ابراهیم آزادگان

⭕️آیا جنبش "زن، زندگی، آزادی" مسیر درستی را طی کرد یا خیر؟ 🔹در این برنامه بنا داریم تا در قالب گفتگوی دانشجویی درباره جنبش "زن، زندگی، آزادی" صحبت کنیم. از علاقه‌مندان به شرکت در گفتگو دعوت می‌شود تا این فرم را تکمیل کنند. حضور برای عموم آزاد است. ⏰زمان: شنبه ۲۵ شهریور ساعت ۱۷:۰۰ 📍مکان: هم‌کف مجتمع روستا آزاد 🆔️@SUTCSSR

اکران اختصاصی مستند «نهنگ‌ها در ساحل آزادی» روایت ۱۲۰ روز پر التهاب در ایران و شریف 🔹 به همراه جلسه نقد و بررسی، بلافاصله پس از اکران مستند، با حضور: 👤 دکتر ابراهیم آزادگان عضو هیئت علمی گروه فلسفه‌علم 👤 دکتر محمد شریف‌خانی عضو هیئت علمی دانشکده برق 📆 یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ ⏰ ساعت ۱۴:۰۰ 📍 دانشکده شیمی، سالن جابربن‌حیان 🔘 جهت ثبت‌نام، این فرم را تکمیل بفرمایید. ⏳ مهلت ثبت‌نام تا ساعت ۱۴:۰۰ شنبه ۱۱ مهر @Basij_SharifU @FarhangiSharif

📌 شریف سوفیا با همکاری کتابخانه مرکزی دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌کند: 🎙️ سوفیاسخن | سخنرانی‌های فلسفی 🔸سخنرانی نخست «انسان اخلاقی: مقایسه نیچه و داستایوفسکی» 🔸 دکتر ابراهیم آزادگان (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف) 🗓 سه‌شنبه‌ ۱۴ مهرماه ۱۴۰۵ 🕔  ۱۶:۳۰ تا ۱۸ 📍مکان: دانشگاه صنعتی شریف | کتابخانه مرکزی | سالن توس (طبقه سوم) 🔻 علاقمندان حضور در جلسات از خارج دانشگاه صنعتی شریف، جهت ثبت نام به آیدی @SharifSophia مراجعه فرمایید. #شریف_سوفیا #کتابخانه_مرکزی_دانشگاه_صنعتی_شریف #سوفیا_سخن #سخنرانی_فلسفی 🔘 https://t.me/sharifsophiaa

با نام او درباره اخراج دانشجویان از دانشگاه در جامعه زخم خورده مصیبت دیده و تحت فشار روحی و مادی ایران در این شرایط که دانشگاه و مدارس و فضاهای عادی جامعه مدنی نیمه تعطیل هستند و معلوم نیست کی و تحت چه شرایطی باز گشایی شوند ، در آینده ای که احتمال جنگ و نابودی زیرساخت هایمان وجود دارد ، در شرایطی که صدها تن از رهبران نظامی و سیاسی کشور ترور شده اند و دشمنان خارجی محاصره شدیدی بر کشور تحمیل کرده اند، گرانی و فشار اقتصادی کمر خانواده ها را شکسته ، ملیونها نفر شغل خود را از دست داده اند ، ما نیاز به همدردی و مدارا و مصالحه و گذشت و وحدت و دستگیری از همدیگر و به داد هم رسیدن داریم نه اخراج و اعدام و تهدید. اخراج دانشجویان دل یک عده ای را خنک می‌کند و داغی بر دل خانواده و جوانان دیگر می‌گذارد و خشم و خشونت فی‌مابین را افزایش می‌دهد. من نگرانم برای زنده ماندن خانواده شریف، و تلاش میکنم برای نشان دادن حداقل همدردی با دیگری هایی که شاید با رفتارشان یا عقیده شان مخالف هم باشم اما دیگری من هستند و من من. دانشجویان نیاز به امید ، همدلی، درک متقابل و اینده ای معلوم و روشن برای رشد و شکوفایی دارند. اعتراض انها بیشتر از سر نداشتن چاره و ناامیدی است تا بدخواهی . باید با مدارا با یکدیگر کشور مان و خانه خودمان را با هم بسازیم. اخراج از خانه که معنا ندارد. مدارا فضیلت حق دادن به دیگری است نه کسی که مثل من فکر می‌کند. گذشت در مورد کسی است که اشتباهی کرده . اگر این فضایل را الان که در سختی و فشار هستیم نتوانیم در درون جامعه خود بروز دهیم جامعه غیر فضیلت مند و خشونت آمیزی را تجربه خواهیم کرد همه ما. من نگران آینده ایران هستم با این افزایش آتش خشم ها و نفرت ها. حداقل در شریف و برای شریف جزیره ای از فضیلت مندی ایجاد کنیم با درک یک دیگر جامعه ای بسازیم به سمت آینده همه ما مسولیت مان را در قبال جامعه بپذیریم . مخصوصا مسولیت های مربوط به وضعیت اقتصادی و سیاسی که بن بست هایی را پدید آورده و جامعه را دو قطبی کرده است. با احترام ابراهیم آزادگان

نامه زیر را جمعی از مادران دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به یکی از همکاران و در واقع به مجموعه همکاران دانشگاه صنعتی شریف نوشته اند. مخاطب آن در واقع همه استادان و مسئولین دانشگاه های ایران است.——————————————————————————————————————————————————————————————————- ما جمعی از مادران دانشجویانی هستیم که فرزندانمان در ماه‌های اخیر، با احکام سنگین انضباطی و اخراج از دانشگاه مواجه شده‌اند. این نامه را نه از سر تقابل و نه برای نادیده گرفتن قوانین، بلکه از جایگاه مادرانی می‌نویسیم که نگران آینده، سرنوشت و سال‌های ازدست‌رفتهٔ جوانی فرزندانشان هستند و با امید فراوان به شما پناه آورده‌ایم. فرزندان ما ممکن است در شرایطی مرتکب خطا یا تخلف شده باشند و طبیعی است که دانشگاه نیز حق دارد نسبت به تخلف، واکنش نشان دهد؛ اما آیا برای یک خطا، گرفتن فرصت ادامهٔ تحصیل و نابود کردن مسیر آیندهٔ یک جوان، تنها راه ممکن است؟ آنچه بیش از همه ما را رنج می‌دهد، سنگینی و گاه جبران‌ناپذیر بودن مجازاتی است که آیندهٔ این جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بسیاری از این دانشجویان سال‌ها برای رسیدن به دانشگاه شریف تلاش کرده‌اند، بخش قابل‌توجهی از تحصیل خود را پشت سر گذاشته‌اند و خانواده‌هایشان تمام امید و سرمایهٔ خود را برای آیندهٔ آنان گذاشته‌اند. دردناک‌تر از همه برای ما این است که برخی از این دانشجویان، در کنار پروندهٔ انضباطی در دانشگاه و حکم اخراج، با مجازات دستگاه قضایی (اکثراً یک تا سه سال حبس) نیز مواجه شده‌اند؛ یعنی برای یک جرم در دانشگاه، با دو مجازات در دو نهاد دانشگاه و دستگاه قضایی روبه‌رو شده‌اند! ما از شما تقاضا داریم اگر امکان دارد، صدای این مادران را بشنوید و در حد توان خود، برای بازنگری در احکام اخراج، تبدیل مجازات‌های سنگین به احکام متناسب‌تر و فراهم شدن امکان بازگشت این دانشجویان به مسیر تحصیل کمک کنید. گاهی یک فرصت دوباره، می‌تواند زندگی یک جوان را نجات دهد. ما از شما انتظار نداریم قانون را نادیده بگیرید؛ فقط می‌خواهیم در کنار قانون، انصاف، تناسب مجازات، شرایط هر دانشجو و آیندهٔ یک انسان نیز دیده شود. اگر امکان پیگیری یا رساندن این دغدغه‌ها به مسئولان دانشگاه یا مسئولان وزارت علوم را دارید، از شما صمیمانه درخواست می‌کنیم ما را تنها نگذارید. پیشاپیش از وقتی که برای شنیدن صدای ما می‌گذارید، سپاسگزاریم. با احترام و امید، جمعی از مادران دانشجویان اخراجی دانشگاه صنعتی شریف

​​📥 Downloaded via @RuSaverBot

«چشم‌انداز دوم» ❇️ #کتابخانه_مرکزی در ادامهٔ سلسله سخنرانی‌های یادبود شهید لاریجانی، دومین برنامه‌اش را دوشنبه این هفته از ساعت ۱۳:۰۰ تا ۱۵:۰۰ برگزار می‌کند. 🔸 این جلسه در سالن توس کتابخانه مرکزی و با دبیری دکتر #ابراهیم_آزادگان و سخنرانی دکتر #ماندانا_تیشه‌یار برگزار می‌شود که اساتید و دانشجویان حاضر در دانشگاه می‌توانند در آن شرکت کنند. همچنین امکان شرکت برخط در جلسه از طریق این آدرس برای عموم علاقه‌مندان وجود دارد. 🆔 @SharifDaily

متن نامه ام به ادیتور مجله نیچر 👆

Rumi has a beautiful verse that I would like to offer as my final word: “My Lord, whatever You place under pressure and pain becomes alive and finds relief.” Ebrahim Azadegan Associate Professor, Department of Philosophy of science Sharif University of Technology Tehran Iran