باگ نویس فعلی، کشاورز آینده
Відкрити в Telegram
OLD: SomeRegularBPDguy Everybody is welcomed to join 🦖 -Do you think God stays in heaven because he too lives in fear of what he's created? برای درخواست جوین شدن به چنلتون پیام ندین🙏🏻 http://t.me/BluChtBot?start=61a5a807bcd5aa8a8949
Показати більше107
Підписники
-124 години
Немає даних7 днів
Немає даних30 днів
Архів дописів
Repost from روزمرگیهای یک رواندرمانگر
هر بار که احساساتت رو سانسور میکنی تا بقیه ناراحت نشن، به خودت این پیامو میدی که «مهم نیستی».
Repost from روزمرگیهای یک رواندرمانگر
بخش بزرگی از رشد، یعنی یاد بگیری کمتر توضیح بدی. چون هر توضیحِ بیش از حد، در اصل یه خواهش پنهان برای پذیرفته شدنه.
Repost from N/a
همیشه از آدمی که هنوز جهان خودشو تغییر نداده، اما دنبال تغییر آدما و جهان بیرونیه بترس.
Repost from روایت یک مَرگ
نوشته بود: چقدر دوست داشتم این روزها رو برات تعریف کنم ولی ما خیلی وقته که دیگه حرف نمیزنیم.
Repost from امید در لب مرز
آدمی که با خودش در صلح نیست، هیچوقت نمیتونه شریک آرامش کسی باشه! چون هنوز بلد نیست با خودش زندگی کنه، چه برسه با تو!
فقط قسمت جالب و سختش اون یکساعت اوله که با روان خودت میجنگی که یکم دیگه بخوابم یا دیگ بیدار بمونم
صبح زود پاشدن اینجوریه که دو تا لیسانس میگیری، سه وعده غذا میخوری، ازدواج میکنی و جدا میشی، نیمرو میزنی و هنوز ساعت ۱۰:۵۰ صبحه.
Repost from روزمرگیهای یک رواندرمانگر
تو هیچوقت واقعاً از اول شروع نمیکنی؛ هر بار با نسخهی آگاهترِ خودت ادامه میدی.
Repost from آبیِ سنگین
گاهی اضطراب فقط یه درد مبهم نیست، یه علامته.
یه جور هشدار از درون که میگه: «یه چیزی توی رابطههات، یا در خودت، داره عوض میشه.»
ذهن، با اضطرابش بهت میفهمونه که وارد مرحلهی تازهای شدی؛
مرحلهای که شاید باید یاد بگیری خودت رو دوباره تعریف کنی،
یا از نقشی که سالها توش موندی، بیرون بیای.
ما معمولاً از اضطراب فرار میکنیم، ولی کاش گاهی بهش گوش بدیم
شاید فقط میخواد بگه داری رشد میکنی،
داری نزدیکتر میشی به خودِ واقعیت،
و همین ترسناک بودنش یعنی مسیر درست رو پیدا کردی.
#اضطراب
کمرم اینجوریه که در بدترین پوزیشن ممکن و وقتی کار مهمی نمیکنم اوکیه
به محض اینکه میخوام یه کار مهمو شروع کنم یا تمرکز کنم یادش میوفته که عههههه من خرابم! بزار الان جوری درد بگیرم که نتونه نفس بکشه
دوست عزیز شما توی کدوم تیمی؟!
Repost from روزمرگیهای یک رواندرمانگر
آدمهایی که زیاد نصیحت میکنن، معمولاً طاقت دیدن درد دیگران رو ندارن. نصیحت، گاهی فقط یه راه فرار از همدلی و احساس گناهه.
Repost from آبیِ سنگین
گاهی باید یادمان بیاید که زندگی، میدانِ راضی نگه داشتنِ دیگران نیست.
نه خانوادهای که خیال میکند بهتر از ما میداند،
نه دوستی که توقع دارد همجهت او برویم،
و نه جامعهای که برای هر نفس کشیدنی قانون نوشته است.
ما برای تجربهی خودمان زندهایم،
برای فهمیدنِ آنچه با روحمان سازگار است،
برای اشتباه کردن، دوباره برخاستن،
و رسیدن به آن آرامشی که در دلِ انتخابهای خودمان ریشه دارد.
در پایان، هیچکس جز خودت تاوان یا ثمرِ راهت را نمیبیند.
پس شجاع باش.
کاری را بکن که حقیقتاً برای تو درست است،
حتی اگر دنیا در سکوت بماند.
شاد بودن را انتخاب کن،
شادیای که از صداقت با خودت آغاز میشود. 🌿
-یادداشتهای_روزمرگی
