رواق چَشم

نمیدونم،عاشق آدمایی‌ام که به جزئیات مورد علاقم توجه میکنن.

ولی من به شدت موافق اینم که صمیمت حد و مرز داره! تا یک جای مشخصی صمیمت خوبه. مثلا تا جایی که احترام ها حفظ و هر دو طرف احساس راحتی کنن :)

آدم عاقل برا پدر‌مادرش فوحش نمیخره!🦦

دختر بودن یعنی همین دیگه :)

راستش و بخوای تو پر پیچ و خم‌ترین چالشای زندگیمم مرطوب کننده رو خیلی ریلکس زدم رو دستم و دستمُ ماساژ دادم. از درون مشوش بودم ولی مرطوب کننده خیلی مهمه. بی‌خیال عزیزم. همه‌چی درست می‌شه. بیا دستات و با کرم ماساژ بدم.

عاشق خودمونم که داریم فنا میریم؛ ولی همچنان درس می‌خونیم، باشگاه می‌ریم، کافه می‌ریم وخلاصه هرچیم که بشه "رُخِ کارو حفظ می‌کنیم"🍭🍧🛼

حاضرم برات بمیرم، ولی دیگه نمیخوام تو زندگیم باشی :)

زندگیم در یک “عععععجب!” فرو رفته.

خودمونیما، چه راه سختی رو از لحاظ روانی اومدم.

نجات دهنده فقط خودمم.

الان فهمیدم دلیل حال بد و اضطراب این دو روزم چی بوده :)

تو ۸۰امین روزی که هیچ ارتباطی باهات ندارم عکس هاو چت ‌ها و موزیک هایی که مربوط بهت بود رو پاک کردم. دیگه انگار واقعا هیچ کسی :)

لازم نیست ذهنت رو متقاعد کنی می‌تونی، کافیه باور کنی…