاقاتی که در این سال‌ها رخ می‌دهد می‌تواند آثار خود را تا بزرگسالی حفظ کند. او توضیح می‌دهد که بر اساس پیمان‌نامه حقوق کودک، حق بقا و رشد همه‌جانبه، تامین منافع عالیه کودک، عدم تبعیض و مشارکت از اصول اساسی حقوق کودک است. کودک علاوه بر غذا و درمان، به سرپناه، امنیت، آرامش، آموزش، بازی، ورزش، هنر و ارتباط اجتماعی نیاز دارد. احمدیه می‌گوید کودکانی که در معرض جنگ قرار می‌گیرند، ممکن است علاوه بر آسیب جسمی، با ترس، ناامنی، بی‌پناهی و سرگردانی مواجه شوند و حتی از امکاناتی که پیش از جنگ داشته‌اند محروم بمانند. به گفته او، اگر کودک همزمان با جنگ یکی از اعضای خانواده‌اش را از دست بدهد یا مجبور شود از محیطی که در آن رشد کرده جدا شود، آسیب می‌تواند عمیق‌تر شود. احمدیه  همچنین به این نکته اشاره می‌کند که «آوارگی و سرگردانی، همراه با این احساس که نمی‌داند فردا چه اتفاقی خواهد افتاد، فقط لبخند را از صورت کودک نمی‌گیرد؛ بلکه می‌تواند سکوتی سنگین بر ذهن کنجکاو و در عین حال آسیب ‌دیده او حاکم کند.» در مورد خانواده‌هایی مانند خانواده خانم «ر»، موضوع فقط تامین یک محل اقامت نیست. کودک همزمان با از دست دادن پدر، محیط زندگی خود را هم از دست داده است. خانه‌ای که در آن پدر حضور داشته، وسایل شخصی کودک در آن بوده، اتاق و همسایه و مدرسه و دوستانش در اطراف آن بوده‌اند، حالا دیگر وجود ندارد. احمدیه می‌گوید کودکانی که والدین و سرپناه خود را در جنگ از دست داده‌اند، به دلیل همین شرایط از بخشی از نیازهای عاطفی، روانی و اجتماعی خود محروم می‌شوند و باید برای آنها فضاهای جایگزین خانوادگی و اجتماعی در نظر گرفته شود. متن کامل گزارش منتشر شده در خبرگزاری شرق را در لینک زیر بخوانید: https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1124712 @irsprcorg

انجمن حمایت از حقوق کودکان و فرهنگان برگزار می‌کند: توسعه در قامت کودکی با حضور و سخنرانی: 🔹دکتر عبدالحسین وهاب‌زاده، ایده‌پرداز مدارس طبیعت در ایران 🔹دکتر حسن عشایری، عصب‌شناس و روانپزشک 🔹دکتر ثریا عزیزپناه، جامعه‌شناس و فعال حقوق کودک دبیر نشست: 🔹مژگان احمدیه 📅 زمان: چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵- ساعت ۱۷:۳۰ 📍 مکان: پاسداران، خیابان زمرد، ناطق‌نوری، روبه‌روی دشتستان پنجم، طبقه فوقانی فروشگاه سپه، مجموعه فرهنگان پاسداران 🔸 ورود برای عموم آزاد است. @irsprcorg

تصاویری از کودکان مجروح حمله موشکی امریکا به منطقه مسکونی در سیریک 🆔 @YjcNewsChannel

🔹آسوشیتدپرس: ارتش آمریکا در حمله به لامرد از سلاح مرگبار PrSM استفاده کرد رسانۀ آمریکایی آسوشیتدپرس امروز در گزارشی تحقیقی نوشته اقدام آمریکا در حمله به «سالن ورزشی لامرد» با استفاده از موشک‌های پی‌آر‌اس‌ام انجام شده است. آسوشیتدپرس این موشک را «سلاحی مرگبار» توصیف کرده و گفته ارتش ایالات‌متحده برای اولین‌بار در لامرد از آن استفاده کرده است. این موشک می‌تواند تعداد زیادی ساچمه فلزی را در منطقه‌ای گسترده پراکنده کند. نهاد آمریکایی «ایروارز» گفته ۳ موشکی که روز ۹ اسفند به شهر لامِرد اصابت کردند، غیرنظامیانی را تا فاصله ۵۰ متری محل انفجار کشتند. به گفته این گروه، موشک‌ها بر فراز یک مجموعه ورزشی و ۲ منطقه مسکونی منفجر شدند. مقام‌های ایرانی گفته‌اند در این جنایت آمریکایی، دست‌کم ۲۱ نفر در این حمله به شهادت رسیده‌اند که ۷ نفر از آنها کودک بوده‌اند. 🔹 @haftsobh_news