𝐇𝐲𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐦𝐢𝐧𝐢𝐧𝐢𝐭𝐲

ایشالا که خنده‌هاتون خنده های عصبیه🥰

There are literally more random people than my own subscribers in there. Give it a chance. If you don't like it, leave and bite me later.👹

i made a whole group just for y'all... don't make me talk to myself.😭 don't be shy... the group doesn't bite. (i do, though.)🥰

3:36 Lift me up Let me go.🪽

سلام. http://t.me/BluChtBot?start=61a0a003b1dda3808b41

من با تک‌ تک جمله‌های Over Again زندگی می‌کنم. صدای آدمیه که داره جلوی چشممون با غمش دست‌ و پنجه نرم می‌کنه. وقتی مایک می‌خونه و می‌گه: گاهی فقط یک بار خداحافظی نمی‌کنی، بارها و بارها مجبور می‌شی خداحافظی کنی" دیگه فقط شعر نیست؛ اعترافیه که از ته دلش بیرون اومده. برای همین همیشه میگم شنیدن موسیقی به تنهایی کافی نیست، هیچوقت هم نبوده. اگه واقعا یه گروه رو دوست داری، باید داستانشون رو بدونی، دردهاشون رو بشناسی، شکست‌ هاشون رو ببینی و کنار لحظه‌های خوب و بدشون زندگی کنی. همونقدر که گذشته‌ی یه آدم باعث می‌شه بهتر درکش کنی، گذشته‌ی تک‌ تک اعضای یه گروه هم باعث می‌شه موسیقیشون برات معنای تازه‌ای پیدا کنه. Over Again درباره‌ی از دست دادن چستره؛ درباره‌ی اون سکوتی که بعد از رفتنش روی زندگی همه‌شون افتاد. درباره‌ی شبیه که مایک مجبور بود دوباره روی صحنه بره، جلوی هزاران نفر بخونه، در حالی که جای صدای چستر کنار خودش خالی بود. اون فقط یه دوست یا هم‌ گروهی رو از دست نداده بود؛ بخشی از زندگیش، بخشی از هویتش و کسی که سال‌ ها کنارش نفس کشیده بود، دیگه اونجا نبود. من موقع شنیدن این آهنگ طوری اشک می‌ریزم که انگار خودم بین اون آدم‌ ها زندگی کرده بودم. انگار من هم تو پشت‌ صحنه ایستاده بودم، نورهای سالن خاموش می‌شد و همه منتظر شروع اجرا بودن، اما یه نفر برای همیشه رفته بود. اگه فقط آهنگ‌های لینکین پارک رو شنیدید، هنوز نصف راه رو رفتید. یه بار داستانشون رو از اول تا آخر بخونید؛ رفاقتشون، مسیرشون، جنگ‌ هایی که با خودشون داشتن و در نهایت رفتن چستر رو. قول میدم بعد از اون، دیگه هیچ آهنگی رو ازشون مثل قبل نمی‌شنوید. هر نت، هر سکوت و هر کلمه، وزن پیدا می‌کنه. اون موقع می‌فهمید بعضی آهنگ‌ ها برای شنیده شدن ساخته نشدن. برای حس شدن ساخته شدن.

i need him.

The morning I woke up to this.🎐

بالاخره

1

. آهنگ "...Baby One More Time" اول برای گروه R&B معروف TLC نوشته شده بود، اما اونا ردش کردن. بعد آهنگ به بریتنی رسید و تبدیل شد به یکی از معروف‌ترین آهنگ‌های تاریخ پاپ. 2. بخش بزرگی از آلبوم در استکهلم سوئد ضبط شد. تهیه‌کننده اصلی، Max Martin، اون زمان هنوز در آغاز دوران افسانه‌ای خودش بود. موفقیت این آلبوم باعث شد مکس مارتین به یکی از مهم‌ترین ترانه‌سراها و تهیه‌کننده‌های تاریخ موسیقی پاپ تبدیل بشه. 3. مکس مارتین قرار بود فقط دو آهنگ آلبوم رو تهیه کنه، اما در نهایت هشت ترک آلبوم رو ساخت و تهیه کرد. 4. آلبوم بیش از ۲۵ میلیون نسخه در جهان فروخت و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های آغاز کار یک هنرمند در تمام تاریخ شد. 5. پنج سینگل از آلبوم منتشر شد؛ از جمله Sometimes، (You Drive Me) Crazy و Born to Make You Happy که همگی در کشورهای مختلف به موفقیت رسیدن. 6. کلمه‌ی Baby در ترک اصلی، حدودا 25 بار تکرار می‌شه! 7. بیشتر ترک ها روی تمپوهای حدود 90 تا 100 BPM هستن؛ یعنی خیلی هم سریع نیستن. اما با استفاده از های‌ هت‌ های 16تایی، سینت‌ های استکاتو و بیس های کوبنده، مغز حس می‌کنه آهنگ سریع‌ تره. 7. آکورد ها خیلی ساده‌ن، درواقع جادو توی ملودیه. مثلا آهنگ ...Baby One More Time از آکوردهای نسبتا رایج پاپ استفاده می‌کنه. چیزی که آهنگ رو خاص کرده، ملودی وکال و ریتم جمله‌بندی بریتنیه. 8. مکس مارتین از بریتنی خواست با صدایی نازک‌ تر، نفس‌ دارتر و کودکانه‌ تر بخونه، در حالی که صدای واقعی بریتنی بم تر و پر قدرت‌ تره. همون سبک وکال بعدها به امضای بریتنی تبدیل شد. 9. اگر دقت کنید، قبل از شروع کورس‌ها یا بعد از بعضی جمله‌ها، یه مکث خیلی کوتاه وجود داره. این سکوت باعث می‌شه وقتی بیت دوباره برمی‌گرده، انرژی آهنگ چند برابر حس بشه. 10. در سال 1999، این آلبوم کمک کرد پاپ از گیتار محور بودن فاصله بگیره و دوباره سینت‌ها و درام ماشین‌ها مرکز توجه بشن. 11. بریتنی وقتی بیشتر آهنگ‌ های آلبوم رو ضبط کرد فقط 16 ساله بود، اما اجرای وکالش اونقدر دقیق بود که خیلی از برداشت‌ ها همون برداشت‌ های اولیه باقی موندن. 12. بعد از موفقیتش، تقریبا همه شرکت‌ های بزرگ موسیقی دنبال تهیه‌کننده‌های سوئدی رفتن. بعدها هنرمندهایی مثل Taylor Swift، Katy Perry، The Weeknd و Ariana Grande هم با مکس مارتین همکاری کردن.

Artist: Britney Spears Album: ...Baby One More Time Released: 1999 Genre: Dance-Pop, Bubblegum Pop @hyperfemininity

اصلا حرفی باقی می‌مونه؟ نه.