♪ܝِ݅ܝܦ̇ܝ̇ߺߊ
Kanalga Telegram’da o‘tish
عـمقِ تـاریکِ یـک نویسـنده..... @parabox00bot
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
209
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
Ma'lumot yo'q7 kun
-1530 kun
Postlar arxiv
تو نماندی…
تا بگویم عاشقانه‌هایم را،
رنج‌های تنیده در سکوتِ نامت را،
قصه‌هایی را که از خیالِ چشمانت نوشته بودم.
تو نماندی…
تا ببینی گل‌هایی را که به شوق تو شکفت،
نقشی که از لبخندت کشیدم،
و اشکی که بی‌تو، در شبِ بی‌پایان چکید.
تو نماندی…
تا بفهمی لرزشِ صدای دلم را،
حسرتِ نگاهِ بی‌پناهَم را،
و دردی را که از نامِ تو، مأوا گرفت.
آری، زود رفتی…
زودتر از رسیدنِ پاییز و ریزشِ برگ‌ها.
پنداشته بودم، رفتن‌ها سهمِ خزان است،
اما تو در بهاران رفتی…
و بهارم، خزان شد!
درختان هرگز دوباره جوانه نزدند،
و شکوفه‌ها، خوابِ بازگشت تو را ندیدند.
آه… ای خزانِ زندگی‌ام،
ای گلِ پرپرِ من،
ای اندوهِ بی‌پایان،
ای مسافرِ جاده‌های بی‌خبر!
کاش می‌شد، بازگشتت را آرزو کنم،
اما افسوس…
تو باز نمی‌گردی، و دلِ من
تا ابد محکوم است
به تنهایی و دلتنگی…
_غـزل
من افسرده نیستم و زندگی رو هم خیلی دوست دارم آـبی، ولی فکر می‌کنم دیگه نمی‌شه این زندگی رو به جایی رسوند.
