دیگرگونه

هرگز نمی‌شود آن‌طور که باید و شاید به کلمات اعتماد کرد. ظاهری بی‌آزار دارند، ابداً به نظر نمی‌رسد که ممکن است خطرناک باشند. بیشتر به باد هوا شباهت دارند، به صداهای کوچک دهان، نه شورند و نه بی‌نمک و به‌محض اینکه از دهان بیرون می‌آیند از راه گوش به وسیله‌ٔ توده‌ٔ نرم و خاکستریِ مخ درک می‌شوند هیچ‌کس به کلمات خودش شک ندارد و مصیبت از همین‌جا شروع می‌شود. سفر به انتهای شب/ لویی فردینان سلین برگردان: فرهاد غبرایی @digargoone