می‌خواهم زنده بمانم

آدم‌ها معمولاً وقتی واقعاً درک میشن، تازه میفهمن چقدر طولانی با یک نسخه‌ی نادیده‌ی خودشون زندگی کرده بودن. اتفاق‌ها عوض نمیشن، فقط یک نفر پیدا میشه که به‌جای شنیدنِ کلمه‌ها، مسیرِ پشتِ کلمه‌هات‌ رو می‌بینه. کسی که نمی‌پرسه چی شد؟ می‌فهمه چی به سرت اومده. فهمیده شدن، شبیه آرامشه؛ نه زخمی رو پاک میکنه و نه گذشته‌ات رو عوض، فقط باعث میشه دیگه لازم نباشه برای اثباتِ دردت، مدام مترجمِ خودت باشی. دنبالِ راه‌حل‌های بزرگ می‌گردیم، درحالیکه تمامِ چیزی که کم بوده، یک نفر بوده که تو رو درست بفهمتت.

ولی عزیزم، اونجا که تو داشتی برای بودن و از دست ندادن آدم‌ها تلاش می‌کردی، کسی هم بود که متقابلا تلاش کنه که تو رو از دست نده؟!

دیدین شیرازیا چقدر قشنگ صحبت می‌کنن؟! مثلا عزیزم خودش به تنهایی واژه‌ی زیباییه، حالا فکر کن شیرازیا می‌خوان بگن، میگن: عزیزوم (با تاکید بر ز). آدم قلبش اکلیلی می‌شه اصلا!!!!✨

همین که چاووشی میگه: تو سرت چی میگذره؟! چه خیالی داری؟ من که حالم پیداست تو چه حالی داری؟

شیما نوشت #از_دوست_رسیده

آدم با خودش فکر می‌کنه از اون مرحله عبور کرده و چقدر خوب تونسته باهاش کنار بیاد و حلش کنه. که بعد یهو می‌بینه معده‌اش به‌هم ریخته، پلکش می‌پره، تمامِ رور خوابه و خسته‌است و شبا با وحشت از خواب می‌پره...

ذهن من، بایگانیِ بی‌انتهایِ جزئیات است. هیچ اتفاقی در من نمی‌میرد؛ از کوچک‌ترین پروازِ یک پروانه تا بزرگ‌ترین طوفان‌های زندگی، همه با وضوحی یکسان، در من تکرار می‌شوند. من نه فراموش می‌کنم و نه رها می‌کنم؛ من فقط، در تکرارِ بی‌امانِ “همه چیز” زندگی می‌کنم.

سایه ها می‌دانند که چه تابستانی‌است. سایه‌هایی بی‌لک، گوشه‌ای روشن و پاک، کودکان احساس! جای بازی اینجاست‌...

_سهراب

_:متاسفم که نتونستنم اون‌جوری که برام می‌خواستی زندگی کنم. +: چه جور زندگی‌ای برات می‌خواستم؟ _:یه زندگی نرمال. +:می‌دونی چرا چهره‌ی آدم‌ها باهمدیگه تفاوت داره؟ برای این‌‌که همه بتونن زندگی متفاوتی داشته باشن. پس هیچ راه از پیش تعیین شده‌ای برای زندگی وجود نداره. اون‌طوری که می‌خوای زندگی کن. این چیزیه که من می‌خوام.

📽soulmit

دارم تلاش می‌کنم به کارها، چیزها و آدم‌هایی بپردازم که متقابلا به من می‌پردازن و حیفم نمی‌کنن.

عزیزم شاید آخرش چیزی از آب دربیاد که کمتر شبیه رویاهای توو سرت باشه، ولی یه‌جوری به دلت بشینه که دیگه دلت نخواد عوضش کنی.

عزیزم اگه باختیم امروز رو، فردا که برجاست.

آدم‌ها بعضا خیلی می‌تونن زیبا باشن، البته تا قبل از اینکه شروع به حرف زدن بکنن.

Daily reminder:

آدم‌ها واگیردارن؛ نه فقط با حرف‌هاشون، که با نگاه، عادات و طرزِ فکرشون. پس مراقب باش چه کسی رو به جهانِ درونت راه میدی.

اتفاقا جبرجغرافیایی خیلی تاثیر داره. اینکه تو کجا و توی چه خانواده‌ای به دنیا اومدی خیلی تاثیر داره. اینکه بابات کی باشه خیلی تاثیر داره. اینکه چهره‌ات چه شکلی باشه خیلی تاثیر داره. اما قرار نیست زمان و تلاشمون رو صرف اثبات خودمون به بقیه و دنیا بکنیم. اینکه سعی کنیم باهمه‌ی ناملایمتی ها خودمون باشیم، پای خودمون بمونیم و برای خودمون تلاش کنیم مهم‌تر و قشنگ تره. می‌دونید، شهر اونقدر میدون نداره که بخوان از همه‌ی ماها تندیس تلاش و مقاومت بسازن.✨

‏گاهی شروع نکردن، از تنبلی نیست؛ از اینه که ذهنمون خیال می‌کنه اگر هرگز وارد بازی نشیم، هرگز هم شکست نمی‌خوریم. اما هزینه‌ی نرفتن، معمولاً خیلی بیشتر از هزینه‌ی زمین خوردنه؛ چون به شکل زندگیِ نزیسته جمع می‌شه. -reihanemoqadam