عنکبوتها روی ستون فقراتم میرقصند.
Kanalga Telegram’da o‘tish
ژن، ژیان، ئازادی
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
316
Obunachilar
+4224 soatlar
+457 kun
+4730 kun
Postlar arxiv
تنها چیزی که قلبمو آروم میکنه اینه که میدونستی چقدر دوستت دارم. میدونستم چقدر دوستم داری. هر جا که باشم، هر جا که برم، با خودم عشقی که بهم دادی رو میبرم.
فکر به اینکه مهر نزدیکه و دانشگاه باز میشه و تو نیستی که بغل دستت بشینم قلبمو تیکهتیکه میکنه.
اوایل اعتراضات دی ماه بود و خبر کشته شدهها و دستگیریها رو که میدیدیم با هم در موردشون حرف میزدیم و از خشم و ناراحتیمون میگفتیم. اینکه امیدوارم بودیم این بار تموم میشن. من نمیتونم باور کنم که تو رو از ما گرفتن، از زندگیت، از همهی چیزهایی که عاشقشون بودی. برای من هشت ماه نیست. برای من دیروزه. من هیچوقت نمیتونم باور کنم که نباشی. تمام وجودم دلتنگیه.
انقدر پر از خشمم که واقعا نفس کشیدنم سخت شده. ازت بیزارم جمهوری اسلامی.
یه چیزهایی میبینم که میخوام روزی دویست بار بمیرم. صد بارش از دست حکومت جمهوری اسلامی. صد بارش از دست مردمی که به ظاهر عرزشی نیستن اما باورهاشون همینو میگه در موردشون.
به دختر پدری که به ناحق به پدر کولبرش تیر زدن بگی چرا آنلاین شاپ راه انداختی؟
واقعا خیلی خیلی تلخه و بیشرفی محضه که به خواهر کشتهشدههای دی ماه بگی تو داری با پستهای داداشت سعی میکنی پیچت رو بیاری بالا!
یه چیزی به طرز شدیدی ناراحت و عصبیم میکنه. اینکه یه سری از آدمها قضاوتهای بیرحمانهای نسبت به خانوادههای کشتهشدگانِ به دست جمهوری اسلامی داره. از تکتک قربانیهای اعتراضات بگیر تا کولبرهای لب مرز و اقلیتهای قومی و دینی بلوچستان تا جایجای ایران. اونم اینه که اون افراد خانواده رو لایق ادامهی امور زندگیشون نمیدونن. کسب و کار جدید راه نندازن. عمل زیبایی نکنن. عکسی از خودشون و خانوادهشون به اشتراک نذارن. به دیدن دوست یا سفر نرن. بیرحمانهترین کاری که میتونید بکنید اینه که وقیحانه همچین چیزهایی رو به زبون بیارید و قلبشون رو بیشتر بشکونید. خونم به جوش میاد. ناامیدم میکنن. هر کلمهای که از دهنتون در میاد قدرت این رو داره دلشون رو سر سوزنی تسکین بده اما تصمیم یهسریها اینه که همهی رفتار این عزیزها رو زیر نظر بگیرن و کلماتی رو با بدجنسی و بیشرفی تمام بیان کنن. کاش هیچوقت داغ نبینید تا نفهمید ادامه دادن زندگی و جنگیدن هر روزهی اینکه بتونن دووم بیارن تا یاد عزیزشون رو زنده نگه دارن یعنی چی.
بعضیها هنوز متوجه نشدن که عزاداری ایرانی دیگه روضه خوندن و گل مالوندن به سر نیست، ایستادگیه. این یه اجباره و اونا حقشو دارن به روش خودشون پیش برن.
وای کون بومریمو کاش جمع کنم رفتم لینک بدون ریکوئستی گذاشتم خاکبرسرم
هیچی نپرس. به علت محبوبیت زیادی به راسی جوانه فعلا برگشت.
https://t.me/+Es7oUxCClOQ0OTg0
یه طرف شام درست کردن بماند اینکه فکر کنی چی درست کنی هم بماند. اینکه انقدر درست کنی که انگار نذریه خیلی بماند.
