`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

- هوشنگ ابتهاج

اینجا خاورمیانه است، عزیز من؛ احساس غربت نکن. در این جغرافیا، خانه را با مرز نمی‌شناسند؛ با داغ می‌شناسند. خاکِ اینجا آن‌قدر خون به خود دیده که دیگر بوی باران هم حافظه‌اش را نمی‌شوید. اینجا مرگ، اتفاق نیست؛ همسایه‌ای قدیمی‌ست. کودک‌ها پیش از رؤیا، صدای وداع را یاد می‌گیرند و غروب، هر شب بر گورِ آرزوهای تازه می‌ایستد. اگر دلت گرفت، تعجب نکن؛ این سرزمین سال‌هاست از اندوه نفس می‌کشد. اینجا حتی امید هم، وقتی از کوچه‌ها عبور می‌کند، سرش را پایین می‌اندازد.

«وقتی واقعیت خسته‌ات می‌کند، قصه‌ها دستت را می‌گیرند.»

ظرفیت نداره. جوین باشی قشنگ تره.💗

+‹ حتما جوینم باشید تا در فولدر قرار بگیرید و 100+ داشته باشید 🎙›

پیام فولدر تا زمانی که فولدر گذاشته نشده پاک نکنید.

- وحشی بافقی

اولین بار نیست که از زیرِ آوارِ خودم بیرون می‌آیم. اولین بار نیست که امید، بی‌صدا در را پشتِ سرش می‌بندد و مرا با سکوتِ این خانه تنها می‌گذارد. و اولین بار هم نیست که تکه‌های شکسته‌ی روحم را کنار هم می‌نشانم، زخم‌ها را با نخِ صبر می‌دوزم و وانمود می‌کنم هنوز می‌شود ادامه داد. می‌گویند هر زخمی روزی التیام پیدا می‌کند. اما هیچ‌کس نمی‌گوید با ردّ زخم چه باید کرد. با اندوهی که در تار و پودِ آدم ریشه می‌دواند، با غمی که دیگر مهمان نیست؛ صاحبخانه است. شاید روزی همه‌چیز تمام شود؛ اما آیا پایان، حافظه‌ی روح را هم خاموش می‌کند؟ آیا می‌شود این روزهای تلخ را از جان شست؟

-فروغ فرخزاد