|رِهــآن|
Kanalga Telegram’da o‘tish
ناشناس☆ http://t.me/HidenChat_Bot?start=8811931579 عمیقا ناقص☆ https://t.me/onlyhuman17
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
512
Obunachilar
-524 soatlar
-167 kun
-12430 kun
Postlar arxiv
511
مرگ شبیه خاموش شدن ناگهانی یک چراغ در اتاقی آشناست.
همه‌چیز سر جایش هست، اما یک چیزی کم شده؛
صدایی که عادت داشتی بشنوی، حضوری که بی‌فکر به آن تکیه می‌کردی.
جای خالی، بیشتر از خودِ رفتن دیده می‌شود.
با این حال، هیچ رفتنی همه‌چیز را با خودش نمی‌برد.
آدم‌ها در خاطره‌ها، در عادت‌هایی که از آن‌ها یاد گرفته‌ایم، در جمله‌هایی که هنوز در ذهن‌مان تکرار می‌شود، ادامه پیدا می‌کنند.
مرگ شاید پایانِ دیدن باشد، اما پایانِ اثر گذاشتن نیست.
@rehan_sto|nazanin
511
مرگ شبیه خاموش شدن ناگهانی یک چراغ در اتاقی آشناست.
همه‌چیز سر جایش هست، اما یک چیزی کم شده؛
صدایی که عادت داشتی بشنوی، حضوری که بی‌فکر به آن تکیه می‌کردی.
جای خالی، بیشتر از خودِ رفتن دیده می‌شود.
با این حال، هیچ رفتنی همه‌چیز را با خودش نمی‌برد.
آدم‌ها در خاطره‌ها، در عادت‌هایی که از آن‌ها یاد گرفته‌ایم، در جمله‌هایی که هنوز در ذهن‌مان تکرار می‌شود، ادامه پیدا می‌کنند.
مرگ شاید پایانِ دیدن باشد، اما پایانِ اثر گذاشتن نیست.
@rehan_sto|nazanin
511
Repost from N/a
من عمیقاً ناقصم.
نه اون‌قدر بااستعداد که بدرخشم، نه اون‌قدر بی‌خیال که اهمیت ندم.
همیشه یه چیزی کم بوده؛یه مهارت، یه موفقیت، یه ویژگی، یه نسخه‌ی بهتر از خودم.
و عجیب اینجاست که هرچی بیشتر تلاش می‌کنم کامل‌تر بشم، بیشتر متوجه ناقص بودنم می‌شم.
511
Repost from N/a
من عمیقاً ناقصم.
نه اون‌قدر بااستعداد که بدرخشم، نه اون‌قدر بی‌خیال که اهمیت ندم.
همیشه یه چیزی کم بوده؛یه مهارت، یه موفقیت، یه ویژگی، یه نسخه‌ی بهتر از خودم.
و عجیب اینجاست که هرچی بیشتر تلاش می‌کنم کامل‌تر بشم، بیشتر متوجه ناقص بودنم می‌شم.
