آموزه های مالی رضا گلشاهیان

✍️ پرده ۱۴ تصمیم سخت میلیون‌ها دلاری 📌 اوایل ۲۰۲۴، یک مدل آماری روی میز ما یک جمله گفت که خواب رو از چشمم گرفت: احتمال ورشکستگی شرکتهای پراپ در ایران ۹۰ درصد هست. اون موقع، هیچ‌کس ورشکست نشده بود. پراپی بود تأمین سرمایه بود، خیلی ها هم که بعدا اسکم شدن هنوز وارد بازار نشده بودن، این تحلیل زمانی به دستم رسید که چند ماهی بود شروع کرده بودیم امروز، دو و نیم سال بعد، اکثر اون شرکت‌هایی که بودن یا بعدا اومدن دیگه وجود ندارن. 🔻 بذارید از اول تعریف کنم. اوایل ۲۰۲۴ وضعیت مالی شرکت رو بررسی کردیم و دیدیم روی یک مرز باریک حرکت می‌کنیم. ورودی و خروجی نزدیک هم بود و با اون هزینه‌ها، کار پرریسک شده بود. 🔎 اما نکته اینجا بود: این ریسک از سمت تریدرهای واقعی نمی‌اومد. تریدر واقعی سودش رو می‌گیره و می‌ره، و این هزینه‌ی طبیعی کار ماست. مشکل، از جای دیگه‌ای بود. 🟠 مشکل، قمار بود. یک عده با حجم‌های سنگین وارد می‌شدن؛ اکثرشون حساب رو می‌سوزوندن، ولی چند نفرشون شانسی سود بزرگ می‌گرفتن. و چون معاملات کپی می‌شد، هر بار که یکی از این حساب‌ها منفجر می‌شد، ضربه‌ش مستقیم به استخر نقدینگی شرکت می‌خورد .یعنی به پولی که باید سود تریدرهای واقعی ازش پرداخت می‌شد آسیب میخورد. اگر کپی هم نمیکردیم مبالغ سنگین باید از جیب پرداخت میکردیم. 🔺جالبیش این بود که اون ریسک از طرف حدود ۳ درصد از اعضا میومد و ۹۷ درصد از تریدرها هیچوقت به اون سودهای رویایی که در تبلیغات میبینن نمیرسن ولی از اون طرف حدود ۳۰ درصد از تریدرهای واقعی به شکل مستمر سودهای کوچک ولی پیوسته میگیرن. ⚙️ برای اینکه بدونیم این وضع به کجا می‌رسه، داده‌های شرکت، پوزیشن‌ها و تاریخچه‌ی معاملات رو دادیم به یک دانشمند داده (Data Scientist) تا با هوش مصنوعی مدل‌سازی کنه. پیشنهاد دادن برای دقیقتر بودن مدل پیش بینی داده‌ داخلی پوزیشنها و مالی کافی نیست؛ تورم، پیش‌بینی قیمت دلار، قدرت خرید، جمعیت و حتی سیاست خارجی هم باید وارد محاسبات می‌شد. اینجا بود که تجربه‌ خودم در اقتصاد و فاندامنتال به کار اومد. ⚙️ مدتی بعد نتیجه مدل سازی اومد و جوابش شوکه کننده بود؛ مسیرِ مرگ رو نشون می‌داد: شرکت‌هایی که ریسک قمار رو کنترل نکنن، تو یک بازار کوچک با قدرت خرید نزولی، دووم نمیارن و ورشکست خواهند شد. بارها تستش کردیم. هر بار همون نتیجه بدست میومد. و کامبت و همه پراپها، دقیقاً همون آسیب‌پذیری رو داشتن. 🟠 اینجا یک چیز بود که کار ما رو از بقیه جدا می‌کرد. اکثر شرکت‌های این بازار، مشخص نبود پشتشون کیه. برای اون‌ها ورشکستگی یعنی جمع کردن و رفتن؛ هیچ اسمی خط نمی‌خوره، هیچ‌کس متهم نمی‌شه. ولی پشت کامبت، اسمِ من بود. ورشکستگی کامبت یعنی بدنامی رضا گلشاهیان. یعنی پونزده سال آموزش رایگان، تبدیل می‌شد به یک پرونده‌ بدنامی. اون شب‌ها خوابم نمی‌برد؛ نه از ترس پول، از ترس اینکه همه‌ اون سال‌ها بی‌معنی بشه و بعد از اون همه سال آموزش رایگان یک بدنامی بمونه و بگن دیدین رضا گلشاهیان نقشه کشیده بود این همه سال برای جیب مردم؟ از طرف دیگه به اعضا قول داده بودم از حقوقشون حمایت کنم به هر شکلی شده. چون این مجموعه متعلق به اونها بود. 🔺 راه حل این بود که باید جلوی قمار رو می‌گرفتیم. اما یک سؤال بود که ماه‌ها هیچ‌کس جوابش رو نداشت: 🔎 چطور می‌شه قمارباز رو از ترید واقعی جدا کرد، وقتی هر دو دارن روی یک چارت معامله می‌کنن؟ هر چی گشتیم، کمتر پیدا کردیم. 🔺تا اینکه مدلی رو دیدیم که یکی از باسابقه‌ترین پراپ‌های دنیا، E8، با مدیریت Dylan Elchami اجرا کرده بود: حفظ سود روزانه، یا Profit Lock و امتیاز سود مستمر. این پراپ با همین قوانین هنوز بعد از دو سالی که ما قوانین شبیهش رو پیاده کردیم جزو ۱۰ پراپ برتر دنیا در سایت Propfirmmatch هست و این نشون دهنده تفاوت گروههای بررسی پراپ در ایران و خارج از ایران هست. چون در خارج از ایران گروههای بررسی پراپ بخاطر قوانین یک پراپ اون رو تخریب نمیکنند و اجازه میدن مشتریان اون پراپ در یک رقابت منصفانه پراپها رو انتخاب کنند. 🟠منطق قوانینی که از E8 اقتباس کردیم و بکار بردیم ساده و درخشانه. تفاوت اصلی قمارباز و تریدر واقعی، «سود» نیست هر دو ممکنه سود کنن. تفاوت، در تداومه. تریدر واقعی سودش رو در طول زمان و پله‌پله می‌سازه و حفظش می‌کنه؛ قمارباز یک‌شبه با حجمِ سنگین می‌بره، و همون‌قدر سریع هم می‌بازه. 🟠حفظ سود روزانه و امتیاز سود مستمر، دقیقاً همین تفاوت رو اندازه می‌گیره: به‌جای اینکه فقط نگاه کنه چقدر سود کردی، نگاه می‌کنه که سودت رو چطور ساختی و نگه داشتی. کسی که تریدر واقعی هست مستمر و کنترل‌شده کار می‌کنه، این قوانین براش هیچ مشکلی ندارن و به راحتی مراحل رو طی میکنه و یا سود میگیره ولی کسی که شانسی و یک‌ضرب می‌زنه، نمیتونه. 🔻 و اینجا باید یک چیز رو صریح بگم، چون اولین حرفی که پشت سر این تصمیم زده شد همین بود: «قوانین رو سخت کردید که مجبور نباشید سود بدید.» 🔺 اگر هدف ما ندادن سود بود، ساده‌ترین راه این بود که هیچ قانونی نذاریم، بذاریم همه قمار کنن، و بعد با بهانه‌های مختلف پرداخت نکنیم. یا مانند بقیه که دیگه امروز نیستن جمع کنیم بریم کاری که خیلی‌ها کردن و امروز اسمشون تو فهرست اسکم‌هاست. یا توسط افزایش اسپرد در محصولات پرطرفداری چون طلا سوددهی رو برای تریدر سخت کنیم. اینو خیلی از تریدرها اصلا متوجهش هم نمیشدن چون چشمشون به قوانین ساده بود. 🔺ما دقیقاً برعکسش رو عمل کردیم. قوانینی گذاشتیم که تریدر پرورش میده یا تریدرهای واقعی باهاش مشکلی ندارند ولی دست قماربازها رو میبنده و باعص میشه سمت ما نیان و کسی که سود واقعی می‌گیره، مطمئن باشه سودش پرداخت میشه. چون پولی که قمارباز میگیره ، از جیب همون تریدر واقعی می‌ره. عملا سودهای سنگین تریدرهای قمارباز عرق پیشانی هزاران تریدر تازه کار یا کارگران و کارمندان شریفی هست که برای لقمه ای نان به امید بهتر کردن زندگیشون در شرایط بد اقتصادی چالش تهیه میکنند تا دردی از زندگی مالی خود درمان کنند و پراپهایی که اجازه قمار میدن تعداد زیادی از این پولها رو جمع میکنن و تقدیم قمار بازها میکنن. از این زاویه کمتر کسی این موضوع رو میبینه چون اون اعداد جذاب هوش از سر خیلی ها میبره و بزارین بهتون بگم که فقط ۳ درصد تریدرها به اون سودهای رویایی میرسن و بقیه فقط در رویاش زندگی میکنن و هرگز بهش نمیرسن. ما نمیخواستیم بشیم مسیر انتقال پولهای کوچک انسانهایی که در این شرایط سخت ایران و تورم شدید و درآمد کم دارایی اندکشون رو به امید گرفتن سود چالش میخرن و راهی کنیم به سمت جیب یک سری قمارباز که براشون مهم نیست سودهایی که میگیرن از کجا تامین میشه.و بعدش هم اگر پراپ کم آورد اونها سودشون رو گرفتن و مسئول اصلیش اون پراپ هست که مدیریت ریسک درستی نداشته. 🔻 اما این تصمیم، قیمت داشت. یک قیمت خیلی سنگین. یعنی از سهمِ بزرگی از بازار می‌گذشتیم، چون قوانین ساده‌تر همیشه بیشتر می‌فروشه. و یعنی اینکه تو هر نظرسنجی عقب می‌افتادیم. و یعنی موج حمله‌ای که از قبل می‌دونستیم می‌رسه، رو به جون می‌خریدیم. 🟠و بدترین بخشش این بود: هیچ مدرکی نداشتیم. هیچ شرکتی هنوز ورشکست نشده بود. اگه اون پیش‌بینی محقق نمی‌شد، ما فقط شرکتی بودیم که بی‌دلیل کارش رو سخت کرد و بازار رو باخت. 🟠 و با همه این‌ها، تصمیم رو گرفتیم و قوانین رو اصلاح کردیم. چون حتی اگر یک درصد پیش میومد امید و اعتماد هزاران نفر به من و مجموعه که کامبت رو مکانی امن برای ساختن آینده مالیشون انتخاب کرده بودن از بین میرفت. 🟠 قوانین رو در همون سال ۲۰۲۴ تغییر دادیم ولی بدلیل تعهد به حسابهای قبلی که فروخته بودیم به قوانین کسانی که از قبل حساب خریده بودن رو دست نزدیم. تا همین امروز، بعد از دو سال و اندی، هنوز کسانی تو کامبت با همون قوانین قدیمی ترید می‌کنن. امرکز کردیم روی زیر ساختها و آوردن پلنهای متنوع برای استراتژی های مختلف برای سلایق مختلف و فراهم کردن بستری برای پرورش تریدرها نه تبدیل بشیم به کازینوی مارکت. 🟠 پس از تغییر قوانین همون‌طور که پیش‌بینی می‌کردیم، بلافاصله موج حمله شروع شد. «قوانین کامبت سخته»، «کامبت نمی‌خواد پول بده»، و هر چیزی که فکرش رو بکنید. تو هر نظرسنجی، آخر بودیم. مقدار زیادی از این پیامها رو میتونید در تایپک اسناد روایت ببینید و در قسمت بعد در این مورد بیشتر توضیح میدم ولی الان موارد دیگه رو میخوام بنویسم.ولی الان خیلی از اون شرکتهای اول نظر سنجی ها دیگه امروز نیستن. 🔺تیم تصمیم سختش رو گرفته بود: ما به ماندگاری فکر می‌کردیم، نه به فروش بیشتر حتی اگر به قیمت از دست دادن سهم بازار تمام میشد و مدتها در گروهها تخریب میشدیم و رتبه ها رو از دست میدادیم. میدونستیم اون آینده ای که پیش بینی کرده بودیم با کلی تحقیق و تجربه بالاخره میرسه و اون روز اعضا میفهمن چکار کردیم. 🟠 امروز، دو سال و اندی بعد از اون تصمیم سخت ، دیگه لازم نیست از خودمون دفاع کنیم. کافیه به فهرست شرکت‌هایی نگاه کنید که اون روزها «بهترین» بودن، قوانین ساده داشتن، و تو همه‌ی نظرسنجی‌ها اول. اکثرشون دیگه وجود ندارن، و هزاران مال‌باخته پشت سرشون جا موند ولی امروز کامبت ار اون شرایط سربلند بیرون اومد به لطف تصمیم سختی که گرفته شد و اون روز هیچ کدام از کسانیکه کامبت رو تخریب کردن نفهمیدن چرا و خیلی از اونها مالباحته همون پراپهایی شدن که روزی ازشون به هر قیمتی دفاع میکردند. اون مدل درست گفته بود. و ما، به قیمت سنگینی، به حرفش گوش دادیم. 📌 من تصمیم گرفتم این اطلاعات رو با یکی از بازیگران سالمِ این صنعت هم در میان بذارم. با شرکت پراپی که در اون زمان رتبه اول پراپها در ایران بود که تو پرده‌ی بعد تعریف می‌کنم چی شد. با من همراه باشید. رضا گلشاهیان 👍 کامبت کپیتال