رواق چَشم

حس میکنم افتادم تو چاه.

زیر این نقابی که زدم یه نفر داره به بند بند وجودش تقسیم مبشه :)

"آب، آب رو می‌جوره، گندآب چاله رو"

شاید ما از آینده نمی‌ترسیم. از این می‌ترسیم که یه روز برسه و ببینیم چیزی که سال‌ها براش صبر کردیم، اون‌قدرها هم که فکر می‌کردیم ارزش صبر کردن نداشته. برای همین بعضی وقت‌ها ترجیح می‌دیم نرسیم. چون تا وقتی نرسیدی، هنوز می‌تونی خیال کنی حتماً ارزشش رو داشته.

اگه ده پونزده سال گذشت و فهمیدیم فقط همون یبار بوده چی؟

انگار شوهرم مرده :)

میگه که اگر نیک بود، می‌ماند. اگر عاشق بود،می‌گفت. اگر دلتنگ بود، می‌آمد...

رازش همینه که انقدر سر خودتو شلوغ کنی که وقت نکنی فکر کنی :)

خودت رو ببخش؛ همه‌ی ما یه‌ جاهایی می‌لغزیم.

یه غمی نشسته تو دلم که نمیدونم برای چی از کجا اصلا چرا؟ :)

آهنگایِ معین،تراپی‌ان.

نمیدونم،عاشق آدمایی‌ام که به جزئیات مورد علاقم توجه میکنن.

ولی من به شدت موافق اینم که صمیمت حد و مرز داره! تا یک جای مشخصی صمیمت خوبه. مثلا تا جایی که احترام ها حفظ و هر دو طرف احساس راحتی کنن :)

آدم عاقل برا پدر‌مادرش فوحش نمیخره!🦦