Peshrawcpiran

صدور حکم اعدام برای کمال خان‌بابایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ کمال خان‌بابایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب قزوین به ریاست قاضی اسدی، با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. پرونده وی پس از اعتراض به حکم، برای رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال شده است. بر اساس گزارش‌ها، یکی از مصادیق اتهامی مطرح‌شده علیه او، شکستن دو دوربین عنوان شده است؛ موضوعی که به گفته منابع نزدیک به خانواده‌اش، نگرانی‌هایی درباره تناسب اتهامات و روند رسیدگی قضایی ایجاد کرده است. کمال خان‌بابایی در ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و بنا بر گزارش‌ها، حدود ۱۰ روز را در بازداشتگاه امنیتی تحت بازجویی و فشار برای اخذ اعتراف اجباری سپری کرد. او پس از پایان بازجویی‌ها به زندان چوبیندر قزوین منتقل شد و همچنان در این زندان نگهداری می‌شود. کمال خان‌بابایی، متولد ۱۳۷۳، متأهل، دارای یک فرزند و اهل قزوین است. حزب کمونیست ایران چهارشنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۵ ۸ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

#سخن_روز تداوم اعتراضات کارگران بر متن تشدید فقر و فلاکت اقتصادی گرانی و تورم افسارگسیخته در ایران بیداد می کند، تازه‌ترین داده‌های مرکز آمار جمهوری اسلامی در رابطه با افزایش قیمت‌ها و موج تورم نه تنها کاهشی نشان نمی‌دهد بلکه با شتاب بیشتری پیش می‌رود. بنا به این آمارها، نرخ تورم نقطه‌ به‌ نقطه که در دسامبر ۲۰۲۵ حدود ۵۲.۶ درصد بوده، اکنون به ۸۸.۶ درصد رسیده است. ادامه تنش‌های نظامی جمهوری اسلامی با دولت آمریکا طی چند ماه اخیر در منطقه و تداوم تحریم‌های بین‌المللی نیز بحران اقتصادی رژیم جمهوری اسلامی را تشدید کرده اند. در چنین شرایطی هزینه‌های مستقیم و غیر مستقیم جنگ در کنار دیگر هزینه‌های اضافی و تبلیغاتی رژیم از جمله اختصاص هزینه حدود یک میلیارد دلاری تشییع و تدفین جنازه علی خامنه‌ای نیز بر دامنه این بحران خواهد افزوده و کسری بودجه دولت را نیز که بیش از یک ترلیون تومان بوده، بازهم افزایش خواهد داد. بدون شک تبعات تشدید بحران اقتصادی، زندگی و معیشت کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه را نیز بیش از پیش در تنگنا قرار داده و حجم و تعداد بیشتری از اقلام غذایی را از سفره آنان حذف کرده است. قابل ذکر است که بحران اقتصادی کنونی تنها محصول شرایط جنگی نیست و ریشه در بیش از چهار دهه حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی، رانت‌خواری و فساد نهادینه شده در کل ارکان حکومت اسلامی دارد. تاثیرات چنین بحرانی بر روند تولید در بسیاری از کارخانه‌ها و مراکز تولیدی در بخشهای مختلف که بعد از جنگ سرپا مانده‌اند نیز تأثیر گذاشته و وضعیت معیشتی کارگران را بحرانی تر کرده است. طبیعی است که در چنین شرایطی در درجه اول این کارگران هستند که از جانب سرمایه داران به بهانه‌های گوناگون بیکار و یا اخراج می‌شوند؛ پرداخت دستمزد و مزایاشان به تأخیر می‌افتد؛ حق بیمه شان داده نمی‌شود و سرمایه‌دار و کارفرما در مواردی آنان را عملا مجبور به انجام کار با دستمزدهای کمتری هم می کنند. ادامه سخن در لینک زیر https://tinyurl.com/5y7945ht حزب کمونیست ایران https://cpiran.org https://komala.co

اولتیماتوم کارگران ارکان ثالث نفت در مسجدسلیمان؛ تهدید به تجمع با حضور خانواده‌ها 📍 مسجدسلیمان کارگران شاغل در واحدهای عملیاتی و حراست مسجدسلیمان با گذشت ۱۶ روز از تیرماه، هنوز حقوق و مزایای خردادماه خود را دریافت نکرده‌اند و به شرکت پیمانکار برای پرداخت فوری مطالباتشان اولتیماتوم داده‌اند. به گفته کارگران، پیمانکاران با همراهی مدیریت شرکت، با طرح دلایلی همچون کمبود منابع، اختلال در سیستم بانکی و تعطیلی‌های مکرر، از پرداخت دستمزدها خودداری کرده‌اند و این وضعیت، مشکلات معیشتی آنان را تشدید کرده است. کارگران اعلام کرده‌اند در صورت ادامه این وضعیت، به همراه خانواده‌های خود مقابل فرمانداری مسجدسلیمان تجمع اعتراضی برگزار خواهند کرد. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت نیز با اعلام حمایت از این اقدام، خواستار پرداخت فوری مطالبات و پایان دادن به نقش پیمانکاران در محیط‌های کار شده است. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

قراردادهای موقت؛ تشدید ناامنی شغلی زنان کارگر گسترش قراردادهای موقت و کوتاه‌مدت در مشاغل با ماهیت مستمر، امنیت شغلی زنان کارگر، به‌ویژه زنان سرپرست خانوار را بیش از پیش تهدید می‌کند. گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد بسیاری از زنان با قراردادهای یک‌ماهه و سه‌ماهه مشغول به کار هستند و همواره با خطر اخراج و از دست دادن منبع درآمد خود روبه‌رو هستند. سیمین یعقوبیان، فعال صنفی زنان کارگر، با انتقاد از تداوم این رویه، تأکید کرده است که استفاده از قراردادهای کوتاه‌مدت در مشاغل دائمی، ناامنی شغلی را تشدید کرده و معیشت خانواده‌های کارگری را با مخاطره مواجه ساخته است. او همچنین اجرا نشدن قوانین مربوط به تفکیک مشاغل مستمر و غیرمستمر را از عوامل اصلی تداوم این وضعیت دانسته و خواستار نظارت مؤثر بر قراردادهای کار، جلوگیری از اخراج نیروهای باسابقه و حمایت از امنیت شغلی، به‌ویژه برای زنان سرپرست خانوار، شده است. گسترش قراردادهای موقت، به ابزاری برای کاهش تعهدات کارفرمایان و افزایش ناامنی شغلی تبدیل شده است؛ وضعیتی که بیش از همه، زنان کارگر و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر بازار کار را تحت فشار قرار می‌دهد. کانال تلگرام حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

شش سال حبس برای مهران یوسفی؛ محکومیت معترض دی‌ماه ۱۴۰۴ مهران یوسفی، فرزند یحیی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، از سوی دادگاه انقلاب گناباد به شش سال حبس محکوم شد. بر اساس گزارش‌ها، این حکم در پی حضور او در اعتراضات و سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» صادر شده است. صدور این حکم بار دیگر نگرانی‌ها درباره تداوم برخوردهای قضایی با معترضان و صدور احکام سنگین در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات را افزایش داده است. این حکم با واکنش و انتقاد فعالان حقوق بشر و شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی نیز روبه‌رو شده است. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

تداوم اعتراض کارگران اخراجی پالایشگاه فاز ۲ بیدبلند بهبهان؛ ۴۰ روز تجمع بی‌پاسخ 📍 بهبهان کارگران روزمزد اخراجی پالایشگاه فاز ۲ بیدبلند بهبهان، ۴۰ روز است که در اعتراض به اخراج خود مقابل پالایشگاه تجمع می‌کنند. آنان با وجود مراجعه به فرمانداری، اداره کار و دادگستری، تاکنون پاسخی به مطالبات خود دریافت نکرده‌اند و به گفته کارگران، به جای رسیدگی، با تهدید به صدور حکم جلب روبه‌رو شده‌اند. این کارگران می‌گویند پس از بیش از پنج سال کار با حقوق پایین، بیمه ناقص و بدون دریافت عیدی و سنوات، هم‌زمان با آغاز جنگ از کار اخراج شده‌اند. به گفته آنان، با وجود وعده‌های مکرر برای استخدام رسمی، نه‌تنها این وعده‌ها عملی نشد، بلکه نیروهای دیگری جایگزین آنان شدند. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت نیز از مطالبات این کارگران حمایت کرده است. ادامه این اعتراضات نشان می‌دهد که اخراج، ناامنی شغلی و تضییع حقوق کارگران، همچنان از مهم‌ترین مشکلات محیط‌های کار است و تنها با اتحاد، سازمان‌یابی و پیگیری جمعی می‌توان در برابر این روند ایستادگی کرد. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

زباله‌گردی؛ سیمای عریان فقر در حاکمیت سرمایه‌داری اسلامی زباله‌گردی در ایران دیگر یک پدیده حاشیه‌ای و پنهان نیست؛ به یکی از چهره‌های روزمره فقر، گرانی و فروپاشی معیشت میلیون‌ها انسان تبدیل شده است. در شهری که برج‌های لوکس، خودروهای میلیاردی و ثروت‌های افسانه‌ای طبقه حاکم هر روز بیشتر خودنمایی می‌کند، انسان‌هایی ناچارند برای زنده ماندن، دست در زباله ببرند. این تصویر شرم‌آور، نه حاصل «بدشانسی فردی» و نه نتیجه «کم‌کاری» محرومان، بلکه محصول مستقیم مناسبات سرمایه‌داری و حاکمیت رژیم اسلامی است. رژیم سرمایه‌داری اسلامی ایران در بیش از چهار دهه، با سرکوب کارگران، نابودی امنیت شغلی، گسترش بیکاری، خصوصی ‌سازی، فساد ساختاری و تحمیل گرانی افسارگسیخته، اکثریت جامعه را به مرز بقا رانده است. شکاف طبقاتی هر روز عمیق‌تر شده و ثروت اجتماعی، به جای آنکه صرف آموزش، بهداشت، مسکن و زندگی شرافتمندانه مردم شود، در جیب سرمایه‌داران، نهادهای نظامی، بوروکراسی حکومتی و شبکه‌های مافیایی قدرت انباشته می‌شود. زباله‌گردی نتیجه همین نظم طبقاتی است؛ نظمی که برای عده‌ای کاخ می‌سازد و برای کودکان و کارگران بی‌چیز، سطل زباله باقی می‌گذارد. در این میان، کودکان کار، زنان بی‌سرپرست، مهاجران، بیکاران و تهیدستان شهری نخستین قربانیان این مناسبات ضد انسانی‌اند. آنان نه تنها از ابتدایی‌ترین حقوق اجتماعی و انسانی محروم شده‌اند، بلکه هر روز با تحقیر، بیماری، ناامنی، خشونت و استثمار روبه‌رو هستند. در نظام سرمایه‌داری، حتی فقر نیز به کالایی سودآور تبدیل می‌شود؛ از زباله، از نیروی کار فرسوده انسان، از کودکیِ به یغما رفته و از ناچاری گرسنگان، سرمایه و سود انباشته می‌شود. حکومت تلاش می‌کند زباله‌گردی را با طرح‌های نمایشی، جمع‌آوری‌های مقطعی و تبلیغات ریاکارانه پنهان کند. اما واقعیت را نمی‌توان با بخشنامه و دوربین و شعار پوشاند. تا زمانی که دستمزدها زیر خط فقر است، تا زمانی که سفره کارگران هر روز کوچک‌تر می‌شود، تا زمانی که مسکن، درمان و آموزش به کالا تبدیل شده‌اند، زباله‌گردی و اشکال دیگر فقر مطلق بازتولید خواهند شد. این فاجعه نه با خیریه و صدقه، بلکه با مبارزه علیه نظامی پایان می‌یابد که فقر را تولید و بازتولید می‌کند. کانال تلگرام حزب کمونیست ایران، زباله‌گردی را اتهام‌نامه‌ای علیه کل نظم سرمایه‌داری اسلامی حاکم می‌داند؛ نظمی که انسان را به ابزار سود و بقا را به میدان نبرد روزانه تبدیل کرده است. پایان دادن به این فاجعه در گرو سازمان‌یابی و همبستگی طبقه کارگر و پیوند مبارزات آن با جنبش‌های پیشرو اجتماعی، از جمله جنبش معلمان، بازنشستگان، زنان، پرستاران و دیگر مزدبگیران جامعه در دفاع از حقوق اجتماعی همگانی است. مبارزه علیه فقر، گرانی و شکاف طبقاتی تنها با گسترش این همبستگی و ایجاد یک جنبش اجتماعی متحد و قدرتمند می‌تواند به نیرویی برای برچیدن حاکمیتی تبدیل شود که فقر، گرسنگی و تحقیر را بازتولید می‌کند. هیچ انسانی نباید برای زنده ماندن ناچار به جستجو در زباله باشد؛ این نظم ضد انسانی تنها با نیروی آگاه، متشکل و متحد کارگران و دیگر جنبش‌های آزادیخواه و برابری‌ طلب جامعه به زیر کشیده خواهد شد. کانال تلگرام حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

موج تازه گرانی خودرو؛ افزایش قیمت محصولات سایپا در راه است گزارش‌ها از افزایش قیمت محصولات سایپا در کارخانه حکایت دارد. مدیرعامل این شرکت اعلام کرده است که قیمت‌های جدید خودروها طی یکی دو روز آینده به‌طور رسمی اعلام خواهد شد. این خبر در شرایطی منتشر می‌شود که بسیاری از خانوارها به‌دلیل تورم و کاهش قدرت خرید، توانایی خرید خودرو را از دست داده‌اند. افزایش دوباره قیمت‌ها می‌تواند دسترسی به خودرو را برای بخش بیشتری از جامعه دشوارتر کند و فشار مضاعفی بر هزینه‌های خانوار وارد آورد. ادامه روند افزایش قیمت خودرو، در کنار رشد بهای سایر کالاهای اساسی، نشان‌دهنده تداوم بحران گرانی و کاهش قدرت خرید مردم است. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

https://www.youtube.com/watch?v=cO2VTXzCKDg    سایت شورای همکاری : www.shorah.org                    تلگرام شورای همکاری :   https://t.me/+9ysZiE_6mkZjZDZk                 ایمیل شورای همکاری: shorahamkary@gmail.com ۱۶ تیر ۱۴۰۵

🔴 تداوم کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوبیست‌وهشتم در ۵۷ زندان مختلف ⭕️ ابقای محسنی اژه‌ای تهدیدی جدی برای زندانیان و حقوق بشر در ایران است. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در آستانه ۱۸ تیر، سالروز جانباختن دانشجویان در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، یاد جانباختگان راه آزادی و برابری را گرامی می‌دارد. روزی که اعتراض دانشجویان توسط حاکمیت سرکوب شد و کوی دانشگاه را به خاک و خون کشیده. طبق آمار منتشر شده حکومت نامشروع «ولایت فقیه» از ابتدای تیر ماه تا کنون دستکم ۱۵ تن را به دار آویخته است و برای تعدادی از زندانیان جرایم عمومی و سیاسی حکم غیرانسانی اعدام را صادر کرده‌است. هفته گذشته قاضی صلواتی برای زندانی زن سیاسی محبوس در بند زنان اوین، ارغوان فلاحی، حکم قرون وسطایی اعدام صادر کرد. این حکم در حالی توسط این قاضی بدنام صادر شده که روند پرونده در شرایط ناعادلانه و زیر فشار نهادهای امنیتی طی شده است. همچنین برای تعدادی از بازداشتی‌های قیام دی ۱۴۰۴ حکم اعدام صادر شده است؛ که می‌توان به حکم اعدام کمال خان‌بهایی در زندان چوبیندر قزوین اشاره نمود. همچنین  وحید خان‌صنمی محبوس در زندان تهران بزرگ در یک روند ناعادلانه به اعدام محکوم شد و برای ارعاب جامعه یک زوج به نام‌های مهدی نظر و مهناز چاردولی ظالمانه به اعدام محکوم شدند. این احکام غیر انسانی در حالی صادر می‌شود که اخیراً محسنی اژه‌ی رئیس قضایه حکومتی مجدداً توسط حاکم خودکامه مجتبی خامنه‌‌ای  بر منصب خود ابقا شد. اژه‌ای کارنامه‌ای سراسر نقض حقوق بشر دارد و در چهار سال اخیر رکورد بیشترین احکام اعدام را در سه دهه اخیر از آن خود کرده‌است. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ضمن محکومیت احکام ناعادلانه اعدام، تمامی مجامع بین‌المللی و وجدان‌های بیدار را نسبت به واکنش به فاجعه‌انسانی که در زندان‌های ایران در حال روی دادن است فرا می‌خواند. احکام اعدام  در اصل در پشت‌ درب‌های بسته و با فشار و شکنجه‌های روحی و جسمی در اتاق‌های بازجویی صادر می‌شود. لذا بر همگان ضروری است به هر شکل ممکن اقدامی جدی برای فشار بر حکومت جهت رعایت اصول دادرسی عادلانه به ویژه برگزاری علنی دادگاه‌هایی که اتهامات مطروحه در آن منجر به سلب حیات و حکم اعدام می‌شود، انجام گیرد. در پایان لازم به ذکر است در این مدت بسیاری در حمایت از کارزار برای ما محتوا تولید کرده‌اند یا خواسته‌اند محتوای نه به اعدام خود از طریق «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام»  منتشر گردد. کارزار سراسری و متعلق به تمام زندانیان اعتصابی با تمام گرایش‌هاست و بنابراین خواسته‌اش فراگیر و فراتر از گروه‌ها، احزاب و جریان‌هاست. علاوه بر این مطالب متعددی برای صفحات کارزار ارسال می‌شود. اگر ما در صفحات مجازی کارزار محتواهای ارسالی را بازنشر نکرده‌ایم، دلیلش اولاً این است که تا این کارزار فراتر از گروه‌ها و گرایش‌های سیاسی، متعلق به تمام اعضا و حامیانش و مخالفان اعدام بماند. دلیل دوم آن است که هدف اصلی صفحات کارزار در فضای مجازی اطلاع‌رسانی بیانیه‌های هفتگی و ایجاد آرشیوی از این بیانیه‌هاست. ما از حامیان کارزار و تمامی مخالفان اعدام به خاطر تولید محتواها و حرکت‌های مترقی ضداعدام و مدافع حق زندگی سپاسگزاریم و دستان همگی را به مهر می‌فشاریم. بی‌شک با مقاومت وهمبستگی جمعی علیه اعدام ما پیروز خواهیم شد! کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدوبیست و هشتمین هفته در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند: زندان اوین (بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان. هفته صدوبیست‌وهشتم شانزدهم تیرماه ۱۴۰۵ #کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام #کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام https://x.com/n_t_e_t بازنشر

حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

🔴دارایی‌های صندوق ذخیره فرهنگیان؛ شکاف میان «مالکیت اسمی» و «بهره‌مندی واقعی» ✍آرام فرج الهی برآوردهای اقتصادی نشان می‌دهد ارزش روز دارایی‌های صندوق ذخیره فرهنگیان به حدود ۷۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ در حالی که ارزش دفتری این دارایی‌ها در زمان شکل‌گیری و ثبت، تنها حدود ۱۷ تا ۱۸ هزار میلیارد تومان بوده است. فاصله چشمگیر میان ارزش دفتری و ارزش واقعی، از یک‌سو بیانگر انباشت سرمایه در طول زمان و از سوی دیگر، حاصل حضور صندوق در بخش‌هایی از اقتصاد است که بالاترین نرخ‌های سودآوری را در اقتصاد ایران داشته‌اند. ساختار سرمایه‌گذاری صندوق نیز این واقعیت را تأیید می‌کند. حدود ۵۰ درصد از کل دارایی‌ها، معادل نزدیک به ۳۵۰ هزار میلیارد تومان، در حوزه پتروشیمی و انرژی متمرکز شده است؛ بخشی که به دلیل پیوند مستقیم با بازارهای جهانی و نوسانات نرخ ارز، همواره از سودآورترین عرصه‌های سرمایه‌گذاری به شمار می‌رود. ۵۰ درصد باقی‌مانده نیز در خدمات مالی، بانکداری، بیمه، ساخت‌وساز، حمل‌ونقل ریلی و صنایع وابسته سرمایه‌گذاری شده است؛ از جمله در بانک سرمایه، شرکت‌های بیمه، پروژه‌های بزرگ عمرانی و شرکت‌های صنعتی. صندوق ذخیره فرهنگیان مالک یکی از بزرگ‌ترین پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری کشور است. اما مسئله اصلی نه در میزان ثروت انباشته، بلکه در چگونگی توزیع منافع آن نهفته است. این دارایی‌ها از محل کسورات حقوقی میلیون‌ها معلم شاغل و بازنشسته شکل گرفته است؛ معلمانی که بخش مهمی از طبقه کارگر مزدبگیر جامعه را تشکیل می‌دهند و نیروی کار فکری خود را در ازای دستمزدی که سال‌هاست از تورم و هزینه‌های زندگی عقب مانده، می‌فروشند. با این حال، رابطه آنان با این سرمایه عظیم، عمدتاً به یک مالکیت اسمی و غیرمستقیم محدود شده است. می‌توان از شکاف میان «مالکیت» و «کنترل» سخن گفت. سرمایه از محل درآمد معلمان انباشته شده، اما مدیریت، تصمیم‌گیری و بهره‌برداری از آن در ساختاری متمرکز و فاقد شفافیت کافی انجام می‌شود. در نتیجه، صاحبان اصلی سرمایه عملاً به سهامداران غایب تبدیل شده‌اند؛ افرادی که نه در تصمیم‌گیری نقشی مؤثر دارند، نه از اطلاعات شفاف و به‌موقع برخوردارند و نه سهم واقعی خود را از ثروتی که در شکل‌گیری آن نقش داشته‌اند، دریافت می‌کنند. این وضعیت زمانی تناقض‌آمیزتر می‌شود که شرایط معیشتی فرهنگیان را در نظر بگیریم. در سال‌هایی که ارزش دارایی‌های صندوق با شتابی چشمگیر افزایش یافته، بخش بزرگی از معلمان با کاهش قدرت خرید، دستمزدهای ناکافی، ناامنی اقتصادی و دشواری تأمین هزینه‌های اولیه زندگی روبه‌رو بوده‌اند. بسیاری از آنان برای دستیابی به ابتدایی‌ترین مطالبات صنفی، از افزایش عادلانه دستمزد گرفته تا اجرای کامل قوانین مرتبط با حقوق و مزایا، ناچار به اعتراض شده‌اند؛ اعتراضاتی که در موارد متعدد با احضار، بازداشت، زندان، اخراج، تعلیق یا بازنشستگی اجباری فعالان صنفی معلمان پاسخ گرفته است. این واقعیت، شکاف میان جایگاه واقعی تولیدکنندگان این سرمایه و میزان بهره‌مندی آنان از آن را آشکارتر می‌کند. موضوع دیگر، تحقق‌نیافتن وعده‌هایی است که طی سال‌های گذشته درباره واگذاری سهام یا توزیع مستقیم منافع میان اعضای صندوق مطرح شده بود. با وجود گذشت سال‌ها، هنوز سازوکاری روشن، شفاف و قابل ارزیابی برای تبدیل این دارایی‌ها به سهمی ملموس و قابل دسترس برای اعضا ارائه نشده است. در این میان، هزاران فرهنگی بازنشسته، که سال‌ها در تأمین سرمایه صندوق مشارکت داشته‌اند، بدون آنکه از ارزش واقعی این دارایی‌ها بهره‌مند شوند، از چرخه عضویت خارج شده‌اند. اگر ارزش تقریبی ۷۰۰ هزار میلیارد تومانی صندوق را مبنای محاسبه قرار دهیم، روشن است که سهم بالقوه هر یک از اعضا می‌تواند رقم قابل توجهی باشد. با این حال، نبود سازوکار شفاف برای محاسبه ارزش واقعی سهم هر عضو، نحوه تخصیص منافع و زمان‌بندی پرداخت آن، موجب شده است فاصله‌ای عمیق میان «ارزش بالقوه دارایی‌ها» و «بهره‌مندی واقعی فرهنگیان» شکل بگیرد. در نهایت، مسئله صندوق ذخیره فرهنگیان ، نمونه‌ای گویا از تناقض‌های ساختاری سرمایه‌داری ایران است؛ جایی که انباشت سرمایه الزاماً به توزیع عادلانه ثروت منجر نمی‌شود و صاحبان واقعی سرمایه، کمترین نقش را در اداره و بهره‌برداری از آن دارند. بازگرداندن اعتماد فرهنگیان، مستلزم شفافیت کامل در عملکرد صندوق، نظارت مؤثر و مستقل خود آنان و ایجاد سازوکارهایی است که معلمان بتوانند به‌عنوان مالکان واقعی این سرمایه، نه فقط بر روی کاغذ، بلکه در عمل نیز از ثمره سال‌ها مشارکت و پرداخت خود بهره‌مند شوند. یادداشت های مندرج در کانال شورا لزوما مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند. 🔹🔹🔹 اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید: 🆔 @kashowranews

اعتراضات ضدناتو در ترکیه؛ برخورد پلیس با معترضان و بازداشت ده‌ها نفر 📍 آنکارا، ترکیه هم‌زمان با برگزاری اجلاس ناتو در آنکارا، اعتراضات گسترده‌ای در مخالفت با این نشست برگزار شد که با دخالت پلیس و بازداشت ده‌ها تن از معترضان همراه بود. حزب کمونیست ترکیه (TKP) پیش‌تر با فراخوان برگزاری راهپیمایی در شش شهر، از جمله آنکارا، استانبول، ازمیر، آدانا، چناق‌قلعه و سامسون، مخالفت خود را با نشست ناتو و سفر دونالد ترامپ به ترکیه اعلام کرده بود. این تجمع‌ها با شعار «برای کشور و شرافت‌مان علیه ناتو راهپیمایی می‌کنیم» برگزار شد. در آنتالیا نیز با وجود ممنوعیت ۱۰ روزه تجمعات از سوی استانداری، حزب کمونیست ترکیه اعلام کرد که از مخالفت با ناتو و دفاع از استقلال ترکیه عقب‌نشینی نخواهد کرد. کمال اوکویان، دبیرکل حزب کمونیست ترکیه، نیز پیش‌تر تأکید کرده بود: «اجازه نخواهیم داد این کشور بی‌صدا و بی‌واکنش میزبان نشست ناتو باشد.» حزب کمونیست ایران دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ ۶ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

ضرورت وحدت‌ فعالين رادیکال و سوسیالیست جنبش کارگری حول راهبرد سوسیالیستی یکی از ارکان اصلی استراتژی سوسیالیستی که فعالین سوسیالیست جنبش کارگری لازم است حول آن متحد شوند دامن زدن به اعتصابات و اعتراضات حول خواست‌های عاجل کارگران است. این اصل راهبردی از چند نظر اهمیت دارد: اعتصابات و اعتراضات کارگری مهمترین سنگربندی طبقه کارگر در برابر تعرض دولت و سرمایه داران به کار و زندگی و معیشت کارگران است. اعتصابات و اعتراضات کارگران موثرترین مکانیسم سازمانیابی هستند، تشکل‌های کارگری در خلاء ایجاد نمی شوند، در جریان اعتراض و اعتصاب است که کارگران در ابعاد توده‌ای به ضرورت سازمانیابی پی می‌برند. سوسیالیست‌ها با دامن زدن و حضور فعال در این جنبش‌های اعتراضی در عمل نشان می دهند که نه تنها نسبت به آینده طبقه کارگر، بلکه نسبت به وضعیت کار و زندگی و معیشت روزانه کارگران هم خود را دلسوز و مسئول می‌دانند و برایشان مهم است که نانی به سفره خانواده‌های کارگری اضافه کنند. سوسیالیست‌ها و رادیکال‌های جنبش کارگری بر متن این اعتراضات است که می‌توانند این آگاهی را به میان کارگران ببرند که برای پایان دادن به فقر و فلاکت اقتصادی و بی حقوقی های سیاسی و اجتماعی موجود و برای دستیابی به آزادی و رفاه نه فقط علیه رژیم جمهوری اسلامی، بلکه باید علیه مناسبات سرمایه داری حاکم نیز قیام کنند.  یکی دیگر از پایه‌های اصلی استراتژی سوسیالیستی ارتقای سازمانیابی طبقه کارگر و ایجاد تشکل‌های تودەای و طبقاتی کارگران بر متن مبارزات جاری است. در این زمینه قبل از هر چیز لازم است دستاوردهای‌تاکنونی جنبش کارگری را به رسمیت شناخت. کمیتەهای کارخانه، کمیتەهای اعتصاب، مجامع عمومی، تشکل‌های معلمان، بازنشستگان، پرستاران و رانندگان کامیون ... که جوانەهای شوراهای کارگری و سندیکاها و دیگر تشکل‌های توده‌ای کارگران هستند، محصول همین روند مبارزات تاکنونی بودەاند. سوسیالیست های جنبش کارگری با تکیه بر تجارب تاکنونی و با توجه به وجود کادرهای با تجربه در این زمینه لازم است برای ایجاد تشکل‌های تودەای و طبقاتی کارگران در بخش‌های مختلف پروژه داشته باشند تا با بهبود توازن قوا به سود طبقه کارگر، به بار بنشینند.  ادامه سخن روز در لینک زیر https://tinyurl.com/4mew96c6 حزب کمونیست ایران https://cpiran.org https://komala.co