[ Tweet ]

بهترین نصیحت زندگی و رشد فردی رو از کتابِ نیمه ی تاریک وجود براتون میگم: ‌ چيزى كه دوست دارى ديگرى برايت انجام دهد، خودت براى خودت انجام بده، براى خودت گل بخر، شمع روشن كن، عطر بزن؛ براى خودت مهم باش… جهان بيرونى، بازتابى از درون خود توست! |nora|

در مورد آرامشت جدی باش در مورد آینده‌ت جدی باش در مورد اهدافت جدی باش در مورد عشقت جدی باش در مورد ایمانت جدی باش در مورد سلامت روانت جدی باش در مورد زندگیت جدی باش در مورد خودت جدی باش |Lida||

چند جمله از اسکاول شین: -دشمنان شما همه درون خودتان هستن. -تنها آن چیزهایی را به خودتان جذب میکنید که همواره به آنها می اندیشید. -خدا به زمان نیاز ندارد و هرگز دیر نمیکند. -کلامتان را عوض کنید تا جهانتان عوض شود زیرا کلامتان جهانتان است. -تا لحظه ای که خواسته هایت تحقق پیدا نکرده ازشان با کسی حرفی نزن. -کسی که با خداست همواره شکست ناپذیر است

زیادی حرف زدن یه جور التماس کردنه، زیادی توضیح دادن یه جور دفاع از خودته، زیادی از خودت گفتن هم یه جور راضی نگه داشتن بقیه هست، لازم نیست تاییدشون رو بگیری، مدام مراقب احساساتشون باشی یا حواست باشه که چه برداشتی ازت میکنن، با آدمایی باش که کنارشون میتونی خود واقعیِ خودت باشی. Lidia

بدون گوشی و یوتیوب غذا بخورید. بدون موزیک و پادکست قدم بزنید. بدون عجله حرف بزنید. وقتی کسی حرف می‌زنه واقعا بهش گوش کنید. خلاصه که انقدر برای رد شدن از زندگی عجله نکنید! تمام معنی زندگیمون همین حضور در لحظه‌هاست.

به‌خاطر هر چیزی که دوست داری؛ پاشو، بدو، بخور زمین، بلند شو، بخند، گریه کن، خسته شو، استراحت کن، اشک بریز، ناراحت شو؛ حتی شده جنگ راه بنداز! ولی براش اونقدر بجنگ تا بهش برسی! قسمت و تقدیر و نشد که بشه ها؛برای آدمی که جنگیدن بلد نبودن..!

‏بپذیرید بچه ها. همه چیز رو بپذیرید و رها کنید. اگر کسی دوستون نداره. اگر کسی باهاتون ارتباطشو ‌کم میکنه.اگر کسی ازتون متنفره، اگر کسی ازتون دور میشه. اگر زندگی اون طور که میخواستین پیش نمیره. هیچی جز پذیرش نشون نمیده چقدر بالغ هستین. Samira

و تو نیز آرزو کن آن اتفاقِ قشنگ رُخ بدهد رویا ببارد دختران برقصند قند باشد بوسه باشد خدا بخندد به خاطرِ ما! Lidia

راه برگشتی وجود نداره قدر همه چیزو همون موقه بدونین.

حقیقتش اینکه اگه میخوایید تو زندگی رو به جلو باشید و  دائما درحال پیشرفت، یکی از کاتالیزورهاش اینه که با پر رویی کارایی رو که فک میکنید نمیتونید و در حد توانتون نیست انجام بدید و شروعش کنید و از رفتن توی دل قضیه و خروج از منطقه امن نترسید. ظرفیتمون بیشتر از چیزیه که فکرشو میکنیم. |alireza|

تشکر کردن رو یاد بگیرید هیچ کس نوکر شما نیست هرکی برای شما کاری می‌کنه اول از شعورشه دوم از لطف و بزرگواریش @ اِم‌جی

حقیقتش اینکه اگه میخوایید تو زندگی رو به جلو باشید و  دائما درحال پیشرفت، یکی از کاتالیزورهاش اینه که با پر رویی کارایی رو که فک میکنید نمیتونید و در حد توانتون نیست انجام بدید و شروعش کنید و از رفتن توی دل قضیه و خروج از منطقه امن نترسید. ظرفیتمون بیشتر از چیزیه که فکرشو میکنیم. |علیرضا|

Making a big life change is scary. But, know what’s even scarier? Regret. ایجاد کردن یه تغییر بزرگ توی زندگی ترسناکه. اما می‌دونی چی ترسناک تره؟؟! حسرت

از نگاه زیست‌شناسی تکاملی، مغز ما برای «بقا و تولیدمثل» طراحی شده، نه «حق‌طلبی و شرافت». رفتارهایی مثل مصلحت‌اندیشی، رنگ عوض کردن و همرنگ جماعت شدن، خطر مرگ و انزوا را کم می‌کنند. اما شریف بودن یعنی هزینه دادن، بدون اینکه سود مادی ملموسی گیرت بیاید؛ یعنی به خطر انداختن ثروت، امنیت یا قدرت، آن هم فقط برای حفظ یک مفهوم انتزاعی مثل حقیقت یا عدالت. در حساب‌وکتابِ تکامل، شرافت نوعی «اشتباه محاسباتی در بقا»ست! برای همین هم اکثریت مردم ناخودآگاه به سمت مسیرهای کم‌هزینه‌تر می‌روند. 💬colbinab NiNa

‏یکی از چیزایی که حسابی نگاهم رو به زندگی عوض کرد، مفهوم «هزینه فرصته». ‏یعنی هر انتخابی که می‌کنی، فقط هزینه‌ش همون چیزی نیست که می‌دی. ‏هزینه اصلیش اون چیزیه که از دست می‌دی؛ بهترین گزینه‌ای که می‌تونستی به‌جاش انتخاب کنی ولی نکردی. ‏وقتی سه ساعت تو اینستاگرام می‌چرخی، هزینه فرصتش فقط اون سه ساعت نیست. ‏هزینه فرصتش می‌تونه کتابی باشه که نخوندی، ورزشی که نکردی، یا حرفی که می‌تونستی با کسی که برات مهمه بزنی. وقتی تو یه رابطه‌ای می‌مونی که دیگه چیزی برات نداره، هزینه فرصتش فقط اعصاب‌خردیه. ‏هزینه فرصتش اینه که سال‌های بهترینِ زندگیت رو جایی خرج می‌کنی که قرار نبوده بمونی، و آدم‌هایی که می‌تونستن برات بهتر باشن رو از دست می‌دی. ‏وقتی شغلی رو نگه می‌داری فقط به‌خاطر امنیت، هزینه فرصتش فقط خستگیه. ‏هزینه فرصتش اون نسخه‌ای از خودته که می‌تونست چیز بزرگ‌تری بسازه ولی هیچ‌وقت فرصت ساختنش رو پیدا نکرد. حتی وقتی امروز رو فدای فردا می‌کنی و مدام به خودت می‌گی «بعداً»، هزینه فرصتش همون لحظه‌هایی‌ان که دیگه برنمی‌گردن. ‏تقریباً همه چیز تو زندگی هزینه فرصت داره. زمانت، انرژیت، توجه‌ت، حتی عشقت. ‏و سخت‌ترین قسمت اینه که بیشتر وقت‌ها این هزینه رو نمی‌بینی، چون چیزی که از دست می‌دی، هیچ‌وقت جلوی چشمات ظاهر نمی‌شه. ‏فقط یه روز می‌فهمی که انتخاب‌هات، کم‌کم یه زندگی ساخته که مال تو نبوده. ‏برای همینه که این روزا قبل از هر انتخابی از خودم می‌پرسم: «اگه این کار رو نکنم، چی رو ممکنه از دست بدم که خیلی باارزش‌تر باشه؟» ‏این سوال ساده، خیلی از انتخاب‌هام رو عوض کرده. |ako|

شاید لازم باشه یادآوری کنم که هیچ‌چیز، به اندازه‌ی پیشرفت شما دهن آدم‌هایی رو سرویس نمی‌کنه که یه روزی نادیده‌تون گرفتن. پس کار کنید، پس‌انداز کنید، خوب بپوشید، سالم بخورید، درس بخونید، ورزش کنید، و به خودتون برسید. پس کار کنید حال کنید، حال کنید کار کنید. |مهدی|

‏«اگر هر چیزی ارائه کردید کافی نبود؛ نبودتان را ارائه کنید.» |raamsar|

همه تقصیرها را به دوش بکش، خودت را مقصر مطلق اعلام کن و بعد از صحنه حذف شو. گویی غیبتت تنها راه جبران بودنت هست. ‌|هلیا|

Be with someone who you don’t have to hide anything. با کسی باش که لازم نباشه چیزی رو ازش پنهون کنی.

هر وقت دنیا براتون خیلی سخت و جدی شد به این بیت خیام فکر کنید ««فردا که از این دیر کهن درگذریم با هفت هزارسالگان سر به سریم»» iAm ashkán