روانشناسی-احساس خوب

♦️ یک پژوهش تازه در نشریه پی‌ال‌اواس یک (PLOS One) نشان می‌دهد الگوی سنتی «اوج ناخشنودی در میانسالی» دیگر برقرار نیست و امروز جوانان نسل زد (Gen Z) بیش از والدین خود درگیر افسردگی، اضطراب و ناامیدی هستند. این مطالعه که بر اساس داده‌های بیش از ۱۰ میلیون آمریکایی و ۴۰ هزار خانوار بریتانیایی انجام شده، حاکی است که سلامت روانی در سنین جوانی به پایین‌ترین سطح می‌رسد و با افزایش سن بهبود می‌یابد؛ تغییری بزرگ نسبت به گذشته که بیشترین مشکلات روانی در میانسالی دیده می‌شد. پژوهشگران هشدار داده‌اند این روند نشان‌دهنده یک بحران جدی سلامت روان در میان جوانان است و نیازمند توجه فوری سیاست‌گذاران است. نسل زد به متولدان حدود سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰ خورشیدی گفته می‌شود؛ یعنی امروز حدود ۱۴ تا ۲۸ ساله‌اند. این نسل از کودکی با اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بزرگ شده و بیش از نسل‌های پیشین با استرس و مشکلات روانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. @indypersian

سلام دوستان من نیاز دارم ۴۰۰ نفر پرسشنامه ام رو پر کنن میشه یه کمکی کنید؟🫠❤️

با سلام و عرض ادب لینک پرسشنامه ی زیر جهت انجام یک پژوهش روانشناختی است تمامی اصول رازداری در فرآیند پژوهش، رعایت خواهد شد؛ از شما خواهشمندیم درصورتی که تمام شرایطی زیر را داشتید، چند دقیقه ای از زمان خود را جهت پر کردن پرسشنامه زیر، اختصاص دهید شرایط شرکت در پژوهش: ۱. سن بین ۱۸ تا ۲۴ سال ۲.جنسیت خانم ۳.دانشجو پیشاپیش از همکاری شما سپاسگزاریم https://survey.porsline.ir/s/3ccKFfW7

ایگو همون بخشی از روان ماست که مدام بین خواسته‌ها و محدودیت‌ها در حال تعادل‌سازیه. نه میل رو نادیده می‌گیره، نه قانون رو. ایگو در واقع کمک می‌کنه توی زندگی واقعی بتونیم انتخاب‌های هوشمندانه داشته باشیم. اگر حس می‌کنی تعادل بین میل‌ها و بایدها برات سخت شده، روانکاوی می‌تونه بهت کمک کنه ریشه مشکلاتت رو پیدا کنی. 🔑 برای شروع، کافیه بهم پیام بدی ۰۹۱۲ ۴۸۸ ۷۲ ۷۸ ۰۲۱-۲۶۷۰۵۷۳۴ ⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️

بعضی جاها باید خودت رو مقایسه کنی و خیلی جاها نه! جردن پیترسون میگه: وقتی خیلی جوان هستیم، نه منحصربه‌فردیم و نه آگاه. در جوانی فرصت و دانشی برای توسعهٔ معیارهایمان نداریم. در نتیجه باید خودمان را با دیگران مقایسه کنیم، چون وجود معیارها ضروری است. بدون آن‌ها، جایی نیست که برویم و کاری نیست که انجام دهیم. وقتی بالغ می‌شویم، بیش‌ازپیش منحصربه‌فرد و خاص می‌شویم. شرایط زندگی‌مان بیشتر و بیشتر شخصی و کمتر و کمتر قابل‌مقایسه با دیگران می‌شود.

💢اگر ناخودآگاه خود را هشیار نسازید، زندگی شما ، به صورت ناخودآگاه هدایت خواهد شد، و شما نام آن را سرنوشت خواهید نامید. ✍ #کارل_گوستاو_یونگ (۱۹۶۱-۱۸۷۵) فیلسوف و #روانشناس برجسته‌ی #سوئیسی

💢اگر ناخودآگاه خود را هشیار نسازید، زندگی شما ، به صورت ناخودآگاه هدایت خواهد شد، و شما نام آن را سرنوشت خواهید نامید. ✍ #کارل_گوستاو_یونگ (۱۹۶۱-۱۸۷۵) فیلسوف و #روانشناس برجسته‌ی #سوئیسی

💬خاطراتی که موقع اضطراب شدید ساخته می‌شن، دقیق‌ نیستن و تحریف‌شده‌ هستن. مغز تحت استرس، جزئیاتی رو بزرگ‌نمایی می‌کنه و بقیه رو حذف. مثلا به همین دلیله که "واقعیت" دعواها این‌قدر با چیزی که بعداً تعریف می‌‌کنن فرق داره.

💬امروز استادم نقل قولی از بزرگی می‌کرد در تعریف قدیس. می‌گفت: «قدیس کسی‌ست که در شرایطِ بغایت غیرانسانی، انسانی عمل می‌کند.» آری انسان معمولی بودن، انتهای تقدس است. »دکتر روح الله صدیق«روانپزشک

باز هم درباره #حسرت با حسرت دو کار باید کرد: یکی گرفتن واقعیت‌پریشی از آن و دیگری #تبدیل حسرت به دعوت. گرفتن واقعیت‌پریشی از آن یعنی نشان دادن اینکه آنچه امروز می‌دانم در گذشته نمی‌دانستم و کاری را که امروز می‌توانم، در گذشته واقعاً نمی‌توانستم. خیلی چیزها هست که من امروز می‌دانم و در آن گذشته‌ای که "ای کاشِ" متفاوت بودنش را دارم نمی‌دانستم یا اهمیتش را نمی‌دانستم و واقعاً هم نمی‌توانستم بدانم. همینطور خیلی کارها هست که امروز می‌توانم انجامشان بدهم ولی در گذشته نمی‌توانستم. منظورم از توانستن هم، توانستن روی کاغذ نیست، توانستن واقعی است. بله، روی کاغذ و در عالمِ امکان من می‌توانستم فلان کار را نکنم، فلان کالا را بخرم، با فلان آدم وارد رابطه بشوم، فلان حرف را نزنم، روز قبل از مرگ عزیزم پیش او بروم، ... امّا این‌ها امکان‌های روی کاغذ اند‌. آنچه واقعیت آن زمان را ساخته امکان‌های بیرونی واقعی و توان روانی بالفعل من بوده. آنچه رخ داده همه زور من بوده است. هزار بار هم برگردد منِ آن زمان همین کار را می‌کند. ولی خب، مگر روان آدم گوش شنوا دارد؟ همه این‌ها را هم که بگویی و بداند، شلاقش را زمین نمی‌گذارد و با حسرت خودش را سیاه و کبود می‌کند. کار دوم هم تبدیل حسرت به دعوت است: وقتی فهیدم منِ آن موقع همه دانش و زور و امکانش همین بوده، بکوشم همان چیز را در اکنون محقق‌ کنم. اگر دوست داشتنم را به عزیزانم ابراز نکردم و حسرتش را می‌خورم، اکنون ابرازش کنم. اگر فکر می‌کنم عمرم را سر فلان کار هدر داده‌ام، دست از آن کار یا کارهای مشابه بکشم، اگر فکر می‌کنم در گذشته مراقب خودم نبودم، اکنون باشم و اگر فکر می‌کنم در گذشته تصمیمات درستی نگرفته‌ام، در اکنون هشیارتر و همه‌جانبه‌تر تصمیم بگیرم. و بدانم این همه کاری است که در مورد آن موضوع از من بر می‌آید. دکتر مقدسی

باز هم درباره #حسرت با حسرت دو کار باید کرد: یکی گرفتن واقعیت‌پریشی از آن و دیگری #تبدیل حسرت به دعوت. گرفتن واقعیت‌پریشی از آن یعنی نشان دادن اینکه آنچه امروز می‌دانم در گذشته نمی‌دانستم و کاری را که امروز می‌توانم، در گذشته واقعاً نمی‌توانستم. خیلی چیزها هست که من امروز می‌دانم و در آن گذشته‌ای که "ای کاشِ" متفاوت بودنش را دارم نمی‌دانستم یا اهمیتش را نمی‌دانستم و واقعاً هم نمی‌توانستم بدانم. همینطور خیلی کارها هست که امروز می‌توانم انجامشان بدهم ولی در گذشته نمی‌توانستم. منظورم از توانستن هم، توانستن روی کاغذ نیست، توانستن واقعی است. بله، روی کاغذ و در عالمِ امکان من می‌توانستم فلان کار را نکنم، فلان کالا را بخرم، با فلان آدم وارد رابطه بشوم، فلان حرف را نزنم، روز قبل از مرگ عزیزم پیش او بروم، ... امّا این‌ها امکان‌های روی کاغذ اند‌. آنچه واقعیت آن زمان را ساخته امکان‌های بیرونی واقعی و توان روانی بالفعل من بوده. آنچه رخ داده همه زور من بوده است. هزار بار هم برگردد منِ آن زمان همین کار را می‌کند. ولی خب، مگر روان آدم گوش شنوا دارد؟ همه این‌ها را هم که بگویی و بداند، شلاقش را زمین نمی‌گذارد و با حسرت خودش را سیاه و کبود می‌کند. کار دوم هم تبدیل حسرت به دعوت است: وقتی فهیدم منِ آن موقع همه دانش و زور و امکانش همین بوده، بکوشم همان چیز را در اکنون محقق‌ کنم. اگر دوست داشتنم را به عزیزانم ابراز نکردم و حسرتش را می‌خورم، اکنون ابرازش کنم. اگر فکر می‌کنم عمرم را سر فلان کار هدر داده‌ام، دست از آن کار یا کارهای مشابه بکشم، اگر فکر می‌کنم در گذشته مراقب خودم نبودم، اکنون باشم و اگر فکر می‌کنم در گذشته تصمیمات درستی نگرفته‌ام، در اکنون هشیارتر و همه‌جانبه‌تر تصمیم بگیرم. و بدانم این همه کاری است که در مورد آن موضوع از من بر می‌آید. دکتر مقدسی

ترس از تنهایی گاهی اوقات با شتاب در حال شنا در یک رودخانه خشک هستی و میخواهی هرچه سریعتر، به عشق برسی و رابطه برقرار کنی و از تنهایی نجات پیدا کنی،چون به شدت از تنهایی میترسی و در برابر تنهایی، احساس درماندگی و ناتوانی میکنی. نیاز شدیدی بصورت یک عطش روانی برای ایجاد یک رابطه در خود احساس میکنید، ولی غافل از آنکه این نیاز، سرابی بیش نیست و اصل اساسی و مهم در این است که بتوانی با شجاعت تمام  تنهایی را بپذیری و فردیت خودت را قبول کنی و به خودت ثابت کنی که حتی تنها و بدون رابطه هم میشود شاد و خوشحال بود. تمام تکامل و استقلال، در این جدایی و رویارویی شجاعانه با تنهایی نهفته است. همانند کودکی که مادر با بیرحمی تمام ، بند نافش را در هنگام تولد میبرد، ما هم باید این بند ناف روانی " نیاز به بودن دیگری " را از وجودمان پاره کنیم. پس آن است که اگر با کسی هستیم از روی نیاز نیست، بلکه از روی اشتیاق است و این زمانیست که توانایی عشق ورزیدن سالم را پیدا میکنیم. شرط لازم برای داشتن عشق سالم پذیرفتن و برخورد شجاعانه و بدون ترس "احساس تنهایی" است. روان درمانی اگزیستانسیال اروین  يالوم

بحران‌های سنی کودکان و ویژگی‌های علمی آن‌ها ۱۸ ماهگی: «شروع استقلال» ویژگی‌ها: کودک تازه راه رفتن و کاوش مستقل را تجربه می‌کند. ممکن است با کتک زدن پرت کردن تف کردن احساساتش را ابراز کند. «نه» گفتن مکرر به والدین، گریه‌های شدید و تمایل به استقلال از مشخصات این سن است. توصیه تربیتی: اجازه دهید کنجکاویهای ایمن داشته باشد، اما حد و مرز مشخص تعیین کنید (مثل خطر برق یا پله). ۲.۵ سالگی: «بحران لجبازی و کنترل» ویژگی‌ها: قهرها و بحرانهای انفجاری (temper tantrums)، مقاومت شدید در برابر قوانین، تست کردن مرزها. در این سن خودمحوری کودک شدید است و کودک نمی‌تواند دیدگاه دیگران را بفهمد (خودشیفتگی سالم). توصیه تربیتی: والدین باید قاطع ولی آرام و مهربان باشند؛ تنبیه فیزیکی نتیجه معکوس دارد. انتخاب‌های محدود (دو گزینه‌ای) بهترین روش مدیریت است. ۳.۵ سالگی: «بحران خیال‌پردازی و ترس» ویژگی‌ها: رشد سریع زبان و تخیل، همراه با ترس‌های شدید (از تاریکی، هیولاها). مقاومت و پرسشگری زیاد. بازی نمادین در این سن اوج می‌گیرد و باعث تقویت تخیل و در عین حال افزایش ترس‌های خیالی می‌شود. توصیه تربیتی: به ترس‌ها احترام بگذارید (انکار نکنید)، با داستان و بازی به او کمک کنید. ۴.۵ سالگی: «بحران استقلال و رقابت» • ویژگی‌ها: کودک می‌خواهد همه‌چیز را خودش انجام دهد. دخالت والد باعث خشم و پرخاشگری می‌شود. این سن مرحله سختی از رشد کودکان است. هنوز همدلی کامل نشده و رفتارهای کودک شبیه یک نوجوان است که همیشه متوقع است، نوسانات خلقی دارد و هیچ چیزی او را راضی نمیکند. توصیه تربیتی: آموزش احساسات و تمرین مدیریت احساسات به رابطه والدین و کودک کمک میکند. ۵.۵ سالگی: «حساسیت به انتقاد» ویژگی‌ها: پرخاشگری دوباره شدت می‌گیرد، کودک به‌شدت به انتقاد والدین یا معلم حساس می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که در این سن، قشر پیش‌پیشانی (prefrontal cortex) هنوز در حال تکامل است و کنترل هیجان ضعیف‌تر از نیاز اجتماعی کودک است. توصیه تربیتی: به جای تمرکز بر نتیجه، بر «تلاش» کودک تأکید کنید. همچنان تمرکز بر ایجاد همدلی، نمرین مهارتهای مدیریت احساسی، و آموزش همکاری است. ۷ تا ۸ سالگی: «بحران مدرسه و مقایسه» ویژگی‌ها: کودک با همسالان مقایسه می‌کند، نافرمانی و بی‌میلی به مدرسه شایع است. ممکن است پرخاشگری یا کناره‌گیری بروز کند. تمایل به بازیهای انلاین و بودن با دوستان افزایش پیدا میکند. تمایل کودکان به بازیهای تخیلی و نقاشی کاهش میابد و دوست نقش مهمی در زندگی کودکان پیدا میکند. توصیه تربیتی: حمایت از تلاش‌ها، کشف نقاط قوت کودک، جلوگیری از مقایسه مستقیم با دیگران. مرزگزاری سالم درباره استفاده از گیم و بازیهای انلاین. انتخاب دوستهای خوب حیاتی است. ۹ تا ۱۰ سالگی: «پیش‌نوجوانی» ویژگی‌ها: تمایل به استقلال بیشتر، مقاومت در برابر قوانین خانه. روابط دوستی اهمیت بالایی پیدا می‌کند. کودک توانایی درک منطق و قوانین دارد اما هنوز در کنترل هیجان‌ها محدود است. توصیه تربیتی: قوانین خانه را واضح کنید، اما در برخی تصمیمات (مثل انتخاب فعالیت فوق‌برنامه) مشارکت بدهید. مرزگذاری سالم و دوستهای خوب نقش حیاتی در زندگی کودکان دارد. ۱۱ تا ۱۳ سالگی: «بحران بلوغ» ویژگی‌ها: نوسانات خلقی شدید، حساسیت به انتقاد، گرایش به گروه همسالان، فاصله گرفتن از والدین. در این مرحله رشد گسترده شبکه‌های عصبی در مغز باعث نوسانات خلقی می‌شود. نوجوانان هوش استدلالی بسیار بالایی دارند پس با شما بحث میکنند و برنده بحثها میشود اما موقع تصمیم گیری کاملا احساسی تصمیم میگیرند. در این سن نوجوانان به دنبال استقلال و دور شدن از والدین هستند اما همچنان وابسته والدین هستند. نوجوانان تصور میکنند همه آنها را قضاوت و مقایسه میکنند و یا به ظاهر خود خیلی اهمیت میدهند یا کاملا بی اهمیت هستند. زیبایی، هیکل، روی مد بودن برایشان مهم است. توصیه تربیتی: گوش دادن بدون قضاوت، احترام به حریم شخصی، و در عین حال حفظ چارچوب‌ها. خلاصه: بچه بزرگ کردن یعنی نفس کشیدن کوتاه والدین بین بحران دکتر رویا نوری

شما در حال گوش دادن به فرکانس ۴۳۲ هرتز یا آواز طبیعت هستید این فرکانس به ترشح هورمون های سروتونین و اندروفین (هورمونهای شادی) کمک میکنند استرس شما را کاهش داده و ضربان قلبتان را آرام میکند. https://t.me/ehsasekhooob