آتشی زیرِ خاکستر

میدانی آدمی بار ها دفن می‌شود از دفن شدن افکارش در بین کاغذ ها تا دفن شدن آرزو هایش در بین قیمت ها انگار هر کجا که سر بگرداند قبری برایش محیا کرده اند. حتی همین گوشی رو به روی چشمانش، برای دفن کردن لحظات واقعی به ناکجا آبادی مبهم آماده است. دیگر از آدم ها نگویم که اعتمادت را شوق و خنده بر لب ت را دفن می‌کنند، پشت کلی حرف های زیبا... بگذار حرف هایم تو را در درون خودتت دفع کند...

آتشی زیرِ خاکستر

گاهی تمام آدمی در لحظه ای در خنده ای جا می ماند.

آتشی زیرِ خاکستر

یه سلام به شب زنده دار هایی که بیدارن و ممنون از تویی که قلب فرستادی🕊

شاید عشق از همان ابتدا برای این به جهان آمد که رنجِ آدمی را اندکی قابلِ تحمل‌تر کند؛ که میان این همه اضطراب و آشوب، فرصتی باشد برای سازگاری و بقای بیشتر، شانه‌ای برای آرامش... شاید فلسفه‌اش همین باشد؛ که انسان، در سخت‌ترین فصل‌های زندگی، به جای فرو ریختن، در آغوشِ یک احساسِ واقعی دوباره دوام بیاورد. و من امید دارم برخلاف جریانِ روزهای سنگین، برخلاف دومینوی از دست دادن‌ها. چه آدم‌ها، چه خواسته‌ها، چه رویاهایی که آرام از دست رفتند... سهمِ ما بودن باشد، آمدن باشد، و ماندنِ چیزهایی که دل‌مان را دوباره روشن می‌کنند. امیدوارم این روزها به جای کم شدن، پر شویم… از حضور، از مهر، از فرصت‌های تازه.

آتشی زیرِ خاکستر

شاید عشق از همان ابتدا برای این به جهان آمد که رنجِ آدمی را اندکی قابلِ تحمل‌تر کند؛ که میان این همه اضطراب و آشوب، دستی باشد برای آرام‌تر نفس کشیدن، شانه‌ای برای سبک‌تر شدن، و حضوری که زورِ تنهایی را کمتر کند. شاید فلسفه‌اش همین باشد؛ که انسان، در سخت‌ترین فصل‌های زندگی، به جای فرو ریختن، در آغوشِ یک احساسِ واقعی دوباره دوام بیاورد. و من امید دارم برخلاف جریانِ روزهای سنگین، برخلاف دومینوی از دست دادن‌ها— چه آدم‌ها، چه خواسته‌ها، چه رویاهایی که آرام از دست رفتند— سهمِ ما بودن باشد، آمدن باشد، و ماندنِ چیزهایی که دل‌مان را دوباره روشن می‌کنند. امیدوارم این روزها به جای کم شدن، پر شویم… از حضور، از مهر، از فرصت‌های تازه.

آتشی زیرِ خاکستر

برای حجم سکوت این روزا غبار خاکستر آتش ها در ریه و چشمانم نشسته است...

کدام آهنگ غمگین قلابی می‌شود ، تا ماهیِ غم درونمان آن را بگیرد.

آتشی زیرِ خاکستر

و آخر از دست این رود احساسات مان خلاص شویم .

هر جنگی، با تو؛ آخرش برایمان عاشقانه ها رقم زده است.

آتشی زیرِ خاکستر

مردی از میان عاشقانه ها می میرد تا مردی از میان جنگ زندگی یابد.

آتشی زیرِ خاکستر

سلام چطورید دوستان خيلی دلم برای تلگرام و اینجا تنگ شده بود کسی آنلاین هست @Mrelahi77 پیام بده کمی گپ بزنیم 🙂

ای وطن ...

همیشه اگر صحبتی یا کلامی حرف های ما را بازگو کند با آن همراه می‌شویم. انگار بخشی از وجود مان را روشن و مثل آینه تصویری از ما را به خود نشان می دهد. انگار این نوشته ها بخشی از من به دیگری سپرده شده بودند. همیشه چیزی برای به یادگار ماندن و به ارث گذاشتن بگذارید و چی بهتر از نگرش و نگاه تان به زندگی، بگذار صفحه کتاب زندگیت برای خواندن در دسترس باشد.

آتشی زیرِ خاکستر

نجواهای نیمه شب نیمه شب که میشود خاطرات مثل خنجری زنگ زده به جان اعتمادهایمان می افتند، یادت باشد "صدراعظم"بزرگترین زخم ها را کسانی میزنند که راه عبور از زره تو را بلد بودند وگرنه دشمن که جایش پشت دروازه هاست...

صدراعظم

صدراعظم بدان که دنیای امروز دنیای بدل هاست آدم ها وقتی نمیتوانند کنارت بمانند برایت آغوش چوبی میسازند تا یادت برود چقدر تنهایی اما حقیقت مثل موریانه از درون این دست های ساختگی را خواهد خورد...

صدراعظم

صدراعظم بدان که دنیای امروز دنیای بدل هاست آدم ها وقتی نمیتوانند کنارت بمانند برایت آغوش چوبی میسازند تا یادت برود چقدر تنهایی اما حقیقت مثل موریانه از درون این دست های ساختگی را خواهد خورد...

صدراعظم

تنها دیوار نوشته ای که پاک نشده است، چون لا به لای تاریخ و کتاب همه چی ماندگار است.