دکتر فریبا بشر دوست

💢راهبردهای توسعه خودکنترلی💢 🌿تعیین هدف اهداف اساساً انتخاب‌های ما را هدایت می‌کنند. هرچه هدف مشخص‌تر باشد، افراد توانایی بهتری برای رسیدن به آن دارند. یک هدف بسیار انتزاعی ممکن است عملی نباشد. به عنوان مثال، بهتر است فرد به جای دنبال کردن هدف «سالم بودن»، هدف «حداقل ۳۰ دقیقه پیاده‌روی در روز» را اتخاذ کند، که دقیق‌تر و راحت‌تر نظارت می‌شود. اهداف موثر از معیارهای زیر پیروی می‌کنند: خاص، قابل اندازه‌گیری، قابل دستیابی، واقع‌بینانه و مبتنی بر زمان. 🌿 نظارت بر خود خود نظارتی نوعی بازخورد است. نظارت بر پیشرفت، به سمت دستیابی به هدف، به فرد کمک می‌کند تا بر فعالیت‌های مرتبط با هدف تمرکز کند. 🌿 انگیزه هر چه بیشتر هدف را بخواهید، احتمال بیشتری وجود دارد که برای رسیدن به آن تلاش و فداکاری لازم را انجام دهید. قدرت تعهد افراد برای رسیدن به چیزی، بستگی به "ارزش" آن برای آن‌ها و "احتمال وقوع" آن مورد در واقعیت دارد. رابطه بین این دو عامل چند برابری است. این بدان معنی است که اگر ارزش هدف صفر باشد، هر چقدر هم که احتمال موفقیت آن بالا باشد، انگیزه ای برای دنبال کردن هدف وجود نخواهد داشت. به طور مشابه، اگر شانس مورد انتظار بسیار کم باشد، انگیزه‌ای وجود نخواهد داشت. 🌿 اعتماد به نفس اگر افراد باور داشته باشند که تغییر برایشان غیرممکن است، انگیزه زیادی برای تغییر ایجاد نمی‌کنند. در مواجهه با مشکلات، افرادی که اعتماد به نفس ضعیفی دارند، به راحتی در مورد توانایی خود در انجام کار مورد نظر شک و تردید پیدا می‌کنند، در حالی که افرادی که دارای باورهای قوی هستند، به احتمال زیاد در صورت بروز مشکلات به تلاش خود برای تسلط بر کار ادامه می‌دهند. 🌿 اراده قدرت اراده نشان دهنده قدرت یا انرژی روانی است که فرد برای مقاومت در برابر وسوسه‌های دیگر، به منظور کار بر هدف خود، از آن استفاده می‌کند. داشتن تنها یک هدف، خودکنترلی را نسبت به زمانی که افراد دو یا چند هدف متضاد دارند، موفق‌تر می‌کند. همانطور که افلاطون توصیه می‌کند: "یک کار را انجام دهید و آن را به خوبی انجام دهید." “Do one thing and do it well.” 🌿 پرهیز از وسوسه اجتناب از وسوسه مستلزم پیش‌بینی موقعیت‌هایی است که ممکن است در آن موقعیت، تمایلات ناخواسته ظاهر شوند و همچنین انجام اقدامات پیشگیرانه، برای اطمینان از عدم تسلیم شدن فرد به میل مشکل‌ساز. 🌿 داشتن ذهنیت‌‌های "چرا" و "چگونه". سؤالاتی که با «چرا» از خود می‌پرسیم، تفکر طولانی‌مدت یا مطلوبیت دنبال کردن یک عمل را تشویق می‌کند. در مقابل، سؤالاتی که با «چگونه» از خود می‌پرسیم، ذهن را به زمان حال می‌کشاند و دست یافتنی یا امکان پذیر بودن هدف را در زمان حال در نظر می‌گیرد و می‌تواند کار برای هدف طولانی‌مدت را فرسایشی نشان دهد. مثلا زمانی که تصمیم می‌گیریم یک رژیم غذایی را، به دلیل نتایج جذاب آن، رعایت کنیم، انگیزه زیادی برای این کار خواهیم داشت. با این حال، جزئیات سطح پایینی نیز در ارتباط با این کار وجود دارد، مانند رفتن به باشگاه، اجتناب از تنقلات مورد علاقه و غیره. سؤالات «چرا» می‌تواند برای افراد مفید باشد تا عادت جدیدی مانند ورزش یا رژیم غذایی روزانه را حفظ کنند. همان‌طور که نیچه می‌گوید: «کسی که چرایی برای زندگی دارد، می‌تواند تقریباً هر چگونگی را تحمل کند». “He who has a why to live can bear almost any how.” https://t.me/DrBashardoost

آیا شما هم احساس فشار و استرس می‌کنید؟ گاردین نوشت: در عصر حاضر، بسیاری از افراد همزمان با انجام کارهای مختلف، احساس فشار و استرس می‌کنند. از ایمیل‌های کاری گرفته تا شبکه‌های اجتماعی و وظایف روزمره، همه این عوامل باعث می‌شوند افراد احساس کنند در برابر حجم زیادی از مسئولیت‌ها ناتوان هستند. لیندا بلر، روانشناس بالینی، معتقد است که بسیاری از افراد احساس فلج ذهنی دارند و نمی‌دانند باید چه کاری را اول انجام دهند. این احساس ناکارآمدی باعث تضعیف روحیه می‌شود و به دلیل حجم زیاد وظایف و حواس‌پرتی ناشی از فناوری‌های دیجیتال تشدید می‌شود. حتی کارشناسان نیز با فشارهای مشابهی روبرو هستند، از آماده‌سازی برای مراسم خانوادگی گرفته تا مدیریت کارهای حرفه‌ای. این موضوع نشان می‌دهد که احساس فشار بخشی از واقعیت زندگی مدرن است. احساس فشار یا استرس شدید، یک تشخیص پزشکی نیست، بلکه می‌تواند برای هر فرد متفاوت باشد. بررسی‌های جهانی نشان می‌دهد که دو سوم مردم نوعی از استرس را تجربه می‌کنند که بر زندگی روزمره آن‌ها تأثیر می‌گذارد. بلر اشاره می‌کند که افزایش فشارها نه تنها به دلیل مسئولیت‌های جدی، بلکه به دلیل احساس نیاز به استفاده بهینه از زمان است. افراد احساس می‌کنند باید تمام فرصت‌ها را غنیمت بشمارند، از یادگیری زبان جدید گرفته تا رسیدن به اهداف ورزشی. طبق گفته فای بگتی، پزشک متخصص مغز و اعصاب، احساس فشار زمانی به وجود می‌آید که تقاضاها فراتر از ظرفیت فرد باشد. این فشار می‌تواند کوتاه‌مدت یا مزمن باشد و معمولاً ناشی از تلاش برای انجام همزمان چندین نقش و وظیفه است. استفاده بیش از حد از تلفن‌های هوشمند، هرچند به تنهایی دلیل اصلی فشار نیست، می‌تواند این احساس را تشدید کند. همچنین، دوران همه‌گیری کرونا باعث افزایش زمان استفاده از صفحه‌نمایش شد که به خستگی ذهنی و کاهش توانایی تصمیم‌گیری افراد منجر گردید. استرس مزمن می‌تواند تأثیرات جدی بر سلامت جسمانی و ذهنی داشته باشد. مشکلاتی مانند کاهش تمرکز، ضعف حافظه، و حتی علائمی شبیه به زوال عقل ممکن است ناشی از استرس طولانی‌مدت باشد. برای مدیریت احساس فشار، فعالیت‌هایی که انرژی ذهنی را بازیابی می‌کنند، مانند ورزش، وقت گذراندن با عزیزان یا استراحت کافی ضروری هستند. خواب باکیفیت نیز نقش مهمی در بهبود توانایی افراد برای اولویت‌بندی وظایف دارد. در نهایت، باید انتظارات واقع‌بینانه‌ای از خود داشته باشیم و از تفکرات غیرواقعی یا احساس "بایدها" اجتناب کنیم. انجام کوچک‌ترین کار مفید می‌تواند به شکستن چرخه استرس کمک کند و افراد را به مسیر بهره‌وری بازگرداند https://t.me/DrBashardoost

⭕️من یک معتادم! ✍️ دکترمحمود_مقدسی(دکترای فلسفه و دانش آموخته روانشناسی) گفت: من صرفاً مضطرب نیستم. من به اضطراب معتادم. پرسیدم: یعنی چی؟ گفت: گمونم منظورم روشنه. اعتیاد چطوریه؟ اگر مواد بهت نرسه، حالت بد میشه. فکر و ذکرت میشه پیدا کردن مواد. می‌دونی لذت خاصی نمی‌بری امّا نمیخوای درد و خماری بکشی. برای من اضطراب هم همین‌ شکلیه. اضطراب نداشته باشم، حالِ خودمو نمی‌فهمم. فکر می‌کنم یک چیزی جاش خالیه، احساس ناامنی می‌کنم، حس می‌کنم حواسم به خودم نیست. حس می‌کنم به قدر کافی مراقب خودم نیستم. ناخودآگاه شروع می‌کنم به گشتن دنبال اضطراب تازه. انگار ذهنم بهش نیاز داره. چرخ‌دنده‌های ذهنم نیاز دارن باهاش درگیر باشن، اگرنه هرز می چرخن و سر و صدا راه میندازن. گفتم: گمونم می‌فهمم چی میگی. انگار ذهن آدم حالت دیگه‌ای رو بلد نیست یا نمی‌تونه تاب بیاره. اضطراب داشته باشه، فضا با همه دردش، امن و آشنا میشه براش. حس می‌کنه توی خونه‌‌ست. گفت: آره، همینه. می‌بینی چه حالِ بدیه. اضطراب داری، میخوای ازش فرار کنی. اضطراب نداری، دنبالش می‌گردی. اصلاً عامل اضطراب درست می‌کنی برای خودت. زندگیت میشه اجتناب، میشه فرسایش. زندگیت هر روز کوچیک‌تر میشه. گاهی فکر می‌کنم این اعتیاد و خو کردن به اضطراب، مالِ اینه که از بچگی زیاد اضطراب کشیدم، برای چیزهای زیادی توی عمرم ناامن بودم، زیاد در معرض اضطراب بودم و انگار اضطراب بخشی از بودنِ من شده. تازه می‌دونم که اضطراب وجودی هم داریم، اضطراب مرگ و تنهایی و ... . گفتم: آره. بخشیش مالِ ساختار روانِ خود فرده که به سرشت و کودکیش بر می‌گرده (حتی می‌تونه کودکی خیلی سختی هم نباشه)، بخشیش مالِ محیط اجتماعی گذشته و الانشه و بخشیش هم اضطراب‌های بودن در این جهانه. موافقم که ما، خیلی از ما، زیاد در معرض خطر بودیم و همیشه نیاز به هشدارِ اضطراب داشتیم. از انقلاب و جنگ بگیر تا یک دنیا بحرانِ بیرونی دیگه که همینطور ادامه داره. انگار ذهنمون برای بقا مدام نیاز به اضطراب داره و حتی بهش معتاد شده. سخته، خیلی سخته. گفت: آره. سخته. من گاهی رویای زندگی با اضطراب کمتر رو می‌بینم. زندگی قشنگی می‌تونه باشه، حتی توی همین دنیا.  https://t.me/DrBashardoost

🔺مغز چگونه یاد می‌گیرد، عادت می‌کند و عادات را کنار می‌گذارد🔻 https://t.me/DrBashardoost

‍ اثر کانابیس (ماری جوانا) بر پردازش های هیجانی بررسی عناصر مختلف موجود در کانابیس (ماری جوآنا) و اثرات آن بر بیوشیمی بدن تازه آغاز شده است. لوسی توروپ، استاد دانشگاه دولتی کلورادو، از جمله افرادی است که به بررسی اثر کانابیس بر پردازش های هیجانی مغز می پردازد. مطالعه ای که تروپ در نشریه PLOS ONE منتشر کرده است نشان می دهد کانابیس بر بازشناسی، پردازش و همدلی با هیجانات اثر دارد گرچه این تاثیر بستگی به این دارد که پردازش های هیجانی آشکار مدنظر باشد یا پردازش های ضمنی. توروپ و دانشجویانش برای مدتی حدود دو سال به بررسی افرادی پرداختند که مصرف کننده های دائمی یا تفریحی کانابیس محسوب می شوند و با کمک ای ای جی پردازش های هیجانی آنها را با افرادی که سابقه استفاده از این ماده را نداشتند مقایسه کردند. تحلیل داده های ای ای جی نشان می دهد زمانی که افراد چهره هایی با هیجانهای مختلف (خنثی، شاد، عصبانی و وحشت زده) می بینند پاسخ مصرف کننده های کانابیس به هیجانات منفی (عصبانیت و وحشت زدگی) شدید تر و پاسخ آنها به هیجانات مثبت (شادی) ضعیف تر است. زمانی که آزمودنی ها باید هیجانات چهره هایی که پخش می شد را شناسایی و اعلام می کردند عملکرد مصرف کننده ها با گروه عادی یکسان بود ولی زمانی که باید ابتدا بر جنسیت چهره تمرکز می کردند و سپس هیجانات را تشخیص می دادند مصرف کننده های کانابیس عملکرد ضعیف تری نسبت به گروه کنترل داشتند. در مجموع به نظر می رسد کانابیس پردازش های هیجانی در مغز را تحت تاثیر قرار می دهد اما مغز برخی ازاین تغییرات را به نحوی جبران می کند. در این مطالعه پژوهشگران کامپوننت P3 در امواج ای ای جی را مورد بررسی قرار دادند که پیشتر مشخص شده است به توجه دیداری (زمانی که چیزی را تشخیص می دهیم) ارتباط دارد. کاهش دامنه P3 در مصرف کننده های کانابیس از جمله یافته های این مطالعه بود. پژوهش توروپ نشان میدهد اثرات کانابیس بر پردازش هیجان بسته به اینکه پردازش های ضمنی مدنظر باشد یا پردازش های آشکار متفاوت است و اثرات کانابیس بر پردازش های هیجانی توسط توجه تعدیل شود. https://t.me/DrBashardoost