595
Підписники
Немає даних24 години
-17 днів
-130 днів
Архів дописів
595
یه دنیایی رو تصور کن که انتهای هر مرزی که بری آینه‌ست هر جایی… به هر طرف میدوئی آینه‌ست، به هر طرف از خودت فرار میکنی باز به خودت برسی…
امروز ۲۱ تیر ۱۴۰۳ بود
@letmesayit
595
گاهی وقتا به خودت که نگاه میکنی میبینی این بدبخت بیچاره مهترین چیزی که تو دنیا میخواد حس ””مورد اهمیت”” واقع شدنه، شاید چون کوچولو که بودی درست ندیدنت، خودت مجبور بودی دست و بالت رو جمع کنی و بزرگ شی تو ترس‌هات و تنهایی‌هات، وقتی مورد توجه «واقعی» آدم یا آدمهایی قرار میگیری قاعدتا بهت امید میده انگیزه میده بری جلو بزنی دیوارهای دور خودتو بشکونی بری تو دل ترس‌های کوچیک و بزرگت و بدوئی مثل بچه‌های کوچولو که اونقد بانمک میدوئن و به اون آدم مهمای زندگیت بگی: ببین ببین انجامش دادم. اونام یه لبخندشون برات کافیه حتی:) خب؟
ببین ولی تو عادت نداری برای کسی فقط برای همین چیزی که هستی با تمام ایرادهات مهم باشی، میدونی؟ باور نمیکنی.
هیچی خواستم بگم میفهممت:*
مرسی بای.
-امروز ۱۸ تیر بود-
