شعر و متون عربی معاصر

فَاللَّهُ خَيرٌ حافِظًا وَهُوَ أَرحَمُ الرَّاحِمين. آیه ۶۴ سوره یوسف. 11:11

💠 إنما أنت ما مِلتَ إليه! الشيخ_الأكبر (محيي الدين بن عربي) قرن پنجم هجری 💠 هر چیز که در جستن آنی، آنی! #مولانا (جلال الدین محمد بلخی) قرن ششم هجری #تناظر @sherarabimoaser

مطرٌ، مطرٌ كرسالةِ حبٍّ تسيل من السماء! باران؛ بارانی شبیه نامه‌ای عاشقانه که از آسمان فرو می‌آید. #محمود_درویش #غفران_عبیات asma_abyat

عاد المطرُ، يا حبيبةَ المطرْ.. كالمجنون أخرج إلى الشرفة لأستقبلَهْ وكالمجنون، أتركه يبلّل وجهي.. وثيابي.. ويحوّلني إلى إسفنجةٍ بحريّة.. المطر.. يعني عودةَ الضباب، والقراميد المبلّلة، والمواعيد المبلّلة.. يعني عودتَكِ.. وعودةَ الشعر باران بازگشته است، ای محبوبِ باران... دیوانه‌وار به ایوان می‌شتابم تا به پیشوازش بروم؛ و دیوانه‌وار می‌گذارم صورتم را خیس کند... لباس‌هایم را... و مرا به اسفنجی دریایی بدل سازد... باران... یعنی بازگشت مه، بام‌های سفالیِ نم‌خورده، و قرارهای باران‌زده... یعنی بازگشت تو... و بازگشت شعر. #نزار_قبانی #غفران_عبیات asma_abyat

درمانده به صبح مانده‌ام چشم به‌راه وُ در ظلمت شب نیز چنانم نه ز هاتفی (تلفن) صدا برخیزد نه ز زنگ خانه‌ام آید خبر خیره مانده‌ام به راه چشم و رخساری ز دور به گمانم که تو از راه رسیدی غرقِ وهمم وُ خیال جَنّة المأویٰ‌ست عشق وُ آنکه مجنون است باشد لایقش محمد مهدي الجواهري ترجمه: #محمد_حمادی @sherarabimoaser

صباح الخیر أَنتَ بِداخِلي أَڪثَرَ مِنّي! تو درون من، از من بیشتری‌! ‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‎‌ #لاادري #غفران_عبیات asma_abyat

واني احبكِ انتِ بداية روحي وانتِ الختام و من تو را دوست دارم؛ تو آغاز روح منی و تو پایان #محمود_درویش #غفران_عبیات asma.abiyat

کتب إليها: ‏عتاب على عتبات الغياب ‏لو أنكِ ضبطتِ ساعتكِ على توقيت لهفتي العاصفة، ‏لما تركتِني في هذا الصباح أقتاتُ الخيبة وحدي.. ‏ألوذُ بأحرف نزار، أقرأ قصيدة "إلى امرأة استثنائية"، ‏وأتحسّر حين قال: "إن الحكمة هي أسوأ طبقٍ نقدمه لامرأة نحبها". ‏لكنكِ — ويا لقسوة قلبكِ — ‏ما زلتِ هناك، غارقةً في كتاب "فن اللامبالاة" كالمعتاد، ‏تمارسين البرود كطقسٍ يومي! ‏وكما قال نزار ثانيةً: ‏"لم يبقَ لي منكِ إلا خيطُ رائحة".. ‏خيطٌ يلتف حول عنقي ليخنقني بذكراكِ، ‏في كل مرة أقرأ لكِ نصاً ما، أضغط جبهتي بأصابعي ندماً على وقتٍ ضاع في انتظاركِ، ‏وأعضّ شفتي قهراً من صمتكِ المريب، ‏وتنتابني تنهيدةٌ حارقة، أعرفُ مصدرها جيداً.. ‏مصدرها خذلانكِ الذي فاق كل احتمال. برایش نوشت: ‏شکوه‌ای بر آستان غیاب اگر ساعتت را با افق اشتیاقِ طوفنده‌ی من کوک کرده بودی، مرا در این صبحدم رها نمی‌کردی تا به تنهایی، طعمِ گسِ ناامیدی را سر بکشم.. به واژه‌های نزار قبانی پناه می‌برم، شعر ‏«به زنی استثنایی» را می‌خوانم، و حسرت می‌خورم آنجا که گفت: ‏«منطق و حکمت، بدترین چیزی‌ست که می‌توانیم به زنی که دوستش داریم پیشکش کنیم.» تو اما — و امان از سنگدلی‌ات — هنوز هم آنجایی، مثلِ همیشه غرق در کتابِ «هنر ظریف بی‌خیالی»، و سردی و بی‌تفاوتی را چونان عادتی روزمره تمرین می‌کنی! و همان‌گونه که نزار دوباره می‌گوید: ‏«از تو برایم چیزی نمانده، جز رشته‌ای از یک عطر».. رشته‌ای که بر گردنم می‌پیچد تا با یاد و خاطره‌ات نفسم را ببُرد. هر بار که متنی از تو را می‌خواندم، از روی پشیمانیِ عمری که در انتظارت تباه شد، انگشتانم را بر پیشانی می‌فشردم، و از سکوتِ وهم‌آور و رازآلودت، لب‌هایم را از سرِ بغض ورمی‌چیدم، و آهی سوزان تمامِ وجودم را در بر می‌گرفت، آهی که سرچشمه‌اش را خوب می‌شناسم.. منشأ آن، جفای توست که خیلی دور از انتظار بود. پ.ن: از متن رمانی در دست نگارش! #محمد_حمادی @sherarabimoaser

قال لها: أنا رجل مهيأ دائماً للتجاوز، فلا تعتقدي أبداً أنكِ محطتي الأخيرة! به او گفت: من مردی هستم که همیشه برای گذار آماده‌ام، پس هرگز گمان نبر که تو آخرین ایستگاه منی! پ.ن: از متن رمانی در دست نگارش! #محمد_حمادی @sherarabimoaser

📝 قالوا في مذمة الخنوع والاستسلام للظروف التي تحيط بالإنسان: کبرتُ ورأيتُ أن فاقد الشيء لو سعى قد يعطيه.. وأن الكتاب قد يختلف عن عنوانه.. وأن رضا الناس ليست غاية أصلاً.. وأن باستطاعتي ان أشتري لحافاً آخر لأمد قدمي كما أريد.. وأن اليد الواحدة ربما لا تصفق لكنها تربت وتعين.. وأن أشق طريقا ثالثا حين أُخيّر بين طريقين لا أرغبهما.. 📝 در باب نکوهش نرم‌گردنی و تسلیم در برابر شرایط موجود آورده‌اند: بزرگ شدم و دیدم که «آنکه چیزی را ندارد، اگر بکوشد شاید بتواند آن را ببخشد»، و دیدم که «کتاب را نباید از روی جلدش قضاوت کرد»، و فهمیدم که «جلب رضایت همه، هدفی پوچ است»، و اینکه می‌توانم گلیمی دیگر بخرم تا پاهایم را هرطور که می‌خواهم دراز کنم، و اینکه یک دست شاید صدا نداشته باشد، اما می‌تواند نوازش کند و یاری برساند، و اینکه وقتی بین دو راهیِ ناخواسته قرار می‌گیرم، می‌توانم راه سومی برای خودم بسازم.. والحر تكفيه الإشارة..   ترجمه: #محمد_حمادی پ.ن: اگر معادل بهتری غیر از «نرم‌گردنی» برای کلمه «خنوع» در زبان فارسی سراغ دارید از طریق پیام‌های کانال برایم بفرستید. @sherarabimoaser

وقتی زن شدم و بر شانه‌ات بالا رفتم، فهمیدم از همهٔ درختان بلندتری و خواب میان بازوانت لذیذ است، لذیذ همچون خواب زیر نور ماه. #سعاد_الصباح #غفران_عبیات asma_abyat

أعرف أنكِ غضبي ولكن الغضب شيء يذهب، أما الخذلان فيبقى، أنا رجل مخذول.. می‌دانم که تو سبب برافروختگی منی، ولی خشم نمی‌ماند؛ بی‌وفایی اما ماندگار است. من مردی هستم که طعمِ بی‌وفایی را چشیده‌ام.. بخشی از یکی از نامه‌های #غسان_كنفاني به #غاده_السمان ترجمه: #محمد_حمادی @sherarabimoaser

يأتون بعد غياب يُبَعثرون مشاعرنا ثم يرحَلونّ ! بعد از غیبتی می‌‌آیند، احساسمان را در هم می‌‌ریزند و بعد می‌‌روند! #نزار_قبانی ترجمه: #محمد_حمادی @sherarabimoaser

 لقد صرتِ عذابي، وكتب علي أن ألجأ مرتين إلى المنفى، هارباً أو مرغما على الفرار من أقرب الأشياء إلى الرجل وأكثرها تجذرا في صدره، الوطن والحبّ... ‏تو به عذابم بدل شدی؛ و بر من مقدر شد که دو بار به غربت (تبعیدگاه) پناه ببرم؛ گریزان یا ناگزیر از فرار از نزدیک‌ترین دارایی‌ها به یک مرد و ریشه‌دارترین آن‌ها در سینه‌ی او، یعنی: عشق و وطن...   ‏بریده‌ای از یکی از نامه‌های #غسان_کنفانی به #غاده_السمان  ترجمه: #محمد_حمادی @sherarabimoaser

وفي اليوم العالمي للترجمة أقول: ليتني أستطيع ترجمة أشواقي وأصوغُ حنيني في الأثيرِ نغماً، وأبعثُ الشوقَ مع النسيمِ إليكِ، لتضمّ روحَكِ الغالية نفحةٌ من روحي.. و در روز جهانی ترجمه، می‌گویم: کاش می‌توانستم اشتیاقم را ترجمه کنم وُ دلتنگی‌هایم را در بی‌کرانه‌ی آفاق به نغمه‌ای بدل سازم، و این شوق را با نسیمِ صبا به سویت روانه کنم، تا شمه‌ای از جانان من، جانِ نازنینِ تو را در آغوش کشد.. #محمد_حمادی @sherarabimoaser