638
Підписники
Немає даних24 години
+177 днів
+2730 день
Архів дописів
مردان بدون رفیق؛
چرا دوستیهای مردانه در حال انقراض است؟
نسترن ماهور
یک زمانی نسبت به رفیقبازی مردان همه نگران بودند! یک ویژگی خاص که اکثر مردها داشتند و رفاقتهایشان را به خانواده ترجیح میدادند. ریشهی خیلی زندگیها با این رفتار پوسیده شد اما حالا برعکس آن را شاهدیم!
این روزها مردهای اطرافمان ساکتتر شدهاند. دیگر خبری از آن قرارهای فوتبال آخر هفته یا دورهمیهای قهوهخانهای نیست.
مردان ایرانی، آرامآرام دارند در غار تنهاییشان فرو میروند؛ پدیدهای که جامعهشناسان به آن «رکود رفاقت» میگویند.
تحقیقات نشان میدهد تعداد مردانی که «حتی یک دوست صمیمی ندارند» در سالهای اخیر ۵ برابر شده است و در ایران نیز ۳۴ درصد مردان احساس تنهایی عمیق میکنند.
این تنها ماندن تحمیل روزگار است. وقتی اجارهخانه و قسط و شهریه مدرسه، تمام ذهنِ یک مرد را پر میکند، دیگر جایی برای رفیقبازی نمیماند. قراری که باید برای تخلیهی فشارِ روانی باشد، خودش تبدیل میشود به فشار مالی.
مردی که رفیق ندارد، همسرش را هم خسته میکند چون انتظار دارد او هم شریک زندگی باشد، هم رفیق گرمابه و گلستان. ما داریم مردانی را میبینیم که در ظاهر قویاند، اما در باطن، از فرط بیکسی ترک خوردهاند.
تنهایی برای سلامتی مردان به اندازه کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز خطرناک است.
«رفیق»، هزینه نیست؛ سرمایه است برای زنده ماندن
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane
کار شاقی نکردهام
فقط
♧به زانو درنیامدم
فقط
♧تاریکی را از تکلم بیهودگی بازداشتهام.
دشوار نیست.
♧شما هم بگویید: "نور"
♧بگویید: "امید"
♧بگویید: "عشق"
آدمی؛
♧چیزی شبیه
بوی خوش باران است
سیدعلی صالحی
🌹
Repost from تجربههای روانپزشکانه
🗣 تازهها
#دکتر_امیرحسین_آرام. روانپزشک
بی اثر بودن داروهای مهارکننده با جذب سروتونین در زمان شیردهی مادر، بر IQ و مشکل شناختی در شیرخوار
یافتههای مطالعهای تازه در جاما
در مقالهای جدید که به تازگی در JAMA چاپ شده، مصرف داروهای مهارکننده بازجذب انتخابی سروتونین (SSRIs) توسط مادران شیرده بر روی رشد شناختی کودکان بررسی شده است.
در مورد داروهای مهارکننده بازجذب سرتونین به دلیل توانایی عبور از طریق شیر مادر به کودک، از دیرباز نگرانیهایی درباره اثرات احتمالی آنها بر رشد مغز و عملکرد شناختی نوزادان وجود داشته است.
مقدمهی این پژوهش آیندهنگر اشاره میکند که اثرات بلندمدت داروهای مهارکننده بازجذب سرتونین بر روی تواناییهای شناختی کودک بهطور کامل شناخته نشده است. از این رو مطالعهی طراحی شده کوشیده با بررسی دقیق پیامدهای شناختی کودکانی که از طریق شیر مادر در معرض این داروها بودند، اطلاعات بیشتری در این زمینه فراهم کند.
۹۷ کودک که مادرانشان در طول شیردهی از این داروها استفاده کردهاند، گروه مورد بودند. گروه کنترل هم کودکانی بودند که در معرض این دارو نبودهاند. کودکان در سنین مختلف تحت آزمونهای شناختی استاندارد شامل سنجش هوش، توجه، حافظه، زبان و مهارتهای حرکتی قرار گرفتند. همچنین عوامل محیطی و خانوادگی نیز برای کنترل متغیرهای موثر مورد توجه قرار گرفت.
نتایج مطالعه نشان داد که در بیشتر ابعاد شناختی، تفاوت معناداری بین گروه کودکان در معرض داروهای مهارکننده بازجذب سرتونین و گروه کنترل مشاهده نشد. به عبارت دیگر، مصرف این داروها توسط مادر از طریق شیر تاثیر منفی قابل توجهی بر هوش، زبان، توجه یا حافظهی کودک نداشت. تنها در برخی موارد محدود تغییراتی جزئی دیده شد که از لحاظ آماری و بالینی اهمیت قابل توجهی نداشتند. همچنین نتایج نشان داد که عوامل محیطی و خانوادگی نقش بیشتری در پیشبینی عملکرد شناختی کودک دارند.
پژوهش بر این نکته تاکید دارد که مصرف داروهای مهارکننده بازجذب سرتونین در دوران شیردهی نمیتواند به طور مطلق منع شود، به ویژه زمانی که مزایای درمان افسردگی مادر از خطرات احتمالی آن برای کودک بیشتر است. با این حال، توصیه میشود که مادران تحت نظر پزشک و با ارزیابی دقیق شرایط خود درمان شوند تا آسیبی به رشد شناختی کودک وارد نشود.
در پایان، مقاله نتیجه میگیرد که داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سرتونین در دوران شیردهی احتمالاً پیامد شناختی منفی قابل توجهی برای کودک ایجاد نمیکنند، اما مطالعات بیشتری با نمونههای بزرگتر و پیگیری بلندمدت برای تایید کامل این نتایج لازم است. همچنین تاکید شده که حمایت روانشناختی و مراقبتهای بهداشتی مادر باید همزمان با ارزیابی دقیق اثر داروها بر کودک ادامه یابد.
#تجربههای_روانپزشکانه
"ما انسانها دو بار میمیریم: زمانی که وقتمان سر آمده باشد و هنگامی که عزیزی را از دست داده باشیم".
کتاب سوگ و مالیخولیا کاوشی روانکاوانه در این تجربهی بنیادین بشری است که به تفاوت عمیق میان سوگ، که طغیانی غمآلود علیه سرنوشت است و مالیخولیا، که فروافتادن در ورطهی رنج است، میپردازد.
