ʀᴀᴘɪᴏ

زِ پسِ صبر، تو را به صَدر نشاند.

¿ qué miras bobo?

همش انتظار کشیدم.

خدایا من اندازه این چیزایی که کشیدم بد نبودم.

کیرم تو امشب

خیال میکردم قرار نیست این بار رو به تنهایی به دوش بکشم.

درست همون لحظه ایه که میخوام قبول کنم و بینهایت بشم تکه ای از متن:

دیگر چشمانِ خسته‌ام را باز نمی‌کنم، به سمت ویرانه‌هایی که پشت سر گذاشتم. وقتی اندوه، سرودِ غمگینش را خواند، دانستم که وقت رفتنم رسیده. در همان رودِ خفته غسل کردم، جایی که اشک‌ها به خوشبختی بدل می‌شوند. من نور را در دلِ شب پیدا کردم، و با این دنیا خداحافظی کردم...