𝖲𝗎𝗆𝗆𝖾𝗋 𝖢𝗁𝗂𝗅𝖽⊹ ׅ ࣪

𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐘𝐨𝐮 𝐤𝐧𝐨𝐰, 𝐌𝐨𝐨𝐧𝐲, 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐚 𝐭𝐞𝐫𝐫𝐢𝐛𝐥𝐞 𝐡𝐚𝐛𝐢𝐭. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐈 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐬𝐞𝐯𝐞𝐫𝐚𝐥. 𝐁𝐞 𝐬𝐩𝐞𝐜𝐢𝐟𝐢𝐜. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐘𝐨𝐮 𝐥𝐨𝐨𝐤 𝐚𝐭 𝐦𝐞 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐚𝐥𝐫𝐞𝐚𝐝𝐲 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐞𝐱𝐚𝐜𝐭𝐥𝐲 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐈'𝐦 𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐬𝐚𝐲. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐏𝐞𝐫𝐡𝐚𝐩𝐬 𝐭𝐡𝐚𝐭'𝐬 𝐛𝐞𝐜𝐚𝐮𝐬𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐬𝐚𝐲 𝐭𝐡𝐫𝐞𝐞 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠𝐬. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐀𝐧𝐝 𝐲𝐞𝐭 𝐲𝐨𝐮 𝐥𝐢𝐬𝐭𝐞𝐧 𝐭𝐨 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐬𝐢𝐧𝐠𝐥𝐞 𝐨𝐧𝐞. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐔𝐧𝐟𝐨𝐫𝐭𝐮𝐧𝐚𝐭𝐞𝐥𝐲. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐓𝐡𝐚𝐭'𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐟𝐚𝐜𝐞 𝐬𝐚𝐲𝐬. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐌𝐲 𝐟𝐚𝐜𝐞 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐧𝐞 𝐨𝐟 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐛𝐮𝐬𝐢𝐧𝐞𝐬𝐬. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐒𝐡𝐚𝐦𝐞. 𝐈 𝐰𝐚𝐬 𝐡𝐨𝐩𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐦𝐚𝐤𝐞 𝐢𝐭 𝐦𝐲 𝐟𝐚𝐯𝐨𝐮𝐫𝐢𝐭𝐞 𝐛𝐮𝐬𝐢𝐧𝐞𝐬𝐬. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐘𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐢𝐦𝐩𝐨𝐬𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐀𝐧𝐝 𝐲𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐥 𝐡𝐞𝐫𝐞. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐒𝐨𝐦𝐞𝐨𝐧𝐞 𝐡𝐚𝐬 𝐭𝐨 𝐤𝐞𝐞𝐩 𝐲𝐨𝐮 𝐨𝐮𝐭 𝐨𝐟 𝐭𝐫𝐨𝐮𝐛𝐥𝐞. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐍𝐨, 𝐲𝐨𝐮 𝐝𝐨𝐧'𝐭. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐍𝐨? 𝐒𝐢𝐫𝐢: 𝐘𝐨𝐮 𝐬𝐭𝐚𝐲 𝐛𝐞𝐜𝐚𝐮𝐬𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐦𝐞. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐓𝐡𝐚𝐭'𝐬 𝐚 𝐫𝐞𝐦𝐚𝐫𝐤𝐚𝐛𝐥𝐲 𝐜𝐨𝐧𝐟𝐢𝐝𝐞𝐧𝐭 𝐚𝐬𝐬𝐮𝐦𝐩𝐭𝐢𝐨𝐧. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐋𝐨𝐨𝐤 𝐚𝐭 𝐦𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐦𝐞 𝐈'𝐦 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬 𝐝𝐨𝐞𝐬. 𝐅𝐨𝐫 𝐨𝐧𝐜𝐞, 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬 𝐝𝐨𝐞𝐬𝐧'𝐭 𝐬𝐦𝐢𝐥𝐞. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐘𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐧𝐨𝐭 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐂𝐚𝐫𝐞𝐟𝐮𝐥, 𝐌𝐨𝐨𝐧𝐲. 𝐈 𝐦𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐬𝐭𝐚𝐫𝐭 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐲𝐨𝐮 𝐦𝐞𝐚𝐧 𝐢𝐭. 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐌𝐚𝐲𝐛𝐞 𝐈'𝐯𝐞 𝐛𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐚𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐥𝐨𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐚𝐧 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐓𝐡𝐞𝐧 𝐰𝐡𝐲 𝐝𝐢𝐝𝐧'𝐭 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐦𝐞? 𝐑𝐞𝐦𝐮𝐬: 𝐁𝐞𝐜𝐚𝐮𝐬𝐞 𝐲𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬 𝐁𝐥𝐚𝐜𝐤. 𝐘𝐨𝐮'𝐝 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐥𝐞𝐭 𝐦𝐞 𝐡𝐞𝐚𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐞𝐧𝐝 𝐨𝐟 𝐢𝐭. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐏𝐫𝐨𝐛𝐚𝐛𝐥𝐲 𝐧𝐨𝐭. 𝐇𝐞 𝐬𝐦𝐢𝐥𝐞𝐬. 𝐒𝐢𝐫𝐢𝐮𝐬: 𝐁𝐮𝐭 𝐈'𝐝 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐥𝐞𝐭 𝐲𝐨𝐮 𝐟𝐨𝐫𝐠𝐞𝐭 𝐢𝐭, 𝐞𝐢𝐭𝐡𝐞𝐫.

یک آینه را تصور کنید. وقتی جلوی آینه می‌ایستیم، تصویر ما شبیه خودمان است، اما بعضی ویژگی‌های آن نسبت به ما قرینه شده‌اند. در برخی مدل‌های فیزیکی، دانشمندان تصور می‌کنند شاید برای جهان ما نیز یک جهان قرینه وجود داشته باشد. این جهان لزوماً به این معنی نیست که در آن دقیقاً یک «زمین» و یک «انسان» مانند ما وجود دارد؛ بلکه منظور این است که ممکن است ذرات و قوانین فیزیکی آن جهان، رابطه‌ای آینه‌ای یا متقارن با جهان ما داشته باشند. بنابراین، «جهان آینه‌ای» را نباید با یک جهان خیالی که در آن یک نسخهٔ دقیق از هر انسان وجود دارد اشتباه گرفت.

نه لزوماً. مدل‌های مختلفی برای جهان آینه‌ای پیشنهاد شده‌اند و همهٔ آن‌ها یک چیز را نمی‌گویند. در بعضی مدل‌ها، جهان آینه‌ای می‌تواند ذراتی داشته باشد که شبیه ذرات جهان ما هستند، اما رفتارشان نسبت به برخی نیروها یا ویژگی‌های فیزیکی متفاوت باشد. برای مثال، ممکن است در آن جهان چیزی شبیه به: - مادهٔ معمولی ما - اتم‌ها و ذرات بنیادی - ستاره‌ها - کهکشان‌ها وجود داشته باشد؛ اما نحوهٔ برهم‌کنش این اجزا با جهان ما بسیار متفاوت باشد.

اگر ماده‌ی جهان آینه‌ای با نور ما برهم‌کنش نداشته باشد، تلسکوپ‌های معمولی نمی‌توانند مستقیماً آن را ببینند. اما دانشمندان می‌توانند به دنبال اثر غیرمستقیم آن باشند.

بر اساس مدل استاندارد کیهان‌شناسی، جهان ما در گذشتهٔ بسیار دور بسیار داغ و چگال بوده و از آن زمان در حال انبساط است. برخی مدل‌های نظری پیشنهاد کرده‌اند که ممکن است در ارتباط با آغاز جهان، ساختاری قرینه نسبت به جهان ما وجود داشته باشد. در برخی از این ایده‌ها، جهان ما و یک جهان قرینه می‌توانند در دو سوی رویداد آغازین کیهان قرار داشته باشند.

ما زمان را به شکلی تجربه می‌کنیم که گذشته از آینده جداست؛ مثلاً ابتدا یک لیوان روی میز است و بعد ممکن است بیفتد و بشکند. در برخی مدل‌های کیهان‌شناسی، امکان بررسی جهانی مطرح شده که نسبت به جهان ما رابطهٔ متفاوتی با جهت زمانی داشته باشد.

ممکن است جهان آینه‌ای فقط شامل ذرات و ساختارهایی باشد که ویژگی‌های بنیادی متفاوتی دارند. ایده‌ی "یک نسخه‌ دیگه از خودمون" بیشتر در داستان‌های علمی‌تخیلی دیده می‌شود تا در چیزی که فیزیکدانان توانسته‌اند اثبات کنند.

این دو مفهوم گاهی با هم اشتباه گرفته می‌شوند. جهان آینه‌ای: ایده‌ای است که در آن یک بخش یا جهان قرینه با جهان ما، از نظر برخی ویژگی‌های بنیادی فیزیکی مطرح می‌شود. جهان‌های موازی: اصطلاح بسیار گسترده‌تری است و به ایده‌هایی اشاره می‌کند که طبق آن‌ها ممکن است بیش از یک جهان وجود داشته باشد. ‌ بنابراين، هر جهان آینه‌ای را می‌توان نوعی ایده دربارهٔ جهان دیگر دانست، اما هر نظریهٔ جهان‌های موازی، جهان آینه‌ای نیست.

Maybe the reason behind Yuji's belief...

JJK

بنظرم بزرگ‌ترین قشنگی زندگی ، نگاه کردن به آسمون بی‌کران و فهمیدن اینه که چقدر کوچیکی . تصور کن وقتی فکر میکنی زندگیت بدتر از این نمیشه یادت بیوفته جهان چقدر بزرگه و تو داری برای یه چیز کوچیکش انقدر خودتو حرص میدی.

نور گوشیتون رو زیاد کنید . هرچی بیشتر زوم کنید بیشتر کشف میکنید . (عکسو خودم گرفتم)

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌𝗡𝗲𝘄 𝗣𝗼𝘀𝘁 ▫️ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌