𝐇𝐲𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐦𝐢𝐧𝐢𝐧𝐢𝐭𝐲

راستش من هیچوقت نیویورک نبودم. اما گوش دادن به London Grammar، منو می‌بره به نیویورک در سال 2012. خیابونای خیس، آسمون خاکستری، کافه‌هایی با چراغ‌های کم نور. تصور کنید شبه و دارید از سرکار برمی‌گردید، وسط راه یک نوشیدنی می‌گیرید و ترجیح می‌دید که تو هوای بارونی پیاده برگردید خونه.

I was just thinking about a few years ago, and suddenly remembered how much I loved River Phoenix. Man, I wish you were still alive. I'm sure that if you were still alive, you'd still be a legend.

Playlist: Brown Sugar vibes Genre: R&B, Soul, Neo Soul @hyperfemininity

‌Grace Kelly,1953 by Milton Greene @hyperfemininity

🤍

There's something about Black women's voices that I just adore.

Marlene Dietrich (1901–1992) "زنی با کت‌وشلوار و نگاهِ فرمانروا"

مارلنه دیتریش، بازیگر، خواننده و چهره‌ٔ پیشگام سینمای کلاسیک، در آغاز قرن بیستم از برلین برخاست و خیلی زود به نمادی جهانی در هالیوود بدل شد. او با صدایی زمزمه‌گر و چهره‌ای مرموز، تماشاگران را مجذوب خود کرد؛ اما چیزی فراتر از جذابیت در او بود. آگاهی از تصویر، قدرت، و مرزهای قابل جابه‌جایی زنانگی. مارلنه یکی از نخستین زنانی بود که کت‌وشلوار مردانه را نه به‌قصد تقلید، بلکه برای بازتعریف جذابیت زنانه بر تن کرد. او از اغواگری، لباسی اندیشیده ساخت؛ لباسی که می‌توانست در برابر کلیشه‌ها بایستد، فرمان دهد، و همچنان زن باقی بماند. در اوج شهرت، نازیسم را رد کرد، تابعیت آمریکایی گرفت و در جبهه‌های جنگ جهانی دوم برای سربازان آواز خواند. او به چهره‌ای تبدیل شد که هم بر پرده‌ٔ سینما می‌درخشید، هم در دل مقاومت، صدایی زنانه و قدرتمند بود. مارلنه با آمیختن ظرافت، جسارت و کنترل، تصویری تازه از زنِ مستقلِ معاصر ساخت. او پیش از آن‌که واژه‌ٔ «آیکون» رایج شود، آن را زیست؛ زنی که تصویرش، میراثی برای قرن‌ها شد.

#Velvetstrength