uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

خطِ دل

خطِ دل

Kanalga Telegram’da o‘tish

از دل نوشتم؛ شاید کسی خودش را میان واژه ها پیدا کند...🌱 میشنومتون🙂🫴🏻 http://t.me/HidenChat_Bot?start=6736365013

Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
296
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
Ma'lumot yo'q7 kun
-130 kun
Postlar arxiv
یجوری تایم خوابم بهم ریخته ک هرشب دارم فردا میخوابم...🦥

تو به اندازه پونزده دقیقه آخر بازی آرژانتین و مصر زیباییی🙃

امیدوارم گریه مسی هم ببینیم امشببببببب😁

و ای کاش هیچ گاه پناهت دلیل غمت نشود...:)

درونم كسى بيدار شده است كه اگر تمام جهان پشتش را خالى كنند باز هم فرو نمى ريزد. او ياد گرفته است ريشه باشد نه پیچکی محتاج ديوار...

درونم كسى بيدار شده است كه اگر تمام جهان پشتش را خالى كنند باز هم فرو نمى ريزد. او ياد گرفته است ريشه باشد نه پیچکی محتاج ديوار...

درونم كسى بيدار شده است كه اگر تمام جهان پشتش را خالى كنند باز هم فرو نمى ريزد. او ياد گرفته است ريشه باشد نه پیچکی محتاج ديوار...

در تاریخ بنویسید؛ آقای ما به اندازه همان تک عبای سوخته اش از‌خاک ایران نگذشت...

در تاریخ بنویسید؛ آقای ما به اندازه همان تک عبای سوخته اش‌ از‌خاک ایران نگذشت...

در تاریخ بنویسید؛ آقای ما به اندازه همان تک عبای‌سوخته اش‌ از خاک ایران نگذشت...

در تاریخ بنویسید آقای ما به اندازه همان تک عبای سوخته اش هم از خاک ایران نگذشت...

اینروزا وسط معده دردام یه مقداری هم زندگی میکنم ...

اینبار شما مارو می‌بینید ولی ما شمارو نمی‌بینیم اما دوستتون داریم آقا جان...
#رهبر_شهیدم

اینبار شما مارو می‌بینید اما ما شما رو نمی‌بینیم ولی دوستتون داریم آقا جان...
#رهبر_شهید

؛
؛

میشود نیمه شبی گوشه ی بین الحرمین من فقط اشک بریزم تو تماشا بکنی...

روان فرسوده می‌شود؛ وقتی عقل حقیقت را می‌داند اما دل هنوز رهایش نکرده است...

از شهر خیآلم‌ گذشتم‌ ، در تماﻡ کوچه‌هایش‌ تو بودی...

آدم‌ها برمی‌گردند؛ اما نه به همون شکلی که رفته بودند. ما آدم‌ها رو در حافظه‌مون مومیایی می‌کنیم و وقتی دوباره می‌بینیمشون تعجب می‌کنیم که چرا اون چیزی که فکر می‌کردیم نیستند. ما عاشق خاطراتمون هستیم، نه آدم‌ها...

آدم‌ها برمی‌گردند؛ اما نه به همون شکلی که رفته بودند. ما آدم‌ها را در حافظه‌مون مومیایی می‌کنیم و وقتی دوباره می‌بینیمشون تعجب می‌کنیم که چرا اون چیزی که فکر می‌کردیم نیستند. ما عاشق خاطراتمون هستیم، نه آدم‌ها...