ناتموم؛

حتی اگر یک زن از ما بماند که روز آزادی کِل بکشد، کافیست.

ما هم دلمان می‌خواست بوسیده شویم اما ایران باعث شد پوسیده شویم.

‏خستگی من از کار نیست، از بی‌معنی شدن تلاشه. NiNa @Kafiha

ما تا وقتی که اینا باشن شرقی غمگینیم.

زنده شدن حسی خوندن پیامای آدمی که خیلی وقته باهاش شبیه قبل ارتباط زیاد نداری <<<<

ایران حیف شد، نه براي خاکش، براي دل‌هایی که توش پیر شدن بی‌رویا.

پروردگارا من رو از شر این جغله پسرهای شونزده هیفده ساله که فکر می‌کنن هم‌سن‌شون هستم راحت کن. آخه من چه حرفی می‌تونم باهات داشته باشم بچه. تف تو بیبی فیس بودن.

کسی که بهت ماهیگیری یاد میده هزاربرابر باارزش‌تر از آدمی هست که بهت ماهی میده.

ما به اضطرار در لحظه زندگی می‌کنیم این با زیستن کسی که برای خوشی در لحظه زندگی می‌کند، بسیار متفاوت است.

مگه انسانی هم هست که مقابله وطنش و هم خونش، مسلح وایسته و غمش رو نظاره‌گر باشه؟ + بله چون اینا انسان نیستن.

واقعا نه پول دارم، نه سفر زیاد، نه خیال آسوده، نه نوتیف هیجان انگیز و دلهره آور؛ نه خانی می‌ره نه خانی میاد، ایرانی هم که هستم؛ نه گذشته، نه آینده. ریدم تو این زندگی که کردم.

نرخ تورم ۱۲۰ درصده، مبلغی که به حقوق مردم اول هر سال اضافه می‌کنن ۲۰ درصده. :)))) اگر این مملکت دست دلقک‌ها نیست، پس چیه؟

چند وقت پیش یه پادکست گوش میدادم که یه طبیعت‌گرد از تجربه‌هاش می‌گفت. درباره یه چیزی صحبت کرد که خیلی توی ذهنم موند و بولد شد بین یک ساعت حرفایی که میشنیدم. ازش پرسیدن که چه‌ چیزی رو دوست داری به آدما یاد بدی؟ میگفت طبیعت صدای خودش رو داره، دوست دارم به آدما یاد بدم وقتی به طبیعت میرین موزیک نذارید صداش رو بلند کنید؛ اتفاقا زیبایی این فضا نه تنها در چیزی که می‌بینی، بلکه در چیزی که میشنوی هم هست. راستش من از اون موقع دیگه هیچوقت دوست نداشتم توی طبیعت موزیک بذارم؛ حتی موزیک‌های فاخر و قشنگ.

جانش ایران بود، غمش ایران بود، خودش ایران بود. کارِ "نوشته" نیست. یک "متن" نمی‌تواند بزرگیِ بهرام بیضایی را برساند. چنان ناراحتم که هر چه بگویم، احساسی که الان دارم، منتقل نمی‌شود. ما خالی شده‌ایم، خالی، خالی. #معین_دهاز

حالا تهش می‌فهمیم اونایی که مردن زندگی بهتری از ماها دارن که هرروز با چنگ و دندون و دهن سرویسی واسه زنده موندن می‌جنگیم.

حالا ما کم خودمون تو مملکتِ بدبختی‌ها هستیم، این pms چی بود، آدم از زندگی سیر میشه. به این جهانی که دیزاین کردی ۱ از ۱۰۰ ام نمیتونم بدم مشتی.

این روزها برام صدای سکوت و سوت کتری رو داره؛ رو اعصابه، رو اعصابه، رو اعصابه.