nobody's daughter

"ovulation made me like this! oh it's the ovulation talk!" COWARDS! embrace being a fucked-up freaky horny bitch like the rest of us!

دخترک‌، من هر وقت خسته می‌شم و می‌خوام یک‌ذره پا پس بکشم یاد تو میفتم و روم نمی‌شه. چهار ساله که از تو خجالت می‌کشم اگر رها زندگی نکنم. هنوز که هنوزه برای هیچکس به اندازه‌ی تو گریه نکردم و هنوز هم نمی‌دونم چرا.

هی به خط شش فحش دادم تا اینکه امروز با پدیده‌ای به اسم خط هفت آشنا شدم.

همه می‌گن مردها و موی بلوند اما امان از طیف قرمز-بنفش، کله‌ی آدم رو کیری می‌کنن.

حتی یک ثانیه هم نمی‌تونم کونم رو بذارم زمین، هی یه کاری پیش میاد که من باید بابتش بدوبدو کنم.

واقعاً که کیرم‌به‌طاقی زندگی می‌کنم و سام‌هَو همیشه در نهایت همه‌چیز ورک‌اوت می‌کنه.

به همین خاطر از نویسنده‌های زنده هراس دارم. نویسنده‌ای که زیر خاکه، هر گُهی که بوده کاملاً مشخصه و با یه سرچ شجره‌نامه‌اش میاد بالا؛ "غلامحسین ساعدی کمونیست بود!" بله می‌دونم. آلسو یارو چون مُرده، خریدن آثارش سودی بهش نمی‌رسونه (مگر اینکه با اون پول خرما بخرن بذارن سر قبرش🤡).

تشکر از خانم ساناز اسدی بابت استوری گذاشتن راجع به جنبش مهسا که باعث شد بنده دیگه با خیال راحت آثارشون رو پروموت کنم🙏🏻

در تمام بازه‌های زندگیم همیشه حداقل یک نفر بهم گفته "من هم قبلاً مثل تو ذوق داشتم، مطمئنم تو هم چند وقت دیگه بی‌حوصله می‌شی" و تا الان این بی‌حوصله شدن هیچوقت سراغم نیومده. نمی‌گم خسته نمی‌شم، اما حوصله‌م همیشه هستش.

و ناگهان حتی کلاغِ کون‌دریده هم به تو می‌ریند🧚‍♀

شاهکارترین جمله‌ی‌ این ترند "و ناگهان چو دِ قین تو می‌شود" بود.

فقط دینا منظورم رو درست فهمید😔🤍

این بار این یکی ۵۰۵

و ناگهان نوبت تو می‌شود (که پول به دعانویس بدی).