Light Workers🔆

آن که شرّی را برای کسی بخواهد، خود دوستدار شرّ است! زیرا "می خواهد"! و دوستدار شرّ، دورترینِ افراد از خداوند است. چه خداوند خیر مطلق است... #مسعود_ریاعی @lightworkers

به نظر من اینکه می‌گویند ظرف شستن کار خوشایندی نیست،فقط زمانی صادق است که ظرف ها را نمی‌شویید.... اگر من قادر نیستم با خوشحالی ظرف بشویم،اگر ظرف‌ها را با سرعت می‌شویم تا برای صرف قهوه یا خوردن دسر بروم،به همان اندازه قادر به لذت بردن از دسر یا چای خود نیستم.... هر تفکری،هر عملی در نور آگاهی،مقدس می‌شود. در این نور، بین تقدس و کفر مرزی نیست... #تیک_نات_هان @lightworkers

نکته‌ای دربارۀ خودخواهی ما انسان‌ها، ازآنجاکه خودخواه هستیم، معمولاً عیب‌های خود را نمی‌بینیم، بلکه عیب‌های خود را به نیکی توجیه می‌کنیم و آنها را از زمرۀ فضائل اخلاقی به شمار می‌آوریم؛ برای نمونه، ما هیچگاه از «خشم» خودمان ناراحت نمی‌شویم،بلکه نامِ آن را شجاعت می‌گذاریم، ولی خشمِ دیگران ما را آزرده می‌سازد و آن را از رذائل به شمار می‌آوریم.... ما ترسِ خود را «احتیاط و دوراندیشی» می‌دانیم و آن را کمال به شمار می‌آوریم، ولی ترسِ دیگران را زشت و ناپسند می‌دانیم، ما غرورِ خود را «اعتماد به نفس» می‌دانیم، ولی از غرور دیگران می‌رنجیم و به همین ترتیب «کمرویی و بخلِ» خود را «شرم و صرفه‌جویی» به شمار می‌آوریم و آنها را از نقاط قوتِ خود محسوب می‌داریم، اما همین صفات را در دیگران از رذائل می‌دانیم و به آنها حمله می‌کنیم.... یکی از سوگ‌ناک‌ترین مسائل در دنیای انسانی این است که همۀ ما نه تنها عاشقِ فضائلِ خود، بلکه شیفتۀ رذائلِ خویش نیز هستیم. در این قبیل موارد حالتِ روحیِ ما شبیه کسی است که با دستانِ زخمیِ خود، بی آن‌که احساسِ بدی به او دست بدهد، غذا می‌خورد، ولی اگر کسی دیگر چنین کاری را انجام بدهد، آن را برنمی‌تابد. مولانا دربارۀ این موضوع چنین می‌گوید: «اگر در برادر خود عیب می‌بینی، آن عیب در توست که در او می‌بینی.او همچون آیینه است. نقش خود را در او می‌بینی. آن عیب را از خود جدا کن؛ زیرا آنچه از او می‌رنجی، از خود می‌رنجی. گفت: پیلی را آوردند بر سر چشمه‌ای که آب خورَد. خود را در آب می‌دید و می‌رمید. او می‌پنداشت که از دیگری می‌رمد، نمی‌دانست که از خود می‌رمد. همۀ اخلاق بد، از ظلم و کین و حسد و حرص و بی‌رحمی و کبر چون در توست، نمی‌رنجی. چون آن را در دیگری می‌بینی،می‌رمی و می‌رنجی. آدمی را از گر و دنبلِ خود فِرَخجی نیاید؛ دستِ مجروح در آش می‌کند و به انگشتِ خود می‌لیسد و هیچ از آن دلش بر هم نمی‌رود. چون بر دیگری اندکی دنبلی، یا نیم‌ریشی ببیند، آن آش او را نفارد و نگوارد. همچنین اخلاق چون گرهاست و دنبل‌هاست. چون در اوست، از آن نمی‌رنجد و بر دیگری چون اندکی از آن ببیند، برنجد و نفرت گیرد. همچنانکه تو از او می‌رمی، او را نیز معذور می‌دار، اگر از تو برمد و برنجد. رنجشِ تو عذرِ اوست؛ زیرا رنج تو از دیدن آن است و او نیز همان می‌بیند» (فیه ما فیه، چاپ استاد بدیع الزمان فروزانفر، صص ۲۴ - ۲۳)... ما خوهای زشت را در خود نمی‌بینیم، اما آنها را در دیگران تشخیص می‌دهیم. این کار هم نوعی فرافکنی است و مانند همۀ مکانیسم‌های دفاع روانی، هدفِ آن این است که از خود محافظت کنیم و احساس خوبی نسبت به خود داشته باشیم، تا موجودیت خود را حفظ کنیم. اما باید دانست که این فرافکنی می‌تواند بین ما و واقعیت‌ها فاصله بیندازد و ما را از خودسازی و اصلاح نقاط ضعف‌مان باز بدارد؛ ازاین‌رو یک انسانِ حقیقت‌طلب که در پیِ رشد و کمال است، باید رذائل خود را ببیند و از توجیه کردنِ آنها دست بردارد.... #ایرج_شهبازی سوم آذرماه ۱۴۰۴ @lightworkers

حق تعالی با بایزید گفت که یا بایزید چه خواهی؟ گفت: خواهم که نخواهم اُرِیْدُ اَنْ لَا اُرِیْدَ ، اکنون آدمی را دو حالت بیش نیست؛ یا خواهد یا نخواهد. اینکه همه نخواهد این صفت آدمی نیست. این آنست که از خود تهی شده‌است و کلّی نمانده‌است، که اگر او مانده بودی آن صفت آدمیتی در او بودی، که خواهد و نخواهد. اکنون حق تعالی می‌خواست که او را کامل کند و شیخ تمام گرداند تا بعد از آن او را حالتی حاصل شود که آنجا دویی و فراق نگنجد. وصل کلّی باشد و اتحّاد، زیرا همه رنجها از آن می‌خیزد که چیزی خواهی و آن میسّر نشود، چون نخواهی رنج نمانَد‌‌. #فیه_ما_فیه #حضرت_مولانا @lightworkers

سال نو میلادی بر همه دوستان مبارک✨ ۲۰۲۶ سالِ فشار و استقامت؛ (آزمون تاب آوری) سالِ آزمونِ ساختار روان، و از ما بلوغ می‌خواهد و نه شتاب. بگذاریم شادی، نه به‌عنوان هیجان بیرونی، بلکه به‌عنوان نیروی آگاهانه در روان زنده بماند؛ و عشق یگانه معنا همراهمان باشد ، تا توانِ ادامه دادن را فراهم کند. باشد که این سال نو، ما را از واکنش به آگاهی، از ترس به انسجام، و از تحمل صرف به زیستنِ معنادار رهنمون شود. #سال_نو_میلادی @lightworkers

سعی نکن لیاقتت را اثبات کنی و خودت را تا حد یک کالا تنزل دهی،به یاد بسپار که بزرگترین تجربه‌ی زندگی از راه آن‌چه که انجام می‌دهی به دست نمی‌آید؛بلکه از طریق عشق و مراقبه به دست می‌آید... لائوتزو با جمعی از مریدانش سفر می‌کردند و به جنگلی رسیدند که صدها هیزم شکن مشغول بریدن درختان بودند.تمام درختان آن ناحیه بجز یک درخت که هزاران شاخه داشت بریده شده بودند.چنان درخت بزرگی بود که ده هزار نفر می‌توانستند در زیر سایه‌ ی آن بنشینند.لائوتزو از مریدانش خواست تا بروند و بپرسند که چرا این درخت را نبریده‌اند.آنان پاسخ آوردند که : " این درخت مطلقاً بی‌فایده است.نمی‌توان از آن چیزی درست کرد،زیرا هر شاخه‌ی آن گره های بسیار دارد و چوب صاف در آن پیدا نمی‌شود.برای سوزاندن هم مفید نیست،زیرا دود آن برای چشم زیان دارد.این درخت مطلقاً بی‌فایده است؛برای همین آن را قطع نمی‌کنند. " لائوتزو خندید و گفت : " مانند این درخت باشید.اگر مفید باشی تو را می‌برند و تو اثاثی میشوی در خانه‌ی دیگری. اگر زیبا باشی تو را در بازار می‌فروشند و یک کالا می‌گردی.مانند این درخت ظاهرا بی فایده باشید ! آنگاه رشد کرده و گسترده می‌گردی و هزاران نفر در زیر سایه‌ات پناه خواهند گرفت." منطق لائوتزو كاملاً با منطق شما تفاوت دارد.او می‌گوید : آخرین نفر باش... در دنیا چنان حرکت کن ، گویی که وجود نداری . در رقابت وارد نشو . سعی نکن لیاقت و ارزشت را اثبات کنی ـ نیازی نیست. بی‌فایده بمان و خوش باش.ما مردم را با استفاده‌ها و کاربردهایشان اندازه گیری می کنیم. من نمی‌گویم که هیچ کار با فایده‌ای انجام ندهیم.کارهای با فایده انجام بده،ولی به یاد بسپار که بزرگ‌ترین تجربه‌ی واقعی زندگی شعف از انجام کارهای بی‌فایده بدست می آیند : از طریق شعر ، نقاشی ، عشق و مراقبه... و بزرگ‌ترین خوشیها فقط زمانی تو را فرا می‌گیرد که کارهایی را انجام دهی که نتوان آنها را به سطح یک کالا تنزل داد. پاداش آن درونی و ذاتی است... @lightworkers

زندگی با مهارت بیشتری زندگی می‌شود وقتی که فرد قایق را بادبانی کند به جای اینکه پارو بزند. بادبانی کردن هوشمندانه‌تر از پارو زدن است.با پاروها باید از عضلات و تلاشم برای کشیدن خودم روی آب استفاده کنم. اما با بادبان،اجازه می‌دهم باد کار را برایم انجام دهد.و حتی ماهرانه‌تر است وقتی یاد می‌گیرم که در خلاف جهت باد حرکت کنم و اجازه دهم باد مرا به جلو براند... این تعادل مشارکت، تمام فلسفه‌ی تائو است. در زبان چینی به آن وو وی می‌گویند؛ وو به معنای «عدم» و وی به معنای «تلاش» است.... #آلن_واتس @lightworkers

بحث از راه فایده ندارد، راه را رفتن می‌باید... #شمس_تبریزی @lightworkers

برو طواف دلی کن که کعبه ی مخفی است که آن خلیل بنا کرد و این خدا ساخت #مخفی «شاهدخت گورکانی» از خوشنویسان و شاعران سبک هندی و فرزند ارشد امپراطور اورنگ زیب. نام اصلی؛ زیب النٌسا در ۲۱ سالگی شعر گفتن را آغاز کرد و از همان آغاز تخلص «مخفی» را برگزید تا در پشت آن گناه زن بودن خویش را پنهان کند و از نظرها و طعنه ها و کینه ها مخفی بماند. @lightworkers

یلدا یعنی ایام غم نخواهد ماند... یلدا مبارک دوستان....❤️🙏 @lightworkers

هفت گام هماهنگ شدن با خود «هماهنگ شدن با خود» در زبان حکما یعنی بازگشت از پراکندگی به یگانگی درون. ۱. صداقت با خود (نه قضاوت) اولین گام هماهنگی اینه که: احساس‌تو انکار نکنی خودتو توجیه نکنی نقش بازی نکنی هر روز از خودت بپرس: الآن واقعاً چه حسی دارم؟ نه اینکه «باید» چه حسی داشته باشم. ۲. یکی‌کردن گفتار، اندیشه و عمل ناهماهنگی وقتی شروع می‌شه که: یه چیز فکر می‌کنی یه چیز می‌گی یه کار دیگه می‌کنی تمرین ساده: قبل از هر تصمیم بپرس: آیا این کار با باورم یکیه؟ ۳. شنیدن صدای بدن بدن اولین پیام‌رسان روحه. خستگی بی‌قراری گره گلو دل‌درد بی‌دلیل این‌ها پیام‌اند، نه مزاحم. ۴. کم‌کردن سر و صدای بیرون هماهنگی در شلوغی دوام نمی‌آره. حتی: ۱۰ دقیقه سکوت بدون موبایل بدون موسیقی فقط نفس هر روز. ۵. پذیرش سایه‌ها هماهنگی یعنی: خشم، ترس، حسادت، ضعف را دشمن ندانی. وقتی انکارشون می‌کنی، جدا می‌شی از خودت. ۶. یک «بله» و یک «نه» صادقانه در روز هر روز: به یک چیز از دل بگو «بله» به یک چیز از روی اجبار بگو «نه» هماهنگی از همین‌جا ساخته می‌شه. ۷. یادآوری پرسش اصلی شب‌ها از خودت بپرس: امروز چقدر شبیه خودم زندگی کردم؟ نه موفقیت، نه تأیید دیگران؛ شباهت به خود معیار است. خلاصه‌ی حکیمانه هماهنگ شدن با خود یعنی: به‌جای جنگیدن با درون، گوش‌دادن به آن. #هماهنگی #خود #پراکندگی #یگانگی @lightworkers

عشق یک معامله نیست.... @lightworkers

عقل، بَند رهروانست ای پسر بند بشکن ره عیانست ای پسر عقل بند و دل فریب و جان حجاب راه از این هر سه نهانست ای پسر چون ز عقل و جان و دل برخاستی این یقین هم در گمانست ای پسر مَرد کو از خود نَرفت او مَرد نیست عشقِ بی‌دَرد افسانه ست ای پسر #حضرت_مولانا @lightworkers

تو باید توانایی "دیده نشدن و دوست داشته نشدن" رو در خودت پرورش بدی، تا از زندان نظر دیگران آزاد بشی.... #مارک_منسن @lightworkers