♪ܝِ݅ܝܦ̇ܝ̇ߺߊ
Kanalga Telegram’da o‘tish
عـمقِ تـاریکِ یـک نویسـنده..... @parabox00bot
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
209
Obunachilar
-224 soatlar
Ma'lumot yo'q7 kun
-1630 kun
Postlar arxiv
«وسوسه‌ی آب»دشتِ داغ و تشنه و بی‌آب و تاب وعده می‌دادم به خود با یک سراب ای دریغ از برکه‌ای در این کویر جایِ آب، آمد به جانم باز تیر چون دویدم سویِ آن آبیِ دور خنده زد بر حالِ من، دستانِ نور آب، تصویری شد از رؤیایِ من عکسی از لبخندِ سردِ جایِ من تا که دستم را رساندم بر سرش آب شد در پیشِ چشمانِ ترش نیست غیر از تشنه‌کامی، در میان بازیِ رنگ است و نوری ناتوان ای که می‌جویی در این صحرا، وفا سرزنش‌گر باش بر این ادعا، ما همه سرگشته در این جاده‌ایم رهسپارِ قصه‌یِ بی‌باده‌ایم.
_غـزل
«وسوسه‌ی آب»دشتِ داغ و تشنه و بی‌آب و تاب وعده می‌دادم به خود با یک سراب ای دریغ از برکه‌ای در این کویر جایِ آب، آمد به جانم باز تیر چون دویدم سویِ آن آبیِ دور خنده زد بر حالِ من، دستانِ نور آب، تصویری شد از رؤیایِ من عکسی از لبخندِ سردِ جایِ من تا که دستم را رساندم بر سرش آب شد در پیشِ چشمانِ ترش نیست غیر از تشنه‌کامی، در میان بازیِ رنگ است و نوری ناتوان ای که می‌جویی در این صحرا، وفا سرزنش‌گر باش بر این ادعا، ما همه سرگشته در این جاده‌ایم رهسپارِ قصه‌یِ بی‌باده‌ایم.
_غـزل
«رقصِ بی‌حاصل»دشتی که در آن، خورشیدِ کور، خنجر می‌کشد بر سینهٔ غبار، و من، تشنه‌ای که در وهمِ خویش، به دنبالِ آبی‌ام در قعرِ انتظار. ناگهان، بر افقِ دوردست، دریاچه‌ای لرزید، صاف و سرد، آبیِ گنگی که در قلبِ عطش، بر پیکرِ خشکِ زمین، خنده کرد. دویدم… با پاهای زخمی و خسته، به سویِ آن خیالی که ریشه نداشت، دریغ! که آن برکهٔ بلورینِ پاک، تنها خاکی بود که با نور، پیوند داشت. ای سراب! ای حقیقتِ دروغینِ من، چقدر شبیه توام، سرگردان و دور؛ من هم در چشم‌هایِ خیرهٔ این شهر، چیزی جز انعکاسِ عطش نیستم… درست مثل تو؛ موجی که می‌میرد، بی‌آنکه خیس کند خاکی را.
_غـزل
Repost from قرنطینه‌یِ کنکوری ؛
این پیامو فور کنین، میخوام بیام چنل‌هاتون یه سری بزنم ببینم حال ۴۰۶ها چطوره!🌸
هر پستی هم که دوست داشته باشم فور میزنم.
