ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

Peshrawcpiran

Peshrawcpiran

前往频道在 Telegram

کانال رسمی حزب کمونیست ایران و کومه‌له در تلگرام ✉️پيام ها و تصاويرتان را به آی‌دی زیر ارسال کنید: @ofogh_kargar www.instagram.com/Peshrawcpiran www.facebook.com/Peshrawcpiran نشانی وب‌سایت حزب کمونیست ایران cpiran.org نشانی وب سایت کومەلە komala.co

显示更多
1 007
订阅者
无数据24 小时
+107 天
+1530 天
帖子存档
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست بر این عقیده است که آزادی کامل و واقعی جامعه از تبعیض و نابرابری و استثمار، در گرو آزادی زن به عنوان نیمی از جامعه، مبارزه علیه استثمار کارمزدی، لغو مناسبات مزدی و برقراری سوسیالیسم است. خشونت و آزار و تبعض علیه زنان، اگرچه مربوط به تمام ادوارتاریخی‌ست، اما در نظم کنونی سرمایه داری مبتنی براستثمارکارمزدی، زنان کارگر و خانه دار، به درجات بیشتری مورد تبعیض و نابرابری قرارمی‌گیرند. در روز ۲۵ نوامبر، پرچم مبارزه با خشونت علیه زنان را برای آزادی هرچه بیشتر زنان بر افراشته کنیم، و بیش از پیش برای لغو آپارتاید جنسی، برای خشونت‌زدایی علیه زنان و برای پایان دادن به هر نوع  ستم و تبعیض بر زنان متحد شویم. زنده باد مبارزه برای پایان خشونت علیه زنان سرنگون باد رژیم  سرمایه داری جمهوری اسلامی زنده بادآزادی - زنده باد سوسیالیسم نوامبر ۲۰۲۶ امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت   سایت شورای همکاری : www.shorah.org                    تلگرام شورای همکاری :   https://t.me/+9ysZiE_6mkZjZDZk                 ایمیل شورای همکاری: shorahamkary@gmail.com   تلویزیون آلترناتیو شورایی : https://www.youtube.com/@alternativeshora فیس‌بووک شورای همکاری : https://www.facebook.com/profile.php?id=100054674178718
19 11月, 13:45

اعلامیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست به مناسبت ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان در تقویم سازمان ملل ۲۵ نوامبر به عنوان «روزجهانی مبارزه با خشونت علیه زنان»  ثبت شده است.  نامگذاری این روز به دلیل قتل خواهران میرابل توسط دولت دیکتاتوری و نظامی تروخیو در دومینیکن صورت گرفته است. سه خواهری که به جرم مبارزه سیاسی علیه دیکتاتوری حاکم بر این کشور به قتل رسیدند. ۲۱ سال بعد، در سال ۱۹۸۱ طی همایشی که در پایتخت کشور کلمبیا با شرکت مدافعان حقوق زنان به مناسبت سالروز قتل خواهران میرابل برگزارشد، پیشنهاد گردید که این روز به «روزمنع خشونت علیه زنان» نامگذاری شود. سازمان ملل نیز در روز ۱۷ اکتبر ۱۹۹۹ در تقویم خود  این روز را به «روز منع خشونت علیه زنان» به ثبت رساند. ۶۶  سال از قتل این سه خواهرمبارز به جرم مبارزه علیه تبعیض و نابرابری و خشونت علیه زنان در حکومت دیکتاتوری دومینیکن می گذرد. نگاهی به این جهان نابرابر نشان می‌دهد، اعمال خشونت علیه زنان چه در خانواده، چه در مناسبات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در اشکال مختلف در همه جوامع بطور سیستماتیک اعمال می‌شود. زنان اولین قربانیان خشونت در هر شرایطی به شمار می‌روند. ۲۵ نوامبر روز یادآوری عمومی برای مبارزه با خشونت‌ورزی مبتنی بر جنسیت علیه نیمی از جمعیت جهان است. و در این روز میلیونها زن و مرد آزادیخواه و برابری طلب در جهان علیه اعمال خشونت و تبعیض و نابرابری بر زنان به خیابان می‌آیند.  خشونت علیه زنان معضلی جهانی و نتیجه حاکمیت نظام سرمایه داری و طبقاتی مبتنی تبعیض و نابرابری اقتصادی و جنسیتی، سنت‌های عقب مانده مذهبی و پدر -  مردسالارانه در طول هزاران سال جامعه بشری است. بر اساس گزارشهای سازمان ملل از هر ۳  زن در سطح جهان، حداقل یک نفر خشونت جسمی یا جنسی را در طول زندگی خود تجربه کرده‌اند. در ایران تحت حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی، به واسطه وضع قوانین ارتجاعی، فرهنگ منحط دینی، حجاب اسلامی و آپارتاید جنسی حاکم بر کشور - که به درازای عمر جمهوری نکبت اسلامی ست – از آنجا که خشونت علیه زنان به صورت روزانه اعمال می شود، زنان شرایط به مراتب دشوارتری را در زندگی خود تجربه می‌کنند. بر اساس گزارش‌های منتشره، در سال ۱۴۰۴ در هر سه روز دست کم یک زن  توسط مردان خانواده، شوهر، پدر یا برادر و.. در ایران به قتل  رسیده اند. در روزهای گذشته نیز چندین زن و دختر جوان از جمله «سوگند صیادی» ۱۶ ساله و «سوگند مشترکی» ۱۴ ساله، به دلایل «ناموسی» توسط پدر یا شوهر به قتل رسیده‌اند. وقتی از خشونت نسبت به زنان سخن به میان می‌آید، این خشونتها  صرفاً به محیط خانواده و آزار فیزیکی محدود نمی‌شود، بلکه تبعیض شغلی، آزار جنسی در محیط کار، دستمزد نابرابر با مردان، ازدواج اجباری،«کودک همسری»، قتل‌های به اصطلاح ناموسی و محدویتهای اجتماعی و قانونی را نیز شامل می‌شود. تأسف‌بارتر اینکه، در بیشتر اوقات، جامعه نیز در واکنش به اعمال خشونت علیه زنان رفتاری منفعلانه دارد. بخصوص در جوامعی همچون ایران که جمهوری اسلامی بر بستر فرهنگ پدر - مرد سالاری و با وضع قوانین دینی، ضد زن و قرون وسطایی، خشونت علیه زنان را تولید و باز تولید می‌کند. ما در شرایطی به استقبال ۲۵ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان می‌رویم، که زنان در جامعه ایران هنوز درگیر نبردی سخت و نابرابر با همه دستگاههای ریز و درشت ضد زن جمهوری اسلامی بر سرحفظ سنگری هستند، که با مبارزه و قهرمانی به دست آورده‌اند. جنگ حکومت اسلامی علیه زنان، جنگی علیه کل جامعه است. زنان در ایران بعد از چندین دهه مبارزۀ سخت و طولانی علیه جمهوری اسلامی و آپارتاید جنسی - جنسیتی حاکم بر کشور، در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ تحت عنوان جنبش «زن، زندگی، آزادی» به پا خاستند. با قهرمانی و قرار گرفتن در صف مقدم مبارزه علیه ستم و نابرابری، علیه حجاب اسلامی تحولی را رقم زدند که جهان را تحت تاثیر قرار داد. این جنبش،  قدمهای بسیاربزرگی را برای آزادی زن و رهایی از تبعض و نابرابری و آپارتاید جنسی به پیش برد. جمهوری اسلامی در طول چهارسال گذشته با همۀ تمهیدات و تهدیدات، و تمامی ابزارهای ممکن به جنگ زنان رفته، اما نتوانسته زنان را وادار به تسلیم در برابرخود کند و سنگر از دست رفته را دوباره فتح نماید. دستور رئیس قوه قضائیه جنایتکار - محسنی اژه ای –  با «تمام قدرت به جنگ برهنگی»، آخرین اقدامات رژیم برای تحمیل حجاب اجباری به زنان در ایران است. ا‌دامه اعلامیه⬇️
19 11月, 13:45

قیمت ماکارونی دو برابر شد؛ فشار گرانی بر سفره خانواده‌های کارگری بر اساس گزارش منتشرشده، قیمت ماکارونی از حدود ۷۹ هزار تومان به ۱۵۹ هزار تومان رسیده است؛ افزایشی بیش از ۱۰۰ درصدی برای کالایی که زمانی از مواد غذایی ارزان و در دسترس خانواده‌های کم‌درآمد محسوب می‌شد. در شرایطی که دستمزدها و مستمری‌ها از افزایش هزینه‌های زندگی عقب مانده‌اند، گرانی مداوم مواد غذایی، قدرت خرید کارگران و بازنشستگان را بیش از پیش کاهش داده است. مسئله را نباید به فروشندگان و کسبه خُرد تقلیل داد. سیاست‌های اقتصادی جمهوری اسلامی، تورم، کاهش ارزش پول و ساختار نابرابر توزیع درآمد، از عوامل اصلی فشار معیشتی بر اکثریت مردم هستند. مسئولیت پاسخ‌گویی درباره این وضعیت بر عهده حکومت و نهادهای تصمیم‌گیر اقتصادی است. حزب کمونیست ایران پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
19 11月, 09:39

ادامه اعتصاب و تجمع اعتراضی کارگران شرکت کربنات سدیم کاوه در فیروزآباد فارس روز پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵، کارگران شرکت کربنات سدی
ادامه اعتصاب و تجمع اعتراضی کارگران شرکت کربنات سدیم کاوه در فیروزآباد فارس روز پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵، کارگران شرکت کربنات سدیم کاوه در فیروزآباد استان فارس، در ادامه اعتراضات خود، بار دیگر مقابل ورودی کارخانه تجمع کردند. کارگران با ادامه این حرکت اعتراضی، خواستار رسیدگی به مطالبات خود و پاسخ‌گویی مسئولان شرکت شدند. حزب کمونیست ایران پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
19 11月, 09:36

#سخن_روز قاچاق نفت عراق به‌دست گروه‌های مسلح، عراق را در آستانه‌ی جنگ داخلی قرار داده است. در شرایطی که کارگران و توده‌های مردم زحمتکش عراق با دشوارترین شرایط معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، دولت این کشور با بحران عمیق اقتصادی روبه‌روست و ارزش دینار عراق طی ماه‌های گذشته به‌شدت کاهش یافته است، ابعاد تازه‌ای از پرونده دزدی و تاراج صدها میلیون دلار از منابع نفتی عراق توسط گروه مسلح «کتائب حزب‌الله عراق»، وابسته به جمهوری اسلامی، آشکار می‌شود. این تاراج طی شش سال گذشته از طریق قاچاق و فروش نفت و مشتقات آن صورت گرفته است. کتائب حزب‌الله همان گروه مسلحی است که فرمانده سابق آن، «ابومهدی مهندس»، در سال ۲۰۲۰، هنگام بازگشت از لبنان به همراه قاسم سلیمانی، در حمله هوایی آمریکا کشته شد. در همین رابطه، روز دوشنبه ۲۵ آبان، رسانه‌های عراقی به نقل از یکی از اعضای کمیته امنیت و دفاع پارلمان عراق فاش کردند که تصاویر ویدئویی ضبط‌شده توسط یکی از دوربین‌های حرارتی در منطقه «جُرف الصخر» نشان می‌دهد طی شش سال گذشته، روزانه به‌طور متوسط ۲۰ تانکر نفت ۳۶ هزار لیتری از این منطقه خارج شده و محموله‌های نفتی را از طریق کردستان عراق به ایران منتقل کرده‌اند. جُرف الصخر منطقه‌ای در استان بابل عراق و در مسیر بغداد به کربلاست. این منطقه پس از عقب‌نشینی داعش به کنترل کتائب حزب‌الله درآمد و این گروه طی ده سال گذشته به هیچ‌یک از مقامات دولتی، حتی نخست‌وزیران عراق، اجازه بازدید از آن را نداده است. افزون بر این، پس از شکست داعش، این گروه مسلح مانع بازگشت بیش از ۱۰۰ هزار نفر از ساکنان آواره این منطقه به خانه و کاشانه خود شده است. ادامه سخن روز در لینک زیر https://tinyurl.com/48fzk4cj حزب کمونیست ایران https://cpiran.org https://komala.co
19 11月, 00:19

photo content
19 11月, 00:17

جانباختن ۱۳ کارگر در آبدانان؛ فاجعه‌ای دیگر از ناامنی کار و بی‌مسئولیتی حاکمیت در حمایت از اعتراضات مردم آبدانان و علیه سرکوب معترضان شامگاه شنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۵، واژگونی اتوبوس حامل کارگران و کارکنان پروژه پتروپالایش دهلران در مسیر دشت‌عباس به مورموری، جان ۱۳ نفر را گرفت و شماری دیگر را مجروح کرد. این فاجعه، خانواده‌های بسیاری را داغدار ساخت و بار دیگر مسئله امنیت جانی کارگران و مسئولیت کارفرمایان و نهادهای حکومتی را در مرکز توجه جامعه قرار داد. این حادثه را نمی‌توان صرفاً یک تصادف رانندگی و رویدادی اتفاقی دانست. کارگرانی که برای تأمین معاش خود ناچارند هر روز مسیرهای طولانی و ناامن را طی کنند، قربانی شرایطی هستند که در آن سودآوری سرمایه و کاهش هزینه‌ها بر سلامت و امنیت انسان‌ها تقدم دارد. فرسودگی زیرساخت‌های جاده‌ای، نبود نظارت مؤثر بر ایمنی حمل‌ونقل کارگران و بی‌توجهی به حقوق و شرایط زندگی آنان، از مسائل ساختاری هستند که باید در بررسی این فاجعه مورد توجه قرار گیرند. در پی این حادثه، مردم آبدانان با برگزاری تجمعات اعتراضی، خشم و انزجار خود را از وضعیت موجود و بی‌پاسخ‌ماندن مطالبات خانواده‌های جان‌باختگان ابراز کردند. اعتراضاتی که از سوگواری و مطالبه پاسخگویی آغاز شد، به سرعت ابعادی گسترده‌تر یافت و با شعارهایی علیه جمهوری اسلامی همراه شد. این اعتراضات نشان داد که نارضایتی مردم تنها به یک حادثه محدود نیست، بلکه ریشه در سال‌ها فقر، بیکاری، تبعیض، محرومیت، فساد و بی‌حقوقی دارد. مردمی که در یکی از مناطق برخوردار از منابع عظیم نفت و گاز زندگی می‌کنند، همچنان از ابتدایی‌ترین امکانات رفاهی، اشتغال پایدار و زیرساخت‌های ایمن محروم‌اند. این تضاد آشکار میان ثروت تولیدشده و محرومیت اکثریت مردم، بیانگر مناسبات نابرابر اقتصادی و اجتماعی حاکم است. جمهوری اسلامی به‌جای پاسخگویی شفاف به خانواده‌های داغدار و مطالبات برحق مردم، بار دیگر به تهدید، حضور نیروهای سرکوبگر، برخورد امنیتی و بازداشت معترضان متوسل شده است. ما این اقدامات را به‌شدت محکوم می‌کنیم و خواهان آزادی فوری و بی‌قیدوشرط تمامی بازداشت‌شدگان هستیم. شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان ضمن ابراز همدردی عمیق با خانواده‌های جان‌باختگان و آرزوی بهبودی برای مجروحان، حمایت خود را از اعتراضات برحق مردم آبدانان اعلام می‌کند ما از کارگران، تشکل‌های مستقل کارگری، فعالان اجتماعی و مردم آزادی‌خواه کردستان و سراسر ایران می‌خواهیم با خانواده‌های جان‌باختگان و مردم معترض آبدانان اعلام همبستگی کنند و اجازه ندهند این فاجعه و مطالبات برحق مردم در سایه تهدید و سرکوب به فراموشی سپرده شود. یاد کارگران قربانی کار گرامی باد! زنده باد حاکمیت شورایی! شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان ۲۷ آبان ۱۴۰۵ – ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶
18 11月, 11:46

photo content
18 11月, 11:46

حضور و دخالتگری فعال شرکت‌کنندگان در مباحث، بار دیگر اهمیت همفکری و تلاش جمعی برای تقویت همکاری و همگرایی نیروهای چپ و کمونیست در کردستان را برجسته کرد. چهارمین کنفرانس شورا در شرایط حساس سیاسی کنونی، گامی در مسیر بررسی تحولات، روشن‌تر کردن وظایف پیش رو و تقویت فعالیت سیاسی و تشکیلاتی مشترک بود. مباحث و تصمیمات این کنفرانس، زمینه ادامه کار و پیگیری وظایف شورا در دوره آتی را فراهم می‌کند. کنفرانس در بعدازظهر یکشنبه ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۴ آبان ۱۴۰۵)، پس از سخنان کوتاه پایانی هیئت‌رئیسه و با پخش سرود انترناسیونال، رسماً به کار خود پایان داد. شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ – ۲۶ آبان ۱۴۰۵
18 11月, 07:52

اطلاعیه پایانی برگزاری چهارمین کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان چهارمین کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان، در روزهای ۱۴ و ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۳ و ۲۴ آبان ۱۴۰۵)، به‌صورت حضوری در سالن کنفرانس و همچنین آنلاین برگزار شد. اکثریت اعضای شورا، اعم از نمایندگان احزاب و سازمان‌های عضو و رفقای مستقل، در این کنفرانس شرکت داشتند. همچنین رفقایی از شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست (سراسری)، کومه‌له، سازمان کردستان حزب کمونیست ایران، و دیگر رفقا و نمایندگان احزاب و سازمان‌های مهمان، به‌صورت حضوری یا آنلاین در کنفرانس مشارکت کردند. این کنفرانس در شرایطی برگزار شد که جامعه ایران، کردستان و منطقه در یکی از دوره‌های حساس و پرتحول سیاسی خود قرار دارند و تحولات جاری، بیش از هر زمان دیگری، ضرورت همفکری، همگرایی و تعیین وظایف و سیاست‌های مشترک نیروهای چپ و کمونیست را برجسته کرده است. کنفرانس با پخش سرود انترناسیونال و یک دقیقه سکوت به یاد جان‌باختگان راه آزادی و سوسیالیسم و همچنین یاد رفیق توفیق پیرخضری، عضو شورا، آغاز شد. در ادامه، هیئت‌رئیسه جلسه آیین‌نامه کنفرانس را به رأی گذاشت و پس از تصویب آن، رسمیت کنفرانس را اعلام کرد. کنفرانس پس از سخنان کوتاه مسئول هماهنگی شورا، وارد بررسی و تصویب دستور جلسات پیشنهادی شد و تمامی دستور جلسات به تصویب رسیدند. دستور جلسات مورد تأیید کنفرانس عبارت بودند از: ۱. گزارش مسئول دوره‌ای هیئت هماهنگی به کنفرانس؛ ۲. بیانیه سیاسی کنفرانس چهارم درباره اوضاع سیاسی کنونی، چشم‌انداز و وظایف ما؛ ۳. منشور رهایی زنان و برابری جنسیتی؛ ۴. پیام کنفرانس چهارم شورای همکاری به زنان؛ ۵. پیام کنفرانس چهارم شورای همکاری به زندانیان سیاسی؛ ۶. پیام کنفرانس چهارم شورای همکاری به کارگران کردستان؛ ۷. موازین و اصول سازمانی شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان؛ ۸. انتخابات. پس از تصویب دستور جلسات، پیام‌های کتبی احزاب و سازمان‌های مهمان از سوی نمایندگان هیئت‌های مربوطه قرائت شد. پس از آن، کنفرانس وارد بررسی موضوعات و اسناد دستور کار خود شد. در جریان ارائه گزارش مسئول دوره‌ای هیئت هماهنگی و بررسی آن، شرکت‌کنندگان به اظهارنظر درباره فعالیت‌های دوره گذشته شورا پرداختند و پیشنهادهای خود را برای فعالیت‌های دوره آتی مطرح کردند. همچنین در بحث پیرامون بیانیه سیاسی کنفرانس درباره اوضاع سیاسی کنونی، چشم‌انداز و وظایف ما، مباحث مفصل، جدی و متنوعی میان شرکت‌کنندگان درگرفت. دیدگاه‌ها و ملاحظات مختلفی مطرح شد و مشارکت فعال شرکت‌کنندگان، چه به‌صورت حضوری و چه آنلاین، نقش مؤثری در غنای مباحث و بررسی جوانب مختلف مسائل داشت. منشور رهایی زنان و برابری جنسیتی نیز مورد بحث و بررسی قرار گرفت و دیدگاه‌ها و پیشنهادهای مختلفی درباره مفاد آن مطرح شد. در پایان این مباحث، کلیات بیانیه سیاسی کنفرانس درباره اوضاع سیاسی کنونی، چشم‌انداز و وظایف ما و همچنین منشور رهایی زنان و برابری جنسیتی به تصویب کنفرانس رسید. مقرر شد این اسناد، با در نظر گرفتن اصلاحات و ملاحظات مطرح‌شده در کنفرانس، به هیئت هماهنگی دوره آینده شورا سپرده شوند تا پس از اعمال تغییرات و تکمیل نهایی، در فرصت مناسب منتشر شوند. در روز دوم کنفرانس و پس از پایان مباحث مربوط به اسناد، کلیات پیام‌های کنفرانس خطاب به زنان، زندانیان سیاسی و کارگران کردستان و همچنین موازین و اصول سازمانی شورا مورد تأیید قرار گرفت. مقرر شد تهیه متن نهایی، اعمال اصلاحات و انتشار این اسناد نیز به هیئت هماهنگی دوره آینده شورا واگذار شود تا با توجه به مباحث و ملاحظات مطرح‌شده، نهایی و منتشر شوند. در جریان کنفرانس، موضوع تغییر نام شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان نیز مطرح شد. با توجه به محدودیت وقت و فرصت اندک باقی‌مانده، امکان بحث و تصمیم‌گیری درباره این موضوع فراهم نشد. ازاین‌رو توافق شد که مسئله تغییر نام شورا در جلسات عمومی و مجامع آتی شورا مورد بحث و بررسی قرار گیرد. کنفرانس در آخرین دستور جلسه خود، یعنی انتخابات، به انتخاب هیئت هماهنگی رفقای مستقل در شورا پرداخت. در این انتخابات، شش نفر از میان رفقای مستقل عضو شورا به‌عنوان اعضای هیئت هماهنگی رفقای مستقل انتخاب شدند. رفقای منتخب عبارت‌اند از: ۱. فریده رضایی ۲. محمد آرانی ۳. سهند حسینی ۴. محمد ولدی ۵. هیوا اسماعیلی ۶. پرشنگ بهرامی همچنین رفیق صبا پرمهر به‌عنوان مشاور هیئت هماهنگی شورا انتخاب شد. بر اساس سازوکار تشکیلاتی شورا، هر یک از احزاب و سازمان‌های عضو نیز دو نماینده خود را پس از کنفرانس برای عضویت در هیئت هماهنگی شورا معرفی خواهند کرد. کنفرانس چهارم شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان در فضایی از مشارکت فعال، احساس مسئولیت و شور و اشتیاق شرکت‌کنندگان برگزار شد.
18 11月, 07:52

photo content
18 11月, 07:52

بازداشت شش شهروند در آبدانان در پی اعتراضات مردمی بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شش شهروند اهل آبدانان به نام‌های ایرج حیدری، سع
بازداشت شش شهروند در آبدانان در پی اعتراضات مردمی بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شش شهروند اهل آبدانان به نام‌های ایرج حیدری، سعید عبداللهی، بهنام مرادی، سینا درویشی، محسن باوبر و اصغر اکبری در پی اعتراضات مردمی به حادثه مرگبار واژگونی اتوبوس حامل کارکنان پتروپالایش، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند. تاکنون اطلاعی از محل نگهداری و وضعیت آنان در دست نیست. روز سه‌شنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵، صدها نفر از مردم آبدانان در اعتراض به جان‌باختن ۱۳ نفر در این حادثه، وضعیت نامناسب جاده‌ها، محرومیت زیرساختی و سوءمدیریت مسئولان، به خیابان‌ها آمدند و شعارهای اعتراضی سر دادند. بخش بزرگی از بازار آبدانان نیز در همبستگی با خانواده‌های جان‌باختگان دست به اعتصاب زد. حزب کمونیست ایران چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
18 11月, 05:47

بی‌شک، این پیکار رهایی‌بخش تنها زمانی به سرمنزل مقصود می‌رسد که مرزهای خود را با هرگونه تعصب و تبعیض نسبت به تمامی گرایش‌ها و هویت‌های جنسی و جنسیتی درنوردد؛ به این معنا که دفاع از حقوق، کرامت و آزادی همهٔ افراد—از جمله زنان و اقلیت‌های جنسی و جنسیتی—به‌همراه توقف فوری هرگونه آزار، زندان، شکنجه و اعدام، و تضمین دسترسی برابر همگان به مسکن، کار، آموزش و بهداشت، در تاروپود این مبارزهٔ همگانی تنیده شده باشد. نه به خشونت علیه زنان! زنده باد حاکمیت شورایی! شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ ۲۶ آبان ۱۴۰۵
18 11月, 03:47

بیانیهٔ شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان به مناسبت ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان خبر کشته‌شدن سوگند صیادی، دختر شانزده‌ساله، به دست پدرش، در آستانهٔ ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، بار دیگر فاجعهٔ خشونت علیه زنان و دختران را پیش چشم جامعه قرار داد. بیست‌وپنجم نوامبر، روزی است که یادآور کشته‌شدن پاتریا، مینروا و ماریا ترزا میرابال، سه فعال سیاسی دومینیکنی و مبارز علیه دیکتاتوری رافائل تروخیو، در سال ۱۹۶۰ است. فعالان زنان از دههٔ ۱۹۸۰ این تاریخ را به یاد آنان و در اعتراض به خشونت علیه زنان گرامی داشته‌اند و سازمان ملل متحد نیز در سال ۱۹۹۹، ۲۵ نوامبر را رسماً «روز جهانی منع خشونت علیه زنان» اعلام کرد. این روز، مجالی است برای آن‌که زنان و جنبش‌های زنان علیه نظام سرمایه‌داری و ساختارها و مناسبات اجتماعی ضدزن—از جمله دین، فرهنگ، رسوم، سنت و قوانین بازتولیدکنندهٔ آن‌ها—فریاد برآورند و خواستار برچیدن چنین نظامی شوند. گزارش مشترک دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC) و سازمان زنان ملل متحد (UN Women) نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۵۰ هزار زن و دختر در جهان به دست شریک زندگی یا اعضای خانوادهٔ خود کشته شده‌اند؛ یعنی به‌طور میانگین هر روز ۱۳۷ زن و دختر در فضایی که باید مأمن آنان باشد، جان خود را از دست می‌دهند. در آستانهٔ این روز نیز خبر کشته‌شدن سوگند صیادی به دست پدرش، بار دیگر ساختار بی‌رحمانهٔ خشونت علیه زنان را آشکار می‌کند و این پرسش را مطرح می‌سازد که چرا مدرسه، که باید مکانی برای یادگیری، امنیت و شکل‌گیری روابط انسانی باشد، نتوانسته فضایی امن برای دختری شانزده‌ساله فراهم آورد و او را از خشونت خانوادگی در امان بدارد؟ فاطمه بهزادی، مریم گل‌محمدی، مریم اکبری، زهرا سلیمانی، سوگند صیادی، سوگند مشترکی، سپیده رئیسی، لیلا گلی و نسا علی‌زاده، تنها در یک هفتهٔ اخیر به دست مردان اطرافشان کشته شدند. این نام‌ها فقط آمار نیستند؛ آن‌ها زنان و دخترانی بودند که حق زندگی، امنیت و آینده‌شان از آنان گرفته شد. ساختار طبقاتی دولت و به تبع آن اهرم‌هایی مانند آموزش‌وپرورش، در دست کسانی است که در راستای اهداف جمهوری اسلامی عمل می‌کنند. این واقعیت تلخ اما عینی، بخشی از زمینه‌های وقوع چنین فجایعی را توضیح می‌دهد. بیانیهٔ شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران به‌درستی نشان می‌دهد که مبارزات معلمان آگاه برای دستیابی دانش‌آموزان به آموزش رایگان، باکیفیت، عاری از خشونت و سرکوب، از همین واقعیت‌های تلخ اعتبار می‌گیرند؛ واقعیت‌هایی که جمهوری اسلامی، به‌مثابه یک نظام سرمایه‌داری، در تولید و بازتولید آن‌ها نقش دارد. در این میان، زنان ایران در خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» تحولی شگرف آفریدند؛ تحولی که نه‌تنها جهان را متوجه زنان ایران کرد، بلکه اقتدار جمهوری اسلامی را به چالش کشید و حق انتخاب پوشش را به یکی از مطالبات محوری این خیزش بدل ساخت؛ حاکمیتی که خود را نقطهٔ ثقل اسلام سیاسی در منطقه و خاورمیانه می‌داند. با این حال، جنبش رهایی زنان هنوز در آغاز راه است. اگر از یک سو جمهوری اسلامی خشونت را تولید و بازتولید می‌کند و از سوی دیگر جریان‌های لیبرال و سلطنت‌طلب برای آیندهٔ زنان ایران آلترناتیو مشخصی ارائه نمی‌دهند، از سوی دیگر یک آلترناتیو انقلابی و رهایی‌بخش نیز توسط کمونیست‌ها مطرح می‌شود. از این رو، بنیان‌نهادن نقطه‌اتکاهایی که بتوانند بستری برای همگرایی و همکاری جنبش‌های اجتماعی فراهم کنند، هم ضروری است و هم ممکن. با درک درهم‌تنیدگی لایه‌های ستم و تبدیل‌کردن کار خانگی به کار اجتماعی، می‌توان نیروی محرکه‌ای عظیم را به حرکت درآورد که نه‌تنها علیه خشونت مبارزه می‌کند، بلکه بسترهای مادی و اجتماعی خشونت را نیز از میان برمی‌دارد. ریشه‌کن‌کردن چرخهٔ ویرانگر خشونت و تبعیض علیه زنان، هرگز با تکیه بر وعده‌های مقامات یا اصلاحات روبنایی و قطره‌چکانی محقق نخواهد شد؛ این امر نیازمند دگرگونی ریشه‌ای مناسبات قدرت، مالکیت و ساختارهای کهنهٔ مردسالار است. دستیابی به رهایی حقیقی در گرو پیگیری قاطع مطالبات ساختاری و بنیادینی چون جدایی کامل نهاد دین از حکومت، برابری حقوقی و بی‌قیدوشرط انسان‌ها، لغو کامل حجاب اجباری و کنار گذاشتن تمام قوانین مذهبی و سنتی توجیه‌کنندهٔ ستم، تضمین آزادی‌های بی‌چون‌وچرایی چون بیان، تشکل و اعتصاب، به رسمیت‌شناختن حق حاکمیت مطلق زنان بر تن و سرنوشت خود از جمله حق سقط جنین، و ارائهٔ خدمات اجتماعی همگانی همراه با دستمزد برابر و اجتماعی‌سازی مراقبت‌هاست.
18 11月, 03:47

photo content
18 11月, 03:46

مازندران؛ «تراکنش تجاری» در سرخرود، نامی تازه برای نان سهمیه‌ای؟ در سرخرود مازندران، اجرای طرحی در زمینه فروش نان با عنوان‌هایی مانند «مصرف متعارف» و «تراکنش تجاری» با انتقادهایی همراه شده است. مسئولان اقتصادی استان تلاش می‌کنند با این اصطلاحات اداری، شیوه جدید محاسبه هزینه نان را توضیح دهند، اما پرسش اصلی مردم روشن است: این طرح چه تأثیری بر مبلغ پرداختی خانوارها و دسترسی آنان به نان دارد؟ در شرایطی که گرانی و کاهش قدرت خرید، سفره خانواده‌های کارگری و کم‌درآمد را هر روز کوچک‌تر می‌کند، تغییر نام و اصطلاحات اداری نمی‌تواند جایگزین پاسخ‌گویی درباره هزینه واقعی نان شود. مردم با جیب و سفره خود قضاوت می‌کنند، نه با واژه‌های شیک اداری. نان یک نیاز اساسی زندگی است و دسترسی به آن نباید زیر فشار محدودیت‌های تازه و هزینه‌های بیشتر قرار گیرد. حزب کمونیست ایران چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
18 11月, 03:38

تجمع اعتراضی متقاضیان مسکن در زنجان؛ اعتراض به تأخیر در تحویل واحدها و افزایش هزینه‌ها روز چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵، جمعی از متق
+2
تجمع اعتراضی متقاضیان مسکن در زنجان؛ اعتراض به تأخیر در تحویل واحدها و افزایش هزینه‌ها روز چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵، جمعی از متقاضیان مسکن در زنجان با تجمع مقابل اداره‌کل راه و شهرسازی استان، نسبت به تأخیر در تحویل واحدهای مسکونی، افزایش هزینه‌ها و بلاتکلیفی پروژه‌های مسکن اعتراض کردند. معترضان که همچنان در انتظار تحویل خانه‌های خود هستند، خواستار تعیین تکلیف پروژه‌ها، شفاف‌سازی هزینه‌ها و اعلام زمان مشخص برای تحویل واحدهای مسکونی شدند. حزب کمونیست ایران چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
18 11月, 03:35

بندرماهشهر؛ اعتراض کارگران لایروبی به حقوق معوقه، پرداخت‌نشدن حق بیمه و اخراج همکاران روز چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵، جمعی از کارگران بخش لایروبی اداره آب و فاضلاب بندرماهشهر، در اعتراض به وضعیت نامناسب معیشتی، پرداخت‌نشدن دستمزدها و حق بیمه و اخراج تعدادی از همکاران خود، مقابل فرمانداری این شهر تجمع کردند. کارگران معترض با تأکید بر مشکلات معیشتی خانواده‌هایشان، خواستار پرداخت فوری حقوق و حق بیمه معوقه، رسیدگی به وضعیت کارگران اخراج‌شده و تأمین امنیت شغلی شدند. حزب کمونیست ایران چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
18 11月, 03:32

به یاد کشته شدگان آبان خونین ۹۸ و محسن محمد پور شعر و دکلمه: شیوا سبحانی مونتاژ: امید رحیم نژاد حزب کمونیست ایران سه‌شنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1
17 11月, 11:45

🔴سوگند صیادی؛ از مدرسه تا مسلخ خشونت و مرگ! سوگند صیادی، ۱۶ ساله، دانش آموزان یکی از مدارس کرمانشاه، روز ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۵، توسط مدیر و معاونان مدرسه به سبب پی بردن به مسائل خصوصی، عاطفی و انسانی وی، تصمیم می‌گیرند که با خانواده تماس بگیرند، سوگند با شناختی که از پدرش دارد اصرار می‌کند مسأله را فاش نکنند چون می‌ترسد کشته شود؛ اما مسئولان نادان و شنیع مدرسه با پدر تماس می‌گیرند، وی به مدرسه می‌آید و با شنیدن ماجرا، سوگند را مورد ضرب و شتم شدید قرار می‌دهد، بعد به خانه می‌برد؛ در خانه خشونت تکرار می‌شود و پدر با تکیه بر قوانین منحطی که به سود اوست، سوگند را از طبقه پنجم به خیابان پرت می‌کند و در دم جان می‌سپارد. این قتل جانکاه، لکه‌ی ننگی بر پیشانی وزارت آموزش و پرورش تا همیشه‌ی تاریخ است. مدرسه که باید امن‌ترین مکان برای رشد، آگاهی و بلوغ عاطفی دانش آموزان باشد تا بتوانند با امنیت کامل، مسائل خاص خود را مطرح کنند و راه عقلانی را بیاموزند، به محیطی امنیتی تبدیل می‌شود. بجای اینکه با عقلانیت و تدبیر آنان را برای زیستن در جامعه آماده کنند و با قوانین انسانی آشنا سازند، با سبعیت، آنان را به قوانین مرگ آفرین نرینه سالاری می‌سپارند که مرگ را تدارک دیده است. وقتی مدارس با قوانین ارتجاعی و ایدئولوژیک حاکمیت اداره می‌شوند و از وزیر تا مدیر به برده‌ی تمام عیار این دم و دستگاه امنیتی و خرد‌ستیز مبدل می‌شوند، سپردن سوگند‌ها به قربانگاه ناموس پرستی وقیحانه، امری عادی و معمولی تلقی می‌شود. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن محکوم کردن این جنایت هولناک و مخالفت صریح با رویه‌های نابخردانه در سیستم ناکارآمد آموزشی، همگام با دانش‌آموزان، معلمان و مردم آگاه اعلام می‌کند: هر قانونی، بر گرفته از هر منبعی که چنین جنایتکارانی را تبرئه می‌کند، باید از دستگاه قضایی برچیده شود. وزارت آموزش و پرورش باید پاسخگوی عملکرد نا‌انسانی خود، اداره کل و کادر اجرایی مدرسه مذکور باشد. به نگاه امنیتی و انضباطی و مداخله‌ی ضد انسانی در زندگی خصوصی دانش آموزان پایان داده شود. قوانین خشونت‌بار مردسالارانه را در مدارس ملغی اعلام کند. از مشاوران متخصص و آگاه به مسائل نوجوانان بصورت ویژه و حرفه‌ای استفاده شود. نسبت به ایجاد تشکل‌های دانش‌آموزی مستقل توأم با تقویت نهادهای حمایتی مرتبط اقدام کند.
17 11月, 11:44