Peshrawcpiran

قراردادهای موقت؛ تشدید ناامنی شغلی زنان کارگر گسترش قراردادهای موقت و کوتاه‌مدت در مشاغل با ماهیت مستمر، امنیت شغلی زنان کارگر، به‌ویژه زنان سرپرست خانوار را بیش از پیش تهدید می‌کند. گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد بسیاری از زنان با قراردادهای یک‌ماهه و سه‌ماهه مشغول به کار هستند و همواره با خطر اخراج و از دست دادن منبع درآمد خود روبه‌رو هستند. سیمین یعقوبیان، فعال صنفی زنان کارگر، با انتقاد از تداوم این رویه، تأکید کرده است که استفاده از قراردادهای کوتاه‌مدت در مشاغل دائمی، ناامنی شغلی را تشدید کرده و معیشت خانواده‌های کارگری را با مخاطره مواجه ساخته است. او همچنین اجرا نشدن قوانین مربوط به تفکیک مشاغل مستمر و غیرمستمر را از عوامل اصلی تداوم این وضعیت دانسته و خواستار نظارت مؤثر بر قراردادهای کار، جلوگیری از اخراج نیروهای باسابقه و حمایت از امنیت شغلی، به‌ویژه برای زنان سرپرست خانوار، شده است. گسترش قراردادهای موقت، به ابزاری برای کاهش تعهدات کارفرمایان و افزایش ناامنی شغلی تبدیل شده است؛ وضعیتی که بیش از همه، زنان کارگر و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر بازار کار را تحت فشار قرار می‌دهد. کانال تلگرام حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

شش سال حبس برای مهران یوسفی؛ محکومیت معترض دی‌ماه ۱۴۰۴ مهران یوسفی، فرزند یحیی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، از سوی دادگاه انقلاب گناباد به شش سال حبس محکوم شد. بر اساس گزارش‌ها، این حکم در پی حضور او در اعتراضات و سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» صادر شده است. صدور این حکم بار دیگر نگرانی‌ها درباره تداوم برخوردهای قضایی با معترضان و صدور احکام سنگین در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات را افزایش داده است. این حکم با واکنش و انتقاد فعالان حقوق بشر و شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی نیز روبه‌رو شده است. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

تداوم اعتراض کارگران اخراجی پالایشگاه فاز ۲ بیدبلند بهبهان؛ ۴۰ روز تجمع بی‌پاسخ 📍 بهبهان کارگران روزمزد اخراجی پالایشگاه فاز ۲ بیدبلند بهبهان، ۴۰ روز است که در اعتراض به اخراج خود مقابل پالایشگاه تجمع می‌کنند. آنان با وجود مراجعه به فرمانداری، اداره کار و دادگستری، تاکنون پاسخی به مطالبات خود دریافت نکرده‌اند و به گفته کارگران، به جای رسیدگی، با تهدید به صدور حکم جلب روبه‌رو شده‌اند. این کارگران می‌گویند پس از بیش از پنج سال کار با حقوق پایین، بیمه ناقص و بدون دریافت عیدی و سنوات، هم‌زمان با آغاز جنگ از کار اخراج شده‌اند. به گفته آنان، با وجود وعده‌های مکرر برای استخدام رسمی، نه‌تنها این وعده‌ها عملی نشد، بلکه نیروهای دیگری جایگزین آنان شدند. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت نیز از مطالبات این کارگران حمایت کرده است. ادامه این اعتراضات نشان می‌دهد که اخراج، ناامنی شغلی و تضییع حقوق کارگران، همچنان از مهم‌ترین مشکلات محیط‌های کار است و تنها با اتحاد، سازمان‌یابی و پیگیری جمعی می‌توان در برابر این روند ایستادگی کرد. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

زباله‌گردی؛ سیمای عریان فقر در حاکمیت سرمایه‌داری اسلامی زباله‌گردی در ایران دیگر یک پدیده حاشیه‌ای و پنهان نیست؛ به یکی از چهره‌های روزمره فقر، گرانی و فروپاشی معیشت میلیون‌ها انسان تبدیل شده است. در شهری که برج‌های لوکس، خودروهای میلیاردی و ثروت‌های افسانه‌ای طبقه حاکم هر روز بیشتر خودنمایی می‌کند، انسان‌هایی ناچارند برای زنده ماندن، دست در زباله ببرند. این تصویر شرم‌آور، نه حاصل «بدشانسی فردی» و نه نتیجه «کم‌کاری» محرومان، بلکه محصول مستقیم مناسبات سرمایه‌داری و حاکمیت رژیم اسلامی است. رژیم سرمایه‌داری اسلامی ایران در بیش از چهار دهه، با سرکوب کارگران، نابودی امنیت شغلی، گسترش بیکاری، خصوصی ‌سازی، فساد ساختاری و تحمیل گرانی افسارگسیخته، اکثریت جامعه را به مرز بقا رانده است. شکاف طبقاتی هر روز عمیق‌تر شده و ثروت اجتماعی، به جای آنکه صرف آموزش، بهداشت، مسکن و زندگی شرافتمندانه مردم شود، در جیب سرمایه‌داران، نهادهای نظامی، بوروکراسی حکومتی و شبکه‌های مافیایی قدرت انباشته می‌شود. زباله‌گردی نتیجه همین نظم طبقاتی است؛ نظمی که برای عده‌ای کاخ می‌سازد و برای کودکان و کارگران بی‌چیز، سطل زباله باقی می‌گذارد. در این میان، کودکان کار، زنان بی‌سرپرست، مهاجران، بیکاران و تهیدستان شهری نخستین قربانیان این مناسبات ضد انسانی‌اند. آنان نه تنها از ابتدایی‌ترین حقوق اجتماعی و انسانی محروم شده‌اند، بلکه هر روز با تحقیر، بیماری، ناامنی، خشونت و استثمار روبه‌رو هستند. در نظام سرمایه‌داری، حتی فقر نیز به کالایی سودآور تبدیل می‌شود؛ از زباله، از نیروی کار فرسوده انسان، از کودکیِ به یغما رفته و از ناچاری گرسنگان، سرمایه و سود انباشته می‌شود. حکومت تلاش می‌کند زباله‌گردی را با طرح‌های نمایشی، جمع‌آوری‌های مقطعی و تبلیغات ریاکارانه پنهان کند. اما واقعیت را نمی‌توان با بخشنامه و دوربین و شعار پوشاند. تا زمانی که دستمزدها زیر خط فقر است، تا زمانی که سفره کارگران هر روز کوچک‌تر می‌شود، تا زمانی که مسکن، درمان و آموزش به کالا تبدیل شده‌اند، زباله‌گردی و اشکال دیگر فقر مطلق بازتولید خواهند شد. این فاجعه نه با خیریه و صدقه، بلکه با مبارزه علیه نظامی پایان می‌یابد که فقر را تولید و بازتولید می‌کند. کانال تلگرام حزب کمونیست ایران، زباله‌گردی را اتهام‌نامه‌ای علیه کل نظم سرمایه‌داری اسلامی حاکم می‌داند؛ نظمی که انسان را به ابزار سود و بقا را به میدان نبرد روزانه تبدیل کرده است. پایان دادن به این فاجعه در گرو سازمان‌یابی و همبستگی طبقه کارگر و پیوند مبارزات آن با جنبش‌های پیشرو اجتماعی، از جمله جنبش معلمان، بازنشستگان، زنان، پرستاران و دیگر مزدبگیران جامعه در دفاع از حقوق اجتماعی همگانی است. مبارزه علیه فقر، گرانی و شکاف طبقاتی تنها با گسترش این همبستگی و ایجاد یک جنبش اجتماعی متحد و قدرتمند می‌تواند به نیرویی برای برچیدن حاکمیتی تبدیل شود که فقر، گرسنگی و تحقیر را بازتولید می‌کند. هیچ انسانی نباید برای زنده ماندن ناچار به جستجو در زباله باشد؛ این نظم ضد انسانی تنها با نیروی آگاه، متشکل و متحد کارگران و دیگر جنبش‌های آزادیخواه و برابری‌ طلب جامعه به زیر کشیده خواهد شد. کانال تلگرام حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

موج تازه گرانی خودرو؛ افزایش قیمت محصولات سایپا در راه است گزارش‌ها از افزایش قیمت محصولات سایپا در کارخانه حکایت دارد. مدیرعامل این شرکت اعلام کرده است که قیمت‌های جدید خودروها طی یکی دو روز آینده به‌طور رسمی اعلام خواهد شد. این خبر در شرایطی منتشر می‌شود که بسیاری از خانوارها به‌دلیل تورم و کاهش قدرت خرید، توانایی خرید خودرو را از دست داده‌اند. افزایش دوباره قیمت‌ها می‌تواند دسترسی به خودرو را برای بخش بیشتری از جامعه دشوارتر کند و فشار مضاعفی بر هزینه‌های خانوار وارد آورد. ادامه روند افزایش قیمت خودرو، در کنار رشد بهای سایر کالاهای اساسی، نشان‌دهنده تداوم بحران گرانی و کاهش قدرت خرید مردم است. حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

https://www.youtube.com/watch?v=cO2VTXzCKDg    سایت شورای همکاری : www.shorah.org                    تلگرام شورای همکاری :   https://t.me/+9ysZiE_6mkZjZDZk                 ایمیل شورای همکاری: shorahamkary@gmail.com ۱۶ تیر ۱۴۰۵

🔴 تداوم کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوبیست‌وهشتم در ۵۷ زندان مختلف ⭕️ ابقای محسنی اژه‌ای تهدیدی جدی برای زندانیان و حقوق بشر در ایران است. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در آستانه ۱۸ تیر، سالروز جانباختن دانشجویان در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، یاد جانباختگان راه آزادی و برابری را گرامی می‌دارد. روزی که اعتراض دانشجویان توسط حاکمیت سرکوب شد و کوی دانشگاه را به خاک و خون کشیده. طبق آمار منتشر شده حکومت نامشروع «ولایت فقیه» از ابتدای تیر ماه تا کنون دستکم ۱۵ تن را به دار آویخته است و برای تعدادی از زندانیان جرایم عمومی و سیاسی حکم غیرانسانی اعدام را صادر کرده‌است. هفته گذشته قاضی صلواتی برای زندانی زن سیاسی محبوس در بند زنان اوین، ارغوان فلاحی، حکم قرون وسطایی اعدام صادر کرد. این حکم در حالی توسط این قاضی بدنام صادر شده که روند پرونده در شرایط ناعادلانه و زیر فشار نهادهای امنیتی طی شده است. همچنین برای تعدادی از بازداشتی‌های قیام دی ۱۴۰۴ حکم اعدام صادر شده است؛ که می‌توان به حکم اعدام کمال خان‌بهایی در زندان چوبیندر قزوین اشاره نمود. همچنین  وحید خان‌صنمی محبوس در زندان تهران بزرگ در یک روند ناعادلانه به اعدام محکوم شد و برای ارعاب جامعه یک زوج به نام‌های مهدی نظر و مهناز چاردولی ظالمانه به اعدام محکوم شدند. این احکام غیر انسانی در حالی صادر می‌شود که اخیراً محسنی اژه‌ی رئیس قضایه حکومتی مجدداً توسط حاکم خودکامه مجتبی خامنه‌‌ای  بر منصب خود ابقا شد. اژه‌ای کارنامه‌ای سراسر نقض حقوق بشر دارد و در چهار سال اخیر رکورد بیشترین احکام اعدام را در سه دهه اخیر از آن خود کرده‌است. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ضمن محکومیت احکام ناعادلانه اعدام، تمامی مجامع بین‌المللی و وجدان‌های بیدار را نسبت به واکنش به فاجعه‌انسانی که در زندان‌های ایران در حال روی دادن است فرا می‌خواند. احکام اعدام  در اصل در پشت‌ درب‌های بسته و با فشار و شکنجه‌های روحی و جسمی در اتاق‌های بازجویی صادر می‌شود. لذا بر همگان ضروری است به هر شکل ممکن اقدامی جدی برای فشار بر حکومت جهت رعایت اصول دادرسی عادلانه به ویژه برگزاری علنی دادگاه‌هایی که اتهامات مطروحه در آن منجر به سلب حیات و حکم اعدام می‌شود، انجام گیرد. در پایان لازم به ذکر است در این مدت بسیاری در حمایت از کارزار برای ما محتوا تولید کرده‌اند یا خواسته‌اند محتوای نه به اعدام خود از طریق «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام»  منتشر گردد. کارزار سراسری و متعلق به تمام زندانیان اعتصابی با تمام گرایش‌هاست و بنابراین خواسته‌اش فراگیر و فراتر از گروه‌ها، احزاب و جریان‌هاست. علاوه بر این مطالب متعددی برای صفحات کارزار ارسال می‌شود. اگر ما در صفحات مجازی کارزار محتواهای ارسالی را بازنشر نکرده‌ایم، دلیلش اولاً این است که تا این کارزار فراتر از گروه‌ها و گرایش‌های سیاسی، متعلق به تمام اعضا و حامیانش و مخالفان اعدام بماند. دلیل دوم آن است که هدف اصلی صفحات کارزار در فضای مجازی اطلاع‌رسانی بیانیه‌های هفتگی و ایجاد آرشیوی از این بیانیه‌هاست. ما از حامیان کارزار و تمامی مخالفان اعدام به خاطر تولید محتواها و حرکت‌های مترقی ضداعدام و مدافع حق زندگی سپاسگزاریم و دستان همگی را به مهر می‌فشاریم. بی‌شک با مقاومت وهمبستگی جمعی علیه اعدام ما پیروز خواهیم شد! کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدوبیست و هشتمین هفته در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند: زندان اوین (بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان. هفته صدوبیست‌وهشتم شانزدهم تیرماه ۱۴۰۵ #کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام #کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام https://x.com/n_t_e_t بازنشر

حزب کمونیست ایران سه شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ ۷ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

🔴دارایی‌های صندوق ذخیره فرهنگیان؛ شکاف میان «مالکیت اسمی» و «بهره‌مندی واقعی» ✍آرام فرج الهی برآوردهای اقتصادی نشان می‌دهد ارزش روز دارایی‌های صندوق ذخیره فرهنگیان به حدود ۷۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ در حالی که ارزش دفتری این دارایی‌ها در زمان شکل‌گیری و ثبت، تنها حدود ۱۷ تا ۱۸ هزار میلیارد تومان بوده است. فاصله چشمگیر میان ارزش دفتری و ارزش واقعی، از یک‌سو بیانگر انباشت سرمایه در طول زمان و از سوی دیگر، حاصل حضور صندوق در بخش‌هایی از اقتصاد است که بالاترین نرخ‌های سودآوری را در اقتصاد ایران داشته‌اند. ساختار سرمایه‌گذاری صندوق نیز این واقعیت را تأیید می‌کند. حدود ۵۰ درصد از کل دارایی‌ها، معادل نزدیک به ۳۵۰ هزار میلیارد تومان، در حوزه پتروشیمی و انرژی متمرکز شده است؛ بخشی که به دلیل پیوند مستقیم با بازارهای جهانی و نوسانات نرخ ارز، همواره از سودآورترین عرصه‌های سرمایه‌گذاری به شمار می‌رود. ۵۰ درصد باقی‌مانده نیز در خدمات مالی، بانکداری، بیمه، ساخت‌وساز، حمل‌ونقل ریلی و صنایع وابسته سرمایه‌گذاری شده است؛ از جمله در بانک سرمایه، شرکت‌های بیمه، پروژه‌های بزرگ عمرانی و شرکت‌های صنعتی. صندوق ذخیره فرهنگیان مالک یکی از بزرگ‌ترین پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری کشور است. اما مسئله اصلی نه در میزان ثروت انباشته، بلکه در چگونگی توزیع منافع آن نهفته است. این دارایی‌ها از محل کسورات حقوقی میلیون‌ها معلم شاغل و بازنشسته شکل گرفته است؛ معلمانی که بخش مهمی از طبقه کارگر مزدبگیر جامعه را تشکیل می‌دهند و نیروی کار فکری خود را در ازای دستمزدی که سال‌هاست از تورم و هزینه‌های زندگی عقب مانده، می‌فروشند. با این حال، رابطه آنان با این سرمایه عظیم، عمدتاً به یک مالکیت اسمی و غیرمستقیم محدود شده است. می‌توان از شکاف میان «مالکیت» و «کنترل» سخن گفت. سرمایه از محل درآمد معلمان انباشته شده، اما مدیریت، تصمیم‌گیری و بهره‌برداری از آن در ساختاری متمرکز و فاقد شفافیت کافی انجام می‌شود. در نتیجه، صاحبان اصلی سرمایه عملاً به سهامداران غایب تبدیل شده‌اند؛ افرادی که نه در تصمیم‌گیری نقشی مؤثر دارند، نه از اطلاعات شفاف و به‌موقع برخوردارند و نه سهم واقعی خود را از ثروتی که در شکل‌گیری آن نقش داشته‌اند، دریافت می‌کنند. این وضعیت زمانی تناقض‌آمیزتر می‌شود که شرایط معیشتی فرهنگیان را در نظر بگیریم. در سال‌هایی که ارزش دارایی‌های صندوق با شتابی چشمگیر افزایش یافته، بخش بزرگی از معلمان با کاهش قدرت خرید، دستمزدهای ناکافی، ناامنی اقتصادی و دشواری تأمین هزینه‌های اولیه زندگی روبه‌رو بوده‌اند. بسیاری از آنان برای دستیابی به ابتدایی‌ترین مطالبات صنفی، از افزایش عادلانه دستمزد گرفته تا اجرای کامل قوانین مرتبط با حقوق و مزایا، ناچار به اعتراض شده‌اند؛ اعتراضاتی که در موارد متعدد با احضار، بازداشت، زندان، اخراج، تعلیق یا بازنشستگی اجباری فعالان صنفی معلمان پاسخ گرفته است. این واقعیت، شکاف میان جایگاه واقعی تولیدکنندگان این سرمایه و میزان بهره‌مندی آنان از آن را آشکارتر می‌کند. موضوع دیگر، تحقق‌نیافتن وعده‌هایی است که طی سال‌های گذشته درباره واگذاری سهام یا توزیع مستقیم منافع میان اعضای صندوق مطرح شده بود. با وجود گذشت سال‌ها، هنوز سازوکاری روشن، شفاف و قابل ارزیابی برای تبدیل این دارایی‌ها به سهمی ملموس و قابل دسترس برای اعضا ارائه نشده است. در این میان، هزاران فرهنگی بازنشسته، که سال‌ها در تأمین سرمایه صندوق مشارکت داشته‌اند، بدون آنکه از ارزش واقعی این دارایی‌ها بهره‌مند شوند، از چرخه عضویت خارج شده‌اند. اگر ارزش تقریبی ۷۰۰ هزار میلیارد تومانی صندوق را مبنای محاسبه قرار دهیم، روشن است که سهم بالقوه هر یک از اعضا می‌تواند رقم قابل توجهی باشد. با این حال، نبود سازوکار شفاف برای محاسبه ارزش واقعی سهم هر عضو، نحوه تخصیص منافع و زمان‌بندی پرداخت آن، موجب شده است فاصله‌ای عمیق میان «ارزش بالقوه دارایی‌ها» و «بهره‌مندی واقعی فرهنگیان» شکل بگیرد. در نهایت، مسئله صندوق ذخیره فرهنگیان ، نمونه‌ای گویا از تناقض‌های ساختاری سرمایه‌داری ایران است؛ جایی که انباشت سرمایه الزاماً به توزیع عادلانه ثروت منجر نمی‌شود و صاحبان واقعی سرمایه، کمترین نقش را در اداره و بهره‌برداری از آن دارند. بازگرداندن اعتماد فرهنگیان، مستلزم شفافیت کامل در عملکرد صندوق، نظارت مؤثر و مستقل خود آنان و ایجاد سازوکارهایی است که معلمان بتوانند به‌عنوان مالکان واقعی این سرمایه، نه فقط بر روی کاغذ، بلکه در عمل نیز از ثمره سال‌ها مشارکت و پرداخت خود بهره‌مند شوند. یادداشت های مندرج در کانال شورا لزوما مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند. 🔹🔹🔹 اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید: 🆔 @kashowranews

اعتراضات ضدناتو در ترکیه؛ برخورد پلیس با معترضان و بازداشت ده‌ها نفر 📍 آنکارا، ترکیه هم‌زمان با برگزاری اجلاس ناتو در آنکارا، اعتراضات گسترده‌ای در مخالفت با این نشست برگزار شد که با دخالت پلیس و بازداشت ده‌ها تن از معترضان همراه بود. حزب کمونیست ترکیه (TKP) پیش‌تر با فراخوان برگزاری راهپیمایی در شش شهر، از جمله آنکارا، استانبول، ازمیر، آدانا، چناق‌قلعه و سامسون، مخالفت خود را با نشست ناتو و سفر دونالد ترامپ به ترکیه اعلام کرده بود. این تجمع‌ها با شعار «برای کشور و شرافت‌مان علیه ناتو راهپیمایی می‌کنیم» برگزار شد. در آنتالیا نیز با وجود ممنوعیت ۱۰ روزه تجمعات از سوی استانداری، حزب کمونیست ترکیه اعلام کرد که از مخالفت با ناتو و دفاع از استقلال ترکیه عقب‌نشینی نخواهد کرد. کمال اوکویان، دبیرکل حزب کمونیست ترکیه، نیز پیش‌تر تأکید کرده بود: «اجازه نخواهیم داد این کشور بی‌صدا و بی‌واکنش میزبان نشست ناتو باشد.» حزب کمونیست ایران دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ ۶ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

ضرورت وحدت‌ فعالين رادیکال و سوسیالیست جنبش کارگری حول راهبرد سوسیالیستی یکی از ارکان اصلی استراتژی سوسیالیستی که فعالین سوسیالیست جنبش کارگری لازم است حول آن متحد شوند دامن زدن به اعتصابات و اعتراضات حول خواست‌های عاجل کارگران است. این اصل راهبردی از چند نظر اهمیت دارد: اعتصابات و اعتراضات کارگری مهمترین سنگربندی طبقه کارگر در برابر تعرض دولت و سرمایه داران به کار و زندگی و معیشت کارگران است. اعتصابات و اعتراضات کارگران موثرترین مکانیسم سازمانیابی هستند، تشکل‌های کارگری در خلاء ایجاد نمی شوند، در جریان اعتراض و اعتصاب است که کارگران در ابعاد توده‌ای به ضرورت سازمانیابی پی می‌برند. سوسیالیست‌ها با دامن زدن و حضور فعال در این جنبش‌های اعتراضی در عمل نشان می دهند که نه تنها نسبت به آینده طبقه کارگر، بلکه نسبت به وضعیت کار و زندگی و معیشت روزانه کارگران هم خود را دلسوز و مسئول می‌دانند و برایشان مهم است که نانی به سفره خانواده‌های کارگری اضافه کنند. سوسیالیست‌ها و رادیکال‌های جنبش کارگری بر متن این اعتراضات است که می‌توانند این آگاهی را به میان کارگران ببرند که برای پایان دادن به فقر و فلاکت اقتصادی و بی حقوقی های سیاسی و اجتماعی موجود و برای دستیابی به آزادی و رفاه نه فقط علیه رژیم جمهوری اسلامی، بلکه باید علیه مناسبات سرمایه داری حاکم نیز قیام کنند.  یکی دیگر از پایه‌های اصلی استراتژی سوسیالیستی ارتقای سازمانیابی طبقه کارگر و ایجاد تشکل‌های تودەای و طبقاتی کارگران بر متن مبارزات جاری است. در این زمینه قبل از هر چیز لازم است دستاوردهای‌تاکنونی جنبش کارگری را به رسمیت شناخت. کمیتەهای کارخانه، کمیتەهای اعتصاب، مجامع عمومی، تشکل‌های معلمان، بازنشستگان، پرستاران و رانندگان کامیون ... که جوانەهای شوراهای کارگری و سندیکاها و دیگر تشکل‌های توده‌ای کارگران هستند، محصول همین روند مبارزات تاکنونی بودەاند. سوسیالیست های جنبش کارگری با تکیه بر تجارب تاکنونی و با توجه به وجود کادرهای با تجربه در این زمینه لازم است برای ایجاد تشکل‌های تودەای و طبقاتی کارگران در بخش‌های مختلف پروژه داشته باشند تا با بهبود توازن قوا به سود طبقه کارگر، به بار بنشینند.  ادامه سخن روز در لینک زیر https://tinyurl.com/4mew96c6 حزب کمونیست ایران https://cpiran.org https://komala.co

کشته شدن یک کولبر جوان در مریوان با شلیک نیروهای مرزبانی 📍 مریوان صلاح خوشنمک، کولبر جوان و اهل روستای دوماله (دووماڵ) از توابع مریوان، هنگام کولبری در ارتفاعات مرزی این شهرستان بر اثر شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی جان باخت. بر اساس گزارش‌ها، او دومین کولبری است که طی چهار روز گذشته با شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی در مناطق مرزی کشته می‌شود. تداوم کشته و زخمی شدن کولبران در مرزهای غربی، بار دیگر خطرات مرگبار کولبری و نبود امنیت جانی برای افرادی را که به دلیل فقر و بیکاری به این کار روی آورده‌اند، برجسته می‌کند. حزب کمونیست ایران دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ ۶ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

​‌بازگشت دوباره شریفه محمدی به زندان لاکان رشت ​روز دوشنبه 13 تیر ماه با تمدید مرخصی #شریفه_محمدی موافقت نشد و او پس از حدود سه ماه مرخصی، ناچار به زندان لاکان رشت بازگشت. ​ این بازگشت در حالی صورت می‌گیرد که هفته گذشته، مادر شریفه به دلیل فشارهای روحی و مشکلات قلبی در بیمارستان بستری بود. بازگرداندن دوباره شریفه به زندان، بار دیگر او و خانواده‌اش را با رنج و نگرانی مضاعف روبه‌رو کرده است. ​ این مرخصی، فرصتی کوتاه بود تا شریفه پس از بیش از دو سال دوری، تحمل حبس و سایه سنگین اعدام، بار دیگر در کنار همسر و فرزندش زندگی معمولی را تجربه کند؛ اما این امکان کوچک نیز امروز به پایان رسید و او دوباره مجبور به جدایی از خانواده و بازگشت به پشت میله‌های زندان شد. ​دفاع از حقوق کارگران، تلاش برای بهبود زندگی کودکان، مبارزه برای برابری زنان و کوشش برای دستیابی به عدالت اجتماعی، جرم نیست. این‌ها حقوقی بنیادین و مطالباتی انسانی‌ هستند. خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. کمپین دفاع از شریفه محمدی 14تیر ماه 1405 free_sharifeh_mohammadiاینستاگرام @zan_j #زندانیان_سیاسی_را_آزاد_کنید بازنشر حزب کمونیست ایران دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ ۶ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1

اخراج ۵۸ کارگر ایران‌صدرا؛ مطالبات مزدی و بیمه‌ای همچنان پرداخت نشده است ۵۸ نفر از کارگران شرکت صنعتی دریایی ایران‌صدرا از محل کار خود اخراج شده‌اند؛ در حالی که دستمزد، حق بیمه و دیگر مطالبات آنان همچنان پرداخت نشده است. کارگران می‌گویند علاوه بر انباشت مطالبات مزدی، بیمه‌ای و رفاهی، اخراج این نیروها نگرانی‌ها درباره امنیت شغلی سایر کارکنان را افزایش داده و خانواده‌های آنان را با مشکلات جدی معیشتی روبه‌رو کرده است. این کارگران پیش‌تر نیز با برگزاری اعتراض، خواستار پرداخت مطالبات و رسیدگی به وضعیت خود شده بودند. این اخراج‌ها در شرایطی رخ می‌دهد که آمارهای منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری از تداوم بحران در بازار کار ایران حکایت دارد؛ بحرانی که با تعویق دستمزدها، اخراج کارگران، محرومیت از بیمه و تعطیلی واحدهای تولیدی، امنیت شغلی و معیشت هزاران کارگر را تهدید می‌کند. تنها با اتحاد، سازمانیابی و پیگیری جمعی می‌توان در برابر اخراج‌های گسترده و تضییع حقوق کارگران ایستادگی کرد. حزب کمونیست ایران دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ ۶ جولای ۲۰۲۶ t.me/peshrawcpiran fb.com/peshrawcpiran instagram.com/peshrawcpiran1