«ادبیاتِ عُصیان»

چجوری هستش شرایط کلاسا چجوری ارائه میشع

.

از کِی شروع ميشه؟

درود بر شما. بله، هنوز برای دوتا مسافرِ گلستان جا هست :)

سلام ببخشید برای گلستان خوانی پیام میدم ظرفیت دارید

وین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانم محمدرضا شفیعی کدکنی

.

امیدوارم لذت برده باشید🪷.

گاهی فقط یک "الف" کوچک، می‌تواند فاصله‌ی میان "مرگ" و "جاودانگی" باشد! کـیمیاکـریم‌زاده.

شاید بد نباشه از امروز، وقتی وارد این ماه می‌شویم، به یاد داشته باشیم که نام اصلی‌اش اَمُرداد است؛ ماهی که ایرانیان باستان آن را نماد بی‌مرگی، رویش و جاودانگی می‌دانستند.

پس چرا امروز می‌گوییم «مرداد»؟ در گذر زمان و بر اثر تحول طبیعی زبان فارسی، پیشوند «اَ» از ابتدای واژه حذف شد و «اَمُرداد» به «مرداد» تبدیل شد؛ شکلی که امروز در تقویم رسمی ایران هم به کار می‌رود. اما از نظر واژه‌شناسی حذف این «اَ» باعث شده معنای اصلی واژه وارونه شود؛ چون «مرداد» به‌تنهایی یادآور «مرگ» یا «مردنی بودن» است، نه جاودانگی. به همین دلیل بسیاری از زبان‌شناسان و پژوهشگران فرهنگ ایران باستان، شکل «اَمُرداد» را دقیق‌تر و اصیل‌تر می‌دانند.

یک نکته جالب دیگر هم اینکه در آیین زرتشتی، امرداد یکی از امشاسپندان است؛ یعنی نماد جاودانگی و نگهبان گیاهان و همه رستنی‌ها. به همین دلیل، پیوند زیبایی میان امرداد، زندگی، سرسبزی و تداوم حیات وجود داره :)

ریشهٔ واژه «اَمُرداد» واژه «اَمُرداد» از واژه اوستایی اَمِرِتات (Amərətāt) آمده است. این واژه از سه بخش ساخته شده: اَ = پیشوند نفی، به معنای «نه» یا «بی» مِرِت / مَرْتَ = مرگ، مردنی بودن ـات = پسوند اسم‌ساز در نتیجه، اَمُرداد یعنی: نامیرایی، جاودانگی و فنا‌ناپذیری.

نام درست این ماه، "اَمُرداد" است. واژه‌ای که بیش از سه هزار سال قدمت دارد و معنایش دقیقا "نامیرایی" و "جاودانگی" است. جالب‌تر اینکه فقط با حذف یک "الف" در ابتدای کلمه، معنای آن کاملاً برعکس شده؛ از جاودانگی رسیده‌ایم به...مرگ!

تا پیش صفر بود محرم تا از پس تیر هست مرداد از دولت و بخت شاد بادی وانکس که به تو نه شاد ناشاد این رنج که هست بر زیادت بر دیده و جان دشمنت باد مسعود سعد

مرداد مه است سخت خرم می نوش پیاپی و دمادم مسعود سعد

اول مردادتون بخیر باشه عزیزان.