uz
Feedback
می‌خواهم زنده بمانم

می‌خواهم زنده بمانم

Kanalga Telegram’da o‘tish

روزمرگی‌های یک ج‌ن‌گ‌جوی تنها و مغلوب‌. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41

Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
551
Obunachilar
+224 soatlar
+117 kun
+8630 kun
Postlar arxiv
Repost from خطِ فاج
یه‌جایی باید اون‌قدر هوای خودتو داشته باشی که حتی با عینک ته‌استکانی هم دیگه نتونی اون آدمی رو ببینی که همیشه خودش رو مقصر، کم یا زیادی می‌دید.

ممنونم عزیزم✨🌻

او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود...

دلیلِ سردردِ امشبم؟ اینکه هر تیکه از مغزم پیشِ یه آدمه؛ آدمای زیاد، آدمای متفاوت.

بانوی عزیزی امشب قدم به چشم من گذاشتن که نتونستم جلوی شوقم رو بگیرم و دوست از لطفشون صمیمانه تشکر کنم و بهشون خوش‌آمد بگم. حضورتون خیلی برای من ارزشمنده.🌻💚

آدم‌هایی که از شدت دلتنگیشون گاهی به ستوه میایم، شده حتی از کنجِ ذهنشون گذر کنیم؟

عصری که رفته بودم پشت بومِ خوابگاه، نیلوفرارو که دیدم، آسمونِ دمِ غروبو که دیدم، شد زمزمه‌ی روی لبم. گفتم بخونم شما‌هم اگه دوست داشتید بشنوید. [یکشنبه، ۱۸ مرداد ۱۴۰۵]

Repost from تآسیان
واقعاً هرچیزی زمان طلایی خودشو داره و وقتی اون زمان رو از دست میدی دیگه مهم نیست چیکار کنی، درست بشو نیست که نیست.

خطاب به خودم: از کی و چی شرم داری دختر؟! تو که هرجا رسیدی جز مهر برای همه در دلت نجوشید، که هیچوقت سعی نکردی آسیبی به کسی بزنی در حالی‌که بارها شکستی!

تکرار کرد: بی‌رحمی مسری است. (نه تنها بی‌رحمی، بلکه خوبی و بزرگ‌منشی و رفاقت، و همین‌طور هم شهامت و ترس.) (اما بی‌رحمی عمیق‌تر است. در واقع از عمق وجود آدمی برمی‌خیزد)
قطره اشکی در اقیانوس، مانس اشپربر، روشنک داریوش

Repost from گل‌سیب
اگر دوست داشتید این پیام رو فوروارد کنید بهتون بگم چنل شما به چشمِ من، چه آهنگیه.

Repost from N/a
بیاید امروز خطِ‌فاج رو ۲۰۰۰ برسونیم. برید پیش فائزه خوشگله.

زمان، ارزشمندترین دارایی آدمه. به جای حدر دادنش برای آدم‌هایی که جایی توی زندگی‌ات ندارن، اونو صرفِ خودت، علایقت و آدم‌های ارزشمند زندگیت بکن.

آدمِ آسیب‌دیده معمولاً برای خطر آماده‌تر از محبته.

فوروارد کنید با چند کلمه وایب چنلتونو بگم.

هرجا ردپای شک رو ندیدی و مصرانه از چیزی حرف زدی، به خودت شک کن.

خدای من! دیدید چیشد؟! از امروز کلی دوستِ عزیز قدم به چشم گذاشتن و ۴۰۰ تایی شدیم. چشمام پر از شوقه!! ممنونم که هستید و تلاش‌های نیمه‌ جانم رو می‌خونید و می‌شنوید. ^^ 🌻🦋🤍💚

کاش می‌تونستم به آقای بغل دستیم بگم که اتوبوس یه جای عمومیه و ما هیچکدوم علاقه نداریم با شما اکسپلورگردی کنیم. :)