مُطاٰب؛

کوتاه باد عمری که به تلخی میگذرد...!

تو هم شبیه خودم،در دلت تَرَک داری وچون شبیه منی،ارزشِ محک داری؛

و چشمهایش... چگونه وقت خیره شدن می درند و او چگونه از کنار درختان خیس می گذرد صبور،سنگین،سرگردان؛

خُرد کن لامذهب آن کوه غرورت را بگو؛ دوستت دارم مگر چیزی ز تو کم می‌شود؟

...🙃

هوالمعشوق🫀/:

چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت که یک دم از تو نظر بر نمیتوان انداخت، بلای غمزه نامهربان خون خوارت چه خون که در دل یاران مهربان انداخت،

اینجا حرف زدن چقدر برام غریبه🚶🏻‍♀

چقدر از همه اون روز ها پرت شدم بیرون🚶🏻‍♀

فعلا هیچ...

اشک خودتو فرو بردن باعث میشه اشک خیلی هارو دربیاری...

گوش شنوا نیست در این دار مکافات محکوم به زندان دل‌آزار سکوتیم؛

گل چو خندید محال است دگر غنچه شود سر چو آشفته شد از عشق بسامان نشود؛

جای چه وهم و فهم است کاندر حوالی تو نه روح لایق افتد نه عقل در خور آید؛

جانا ز فراق  تو این محنت جان  تا کی دل در غم عشق تو،رسوای جهان تا کی؛

عـشق! ای‌پیشامدزیبای‌ماضیِ‌بعید.. هیچ‌می‌دانی‌که‌آثارتواستمراری‌اند...🌱 ‌

بہ‌نام دلبر🫀/:

آن چه در غیبتت ای دوست به من می‌گذرد نتوانم که حکایت کنم الا به حضور؛

درد دل با سنگدل گفتن چه سود باد سردی می‌دمم در آهنت؛

منِ سرمازده را گرم در آغوش بگیر به هوای بغلت بود که سرما خوردم؛