CHEA Sopheap Channel

មនុស្សគ្រប់រូបចូលចិត្តការសរសើរ បើអ្នកចង់ឱ្យមនុស្សពិបាកៗផ្លាស់ប្តូរអត្តចរិត សាកល្បងសរសើរពួកគេនៅពេលដែលពួកគេធ្វើរឿងល្អ (ទោះជារឿងតូចតាច) ការសរសើរនេះនឹងលើកទឹកចិត្តឱ្យពួកគេចង់ធ្វើល្អបន្តទៀត។ ១៧. ផ្តោតលើ "គោលដៅរួម" ជាជាង "អ្នកណាឈ្នះអ្នកណាចាញ់" ពេលមានការខ្វែងគំនិតគ្នា សូមកុំប្រកែកគ្នាដើម្បីយកឈ្នះរៀងខ្លួន ត្រូវទាញការសន្ទនាត្រឡប់មកវិញដោយសួរថា៖ "តើអ្វីទៅជាប្រយោជន៍រួមដែលក្រុមហ៊ុនចង់បាន?" ការផ្តោតលើគោលដៅរួម ជួយលុបបំបាត់ភាពអត្មានិយម។ ១៨. ការសរសើរគួរធ្វើជាសាធារណៈ ឯការរិះគន់ស្ថាបនាគួរធ្វើនៅទីកន្លែងឯកជន ដើម្បីរក្សាទឹកចិត្តមិត្តរួមការងារ ឬកូនចៅ បើគេធ្វើល្អត្រូវសរសើរនៅមុខអ្នកដទៃ តែបើគេធ្វើខុសត្រូវហៅគេមកនិយាយទល់មុខគ្នាតែពីរនាក់។ ការស្តីបន្ទោសនៅមុខគេឯង គឺជាការបំផ្លាញទំនុកចិត្តយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ១៩. កសាងភាពរឹងមាំផ្នែកផ្លូវចិត្ត ត្រូវទទួលស្គាល់ថា យើងមិនអាចគ្រប់គ្រងអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកដទៃបានទេ តែយើងអាចគ្រប់គ្រងប្រតិកម្មរបស់យើងបាន ហ្វឹកហាត់ចិត្តឱ្យស្ងប់ ពេលប៉ះទង្គិចជាមួយពាក្យសម្តីអវិជ្ជមាន។ ២០. កត់ត្រាទុកជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ ពេលធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលចូលចិត្តប្រកែក ឬភ្លេចការសន្យា ក្រោយពេលប្រជុំ ឬឯកភាពគ្នារួច គួរសរសេរជាអ៊ីមែល ឬសារសង្ខេបផ្ញើទៅពួកគេវិញ ដើម្បីទុកជាភស្តុតាងការពារខ្លួនឯងនៅថ្ងៃក្រោយ។ ២១. មានការយោគយល់ តែត្រូវរក្សាជំហររឹងមាំ យើងអាចបង្ហាញក្តីអាណិត និងយល់ពីការលំបាករបស់អ្នកដទៃ (ឧទាហរណ៍៖ "ខ្ញុំយល់ថាបងកំពុងរវល់ខ្លាំង...") ប៉ុន្តែការងារដែលត្រូវធ្វើគឺនៅតែត្រូវតែធ្វើ ("...ប៉ុន្តែរបាយការណ៍នេះចាំបាច់ត្រូវតែប្រគល់នៅថ្ងៃស្អែកម៉ោង ៥ ល្ងាច") យោគយល់តែមិនបោះបង់គោលការណ៍ការងារ។ ២២. ដឹងពីពេលវេលាដែលគួរ "ដើរចេញ" ឬ "រាយការណ៍ទៅថ្នាក់លើ" បើអ្នកបានព្យាយាមគ្រប់មធ្យោបាយហើយ តែបុគ្គលនោះនៅតែបង្កបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងររហូតប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត និងលទ្ធផលការងាររបស់អ្នក អ្នកត្រូវហ៊ានរាយការណ៍ប្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រង ឬផ្នែកធនធានមនុស្ស (HR) ដើម្បីអន្តរាគមន៍ កុំទ្រាំលីសែងបញ្ហាតែម្នាក់ឯង។ _____សុវត្ថន៍-Sovathn

វិធីសាស្ត្រដោះស្រាយជាមួយមនុស្សពិបាកៗ និងយុទ្ធសាស្ត្រធ្វើការងារឱ្យរលូន ការធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលមានបុគ្គលិកលក្ខណៈខុសៗគ្នា ជារឿយៗតែងតែជួបប្រទះភាពស្មុគស្មាញ ខាងក្រោមនេះ សុវត្ថន៍នឹងប្រាប់អំពីគន្លឹះខ្លះៗ ដើម្បីជួយឱ្យជីវិតការងាររបស់អ្នកកាន់តែងាយស្រួល និងមានប្រសិទ្ធភាព... ១. កុំចំណាយកម្លាំងកាយចិត្តទៅត្អូញត្អែរ ឬឈ្លោះប្រកែកពីបញ្ហាចាស់ៗដែលកន្លងហួស ផ្ទុយទៅវិញ គួរយកពេលវេលា និងថាមពលទាំងនោះ មកគិតរកដំណោះស្រាយ ឬបង្កើតប្រព័ន្ធការងារថ្មីដែលល្អជាងមុន ទើបជាការប្រសើរ។ ២. ពេលជួបមនុស្សដែលរឹងរូស ឬធ្វើការជាមួយពិបាក កុំទាន់ខឹង ព្យាយាមយល់ពីមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យពួកគេមានអត្តចរិតបែបនោះ ការយល់ពីចិត្តសាស្ត្រអ្នកដទៃ ជួយឱ្យយើងចេះបត់បែន និងពង្រឹងសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហារបស់យើងឱ្យកាន់តែពូកែ។ ៣. សិក្សាពីបញ្ហាក្នុងស្ថាប័ន ជួយបង្កើនភាពឆ្លាតវៃខាងអារម្មណ៍ (EQ) បញ្ហាក្នុងក្រុមហ៊ុនគឺជាសាលារៀនដ៏ល្អបំផុត អ្នកដែលយល់ច្បាស់ពីបញ្ហាទាំងនេះ នឹងចេះគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯងបានល្អ ចេះសម្របខ្លួនជាមួយមនុស្សគ្រប់ប្រភេទ និងគ្រប់ស្ថានភាពលំបាកៗ។ ៤. អ្នកដឹកនាំពូកែ ត្រូវចេះបង្រួបបង្រួម និងរក្សាតុល្យភាពការងារ មេដឹកនាំល្អ មិនមែនគ្រាន់តែពូកែបញ្ជាទេ តែជាអ្នកដែលអាចយកមនុស្សដែលមានគំនិតផ្ទុយគ្នា មកធ្វើការរួមគ្នាជាធ្លុងមួយបាន។ ព្រមជាមួយគ្នានេះ ក៏ត្រូវចេះបែងចែកការងារបន្ទាន់ចំពោះមុខ និងការងារយុទ្ធសាស្ត្ររយៈពេលវែងកុំឱ្យខកខាន។ ៥. បញ្ហាការងារច្រើនកើតចេញពី "ការទំនាក់ទំនងខុសចង្វាក់" ជួនកាលរឿងតូចតាចសោះក្លាយជារឿងធំ ដោយសារការនិយាយស្តី។ ឧទាហរណ៍៖ មេកោយសរសើរកូនចៅមិនចំពេល (ធ្វើឱ្យគេគិតថាបញ្ជោរ) ឬការពន្យល់ហេតុផលជ្រៅជ្រះពេក ដែលធ្វើឱ្យអ្នកអនុវត្តស្តាប់មិនយល់និងធ្វើខុស។ ៦. អនុញ្ញាតឱ្យកូនចៅមានចំណែកក្នុងការរៀបចំផែនការអនាគត បើចង់ឱ្យបុគ្គលិកប្រឹងប្រែងធ្វើការអស់ពីចិត្ត ថ្នាក់ដឹកនាំគួរហៅពួកគេមកពិភាក្សារួមគ្នាពេលកំណត់គោលដៅ ពេលពួកគេមានអារម្មណ៍ថា នេះជាផែនការដែលពួកគេបានចូលរួមគិត ពួកគេនឹងស្រឡាញ់និងមានទំនួលខុសត្រូវខ្ពស់ជាងការដែលរង់ចាំតែទទួលបញ្ជា។ ៧. កុំធ្វើជាមើលមិនឃើញបញ្ហាធំដែលនៅចំពោះមុខ បញ្ហាខ្លះធំដុំណាស់ គ្រប់គ្នាដឹងឮអស់ហើយ តែគ្មានអ្នកណាហ៊ាននិយាយចេញមកក្រៅ ព្រោះខ្លាចខូចទំនាក់ទំនង ការលាក់ទុកនិងគេចវេះបែបនេះ នឹងធ្វើឱ្យបរិយាកាសការងារកាន់តែតានតឹង និងស្ត្រេសកកកុញ។ ត្រូវហ៊ានលើកយកមកដោះស្រាយដោយបើកចំហ។ ៨. ពេលក្រុមហ៊ុនមានការផ្លាស់ប្តូរច្រើន មេដឹកនាំត្រូវយកចិត្តទុកដាក់លើអារម្មណ៍បុគ្គលិក ការផ្លាស់ប្តូរគោលការណ៍ ការផ្លាស់ប្តូរមេកោយ ឬប្តូរប្រព័ន្ធការងារញឹកញាប់ ធ្វើឱ្យបុគ្គលិកភ័យព្រួយ និងស្ត្រេសខ្លាំងរហូតអាចឈឺបាន។ ពេលនេះ មេដឹកនាំត្រូវចុះសួរសុខទុក្ខ ផ្តល់ការធានា និងកម្លាំងចិត្តដល់ពួកគេឱ្យបានច្រើន។ ៩. ហ៊ានដើរចេញពី "តំបន់សុខស្រួល" បន្តិចបន្តួច ជួយឱ្យយើងរីកចម្រើន បើយើងធ្វើតែអ្វីដែលយើងចេះស្ទាត់រាល់ថ្ងៃ យើងនឹងមិនរីកចម្រើនទៅមុខទៀតទេ ការសាកល្បងទទួលយកការងារថ្មីៗ ដែលរាងពិបាកបន្តិច (តែមិនមែនហួសសមត្ថភាពពេក) នឹងជំរុញឱ្យយើងរៀនសូត្របានលឿនបំផុត។ ១០. ស្ត្រេសខ្លះជារឿងល្អ តែបើច្រើនពេកនឹងបំផ្លាញយើង សម្ពាធការងារល្មមៗធ្វើឱ្យយើងស្វាហាប់ និងប្រឹងប្រែង តែបើការងារនោះពិបាកពេក ឬអូសបន្លាយយូរខែឆ្នាំពេក វានឹងក្លាយជាការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ដែលធ្វើឱ្យយើងក្លាយជាមនុស្សឆេវឆាវ ឬបាក់ទឹកចិត្ត។ ១១. វិធីសាស្ត្រជោគជ័យពីអតីតកាល មិនប្រាកដថាអាចប្រើបាននៅថ្ងៃនេះទេ បញ្ហាថ្មី ត្រូវការដំណោះស្រាយថ្មី ការចចេសយកទម្លាប់ ឬវិធីដែលធ្លាប់តែជោគជ័យកាលពី ៥ ឬ ១០ ឆ្នាំមុន មកដោះស្រាយបញ្ហាថ្ងៃនេះ អាចនឹងធ្វើឱ្យស្ថានភាពកាន់តែអាក្រក់ទៅវិញ ត្រូវចេះរៀនសម្របតាមសម័យកាល។ ១២. មនុស្សដែលងាយធ្វើការជាមួយ គឺជាមនុស្សដែលចេះ "បត់បែន" ខ្ពស់ មនុស្សដែលនរណាក៏ចង់ធ្វើការជាមួយ គឺជាអ្នកដែលចេះផ្តោតលើរឿង ៣ យ៉ាងឆ្លាស់គ្នា៖ ១. លទ្ធផលការងារ ២. របៀបរបបរៀបចំចាត់ចែងការងារ ៣. យកចិត្តទុកដាក់លើមនោសញ្ចេតនារបស់មិត្តរួមការងារ ពួកគេមិនតឹងតែងជ្រុល ហើយក៏មិនទន់ជ្រាយជ្រុលដែរ។ ១៣. ស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់មុននឹងវិនិច្ឆ័យ ពេលអ្នកដទៃកំពុងនិយាយរឿងអវិជ្ជមាន ឬបញ្ចេញមតិយោបល់ផ្ទុយ សូមកុំទាន់ប្រញាប់កាត់សម្តី ឬបដិសេធ ចូរស្តាប់ឱ្យចប់សិន ដើម្បីយល់ពីចេតនាពិតរបស់ពួកគេ ការស្តាប់ គឺជាសិល្បៈនៃការផ្តល់កិត្តិយស និងកាត់បន្ថយជម្លោះបានយ៉ាងស័ក្តិសិទ្ធិ។ ១៤. កុំយកបញ្ហាការងារ មកគិតជារឿងផ្ទាល់ខ្លួន ពេលមិត្តរួមការងាររិះគន់គម្រោងរបស់អ្នក សូមចងចាំថាពួកគេរិះគន់ "លទ្ធផលការងារ" មិនមែនស្អប់ "បុគ្គលិកលក្ខណៈ" របស់អ្នកទេ ការបែងចែកដាច់រវាងការងារ និងរឿងផ្ទាល់ខ្លួន ធ្វើឱ្យអ្នកមិនងាយឈឺចាប់ឯកឯង។ ១៥. កំណត់ព្រំដែនឱ្យបានច្បាស់លាស់ ជាមួយមនុស្សដែលពូកែរំខាន ឬចូលចិត្តរុញការងារឱ្យអ្នក អ្នកត្រូវចេះនិយាយបដិសេធ ដោយស្នាមញញឹមនិងហេតុផល។ ការកំណត់ព្រំដែនច្បាស់លាស់ ធ្វើឱ្យអ្នកដទៃគោរពពេលវេលា និងតួនាទីរបស់អ្នក។ ១៦. ប្រើការលើកទឹកចិត្តជាវិជ្ជមាន ជាជាងការរិះគន់ជានិច្ច

២៨. ការយកអាសា គឺជាអាវុធប្រកួតប្រជែង ក្រុមហ៊ុនធំៗច្រើនតែធ្វើការដូចម៉ាស៊ីន គ្មានមនោសញ្ចេតនា ក្នុងនាមជាអាជីវកម្មទើបចាប់ផ្តើម អាវុធដែលអ្នកអាចយកឈ្នះក្រុមហ៊ុនយក្សបាន គឺ "សេវាកម្មដោយក្តីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ" ការស្តាប់អតិថិជន និងការតបសារដោយភាពរាក់ទាក់ ជាចំណុចដែលគេមិនអាចបំភ្លេចបាន។ ២៩. ត្រូវមានភាពភ័យខ្លាចជាប្រចាំ សហគ្រិនកំពូលៗតែងតែគិតរករឿងអាក្រក់បំផុតដែលអាចកើតឡើងចំពោះអាជីវកម្មរបស់គេជានិច្ច (តើមានអ្វីកើតឡើងបើគណនីហ្វេសប៊ុកត្រូវគេ Hack? តើមានអ្វីកើតឡើងបើអ្នកផ្គត់ផ្គង់ផ្តាច់ទំនិញ?) ការគិតបែបនេះមិនមែនជាការបាក់ទឹកចិត្តទេ តែជាការរៀបចំផែនការទុកជាមុន។ ៣០. អាជីវកម្មគឺជាការរត់ម៉ារ៉ាតុង មិនមែនការរត់ចម្ងាយខ្លីទេ កុំចង់ក្លាយជាសេដ្ឋីត្រឹមពេលមួយយប់ អ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ថាឯកោ ចង់បោះបង់ និងយំម្នាក់ឯងជាច្រើនដង អ្នកដែលជោគជ័យចុងក្រោយ មិនមែនជាអ្នកដែលឆ្លាតជាងគេទេ ប៉ុន្តែជាអ្នកដែល "មិនព្រមបោះបង់" ទោះជាដួលរាប់សិបដងក៏ដោយ ភាពអត់ធ្មត់ និងស៊ូទ្រាំ គឺជាទុនធំបំផុតរបស់អ្នក។ ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៃចំណុចទាំងនេះ ទាមទារការសង្កេត និងភាពក្លាហានក្នុងការសាកល្បងរបស់អ្នកផ្ទាល់ ចូរជ្រើសរើស ៣ ទៅ ៤ ចំណុចដែលត្រូវនឹងស្ថានភាពអ្នកឥឡូវនេះ ហើយចាប់ផ្តើមអនុវត្តពីថ្ងៃនេះទៅ! _សុវត្ថន៍-Sovathn

១៤. ការសម្រាក គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រអាជីវកម្មមួយ អ្នកមិនចាំបាច់ធ្វើការ ២៤ ម៉ោង ៧ ថ្ងៃ ដើម្បីជោគជ័យទេ ខួរក្បាលដែលហត់នឿយពេក នឹងធ្វើការសម្រេចចិត្តខុសឆ្គង ដែលអាចបំផ្លាញក្រុមហ៊ុនក្នុងពេលតែមួយថ្ងៃ ការគេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងការទៅដើរលេង គឺជាការសាកថ្មខួរក្បាលដើម្បីរកគំនិតថ្មីៗ។ ១៥. រឿងដែលគួរឱ្យធុញទ្រាន់ គឺជារឿងដែលបង្កើតលុយ មនុស្សភាគច្រើនចូលចិត្តរឿងរំភើបៗ ដូចជាការចេញផលិតផលថ្មី ការធ្វើទីផ្សារ ប៉ុន្តែរឿងដែលធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនមាននិរន្តរភាព គឺការងារដែលគួរឱ្យធុញ ដូចជា ការធ្វើបញ្ជីគណនេយ្យប្រចាំថ្ងៃ ការរៀបចំឃ្លាំងទំនិញ ការសរសេរគោលការណ៍ ជាដើម។ ១៦. កុំប្រកែកជាមួយទីផ្សារ ពេលខ្លះអ្នកគិតថាផលិតផលអ្នកល្អឥតខ្ចោះ ប៉ុន្តែបើបញ្ចេញទៅគ្មានអ្នកទិញ កុំបន្ទោសថាអតិថិជនល្ងង់មិនចេះមើលរបស់ល្អ ទីផ្សារតែងតែត្រូវជានិច្ច! បើគេមិនទិញ មានន័យថាវាខុសតម្លៃ ខុសតម្រូវការ ឬខុសពេលវេលា ត្រូវចេះបន្ទាបអំនួតខ្លួនឯង ហើយកែប្រែតាមទីផ្សារ។ ១៧. កសាងម៉ាកយីហោផ្ទាល់ខ្លួន ដើរទន្ទឹមគ្នា មនុស្សនាពេលបច្ចុប្បន្ន ចូលចិត្តទិញរបស់ពី "មនុស្ស" ច្រើនជាងទិញពី "ក្រុមហ៊ុន" ម្ចាស់អាជីវកម្មត្រូវហ៊ានចេញមុខ និយាយចែករំលែក និងបង្ហាញពីគុណតម្លៃរបស់ខ្លួន ពេលគេជឿជាក់លើអ្នក គេនឹងទិញអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកលក់។ ១៨. តម្លៃ គឺជាចិត្តសាស្ត្រសសុទ្ធសាធ ការលក់ថោក មិនប្រាកដថាលក់ដាច់នោះទេ ពេលខ្លះការដំឡើងតម្លៃទ្វេដង ធ្វើឱ្យមនុស្សគិតថាផលិតផលរបស់អ្នកមានគុណភាពខ្ពស់ និងជាលំដាប់អភិជន កុំប្រកួតប្រជែងគ្នារឿងទម្លាក់តម្លៃ ត្រូវប្រកួតប្រជែងគ្នារឿងបង្កើនគុណតម្លៃដែលអតិថិជនទទួលបាន។ ១៩. រក្សាចំណាយថេរ ឱ្យនៅទាបបំផុត កុំទើបតែរកលុយបានបន្តិច ទៅជួលការិយាល័យប្រណីត ទិញឡានទំនើប ឬទិញគ្រឿងសង្ហារឹមថ្លៃៗ សហគ្រិនពិតប្រាកដចំណាយលុយទៅលើតែអ្វីដែលបង្កើតប្រាក់ចំណូលមកវិញប៉ុណ្ណោះ ត្រូវរក្សាសភាព "ស្រេកឃ្លាន និងសន្សំសំចៃ" ជានិច្ច ពិសេសនៅឆ្នាំដំបូងៗ។ ២០. យកចិត្តទុកដាក់លើការរិះគន់ ច្រានចោលការសរសើរ អតិថិជនដែលសរសើរអ្នក ធ្វើឱ្យអ្នកសប្បាយចិត្ត ប៉ុន្តែអតិថិជនដែលរិះគន់ និងជេរអ្នក គឺជាអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញពីចំណុចខ្សោយរបស់អាជីវកម្មអ្នកដោយឥតគិតថ្លៃ ត្រូវចេះស្តាប់អតិថិជនដែលខឹងសម្បារ នោះអ្នកនឹងរកឃើញឱកាសកែលម្អដ៏អស្ចារ្យ។ ២១. អ្នកខ្លួនឯង គឺជាឧបសគ្គនៃការរីកចម្រើន នៅពេលអាជីវកម្មល្មមដើរ អ្នកមិនអាចធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដោយខ្លួនឯងទៀតទេ បើអ្នកនៅតែចង់កាន់ការងារគ្រប់ផ្នែក (លក់ផង ទីផ្សារផង គណនេយ្យផង) អាជីវកម្មរបស់អ្នកនឹងជាប់គាំងត្រឹមហ្នឹង ត្រូវចេះប្រគល់សិទ្ធិឱ្យអ្នកផ្សេងធ្វើ ទោះបីគេធ្វើបានល្អត្រឹម ៨០% នៃសមត្ថភាពអ្នកក៏ដោយ។ ២២. កិច្ចសន្យា គឺមានសម្រាប់ពេលមនុស្សឈ្លោះគ្នា កុំជឿជាក់លើពាក្យសម្តីសុទ្ធសាធ ទោះជាមួយមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធ ឬបងប្អូនក៏ដោយក្នុងការរកស៊ី គ្រប់យ៉ាងត្រូវតែមានកិច្ចសន្យាជាលាយលក្ខណ៍អក្សរច្បាស់លាស់ តាំងពីថ្ងៃចាប់ផ្តើមទី១ កិច្ចសន្យាមិនមែនធ្វើឡើងពេលត្រូវគ្នាទេ គឺរៀបចំទុកសម្រាប់ដោះស្រាយគ្នានៅពេលមានជម្លោះ។ ២៣. ពេលវេលា សំខាន់ជាងគំនិត មានគំនិតអាជីវកម្មល្អឥតខ្ចោះ ប៉ុន្តែបើចេញខុសពេល (ឧទាហរណ៍ ចេញលក់កម្មវិធីកក់សណ្ឋាគារចំពេលមានកូវីដ១៩) អ្នកក៏នឹងបរាជ័យដែរ ត្រូវចេះអានស្ថានការណ៍សេដ្ឋកិច្ច និន្នាការសង្គម និងកម្រិតនៃការទទួលយករបស់បច្ចេកវិទ្យាពីសំណាក់អ្នកប្រើប្រាស់។ ២៤. ការពារការផ្តោតអារម្មណ៍របស់អ្នកដូចការពារជីវិត ភាពជោគជ័យមិនមែនកើតចេញពីការនិយាយពាក្យ "យល់ព្រម" ទៅគ្រប់ឱកាសនោះទេ តែវាកើតចេញពីការហ៊ាននិយាយពាក្យ "ទេ" ចំពោះគម្រោងរាប់រយផ្សេងទៀតដែលមិនមែនជាគោលដៅចម្បង កុំលោតពីមុខរបរមួយ ទៅមុខរបរមួយទៀតដោយគ្រាន់តែឃើញគេចំណេញ។ ២៥. យល់ពីគោលបំណងលាក់កំបាំងរបស់មនុស្ស ក្នុងការរកស៊ី មនុស្សម្នាក់ៗតែងតែមានគោលបំណងលាក់កំបាំងរៀងៗខ្លួន (ទោះជាបុគ្គលិក ដៃគូ ឬអ្នកផ្គត់ផ្គង់) មុននឹងសម្រេចចិត្តធ្វើការជាមួយនរណាម្នាក់ ត្រូវសួរខ្លួនឯងថា "តើគេទទួលបានផលប្រយោជន៍អ្វីពីការងារនេះ?" បើអ្នកយល់ពីអ្វីដែលគេចង់បាន អ្នកនឹងអាចគ្រប់គ្រងស្ថានការណ៍បាន។ ២៦. ជំនាញសរសេរ គឺជាម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពលុយ មិនថាអ្នកលក់អ្វីទេ របៀបដែលអ្នកសរសេរអក្សរនៅលើហ្វេសប៊ុក សរសេរអ៊ីមែល ឬសរសេរស្នើគម្រោង សុទ្ធតែជាអ្នកសម្រេចជោគវាសនានៃការលក់នោះ ការចេះសរសេរឱ្យប៉ះចំអារម្មណ៍ និងការឈឺចាប់របស់អតិថិជន អាចបង្កើតចំណូលរាប់ម៉ឺនដុល្លារដោយមិនបាច់ប្រើដើមទុនច្រើន។ ២៧. ការរក្សាអតិថិជនចាស់ ចំណាយតិចជាងការរកអតិថិជនថ្មី ៥ ដង ម្ចាស់អាជីវកម្មជាច្រើនចំណាយលុយឥតល្ហែលើការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មរកមនុស្សថ្មី តែបែរជាបោះបង់អ្នកដែលធ្លាប់ទិញហើយ គ្រាន់តែអ្នកបង្កើតកម្មវិធីសន្សំពិន្ទុ ឬផ្ញើសារសួរសុខទុក្ខអតិថិជនចាស់ នោះប្រាក់ចំណូលអ្នកនឹងកើនឡើងយ៉ាងងាយស្រួល ព្រោះពួកគេជឿជាក់អ្នករួចទៅហើយ។

អាថ៌កំបាំង អាជីវកម្មដែលគ្មាននរណាបង្រៀនអ្នក ពិភពអាជីវកម្មពិតប្រាកដ មិនមែនដើរតាមទ្រឹស្តីក្នុងសៀវភៅទាំងស្រុងនោះទេ ភាពជោគជ័យកើតចេញពីការសង្កេត ការឈឺចាប់ បទពិសោធន៍ និងការយល់ដឹងពីចិត្តសាស្ត្រមនុស្ស... ១. លំហូរសាច់ប្រាក់ជាខ្យល់ដកដង្ហើម មិនមែនប្រាក់ចំណេញទេ សាលាបង្រៀនអ្នកឱ្យគណនាប្រាក់ចំណេញនៅចុងខែ ប៉ុន្តែការពិត បើទោះជាក្បួនគណនេយ្យបង្ហាញថាអ្នកចំណេញ តែបើគ្មានលុយសុទ្ធក្នុងដៃដើម្បីបើកប្រាក់ខែឱ្យបុគ្គលិក ឬទិញទំនិញចូល អាជីវកម្មអ្នកនឹងដួលរលំ អ្នកត្រូវចេះគ្រប់គ្រងលុយចេញចូលប្រចាំថ្ងៃឱ្យបានហ្មត់ចត់បំផុត។ ២. ជួលមនុស្សយឺតៗ បញ្ឈប់មនុស្សឱ្យលឿនបំផុត កំហុសដ៏ធំបំផុតរបស់ម្ចាស់អាជីវកម្មថ្មី គឺការទុកបុគ្គលិកដែលធ្វើការមិនកើត ឬមានអត្តចរិតពុល ដោយសង្ឃឹមថាពួកគេនឹងកែប្រែ តាមពិតការទុកពួកគេសូម្បីតែមួយថ្ងៃបន្ថែម គឺកំពុងបំផ្លាញទឹកចិត្តអ្នកធ្វើការល្អៗដទៃទៀត។ បើដឹងថាមិនត្រូវរឿង ត្រូវហ៊ានបញ្ឈប់ភ្លាមដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរ។ ៣. លក់ "ដំណោះស្រាយ" មិនមែនលក់ "ផលិតផល" អតិថិជនមិនខ្វល់ថាផលិតផលអ្នកល្អកម្រិតណា មានមុខងារប៉ុន្មានទេ ពួកគេខ្វល់តែមួយគត់គឺ... "តើវាអាចជួយដោះស្រាយបញ្ហារបស់ពួកគេបានទេ?" បើអ្នកលក់ស្វាន អតិថិជនមិនមែនចង់បានស្វានទេ គឺពួកគេចង់បាន "រន្ធនៅលើជញ្ជាំង" ត្រូវផ្តោតការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទៅលើការដោះស្រាយបញ្ហា។ ៤. ធ្វើរឿងដែលមិនអាចពង្រីកបាន នៅដំណាក់កាលដំបូង នៅពេលចាប់ផ្តើម កុំទាន់គិតដល់ប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិ អ្នកត្រូវចុះទៅនិយាយជាមួយអតិថិជនផ្ទាល់ ឆ្លើយសារផ្ទាល់ វេចខ្ចប់ផ្ទាល់ ដើម្បីយល់ពីតម្រូវការស៊ីជម្រៅរបស់ពួកគេ ការយកចិត្តទុកដាក់ផ្ទាល់ខ្លួនបែបនេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យអតិថិជនដំបូងក្លាយជាអ្នកគាំទ្រដ៏ស្មោះត្រង់។ ៥. ច្បាប់ ៨០/២០ នៃអតិថិជន ២០% នៃអតិថិជនរបស់អ្នក ផ្តល់ប្រាក់ចំណូល ៨០% ដល់អ្នក។ ផ្ទុយទៅវិញ ២០% នៃអតិថិជន ក៏ជាអ្នកបង្កបញ្ហា ៨០% ដល់អ្នកដែរ។ តិចនិកដែលគ្មាននរណាប្រាប់គឺ... ត្រូវហ៊ានបោះបង់ចោលអតិថិជនដែលទាមទារច្រើនពេក តែឱ្យលុយតិច ហើយយកពេលទៅថែទាំអតិថិជន ៤ ទៅ ៥ នាក់ដែលហ៊ានចំណាយធំ។ ៦. សត្រូវពិតប្រាកដមិនមែនជាគូប្រជែង តែជា "ការគ្មានអ្នកស្គាល់" កុំភ័យខ្លាចថាមានគេលក់របស់ដូចអ្នក បញ្ហាធំបំផុតគឺគ្មាននរណាស្គាល់អ្នកសោះ! ត្រូវប្រើប្រាស់គ្រប់មធ្យោបាយ (Social Media, វីដេអូ, ទីផ្សារ) ដើម្បីស្រែកប្រាប់ពិភពលោកថាអ្នកមានវត្តមាន ទោះបីជាត្រូវចំណាយលុយ ឬមុខក្រាស់បន្តិចក៏ដោយ។ ៧. ភាពឆ្លាតវៃផ្នែកអារម្មណ៍ (EQ) សំខាន់ជាង (IQ) ក្នុងការចរចា អ្នកមិនចាំបាច់រៀនពូកែលេខដើម្បីជោគជ័យទេ ការចេះអានចិត្តមនុស្ស ដឹងថាពេលណាគេខឹង ពេលណាគេត្រូវការជំនួយ ការចេះប្រើពាក្យសម្តីបន្ទន់ចិត្តដៃគូ ឬធ្វើឱ្យបុគ្គលិកគោរពស្រលាញ់ (EQ) គឺជាអាវុធដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតក្នុងមុខជំនួញ។ ៨. កុំចម្លង ត្រូវចេះកែច្នៃ បើអ្នកឃើញគេលក់កាហ្វេដាច់ ហើយទៅបើកហាងកាហ្វេធ្វើតាមគេបេះបិទ អ្នកនឹងបរាជ័យ អ្នកត្រូវសង្កេតមើលគេ ហើយសួរខ្លួនឯងថា "តើខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីឱ្យប្លែក និងល្អជាងគេបាន?" ការចម្លងសុទ្ធសាធ នាំទៅរកសង្គ្រាមតម្លៃការទិញ ដែលចុងក្រោយស្លាប់ទាំងសងខាង។ ៩. ភាពស្ងៀមស្ងាត់ គឺជាអាវុធដ៏មុតស្រួចក្នុងការចរចា នៅក្នុងបន្ទប់ចរចា អ្នកណាដែលនិយាយមុនបន្ទាប់ពីការដាក់សំណើ ភាគច្រើនគឺជាអ្នកចាញ់ប្រៀប ពេលអ្នកប្រាប់តម្លៃទៅកាន់អតិថិជន ឬដៃគូ សូមបិទមាត់ឱ្យជិត ហើយរង់ចាំឱ្យគេនិយាយមុន។ ភាពស្ងៀមស្ងាត់បង្កើតសម្ពាធផ្លូវចិត្ត ដែលធ្វើឱ្យដៃគូប្រញាប់សម្រេចចិត្ត។ ១០. បរាជ័យ គ្រាន់តែជាការប្រមូលទិន្នន័យ សាលាបង្រៀនឱ្យយើងខ្លាចពិន្ទុធ្លាក់ តែក្នុងជំនួញ ការធ្វើខុសគឺជាការរៀនសូត្រ ពេលចេញយុទ្ធនាការលក់មួយហើយគ្មានអ្នកទិញ វាមិនមែនជាបរាជ័យទេ វាជាទិន្នន័យដែលប្រាប់អ្នកថា "សារនេះមិនទាក់ទាញចិត្តទីផ្សារទេ ត្រូវប្តូរថ្មី"។ ១១. ផ្តល់តម្លៃដោយឥតគិតថ្លៃជាមុន កុំគិតតែពីចង់បានលុយពីហោប៉ៅគេ ត្រូវបង្កើតមាតិកាចែករំលែកចំណេះដឹង ឬផ្តល់ការប្រឹក្សាដោយឥតគិតថ្លៃសិន។ តាមចិត្តសាស្ត្រ ពេលមនុស្សទទួលរបស់មានតម្លៃពីអ្នក គេនឹងមានអារម្មណ៍ថាជំពាក់គុណ ហើយគេនឹងទិញសេវា ឬផលិតផលអ្នកដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ១២. ការគ្រប់គ្រងល្អិតល្អន់ពេកសម្លាប់ការរីកចម្រើន បើអ្នកចង់ឱ្យក្រុមហ៊ុនរីកធំ អ្នកមិនអាចតាមពិនិត្យមើលរាល់សកម្មភាពរបស់បុគ្គលិកគ្រប់វិនាទីនោះទេ ត្រូវជួលមនុស្សដែលពូកែ ហើយទុកចន្លោះឱ្យពួកគេបញ្ចេញសមត្ថភាព អ្នកត្រូវមើលលើលទ្ធផលចុងក្រោយ មិនមែនរបៀបដែលគេធ្វើវាទេ។ ១៣. បណ្តាញទំនាក់ទំនងជាទ្រព្យ តែត្រូវចេះឱ្យមុន ការមានខ្សែរយៈគឺសំខាន់ ប៉ុន្តែអ្នកមិនអាចទៅសុំជំនួយពីអ្នកធំ ឬអ្នកមានដោយផ្ទាល់ដៃទទេនោះទេ អ្នកត្រូវសួរខ្លួនឯងជាមុនថា តើអ្នកមានអ្វីដែលអាចជួយសម្រួលដល់ការងារ ឬដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យពួកគេបាន? ទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដកើតចេញពីការផ្តល់តម្លៃឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។

១៨. ប្រែក្លាយការបដិសេធ ទៅជាថាមពលកែលម្អខ្លួន នៅពេលចាប់ផ្តើមពីបាតដៃទទេ ការត្រូវគេបដិសេធ ការត្រូវគេមើលរំលង គឺជារឿងធម្មតា កុំយកវាធ្វើជាឧបសគ្គបាក់ទឹកចិត្ត តែត្រូវយកវាធ្វើជាកញ្ចក់ឆ្លុះ ដើម្បីកែលម្អផលិតផល ឬសេវាកម្មឱ្យល្អជាងមុន។ ឧទាហរណ៍... យកនំដែលខ្លួនធ្វើទៅស្នើសុំដាក់លក់នៅម៉ាតតូចមួយ តែថៅកែបដិសេធ។ អ្នកមិនបោះបង់ តែបានសុំយោបល់ពីគាត់ រួចយកនំនោះទៅកែលម្អការវេចខ្ចប់ឱ្យស្អាត ទាក់ទាញជាងមុន ហើយយកទៅស្នើសុំដាក់ម៉ាតមួយផ្សេងទៀត។ ១៩. រក្សាចំណាយប្រតិបត្តិការឱ្យនៅទាបបំផុតជានិច្ច កុំទាន់ប្រញាប់ទិញសម្ភារៈទំនើបៗ ឬជួលកន្លែងធំដុំនៅពេលដែលចំណូលមិនទាន់មានលំនឹង ភាពសាមញ្ញ និងការសន្សំសំចៃ នឹងជួយឱ្យអ្នកអាចរស់រានមានជីវិតបានយូរក្នុងទីផ្សារ។ ឧទាហរណ៍... ជំនួសឱ្យការជួលការិយាល័យថ្លៃៗដើម្បីបើកសេវាកម្មរចនាក្រាហ្វិក។ អ្នកជ្រើសរើសធ្វើការពីផ្ទះ ឬតាមហាងកាហ្វេ និងប្រើប្រាស់កម្មវិធីឥតគិតថ្លៃដើម្បីទាក់ទងការងារជាមួយភ្ញៀវសិន។ ២០. ការតស៊ូដោយគ្មានដើមទុន គឺប្រៀបដូចជាការរត់ម៉ារ៉ាតុងដ៏វែងឆ្ងាយ ដូច្នេះ ការផ្តល់កម្លាំងចិត្តឱ្យខ្លួនឯងនៅរាល់ពេលធ្វើបានសម្រេចរឿងតូចតាច គឺជាប្រេងឥន្ធនៈជួយឱ្យអ្នកមានកម្លាំងបន្តដំណើរទៅមុខ។ ឧទាហរណ៍ ថ្ងៃនេះទទួលបានការកុម្ម៉ង់ទិញដំបូងបំផុតពីអតិថិជនដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់គ្នាទាល់តែសោះ។ អ្នកទិញភេសជ្ជៈដែលខ្លួនឯងចូលចិត្តមួយកែវដើម្បីជប់លៀងឱ្យខ្លួនឯង និងអរគុណខ្លួនឯងដែលមិនបោះបង់ ហើយបន្តប្រឹងប្រែងនៅថ្ងៃស្អែកទៀត។ _សុវត្ថន៍-Sovathn

ទោះបីពេលនេះយើងនៅលក់បានតិច នៅមានមនុស្សស្គាល់មិនច្រើន តែបើគិតត្រៀមទុកថា ថ្ងៃណាមួយយើងនឹងរីកចម្រើន យើងនឹងចេះរៀបចំប្រព័ន្ធការងារ រៀបចំពាក្យសម្តី រៀបចំផ្លូវដើរបានខុសប្លែកពីមុន។ ឧទាហរណ៍... ទោះបើកតូបលក់នំតូចមួយ តែអ្នកមានការកត់ត្រាចំណូលចំណាយច្បាស់លាស់ មានអនាម័យខ្ពស់ និងរចនាស្លាកសញ្ញា ឱ្យមានស្តង់ដារ តាំងពីថ្ងៃដំបូង ដើម្បីត្រៀមខ្លួនពង្រីកធ្វើជា Franchise នៅថ្ងៃអនាគត។ ៩. ភាពភ័យខ្លាចរឿងដើមទុន ធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនមិនហ៊ានចាប់ផ្តើម ខ្លាចខាតលុយ ខ្លាចខុស ខ្លាចចាប់ផ្តើមហើយទៅមុខមិនរួច តែពេលខ្លះ ការមិនបានចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីសោះ វាធ្វើឱ្យយើងខាតបង់ពេលវេលា និងឱកាសច្រើនជាងអ្វីដែលយើងគិតទៅទៀត។ ឧទាហរណ៍... មានគំនិតចង់លក់សម្លៀកបំពាក់ តែខ្លាចខាតលុយទិញស្តុក។ ជំនួសឱ្យការបោះបង់ អ្នកអាចធ្វើជាតំណាងចែកចាយដោយមិនបាច់ចំណាយដើមទុនទិញស្តុកជាមុន ដើម្បីរៀនពីរបៀបលក់សិន។ ១០. អ្នកគ្មានដើមទុន រឹតតែត្រូវជឿជាក់លើអ្វីដែលខ្លួនកំពុងសាង ព្រោះកំឡុងពេលដំបូង អាចនៅមិនទាន់មាននរណាជឿជាក់លើអ្នក គ្មាននរណាមើលឃើញ គ្មាននរណារង់ចាំគាំទ្រអ្នកទេ ប្រសិនបើយើងខ្លួនឯង មិនទាន់ជឿជាក់លើអ្វីដែលខ្លួនឯងធ្វើជាមុនទេ វានឹងពិបាកបន្តដំណើរទៅមុខណាស់។ ឧទាហរណ៍... អ្នកផលិតសាប៊ូដុសខ្លួនពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិដោយខ្លួនឯង ពេលដំបូងប្រហែលជាគ្មានអ្នកទិញទេ តែដោយសារអ្នកជឿជាក់ថាវាពិតជាល្អចំពោះស្បែក អ្នកនៅតែបន្តណែនាំ និងចែករំលែកដោយមិនចុះចាញ់ រហូតមានអ្នកប្រើហើយឃើញលទ្ធផលល្អតៗគ្នា។ ១១. វិនិយោគលើចំណេះដឹង ព្រោះវាជាដើមទុនដែលមិនចេះរីងស្ងួត ពេលអ្នកអត់លុយ ចំណេះដឹង និងជំនាញ គឺជាអាវុធតែមួយគត់ដែលអាចយកទៅប្តូរជាលុយបាន អ្នកអាចបាត់បង់លុយ តែគ្មាននរណាម្នាក់អាចលួចចំណេះដឹងពីខួរក្បាលអ្នកបានទេ។ ឧទាហរណ៍... ចំណាយពេលអានសៀវភៅឥតគិតថ្លៃនៅបណ្ណាល័យ ឬរៀនពីរបៀបធ្វើទីផ្សារឌីជីថល (Digital Marketing) តាមអ៊ីនធឺណិត ហើយយកជំនាញនោះទៅផ្តល់សេវាកម្មរៀបចំផេកឱ្យក្រុមហ៊ុនតូចៗដើម្បីប្តូរយកប្រាក់ចំណូល។ ១២. កសាងបណ្តាញទំនាក់ទំនងឱ្យបានល្អ បណ្តាញទំនាក់ទំនង គឺជារូបិយប័ណ្ណប្រភេទថ្មី។ ការមានមិត្តភក្តិល្អ អ្នកណែនាំល្អ ឬអតិថិជនដែលស្រឡាញ់ពេញចិត្តយើង អាចជួយបើកឱកាសធំៗដោយមិនបាច់ចំណាយប្រាក់សូម្បីមួយរៀល។ ឧទាហរណ៍... ចូលរួមកម្មវិធីសិក្ខាសាលា ឬព្រឹត្តិការណ៍សង្គមដោយឥតគិតថ្លៃ ដើម្បីស្គាល់មនុស្សក្នុងវិស័យដែលអ្នកចង់រកស៊ី។ ថ្ងៃណាមួយពួកគេអាចជាអ្នកណែនាំម៉ូយ ឬជាដៃគូសហការដ៏សំខាន់របស់អ្នក។ ១៣. ប្រើប្រាស់ភាពបត់បែនជាអត្ថប្រយោជន៍ ក្រុមហ៊ុនធំៗមានរចនាសម្ព័ន្ធស្មុគស្មាញ ត្រូវការពេលយូរដើម្បីផ្លាស់ប្តូរផែនការម្តងៗ។ តែអ្នកដែលទើបចាប់ផ្តើមតូចតាច អាចផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្របានភ្លាមៗនៅពេលដឹងថាផ្លូវចាស់ដើរមិនរួច។ ឧទាហរណ៍... បើកលក់អាហារពេលព្រឹកនៅមុខផ្ទះមិនសូវដាច់ ដោយសារផ្លូវស្ងាត់ អ្នកអាចប្តូរភ្លាមៗទៅជាការធ្វើប្រអប់អាហារថ្ងៃត្រង់ ផ្ញើទៅលក់តាមការិយាល័យក្បែរៗនោះវិញ ដោយមិនបាច់រង់ចាំការអនុញ្ញាតពីនរណា។ ១៤. ចាត់ទុក "ពេលវេលា" ជាដើមទុនដ៏មានតម្លៃបំផុត អ្នកមានលុយ គេយកលុយទៅទិញពេលវេលា។ ឯអ្នកគ្មានលុយ ត្រូវយកពេលវេលាទៅបង្កើតលុយ ដោយការប្រឹងប្រែងធ្វើការឱ្យខ្លាំងជាងមុនទ្វេដង។ ឧទាហរណ៍... ខណៈពេលដែលអ្នកដទៃកំពុងគេង ឬដើរលេងចុងសប្តាហ៍ អ្នកយកម៉ោងសម្រាកពីការងារប្រចាំថ្ងៃ មកស្រាវជ្រាវ សរសេរគម្រោង និងសាកល្បងផលិតផលថ្មីៗរហូតដល់យប់ជ្រៅ។ ១៥. ភាពស្មោះត្រង់ គឺជាម៉ាកសញ្ញា (Branding) ដែលចំណាយលុយតិចបំផុត ភាពស្មោះត្រង់ និងទំនួលខុសត្រូវ នឹងធ្វើឱ្យអតិថិជនជឿទុកចិត្ត និងជួយផ្សព្វផ្សាយបន្តពីមាត់មួយទៅមាត់មួយ ដោយអ្នកមិនបាច់ចំណាយលុយធ្វើទីផ្សារ។ ឧទាហរណ៍... អ្នកជាជាងជួសជុលម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ពេលទៅជួសជុល អ្នកប្រាប់ពីបញ្ហាពិតប្រាកដ ប្រាប់ពីតម្លៃច្បាស់លាស់ និងមិនកេងចំណេញលើគ្រឿងបន្លាស់ ធ្វើបែបនេះ ភ្ញៀវនឹងហៅអ្នកម្តងទៀត ហើយប្រាកដជាណែនាំអ្នកទៅអ្នកជិតខាងបន្តទៀត។ ១៦. កុំលក់របស់ដែលខ្លួនចង់លក់ តែត្រូវលក់ដំណោះស្រាយ អាជីវកម្មធំដុំកើតចេញពីការដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យមនុស្ស បើយើងអាចដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យគេបាន ទោះអាជីវកម្មយើងតូចតាច ក៏គេនៅតែមករកយើងដែរ។ ឧទាហរណ៍... សង្កេតឃើញសិស្សសាលាក្បែរផ្ទះពិបាករកកន្លែងថតចម្លងឯកសារដែលមានតម្លៃថោក និងបើកព្រឹកព្រលឹម អ្នកក៏ទិញម៉ាស៊ីនព្រីនមួយទឹកមកតម្លើង ហើយបើកសេវាកម្មនេះដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជូនពួកគេ។ ១៧. ហ៊ានប្រថុយ ប៉ុន្តែប្រថុយក្នុងកម្រិតដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន អ្នកគ្មានដើមទុន មិនអាចប្រថុយងងឹតងងល់បានទេ មុននឹងសម្រេចចិត្តធ្វើអ្វីមួយ ត្រូវសួរខ្លួនឯងថា "បើបរាជ័យ តើយើងអាចទ្រាំទ្រនឹងការខាតបង់នេះបានកម្រិតណា?" រួចរៀបចំផែនការការពារ។ ឧទាហរណ៍... ចង់សាកល្បងលក់អីវ៉ាន់អនឡាញ អ្នកសម្រេចចិត្តយកប្រាក់សន្សំត្រឹមតែ ២០% ប៉ុណ្ណោះមកទិញទំនិញសាកល្បងលក់សិន ដើម្បីស្ទាបស្ទង់ទីផ្សារ ជាជាងទៅខ្ចីលុយធនាគារមកចាក់ចោលទាំងអស់តែម្តង។

គិតធំ គិតឆ្ងាយ គិតបែបអ្នកគ្មានដើមទុន នៅក្នុងបច្ចុប្បន្ន មនុស្សជាច្រើនតែងតែគិតថា ដើម្បីចាប់ផ្តើមអាជីវកម្ម ឬធ្វើរឿងធំដុំមួយបាន លុះត្រាតែមានដើមទុនច្រើននៅក្នុងដៃ ពួកគាត់តែងតែយកពាក្យថា "គ្មានលុយ" មកធ្វើជាលេសដើម្បីរារាំងក្តីស្រមៃរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ភាពជោគជ័យដ៏អស្ចារ្យភាគច្រើន សុទ្ធតែចាប់កំណើតឡើងពីចំណុចតូចតាច ការមិនចុះចាញ់ និងពីការគិតដ៏វៃឆ្លាតរបស់បុគ្គលដែលពុំសូវមានធនធាន សុវត្ថន៍នឹងផ្ដល់នូវទស្សនៈខ្លះៗ ជាបទបង្ហាញ ដើម្បីជាត្រីវិស័យបង្ហាញផ្លូវ និងជាកម្លាំងចិត្តសម្រាប់អ្នកដែលកំពុងតស៊ូចាប់ផ្តើមពីបាតដៃទទេ.... ១. គ្មានដើមទុន មិនមែនមានន័យថាគ្មានផ្លូវនោះទេ អ្នកខ្លះប្រហែលជាគ្មានលុយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីឱ្យធំដុំ តែនៅមានកម្លាំង មានពេលវេលា និងមានការតាំងចិត្ត ដែលអាចបណ្តុះរឿងតូចតាចឱ្យធំធាត់បានបន្តិចម្តងៗ។ សុវត្ថន៍ក៏ធ្លាប់ជួបបញ្ហាបែបនេះជាច្រើនដងផងដែរ តែចុងក្រោយក៏អាចឆ្លងកាត់ផុតបាន ដោយការតាំងចិត្ត មានវិន័យលើខ្លួនឯង និងការផ្ដល់កម្លាំងចិត្តដល់ខ្លួនឯង។ ឧទាហរណ៍... អ្នកគ្មានលុយរាប់ម៉ឺនដុល្លារដើម្បីបើកហាងកាហ្វេទំនើប តែអ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីការឆុងកាហ្វេលក់តាមរទេះតូចមួយ ឬម៉ូតូកង់បីនៅមុខផ្ទះ ឬតាមដងផ្លូវសាធារណៈ ដោយប្រើកម្លាំង និងការញញឹមរួសរាយជាដើមទុន។ ២. អ្នកគ្មានដើមទុន ត្រូវគិតឱ្យបានឆ្ងាយជាងលុយដែលមានក្នុងដៃ ប្រសិនបើមើលត្រឹមថ្ងៃនេះ យើងអាចឃើញតែចំណុចខ្វះខាត និងឧបសគ្គ តែបើមើលឱ្យឆ្ងាយបន្តិច យើងនឹងឃើញថារបស់ខ្លះអាចសាងសង់បន្តិចម្តងៗបាន មិនបាច់ចាំមានព្រមគ្នាក្នុងពេលតែមួយនោះទេ។ ឧទាហរណ៍... អ្នកចង់បង្កើតកម្មវិធីទូរស័ព្ទ (App) តែគ្មានលុយជួលគេសរសេរកូដ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមរៀនសរសេរកូដដោយខ្លួនឯងតាម Youtube ជារៀងរាល់យប់ ទោះចំណាយពេលយូរ តែថ្ងៃមុខអ្នកនឹងធ្វើវាបានដោយខ្លួនឯង។ ៣. ចាប់ផ្តើមពីអ្វីដែលមាន ជាជាងរង់ចាំអ្វីដែលខ្វះ មនុស្សជាច្រើនខាតពេលរង់ចាំឧបករណ៍ រង់ចាំឱកាស រង់ចាំអ្នកជួយ ទាំងដែលពេលខ្លះ អ្វីដែលយើងមាននៅក្នុងដៃពេលនេះ គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឈានជើងជំហានដំបូងបាត់ទៅហើយ។ ឧទាហរណ៍... ចង់ធ្វើវីដេអូបង្ហាត់បង្រៀន តែគ្មានកាមេរ៉ាទំនើប អ្នកអាចប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទដៃដែលកំពុងប្រើប្រចាំថ្ងៃថតសិន និងប្រើពន្លឺព្រះអាទិត្យជំនួសភ្លើងស្ទូឌីយោ ដោយមិនបាច់រង់ចាំមានលុយទិញរបស់ថ្លៃៗនោះទេ។ ៤. គិតធំបាន តែត្រូវព្រមចាប់ផ្តើមពីតូច គ្មាននរណាម្នាក់បើកទ្វារថ្ងៃដំបូងហើយល្បី ឬពូកែតែម្តងនោះទេ វាដូចជាហាងតូចៗដែលថ្ងៃដំបូងមានអតិថិជនតិចតួច តែបើអ្នកធ្វើវាបានល្អ យកចិត្តទុកដាក់ ថ្ងៃណាមួយវានឹងរីកចម្រើនពីចំណុចតូចនោះឯង។ ឧទាហរណ៍... ក្តីស្រមៃអ្នកគឺចង់មានភោជនីយដ្ឋានដ៏ធំមួយ តែពេលនេះអ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីការធ្វើម្ហូបលក់តាមអនឡាញ ទទួលការកុម្ម៉ង់តិចតួចសិន ដើម្បីស្ទាបស្ទង់រសជាតិ និងសន្សំដើមទុនបណ្តើរៗ។ ៥. អ្នកមានដើមទុនតិច ត្រូវប្រើភាពជាប់លាប់ ជំនួសភាពស៊ីវិល័យ ចំណុចនេះសុវត្ថន៍ចង់ឱ្យលោកអ្នកចងចាំថា... ភាពជាប់លាប់ គឺសំខាន់ខ្លាំងណាស់ យើងប្រហែលជាគ្មានថវិកាដើម្បីសាកល្បងខុសច្រើនដងទេ តែយើងនៅមាន "វិន័យ" ដែលចេះធ្វើបន្តិចម្តងៗ កែច្នៃបន្តិចម្តងៗ រហូតរបស់ធម្មតាក្លាយជាចំណុចខ្លាំង។ ឧទាហរណ៍... អ្នកមិនមានលុយបង់ថ្លៃផ្សព្វផ្សាយ (Boost Ads) រាប់រយដុល្លារលើ Facebook ទេ តែអ្នកមានវិន័យក្នុងការបង្ហោះខ្លឹមសារ (Content) ដែលមានប្រយោជន៍ និងទាក់ទាញជារៀងរាល់ថ្ងៃដោយមិនរំលង រហូតទទួលបានអ្នកគាំទ្រយ៉ាងច្រើន។ ៦. កុំយកចំណុចចាប់ផ្តើមរបស់ខ្លួនឯង ទៅប្រៀបធៀបនឹងគោលដៅចុងក្រោយរបស់អ្នកដទៃ សុវត្ថន៍តែងសង្កេតឃើញមនុស្សជាច្រើនតែងតែចុះចាញ់ខ្លួនឯងដោយការយកខ្លួនឯងទៅប្រៀបធៀបនឹងអ្នកដទៃ ចុងក្រោយបាក់ទឹកចិត្តហើយបរាជ័យ។ អ្នកផ្សេងអាចមានលុយ មានក្រុមការងារ មានពេលវេលា មានផ្លូវកាត់ច្រើនជាងយើង តែជីវិតយើង មិនចាំបាច់ត្រូវតែដូចគេទេ គ្រាន់តែបន្តដំណើរទៅមុខក្នុងបែបបទដែលខ្លួនយើងអាចធ្វើបាន នោះចាត់ទុកថាអស្ចារ្យណាស់ទៅហើយ។ ឧទាហរណ៍... កុំបាក់ទឹកចិត្តពេលឃើញដៃគូប្រកួតប្រជែងមានឡានដឹកទំនិញធំៗ ខណៈយើងទើបចាប់ផ្តើមដឹកជញ្ជូនតាមម៉ូតូ ព្រោះគេអាចចាយពេល១០ឆ្នាំទើបបានប៉ុណ្ណឹង ចំណែកយើងទើបតែចាប់ផ្តើមបាន១ខែប៉ុណ្ណោះ។ ៧. ភាពខ្វះខាត ពេលខ្លះបង្រៀនយើងឱ្យកាន់តែមុតស្រួច ពេលជម្រើសមានមិនច្រើន យើងនឹងចាប់ផ្តើមចេះជ្រើសរើស ចាប់ផ្តើមដឹងច្បាស់ថាអ្វីដែលសំខាន់ពិតប្រាកដ អ្វីដែលគ្រាន់តែមើលទៅល្អតែមិនចាំបាច់ទាល់តែសោះ។ ឧទាហរណ៍... ពេលមានលុយតិច មុននឹងទិញអីវ៉ាន់យកមកលក់បន្ត អ្នកនឹងសិក្សាទីផ្សារយ៉ាងច្បាស់លាស់បំផុត ស្ទាបស្ទង់ចំណូលចិត្តភ្ញៀវ ដើម្បីជៀសវាងការខាតបង់ ផ្ទុយពីអ្នកមានលុយច្រើនដែលអាចទិញស្តុកចោលដោយមិនខ្វល់ខាតបន្តិចបន្តួច។ ៨. គិតត្រៀមសម្រាប់អនាគត ទោះបីថ្ងៃនេះយើងនៅតូចតាចក្តី

ឃ្លា «បានឃើញ និងឯកភាព»មើលទៅហាក់ត្រឹមតែជាអក្សរបីបួនម៉ាត់ ដែលភ្ជាប់ដោយស្នាមហត្ថលេខាមួយនៅលើក្រដាស ប៉ុន្តែទម្ងន់នៃឃ្លានេះនៅក្នុងប្រព័ន្ធរដ្ឋបាល និងអភិបាលកិច្ច គឺមានទំហំធំធេងណាស់។ ​នៅពីក្រោយការវាយត្រា និងការចុះហត្ថលេខានេះ គឺបង្កប់នូវដំណើរការ ទំនួលខុសត្រូវ និងទស្សនវិជ្ជាភាពជាអ្នកដឹកនាំដ៏ស្មុគស្មាញ។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាការបកស្រាយពីអត្ថន័យដែលលាក់កំបាំងនៅពីក្រោយឃ្លាវេទមន្តរដ្ឋបាលមួយនេះ៖ ✅​១. ខ្សែសង្វាក់នៃការទុកចិត្ត និងការផ្ទៀងផ្ទាត់ មុននឹងឯកសារមួយត្រូវបានលើកជូនថ្នាក់ដឹកនាំដើម្បីសុំការ «ឯកភាព» វាត្រូវឆ្លងកាត់ការស្រាវជ្រាវ តាក់តែង និងពិនិត្យយ៉ាងល្អិតល្អន់ពីសំណាក់មន្ត្រីជំនាញថ្នាក់ក្រោម។ - ​ការវាយតម្លៃបច្ចេកទេស៖ ថ្នាក់ដឹកនាំមិនអាចចុះទៅប្រតិបត្តិការងារលម្អិតដោយផ្ទាល់គ្រប់រឿងបានឡើយ។ លោកតែងតែពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើរបាយការណ៍ និងការវិភាគពីក្រុមការងារបច្ចេកទេស (ឧទាហរណ៍៖ ការរៀបចំរបាយការណ៍ប្រព័ន្ធព័ត៌មានវិទ្យាគ្រប់គ្រង)។ - ​ភាពសុក្រឹតនៃទិន្នន័យ៖ ការឯកភាព គឺជាការប្រកាសប្រាប់ថា ថ្នាក់ដឹកនាំជឿជាក់លើទិន្នន័យដែលមន្ត្រីថ្នាក់ក្រោមបានរៀបចំ និងបានឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងត្រឹមត្រូវរួចរាល់។ ✅​២. បន្ទុកនៃទំនួលខុសត្រូវ នៅពេលដែលថ្នាក់ដឹកនាំចារពាក្យថា «ឯកភាព» នោះមានន័យថា លោកបានទទួលយកការខុសត្រូវពីថ្នាក់ក្រោម មកដាក់លើស្មាខ្លួនឯង។ ​ទំនួលខុសត្រូវផ្លូវច្បាប់ និងហិរញ្ញវត្ថុ៖ ក្នុងករណីសំណើសុំចំណាយថវិកា ឬការទូទាត់ឯកសាររជ្ជទេយ្យបុរេប្រទានផ្សេងៗ ហត្ថលេខានេះគឺជាការធានាអះអាងថា ការចំណាយនោះពិតជាត្រឹមត្រូវ មានតម្លាភាព និងបម្រើដល់ផលប្រយោជន៍ស្ថាប័នពិតប្រាកដ។ ប្រសិនបើមានកំហុស ថ្នាក់ដឹកនាំគឺជាអ្នកដែលត្រូវប្រឈមមុខមុនគេ។ ​ទំនួលខុសត្រូវខាងសីលធម៌៖ ការឯកភាពលើគោលការណ៍ណាមួយ ក៏ជាការបង្ហាញពីជំហរ និងក្រមសីលធម៌របស់ថ្នាក់ដឹកនាំ ក្នុងការតម្រង់ទិសស្ថាប័នផងដែរ។ ✅​៣. សិល្បៈនៃការសម្រេចចិត្ត និងកត្តាចិត្តសាស្ត្រ ពាក្យថា «បានឃើញ» បញ្ជាក់ពីការទទួលជ្រាបព័ត៌មាន រីឯ «ឯកភាព» បញ្ជាក់ពីការសម្រេចចិត្ត។ - ​អភិបាលកិច្ច និងប្រព័ន្ធការងារ៖ ថ្នាក់ដឹកនាំដែលប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ និងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវប្រព័ន្ធគុណាធិបតេយ្យ តែងតែអាន និងពិចារណាដោយហ្មត់ចត់មុននឹងឯកភាព។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅក្នុងបរិយាកាសការងារដែលខ្វះប្រសិទ្ធភាព ការចុះហត្ថលេខាដោយខ្វះការពិនិត្យមើលឱ្យបានល្អិតល្អន់ អាចចាត់ទុកជាទម្រង់នៃភាពអសមត្ថភាពជាយុទ្ធសាស្ត្រ ដែលជាការបណ្តែតបណ្តោយឱ្យស្ថាប័នធ្លាក់ចុះ។ - ​ការផ្តល់សិទ្ធិអំណាច៖ ជួនកាល ការឯកភាពរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ គឺជាការផ្តល់កម្លាំងចិត្ត និងការផ្តល់សិទ្ធិអំណាចពេញលេញដល់មន្ត្រីថ្នាក់ក្រោម ក្នុងការអនុវត្តគម្រោងដែលពួកគេបានខិតខំរៀបចំ។ ​ជារួម «បានឃើញ និងឯកភាព» មិនមែនគ្រាន់តែជានីតិវិធីរដ្ឋបាលនោះទេ តែវាជាចំណុចកំពូលនៃការប្រមូលផ្តុំព័ត៌មាន ការជឿទុកចិត្តលើប្រព័ន្ធការងារ និងភាពក្លាហានក្នុងការទទួលខុសត្រូវរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ។ 🤔​ឆ្លើយតបនឹងសំណួរ៖ វិធីសាស្ត្រក្នុងការតាក់តែងលិខិត ឬរបាយការណ៍ ដើម្បីកសាងទំនុកចិត្តដល់ថ្នាក់ដឹកនាំ ​ដើម្បីធានាថាថ្នាក់ដឹកនាំអាចអានយល់បានលឿន និងមានទំនុកចិត្តពេញលេញក្នុងការចារពាក្យថា «បានឃើញ និងឯកភាព» 👉អ្នករៀបចំឯកសារគួរអនុវត្តវិធីសាស្ត្រដូចខាងក្រោម៖ - ​សេចក្តីសង្ខេបច្បាស់លាស់ : ត្រូវសរសេរកម្មវត្ថុ ឬយោងឱ្យបានចំគោលដៅ។ ក្នុងករណីរបាយការណ៍វែង ត្រូវមានសេចក្តីសង្ខេបខ្លីមួយនៅទំព័រមុខ ដែលបញ្ជាក់ពី បញ្ហា ដំណោះស្រាយ និងសំណូមពរជាក់លាក់។ - ​ភាពពេញលេញនៃឯកសារយោង : គ្រប់សំណើ (ជាពិសេសពាក់ព័ន្ធនឹងហិរញ្ញវត្ថុ ការទូទាត់ចំណាយ ឬកិច្ចការគតិយុត្ត) ត្រូវភ្ជាប់មកជាមួយនូវឯកសារយោង វិក្កយបត្រ គោលការណ៍ណែនាំ ឬច្បាប់ពាក់ព័ន្ធឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងរៀបចំតាមលំដាប់លំដោយ ដើម្បីងាយស្រួលដល់ការផ្ទៀងផ្ទាត់។ - ​វិភាគជម្រើស និងផលប៉ះពាល់: សម្រាប់របាយការណ៍បច្ចេកទេស គួរផ្តល់នូវជម្រើស (ឧទាហរណ៍៖ ជម្រើស ក ឬ ជម្រើស ខ) ព្រមទាំងវិភាគអំពីផលចំណេញ និងហានិភ័យនៃជម្រើសនីមួយៗ ជំនួសឱ្យការទុកឱ្យថ្នាក់ដឹកនាំជាអ្នកគិតរកដំណោះស្រាយដោយខ្លួនឯង។ - ​ទម្រង់ស្តង់ដារ និងគ្មានកំហុសអក្ខរាវិរុទ្ធ : ការរៀបចំទម្រង់លិខិតរដ្ឋបាលបានត្រឹមត្រូវ ការប្រើប្រាស់ពុម្ពអក្សរច្បាស់លាស់ និងគ្មានកំហុសអក្ខរាវិរុទ្ធ គឺជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពហ្មត់ចត់ និងភាពប្រណីតនៃវិជ្ជាជីវៈរបស់អ្នក។ ឯកសារដែលស្អាត និងគ្មានកំហុស ជួយកាត់បន្ថយការសង្ស័យ និងបង្កើនទំនុកចិត្តបានមួយកម្រិតធំរួចទៅហើយ។ #ឯកសារច្បាប់និងរដ្ឋបាល

ហេតុអ្វីបានជាបន្ទប់ទឹក? ព្រោះទីនេះគឺជាកន្លែងដែលបុគ្គលម្នាក់ៗបង្ហាញពី «វិន័យផ្ទាល់ខ្លួន» និង «ការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដទៃ» ដោយមិនចាំបាច់មានការតាមដាន ឬត្រួតពិនិត្យពីនរណាម្នាក់ឡើយ។ ✅១. ការគោរពចំពោះ "សេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់មនុស្ស" មេដឹកនាំដែលយកចិត្តទុកដាក់លើសុខទុក្ខកូនចៅ មិនមែនសម្លឹងមើលត្រឹមតែលទ្ធផលការងារធំដុំនោះទេ។ ការរក្សាបន្ទប់ទឹកឱ្យបានស្អាតបាត គឺជាការបង្ហាញពីការគោរពដល់ "តម្រូវការមូលដ្ឋាន" របស់បុគ្គលិក។ បើមេមិនទាំងខ្វល់ថាបុគ្គលិកកំពុងប្រើប្រាស់បន្ទប់ទឹកដែលកខ្វក់ ឬគ្មានអនាម័យផងនោះ តើឱ្យកូនចៅជឿជាក់យ៉ាងដូចម្តេចថា គាត់ពិតជាខ្វល់ខ្វាយពី "សុខទុក្ខ" ឬ "អនាគតការងារ" របស់ពួកគេនោះ? ✅២. ការយកចិត្តទុកដាក់លើ «ចំណុចតូចតាច» មេដឹកនាំឆ្នើម មិនមែនគិតតែពីរឿងយុទ្ធសាស្ត្រធំៗរហូតមើលរំលងចំណុចតូចតាចឡើយ។ ពួកគេតែងតែសង្កេតឃើញថា៖ តើក្រដាសអនាម័យអស់ហើយឬនៅ? តើក្បាលរ៉ូប៊ីណេទឹកមានខូចឬទេ? តើក្លិនក្នុងបន្ទប់ទឹកបង្កការរំខានដល់អារម្មណ៍បុគ្គលិកដែរឬទេ? មេដែលយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងតូចតាចទាំងនេះ គឺជាមេដែលមានភាពល្អិតល្អន់ និងមិនព្រងើយកន្តើយចំពោះបញ្ហាដែលកូនចៅត្រូវប្រឈមប្រចាំថ្ងៃឡើយ។ ✅៣. ការកំណត់ "ស្តង់ដារ" និងវប្បធម៌ស្ថាប័ន នៅក្នុងស្ថាប័នមួយ បើបន្ទប់ទឹកមានសភាពកខ្វក់ វាមិនមែនមានន័យថាបុគ្គលិកទាំងអស់សុទ្ធតែខ្វះអនាម័យនោះទេ តែវាសបញ្ជាក់ពី «ការខ្វះស្តង់ដារ» ក្នុងការគ្រប់គ្រង។ មេដឹកនាំល្អនឹងមិនបណ្តែតបណ្តោយឱ្យ "ភាពកខ្វក់" ឬ "ភាពគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់" ក្លាយជាទម្លាប់ឡើយ។ បើមេមានស្តង់ដារខ្ពស់លើរឿងសាមញ្ញបំផុត គាត់ក៏នឹងអាចដឹកនាំបុគ្គលិកឱ្យមានស្តង់ដារខ្ពស់ក្នុងការបំពេញការងារដូចគ្នា។ ✅៤. គំរូជាក់ស្តែងតាមរយៈការប្រើប្រាស់បន្ទប់ទឹករបស់មេ កុំមើលត្រឹមតែរបៀបដែលមេបញ្ជា តែត្រូវមើលរបៀបដែលគាត់ប្រើប្រាស់បន្ទប់ទឹកផងដែរ។ បើមេជាមនុស្សដែលចេះសម្អាតក្រោយពេលប្រើប្រាស់រួច និងមានមនសិការចំពោះអ្នកប្រើប្រាស់បន្ទាប់ នោះបង្ហាញថាគាត់ជាមនុស្សដែលមាន "ក្រមសីលធម៌ការងារ" ខ្ពស់។ មេប្រភេទនេះ ជាអ្នកដោះស្រាយបញ្ហា មិនមែនជាអ្នកបង្កើតបញ្ហាឱ្យកូនចៅតាមដោះស្រាយឡើយ។ #ភាពជាអ្នកដឹកនាំពិតប្រាកដ មិនមែនស្តែងចេញត្រឹមតែតាមរយៈការថ្លែងសុន្ទរកថាដ៏ពិរោះរណ្តំក្នុងបន្ទប់ប្រជុំនោះទេ តែវាបង្ហាញតាមរយៈ "សកម្មភាពតូចតាចដែលគ្មានអ្នកណាឃើញ"។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ដឹងថាស្ថាប័នមួយមានវប្បធម៌ការងារ និងកម្រិតសីលធម៌បែបណា សូមកុំមើលត្រឹមតែរូបថតមេដែលដាក់តាំងលើជញ្ជាំងអគារ តែសូមដើរចូលទៅមើល "បន្ទប់ទឹក" របស់ពួកគេ។ តើបងប្អូនយល់ស្របឬទេថា "បន្ទប់ទឹកការិយាល័យ" ពិតជាកន្លែងដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពី "ស្តង់ដារគុណភាព" និង "ការយកចិត្តទុកដាក់" របស់មេដឹកនាំបានយ៉ាងពិតប្រាកដ? #ឯកសារច្បាប់និងរដ្ឋបាល

ពេលនិយាយដល់ "មេតឹងរ៉ឹង" បុគ្គលិកភាគច្រើនតែងតែមានអារម្មណ៍ថប់ដង្ហើម ស្ត្រេស និងចង់តែសរសេរសំបុត្រលាឈប់ពីការងារ។ យើងតែងតែប្រាថ្នាចង់បានមេដឹកនាំដែលទន់ភ្លន់ យោគយល់ និងអនុញ្ញាតឱ្យយើងធ្វើការដោយសេរី។ ប៉ុន្តែ នៅក្នុងច្បាប់ធម្មជាតិនៃភាពជោគជ័យ "ដែកថែបដ៏មុតស្រួច ត្រូវតែឆ្លងកាត់ការដុតកម្តៅ និងការដំលត់ដំដ៏ចាស់ដៃបំផុត"។ បើអ្នកចេះកែប្រែទស្សនៈ មេដែលតឹងរ៉ឹងបំផុត គឺជាសាលាបង្រៀនភាពជាអ្នកដឹកនាំដ៏ល្អបំផុត។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាមេរៀនមាស ៥ យ៉ាង ដែលអ្នកអាចកេងចំណេញពីគាត់បាន៖ ១. បណ្តុះទម្លាប់ "ធ្វើការងារដោយគ្មានកំហុស" ដោយសារតែគាត់ជាមនុស្សចាប់កំហុសសូម្បីតែចំណុចតូចតាច (រាប់តាំងពីការវាយអក្ខរាវិរុទ្ធខុស ឬការរៀបចំទម្រង់ឯកសារមិនស្អាត) វាបង្ខំឱ្យយើងត្រូវតែត្រួតពិនិត្យការងាររបស់ខ្លួនឯង ២ ទៅ ៣ ដង មុននឹងបញ្ជូនទៅឱ្យគាត់។ មេរៀនដែលទទួលបាន៖ យូរៗទៅ អ្នកនឹងក្លាយជាមនុស្សដែលមាន "ស្តង់ដារការងារខ្ពស់" និងហ្មត់ចត់ជាស្វ័យប្រវត្តិ។ ភាពហ្មត់ចត់នេះហើយ គឺជាអាវុធការពារកុំឱ្យមានកំហុសឆ្គងធំៗនៅពេលអ្នកឡើងកាន់តំណែងជាអ្នកគ្រប់គ្រងទៅថ្ងៃមុខ។ ២. ចេះញែក "មនោសញ្ចេតនា និង វិជ្ជាជីវៈ" ឱ្យដាច់ពីគ្នា មេតឹងរ៉ឹង មិនសូវពូកែលេងសើច និងមិនងាយប្រើមនោសញ្ចេតនាយោគយល់ក្នុងរឿងការងារនោះទេ។ ខុសគឺខុស ត្រូវគឺត្រូវ។ មេរៀនដែលទទួលបាន៖ អ្នកនឹងរៀនពីរបៀបធ្វើជាអ្នកដឹកនាំដែល "កាត់សេចក្តីដោយអព្យាក្រឹត្យ"។ មេដឹកនាំដែលប្រើមនោសញ្ចេតនាច្រើនពេក តែងតែពិបាកក្នុងការដាក់វិន័យកូនចៅ និងងាយធ្លាក់ចូលក្នុងអន្ទាក់បក្ខពួកនិយម។ ៣. បង្រៀនឱ្យយើងចេះ "និយាយដោយមានទិន្នន័យ និងភស្តុតាង" អ្នកមិនអាចដើរទៅជួបមេតឹងរ៉ឹង ហើយរាយការណ៍ដោយប្រើពាក្យថា "ខ្ញុំគិតថា..." ឬ "ប្រហែលជា..." នោះទេ។ គាត់នឹងសួររកមូលហេតុ និងទិន្នន័យច្បាស់លាស់ភ្លាមៗ។ មេរៀនដែលទទួលបាន៖ វាបង្ហាត់ឱ្យខួរក្បាលយើងចេះគិតបែបតក្កវិជ្ជា។ រាល់ពេលមានបញ្ហា យើងមិនរត់ទៅរកគាត់ដោយដៃទទេទេ តែយើងតែងតែរៀបចំ "ដំណោះស្រាយ ក និង ខ" ព្រមទាំងភស្តុតាងយោង រួចជាស្រេចដើម្បីការពារអំណះអំណាងរបស់យើង។ ៤. កសាង "ភាពរឹងមាំផ្លូវចិត្ត" ក្នុងកាលៈទេសៈតានតឹង ការធ្វើការក្រោមសម្ពាធ និងការស្តីបន្ទោស គឺជារឿងដែលឈឺចាប់។ ប៉ុន្តែបើយើងចេះ "ស្តាប់យកសាច់រឿង ហើយបោះចោលសម្លេងគំហក" យើងនឹងលែងងាយបាក់ទឹកចិត្ត។ មេរៀនដែលទទួលបាន៖ នេះគឺជាការចាក់វ៉ាក់សាំងផ្លូវចិត្ត! ពេលដែលអ្នកអាចស៊ូទ្រាំ និងធ្វើការយកឈ្នះចិត្តមេដែលតឹងរ៉ឹងបំផុតបានហើយ នៅថ្ងៃអនាគត ទោះបីជាអ្នកត្រូវប្រឈមមុខនឹងអតិថិជនកាចៗ ឬការងារតានតឹងកម្រិតណាក៏ដោយ ក៏អ្នកលែងភ័យញាប់ញ័រទៀតដែរ។ ៥. ការផ្តោតលើ "ប្រព័ន្ធការងារ" ជាងការធ្វើតាមអារម្មណ៍ មេតឹងរ៉ឹង ស្រលាញ់របៀបរបប នីតិវិធី និងកាលវិភាគច្បាស់លាស់។ គាត់តម្រូវឱ្យកូនចៅដើរតាមប្រព័ន្ធដែលបានរៀបចំ។ មេរៀនដែលទទួលបាន៖ ស្ថាប័នដែលរឹងមាំ គឺស្ថាប័នដែលដើរដោយ "ប្រព័ន្ធ" មិនមែនដើរដោយ "អារម្មណ៍" របស់បុគ្គលនោះទេ។ ការរៀនធ្វើការតាមប្រព័ន្ធ ធ្វើឱ្យយើងចេះពីរបៀបរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធស្ថាប័នឱ្យមានស្ថិរភាព។ យើងមិនចាំបាច់ស្រលាញ់ចរិតកាចៗរបស់គាត់នោះទេ ប៉ុន្តែយើងត្រូវ "លួចចម្លង" យកវិន័យ និងស្តង់ដារការងាររបស់គាត់មកទុកជាអាវុធផ្ទាល់ខ្លួន។ នៅថ្ងៃមួយ ពេលដែលអ្នកបានឡើងធ្វើជាធំ អ្នកនឹងភ្ញាក់ខ្លួនហើយនិយាយថា៖ "បើកុំតែបានគាត់រករឿង និងដាក់វិន័យកាលពីមុនម្ល៉េះ ខ្ញុំច្បាស់ជាមិនមានភាពហ្មត់ចត់ និងរឹងមាំដូចថ្ងៃនេះទេ!" តើបងប្អូនធ្លាប់ឆ្លងកាត់ការលត់ដំពី "មេតឹងរ៉ឹង" ដែលធ្វើឱ្យយើងថប់ដង្ហើម តែចុងក្រោយបែរជាផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់សមត្ថភាពរបស់យើងយ៉ាងធំធេងដែរឬទេ?