Saved Messages

دلم می‌خواست همه چیز را در رابطه‌ی با او بدانم. به طرز احمقانه‌ای دلم می‌خواست او را کامل‌ترین فرد روی زمین بدانم و این مستلزم آن بود که ابتدا تمام ابعاد او را بشناسم. و حریصانه به این موضوع فکر می‌کردم و حتی گاهی این فکر که من از تمام خاطراتی که او با دیگری داشته است بی‌اطلاع خواهم ماند، مرا عذاب می‌داد. شاید خنده‌دار بیاید اما من در "شناختن" او -که بی‌شک مقدمه‌ی مالکیت او بود- حریص شده بودم. من نمی‌دانستم که هرچه شناخت آدمی، از هرچیزی، بیشتر شود؛ عشق از سوی دیگر در سکوت رو به زوال می‌رود. افسوس کمی دیر فهمیدم که هرگز کسی را کامل نخواهم یافت. دیر فهمیدم که من فقط حق این را دارم که انتخاب کنم عیب‌های که را در آغوش بگیرم و هم‌اکنون، بعد از این همه سال، با دانستن تمامی این حرف‌ها، می‌ترسم که شاید مدام و تا انتهای عمر به این پرسش فکر کنم که او -با تمام عیب‌هایش- آیا‌ هنوز مرا دوست می‌دارد؟ با این‌که عمیقا می‌دانم پاسخ هرچه باشد، در حال من دیگر فرقی نخواهد کرد …

کسی که می‌فهمد، به چیزهای ناپایدار دل نمی‌بندد و چیزی ناپایدارتر از انسان‌ نیست.

می‌خواهم ادامه دهم. حالاحالاها قرار نیست کم بیاورم، هرچند وضعیت خیلی مزخرف و تلخ و بی‌آینده و هپلی‌هپو شده. ولی دوست ندارم کم بیاورم و خودم را راضی کنم به کاری نکردن. حتی اگر تهش نشود! حتی اگر هی صبحِ مزخرفی برود و غروبِ مزخرف‌تری بیاید و این روزهای مزخرف تکرار شوند. ابلهانه است؟ شاید. ولی می‌خواهم ببینم تهش چه می‌شود! به ابلهانگیِ خیلی جوک‌ها. و به امیدواری‌شان که می‌گویند «ما پنج بار این فیلم رو دیدیم. هر بار هم اون یارو هیکلیه کشته شده. ولی بذار یه بار دیگه ببینیم شاید این‌دفعه نمُرد». می‌دانی از چه حرف می‌زنم؟

تو، چاقویی هستی که من در زخم هایم می‌چرخانم. همین. هر کلمه‌ای اضافه است.

دوستت دارم، این کلام زنده می‌ماند و تمام طول زندگی‌ام، مدت زمانی است که برای بیان آن لازم است. نه کمتر و نه بیشتر.

بعد از آن پایانِ غم‌انگیز، دیگر از خودم مراقبت نمی‌کردم که آسیب نبینم، چون فکر می‌کردم حالا به اندازه‌ای آسیب دیده‌ام که دیگر هیچ جراحتی نتواند مرا از پا در آورد. من قبل‌تر تجربه‌ای به مراتب سهمگین‌تر را از سر گذرانده بودم، پس حالا می‌توانم با خیالی آسوده از هر تنگنایی عبور کنم. چرا که آدمی یک‌بار مرگ احساس و قلب‌اش را می‌بیند و بعد از آن فقط جسم رنجورش را با خودش حمل می‌کند‌، بی‌آنکه چیزی را ( حتی ) احساس کند.

نابود شد کسی که ارزش خود را ندانست. امام علی علیه‌السلام.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ میخوامش ولی نمیخوادتم. دلمم نمیاد ازش بگذرم و رویای رسیدنشو از دست بدم.

همه‌ی همه نه، ولی اکثرا آره.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ فاطمه همه متن‌ها قلم خودته؟

پیش میاد

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خداشاهده من دلم تنگه

چون نگه‌ داشتن بلد نیستیم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ چرا زندگی‌هامون پر از رفتن هاست؟

💙🫂

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خیلی خیلی زیاد به کانال تون احساس نزدیکی می‌کنم. نوع نگاه و نوع قلم بسیار ظریفانه و دلچسب.

ما وَدعكَ رَبك و ما قَلی :)

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ به چه امیدی ادامه میدی؟