لمونی | انگیزشی | موفقیت

‌ ‌ ‌ شبت بخیر رفیق ♥️✨️ ‌ ‌ ‌

دو نفر هر دو دوست دارن تو یک آزمون موفق بشن.😍 نفر اول می‌گه: اگه شانس داشته باشم قبول می‌شم.🙄 نفر دوم می‌گه: من نمی‌تونم نتیجه رو تضمین کنم، ولی می‌تونم احتمال موفقیتم رو افزایش بدم.☺️ تفاوت این دو نفر فقط تو میزان امیدشون نیست؛ تو نوع نگاهشون به کنترله.🙂‍↔️ تو روان‌شناسی، یکی از مفاهیم مهم تو این زمینه منبع کنترله (Locus of Control)؛ یعنی اینکه فرد تا چه اندازه نتایج زندگی خودش رو به عوامل درونی مثل رفتار و تصمیم‌های خودش یا عوامل بیرونی مثل شانس و شرایط نسبت می‌ده.🤓 مشکل از جایی شروع می‌شه که شانس تبدیل بشه به توضیح اصلی همه‌چیز: ✨️"قبول نشدم چون شانس نداشتم." ✨️"موفق نشدم چون شرایط باهام یار نبود." ✨️"هنوز شروع نکردم چون فرصت مناسب پیش نیومده." این نوع نگاه ممکنه به مرور باعث بشه فرد احساس کنه اقدام کردنش تأثیر چندانی نداره.🥺 از طرف مقابل هم یک افراط وجود داره: ✨️"اگر فقط به اندازه کافی تلاش کنم، حتماً موفق می‌شم." این هم واقع‌بینانه نیست.🤭 چرا؟ چون تلاش، احتمال رسیدن به نتیجه رو بالا می‌بره؛ اما تضمین نمی‌کنه.🤗 ممکنه خیلی تلاش کنی و باز هم رد بشی.🫠 ممکنه کاملاً آماده باشی ولی یک اتفاق غیرمنتظره مسیرت رو تغییر بده.😉 پس نگاه واقع‌بینانه چیزی بین این دو تاست: ❌ همه‌چیز شانسه. ❌ همه‌چیز دست منه. ✅ من روی بعضی عوامل کنترل دارم و می‌تونم با استفاده از اون‌ها احتمال رسیدن به نتیجه رو افزایش بدم؛ اما نتیجه نهایی همیشه صددرصد تحت کنترل من نیست.✌🏻 و این طرز فکر یک مزیت مهم داره: وقتی نتیجه نمی‌گیری، به جای اینکه سریع بگی من بدشانسم🙄 می‌پرسی: 🔹 چه چیزی تحت کنترل من بود؟😅 🔹 چه چیزی نبود؟🫡 🔹 کجای مسیر می‌تونستم بهتر عمل کنم؟🫠 🔹 دفعه بعد چه چیزی رو تغییر بدم؟🤓 این یعنی به جای سرزنش خودت یا مقصر دونستن شانس، از تجربه اطلاعات استخراج می‌کنی.🥰

بیایم یکم علمی‌تر بهش نگاه کنیم😁 تو روان‌شناسی و علوم رفتاری، اتفاقات زندگی رو نمی‌شه فقط به تلاش یا فقط به شانس نسبت داد.😅 نتیجه‌ای که می‌گیریم معمولاً حاصل ترکیبی از عوامل تحت کنترل ما و عوامل خارج از کنترل ماست.🫡 مثلاً دو نفر ممکنه به یک اندازه تلاش کنن، اما یکی به فرصت شغلی بهتری دست پیدا کنه. آیا این یعنی نفر دوم کمتر تلاش کرده؟ نه.😁 بخشی از نتیجه می‌تونه به متغیرهایی مربوط باشه که اصلاً در اختیار ما نیستند؛ مثل چی؟🤔 مثل زمان، موقعیت، شرایط اقتصادی، آدم‌هایی که سر راهمون قرار می‌گیرن و اتفاقات پیش‌بینی‌نشده.🙂‍↔️ اما یک نکته مهم وجود داره: ما نمی‌تونیم احتمال وقوع همه‌ی اتفاقات خوب رو کنترل کنیم، ولی می‌تونیم احتمال مواجهه با فرصت‌ها رو افزایش بدیم.🥰 مثلاً کسی که: 📌 مهارت جدید یاد می‌گیره 📌 با آدم‌های بیشتری ارتباط می‌گیره 📌 برای موقعیت‌های مختلف درخواست می‌ده 📌 کارهای جدید امتحان می‌کنه 📌 و بعد از شکست دوباره تلاش می‌کنه در واقع تعداد موقعیت‌هایی که ممکنه یک اتفاق مثبت برایش رخ بده رو بیشتر می‌کنه.✌🏻🤗 به زبان ساده: شانس همیشه قابل کنترل نیست؛ اما می‌تونیم تعداد دفعاتی که خودمون رو در معرض شانس قرار می‌دیم افزایش بدیم.😉 از طرف دیگه، یک خطای شناختی هم وجود داره: ما معمولاً موفقیت دیگران رو می‌بینیم و قسمت‌های نامرئی ماجرا رو فراموش می‌کنیم.🫣 می‌گیم: چقدر خوش‌شانس بود که اون فرصت براش پیش اومد!😶‍🌫️ اما نمی‌بینیم که شاید قبلش ۲۰ بار اقدام کرده، ۱۰ بار جواب منفی گرفته و بار یازدهم به نتیجه رسیده.🫡 به نظر خودت بزرگ‌ترین نقطه‌ای که فکر کردی شانس آوردی اما تلاش خودت پشتش نهفته بود چی بود؟😁👇🏻

کریس ویلتون میگه که: آدمی که میگه «من ترجیح میدم خوش شانس باشم تا اینکه خوب باشم» بطور واقعی زندگی رو فهمیده. مردم از روبرو شدن با این موضوع که بخش بزرگی از زندگی وابسته به شانس هست وحشت دارن. این ترسناکه که فکر کنی خیلی چیزها غیر قابل کنترل هست. توی بازی(تنیس) لحظاتی هست که توپ میخوره به بالای تور، و تو کسری از ثانیه میتونه به جلو یا به عقب بیوفته. با کمی خوش شانسی توپ میره جلو و شما برنده میشین. و یا این اتفاق نمیوفته و شما می‌بازین. 📕امتیاز نهایی ✍وودی آلن نظرت در مورد این صحبت کریس ویلتون چیه؟😉

به نظرت شانس وجود داره؟🙄 اگر اره یا نه، چرا؟😁

موفقیت همیشه شبیه رسیدن به قله نیست؛ گاهی یعنی وسط یک مسیر سخت، هنوز امیدت رو نگه داشتی... و برای بهتر شدن تلاش می‌کنی.🥹😍 سلام رفیقم صبح بخیرررر🥰♥️ حالت چطوره؟🤗

‌ ‌ ‌به چیزهای خوب فکر کن! شبت آروم رفیق♥️✨️ ‌ ‌ ‌

اگر شروع کردن برات سخته، به‌جای اینکه بگی: باید این کار رو تموم کنم.🫣 از خودت بپرس: کوچک‌ترین کاری که می‌تونم همین الان انجام بدم چیه؟😁 ❌نه اینکه درس بخونم🤭 ✅فقط جزوه رو باز کنم🥰 ❌اتاق رو مرتب کنم؛🙂‍↔️ ✅فقط لباس‌های روی صندلی رو جمع کنم.🤗 ❌پروژه رو انجام بدم؛🫠 ✅فقط فایلش رو باز کنم.🙃 🎯 هدف اینجا تموم کردن کار نیست؛ هدف، شکستن مقاومتِ شروع کردنه.😍 حالا یه چالش کوچیک: 👇 همین الان یک کاری که داری عقب می‌ندازی رو بنویس و جلوی اون فقط اولین قدم ۲ دقیقه‌ای رو بنویس🤓 باید قدم به قدم بری تو دلش🥹♥️

اهمال‌کاری اینطوری گولمون می‌زنه! 🫠 کار رو انجام نمی‌دم ⬅️ چون انجام دادنش برام سخته.🙄 میرم سراغ یه کار راحت‌تر ⬅️ مثلاً گوشی، سریال، چرخیدن توی شبکه‌های اجتماعی.🙂‍↔️ همون لحظه حالت بهتر میشه (دوپامین موقت و بی‌نهایت مضر😬) بعدش چی میشه؟🫣 ⏰ زمان می‌گذره 😣 استرسم بیشتر میشه 😔 عذاب وجدان می‌گیرم 🧠 به خودم میگم بازم خراب کردم و دفعه‌ی بعد، شروع کردن اون کار حتی سخت‌تر میشه.🤐 یعنی گاهی اهمال‌کاری فقط مشکل مدیریت زمان نیست؛ تلاش مغز برای فرار موقت از یک احساس ناخوشاینده.🫠 حالا اعتراف کنیم 😂👇 وقتی یه کاری رو عقب می‌ندازی، معمولاً با چی حواست رو پرت می‌کنی؟🤓

یه نکته مهم درباره اهمال‌کاری که شاید دونستنش بهمون کمک کنه😁 خیلی وقت‌ها ما کاری رو عقب نمی‌ندازیم چون تنبل هستیم؛ عقبش می‌ندازیم چون انجام دادنش یه احساس ناخوشایند توی ما ایجاد می‌کنه.🙄 مثلاً: 📌 می‌ترسم خوب انجامش ندم → عقبش می‌ندازم 📌 نمی‌دونم از کجا شروع کنم → عقبش می‌ندازم 📌 کار خیلی بزرگ به نظر میاد → عقبش می‌ندازم 📌 حوصله‌ی حس سختیِ شروع رو ندارم → میرم سراغ گوشی تو معمولاً از چه احساسی فرار می‌کنی که کارت رو عقب می‌ندازی؟🫣

چه اتفاقی توی اهمال‌کاری بیشتر از همه اذیتت می‌کنه؟🫡

سلام و صد سلام به روی ماهتون😍♥️ سلام از سه‌شنبه زیبا🥰 الهی که امروز پر از اتفاق‌های خوب باشه😇 حالتون چطوره؟😁 به نظرتون یکم شهریور سرعتش زیاد نیست؟🙄

‌ ‌ ‌ خودت رو سرزنش نکن!😉 شبت بخیر رفیق من♥️✨️ ‌ ‌ ‌

یه راز بزرگ که انگیزه برامون ساخته اینه که، گاهی منتظر انگیزه می‌مونیم تا شروع کنیم؛ درحالی‌که خودِ شروع کردن می‌تونه انگیزه بسازه.😶‍🌫️ پس وقتی حالش نیست، قرار نیست با خودت بگی: باید خودمو مجبور کنم یک ساعت ورزش کنم!🙂‍↔️ نخیر عزیز من😁 به خودت بگو بگو: 💠فقط قدم اول رو‌ انجام میدم🤗 👟 لباسمو می‌پوشم.😁 🚶🏻‍♀️ فقط ۵ دقیقه راه میرم.🤭 🧘🏻‍♀️ فقط یک حرکت انجام میدم.😇 اگر بعدش خواستم ادامه میدم؛ اگر نه، همون‌جا تمومش می‌کنم.🫡✌🏻 چون واقعاااا هدف این نیست که هر روز با انگیزه باشی؛ هدف اینه که حتی تو روزهای بی‌انگیزگی هم بتونی یک قدم کوچیک برداری.🫠😍 و اینجاست که کم‌کم چیزی ساخته میشه که از انگیزه قابل‌اعتمادتره: 📌اعتماد به خودت🥹 اینکه بدونی: حتی وقتی حوصله ندارم، می‌تونم روی خودم حساب کنم.🫂♥️ امیدوارم طعم این اعتماد به خودت رو هر لحظه بچشی😇🫡

برای انجام دادن هیچ کاری، قرار نیست هر روز انگیزه‌ی کافی توی انگیزه‌دونی ما باشه.😁 چیزی که بیشتر از انگیزه به کمکمون میاد: 📌سیستم و عادت‌های کوچیکه.🤓 یعنی چی حالا؟🙄 یعنی به‌جای اینکه هر روز با خودت مذاکره کنی: امروز ورزش کنم یا نه؟🤔 حوصله دارم یا نه؟🫣 از قبل تصمیمت رو گرفته باشی و به مغزت قدرت تصمیم گیری ندی🙂‍↕️ مثلاً: ✅بعد از اینکه بیدار شدم → ۱۰ دقیقه تحرک کنم ✅لباس ورزشی رو → از شب آماده کنم ✅زمان ورزشم → از قبل مشخص کنم 🎯 هدفم چیه → فقط ۱۰ دقیقه، نه یک ساعت! اینجوری داری بخشی از تصمیم‌گیری رو از دوش مغزت برمی‌داری.😉☺️ چون قرار نیست هر روز اراده کنی که آدم منظمی باشی؛🫡 قرارِت اینه که محیط و عادتت رو طوری بچینی که انجام دادن کار، راحت‌تر بشه.✌🏻 تا اینجای امروز همچین تجربه‌ای داشتی؟🤗

اگر قرار نباشه روی انگیزه حساب کنیم، پس دقیقاً روی چی حساب کنیم؟!😁 برامون زیاد پیش اومده که ممکنه یه روز انگیزه داشته باشیم و با خودمون بگیم: از فردا ورزش! 😎🔥 دیگه تموم؛ من دنیا رو کن فیکون می‌کنم.😂 ولی سه روز بعدش می‌رسیم تو نقطه‌ی: حالا امروز که نه، دیگه باشه از شنبه!🫠😅 پس سؤال اصلی این نیست که: چطور همیشه باانگیزه بمونم؟🙂‍↕️ بلکه اینه: چطور کاری کنم حتی وقتی انگیزه ندارم، باز هم بتونم انجامش بدم؟🫡✌🏻 به نظرت کدوم دلیل زیر می‌تونه ما رو به این سمت ببره؟🫣 📌 نظم 📌 عادت 📌 اراده 📌 برنامه‌ریزی 📌 محیط 📌 یه چیز دیگه؟

وقتایی که انگیزه نداری، چی باعث میشه ادامه بدی؟😁

این کوچولو داره تمام تلاشش رو می‌کنه که تو حالت خوب باشه!🧬🥹 این چیزی که می‌بینی اسمش کاینزین (Kinesin) ـه؛ یه موتور مولکولی واقعی داخل سلول‌های بدن ما.🥰 کاینزین‌ها روی ریل‌هایی به اسم میکروتوبول قدم‌به‌قدم حرکت می‌کنن و بارهای مهمی مثل وزیکول‌ها، پروتئین‌ها و حتی بعضی اندامک‌های سلولی رو به مقصد درست می‌رسونن.😍 بدون این حرکت‌های کوچیک؛ ارتباط سلول‌ها مختل می‌شه و تعادل بدن به هم می‌ریزه.🥲 پس سلااااام به تو صبحت بخیر رفیق من🥹🤭 امیدوارم امروز اونقدر اتفاقات خوب برات بیوفته که تمام کاینزین‌های بدنت سرعتشون دو‌چندان بشه!😁 اوضاع دوشنبه چطوره رفیق؟😅♥️ همه چی رواله؟🙂‍↕️

شاید مهم‌ترین چیزی که باید درباره ورزش بفهمیم اینه که اول از همه دلیل خودمون برای ورزش کردن رو پیدا کنیم.🤗 ورزش فقط برای لاغری و فرم بدن نیست؛ بدن ما برای زندگی کردن به قدرت، انعطاف و تحرک نیاز داره.😉 اگر امروز کم‌تحرکی رو جدی نگیریم، ممکنه چند سال بعد با دردها و محدودیت‌های حرکتی سر از پزشک و فیزیوتراپی دربیاریم.(چه بسا همین الان هم بعضی‌هامون باهاش درگیریم🫡) از طرفی مغزمون هم به این تحرکات ما نیازه داره؛ فعالیت بدنی روی خلق‌وخو، خواب، تمرکز و عملکرد ذهنی‌مون اثر کاملا مستقیم می‌ذاره.🤓 و شاید مهم‌تر از همه: مسیر خیلی از موفقیت‌هامون از یک بدن و ذهن سالم می‌گذره.✌🏻☺️ پس چطور می‌خوایم برای رویا‌هامون بجنگیم، اگر بدنمون انرژی و توان همراهیمون رو نداشته باشه؟😉 بهش فکر کن😁 و هررر طوری که از دستت برمیاد انجامش بده؛ بدون اینکه به کم بودن یا کافی نبودنش فکر کنی!🫂 شبت بخیر رفیق من✨️♥️

📌توقعم از خودم زیاده!🤐 این یکی خیلی مهمه😅 شاید بگی چرا؟ چون دقیقا انگار داریم رو مرز باریک فشار خیلی زیاد و تنبلی حرکت می‌کنیم!🤫 احتمالا توی ذهنت این جمله‌ها می‌چرخه: 📌باید هر روز ورزش کنم. 📌باید حداقل یک ساعت تمرین کنم. 📌اگر قراره انجامش بدم، باید درست و کامل انجامش بدم. 📌با ۱۰ دقیقه که چیزی نمی‌شه! 📌اگر نتونم طبق برنامه پیش برم، یعنی جدی نیستم. و همین توقع زیاد باعث میشه یا اصلاً شروع نکنی، یا چند روز خیلی سنگین بری، بعدش خسته بشی و کامل رهاش کنی.🫠 اما یک سؤال: 💠برنامه‌ای که تو می‌ریزی قراره برای بهترین روزت باشه ث یا همین روزهای معمولی پر کارت؟😉 براش چیکار می‌تونیم بکنیم؟ 🎯برای خودت یک حداقل قابل‌قبول تعریف کن.🙃 مثلاً: ✅اگر امروز فقط ۱۰ دقیقه ورزش کردم، باز هم روز موفقی بوده.🥹 یادت باشه این حداقل قرار نیست سقف توانایی تو باشه؛ کفِ استمرار توئه.😍