مِیزاده
Відкрити в Telegram
: فرزندِ مِی. مِیپدر، مُغلَق، آویشن. @maypedarr مِیپدر http://t.me/HidenChat_Bot?start=5385402207
Показати більше1 563
Підписники
Немає даних24 години
-67 днів
-1530 днів
Архів дописів
1 563
از اینکه دنیا دنیا امیدواری را در درونم حبس کردهام و انگار که از هیچکس دیگر انتظاری ندارم، خستهام.
نیلگون مارمارا
1 563
و من آنقدر سریع دویدم
که سرانجام روزگار جوانیام به پایان رسید.
شارل آزناوور
بخشی از ترانهی «دیروز که من جوان بودم»
1 563
هر بار که فکر میکردم بالاخره به جواب نزدیک شدهام، خودِ سؤال عوض میشد.
نه چون جواب اشتباه بوده،
چون من دیگر همان آدمی نبودم که آن سؤال را پرسیده بود.
بعضی چیزها را فقط وقتی میفهمیم که دیگر
دانستنشان مسئلهی اصلی ما نیست.
چیزی که یک روز تمام ذهنمان را گرفته،
چند سال بعد شاید حتی سؤال مهمی به نظر نرسد.
و در عوض، سؤالهایی پیدا میشوند که قبلاً حتی توان پرسیدنشان را نداشتیم.
شاید تغییر همین باشد.
نه اینکه جوابهای بیشتری داشته باشیم،
بلکه بفهمیم کدام سؤالها دیگر ارزش دنبال کردن ندارند.
آدم گاهی سالها دنبال یک جواب میدود
و آخر کار میفهمد چیزی که واقعاً تغییر کرده، خودش بوده.
شاید بعضی جوابها قرار نیست نقطهی پایان باشند،
فقط قرار است ما را به سؤال دقیقتری برسانند.
و شاید فهمیدن،
بیشتر از اینکه رسیدن به جواب باشد،
همین عوض شدنِ آرامِ سؤالهاست.
ناشناس
1 563
Repost from متناقضنما
۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ نه هالووین اصلی بود، نه تاسوعا عاشورا، نه شام غریبان، نه نوار غزه. ۱۸ و ۱۹ دی تا ابد ۱۸ و ۱۹ دی باقی میمونه. نه میشه به چیزی تشبیهش کرد. نه میشه ارزش اون شجاعت رو با چیز دیگهای یکی دونست. ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ نه در تاریخ اتفاق افتاده و نه در آینده اتفاق خواهد افتاد. ضمناً با هیچ رویدادی در زمان حال هم یکی نیست. چون زمان روی اون دو روز ایستاده؛ هرچقدر هم که تظاهر کنیم گذشته؛ ما نگذشتیم. ما نمیتونیم بگذریم.
1 563
باید مردان را بسیار دوست داشت.
باید خیلی دوستشان داشت.
آنقدر زیاد که بالاخره بتوان دوستشان داشت؛
وگرنه تحملشان ممکن نیست.
مارگریت دوراس
1 563
این نخستینباری نبود که حس میکردم دوستداشتن و خوشبودن یکی نیست.
مارسل پروست
در جستجوی زمان از دست رفته
1 563
Repost from N/a
در روز بزرگداشت کوروش، این پرسش همچنان پابرجاست: قدرت برای سلطه بر انسانهاست یا پاسداری از حقوق آنها؟
کوروش در حافظهی تاریخی ما نماد فرمانرواییست که نامش با آزادی پیوند خورده؛ چرا که عظمت و بزرگی یک فرمانروا نه در میزان اطاعت مردم؛ بلکه در احترامیست که برای حقوق آنها قائل است.
تاریخ میان آنان که آزادی را پاس میدارند و آنان که آن را قربانی قدرت میکنند، تفاوتی فراموش نشدنی قائل است.
