احناف خواف

❇️پرسش و پاسخ فقهی ✍️غلام محمد شرافتمند 🌐«إن شاء الله» یا «انشاءالله»؛ آیا پیوسته نوشتن موجب تغییر معنا می‌شود؟ 🔹سؤال: عبارت «إن شاء الله» به معنای «اگر خداوند بخواهد» است و در قرآن کریم نیز به همین صورت آمده است. با این حال، در نوشته‌های فارسی و اردو، شکل پیوسته «انشاءالله» یا «ان شاءالله» نیز بسیار رایج است. با توجه به تفاوت این دو صورت از نظر زبان عربی و رواج شکل پیوسته در میان فارسی‌زبانان و اردو‌زبانان، آیا نوشتن «انشاءالله» از نظر شرعی اشکال دارد؟ آیا پیوسته نوشتن این عبارت موجب تغییر معنا می‌شود؟ 🔸پاسخ: در این مسئله، میان اهل علم دو دیدگاه کلی مطرح شده است. اختلاف میان این دو دیدگاه، در اصلِ صحت عبارت «إن شاء الله» نیست؛ زیرا صورت جداگانه آن از نظر قواعد زبان عربی صحیح و روشن است. اختلاف بیشتر در این است که آیا نوشتن «إن شاء الله» به صورت پیوسته؛ یعنی «انشاءالله»، صرفاً یک خطای رسم‌الخطی است یا اینکه به سبب شباهت آن با واژه «إنشاء» می‌تواند موجب تغییر معنا و ترتب آثار شرعی شود. گروهی بر رعایت صورت صحیح عربی تأکید کرده‌اند. «إن شاء الله» از سه واژه «إن»، «شاء» و «الله» تشکیل شده است؛ «إن» حرف شرط، «شاء» فعل ماضی به معنای «خواست» و واژه «الله» فاعل آن است و مجموع عبارت به معنای «اگر خداوند بخواهد» است. اما «إنشاء» در زبان عربی واژه‌ای مستقل و مصدر «أنشأ» است و معنای ایجاد کردن و پدید آوردن دارد. بنابراین، از نظر قواعد عربی، «إن شاء الله» و «إنشاء الله» یکسان نیستند و برای جلوگیری از اشتباه، باید این عبارت به صورت «إن شاء الله» نوشته شود. بر اساس این دیدگاه، به‌ویژه در متون عربی و هنگام نقل آیات قرآن کریم، رعایت صورت صحیح اهمیت بیشتری دارد. در برابر، برخی از اهل فتوا با آنکه صورت جداگانه را صحیح‌تر و بهتر می‌دانند، در حکم صورت پیوسته قائل به تفصیل شده‌ و آن را در نوشته‌های فارسی و اردو صرفاً یک مسئله املایی دانسته‌اند. استدلال آنان این است که در تشخیص معنای یک عبارت، تنها شکل حروف ملاک نیست؛ بلکه عرف، سیاق و عادت زبانی نیز در فهم مراد نقش دارد. «انشاءالله» در میان فارسی‌زبانان و به‌ویژه اردو‌زبانان، مدت‌هاست به عنوان یک تعبیر رایج برای «اگر خداوند بخواهد» استعمال می‌شود و هنگامی‌که کسی می‌نویسد «انشاءالله فردا خواهم آمد»، عرف و سیاق به روشنی نشان می‌دهد که مقصود او همان «إن شاء الله» است، نه «إنشاء» به معنای ایجاد و پدید آوردن. بر همین اساس، در برخی از فتاوای معتبر تصریح شده است معنایی که گاهی برای «انشاءالله» بر اساس معنای لغوی «إنشاء» مطرح می‌شود، لزوماً معنای مراد نویسنده نیست و نباید صرفاً به دلیل پیوسته نوشته شدن این عبارت، چنین معنایی را به او نسبت داد. در واقع، مسئله در اینجا بیش از آنکه مسئله‌ای اعتقادی یا معنایی باشد، مسئله رسم‌الخط است و در رسم‌الخط، به‌ویژه در زبان‌هایی که این شیوه سال‌ها در آنها رواج داشته، مجال بیشتری برای توجه به عرف وجود دارد. از مؤیدات این دیدگاه، قاعده‌ای است که در برخی منابع فقهی، از جمله در مباحث مربوط به عرف و استعمال، با عبارت «الخطأ المشهور أولى من الصواب المهجور» نقل شده است. مقصود این نیست که خطای املایی با صرفِ رواج یافتن، به صورت صحیح تبدیل می‌شود؛ بلکه در مواردی که یک شیوه نگارشی یا زبانی در میان مردم چنان رواج پیدا کرده که مقصود از آن برای اهل عرف روشن است، نمی‌توان بدون توجه به این عرف، مردم را به سبب استعمال آن مورد سرزنش شدید قرار داد. از همین جهت، در زبان اردو برای صورت پیوسته «انشاءالله» نیز با توجه به رواج و عادت زبانی، گنجایش بیشتری در نظر گرفته شده و جدا نوشتن آن به عنوان صورت بهتر و صحیح‌تر معرفی شده است. افزون بر این، اگر قرار باشد هر خطای املایی را صرفاً بر اساس احتمال وجود یک معنای لغوی دیگر مورد بررسی قرار دهیم، این روش در بسیاری از واژه‌ها و تعبیرهای رایج قابل گسترش خواهد بود و دامنه آن به موارد بسیار زیادی می‌رسد؛ درحالی‌که در عرف زبان، مردم بسیاری از این صورت‌ها را با معنای خاص و شناخته‌شده‌ای به کار می‌برند و مخاطب نیز همان معنا را درک می‌کند. بنابراین، نمی‌توان هر اشتباه نگارشی را بدون توجه به عرف و قرائن، منشأ تغییر معنای مراد دانست. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره سوم/مهرماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/52

#کلیپ 💠نیکی چیست؟ 🔸تصویرسازی آیه‌ی ۱۷۷ سوره‌ی بقره 💠💠💠💠💠💠💠 🌐: https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

#پرسش_پاسخ 💠حکم برنده شدن در قرعه کشی‌های مراکز خرید

برنده شدن در قرعه‌کشی فروشگاه‌ها به‌خودی‌خود ممنوع نیست؛ بلکه حکم آن به نحوۀ برگزاری و رعایت شرایط شرعی بستگی دارد.

💠💠💠💠💠💠💠 🌐: https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

#کلیپ 💠اولین‌موج‌خوبی رو‌ تو‌ شروع کن! 💠💠💠💠💠💠💠 🌐: Https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

مولوی نیک‌خوی بیان داشت: دوم اینکه فرمودند بسیار دلسوز باشند. مادر باید ویژگی دلسوزی داشته باشد؛ اگر دلسوز نباشد، نمی‌تواند فرزند را درست تربیت کند. پدر و مادر هر دو باید در تربیت فرزند بکوشند، اما پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در اینجا مادر را مثال زدند؛ چون مادر بیشتر وقت خود را در خانه و در کنار فرزند می‌گذراند و با او همنشین است. شاید پدر به‌خاطر مشغله کاری، کمتر با فرزند برخورد و ارتباط داشته باشد. در اینجا فرمودند مادر باید دلسوز باشد. «المواتية»؛ یعنی با مشکلات و سختی‌ها سازگار باشد و صبور باشد. «المواسية»؛ یعنی نسبت به شوهر و فرزندان خود اهل مواسات، همراهی و غمخواری باشد و آن‌ها را درک کند؛ البته با این ویژگی که تقوای الهی را پیشه کند. سپس فرمودند: «وَشَرُّ نِسَائِكُمُ الْمُتَبَرِّجَاتُ الْمُتَخَيِّلَاتُ» بدترین زنان شما کسانی هستند که زینت خود را برای نامحرم آشکار می‌کنند، بی‌حیا هستند و دارای غرور و تکبرند. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند این‌ها از بدترین ویژگی‌های زنان است. برای مردان نیز غرور بد است، اما در منزل، زنان باید تا حدودی به شوهر خود به‌عنوان قیم و سرپرست نگاه کنند و حرف‌شنوی داشته باشند و مطیع شوهر باشند؛ زیرا در مورد اطاعت از شوهر، در احادیث تأکیدات فراوانی آمده است. مدرس حوزه علمیه احناف خواف افزود: جریانی نقل شده است که اقرع بن حابس، مردی از اعراب، خدمت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد. دید امام حسن رضی‌الله‌تعالی‌عنه بر روی شانه پیامبر بالا رفته‌اند و رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم ایشان را می‌بوسند. اقرع بن حابس گفت: ای رسول خدا! من ده فرزند دارم، اما تاکنون حتی یکی از آن‌ها را نبوسیده‌ام. یعنی می‌خواست این‌گونه بیان کند که نبوسیدن فرزندان، نوعی غیرت مردانه و نشانه عظمت و ابهت است. پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم نگاهی به او کردند و فرمودند: «مَنْ لَا يَرْحَمْ لَا يُرْحَمْ.» هر کسی که رحم نکند، مورد رحمت قرار نمی‌گیرد. باید به زیردستان و فرزندان خود رحم کنیم؛ اما همان‌طور که عرض شد، رحم و لطف و مهربانی باید همراه با قانونمندی، قاطعیت، اقتدار و صلابت باشد. ❇️برنامه‌های قرآنی مساجد و نقش خانواده و متولیان مسجد در تربیت فرزندان وی در مورد برنامه‌های قرآنی امور مکاتب حوزه علمیه احناف خواف بیان کرد: در مورد برنامه‌های تربیتی و قرآنی، بارها از این تریبون تأکید شده است که به لطف خداوند، در بسیاری از مساجد برای سنین مختلف برنامه‌های قرآنی وجود دارد؛ از بچه‌های چهار تا شش‌ساله گرفته تا مقاطع متوسطه دختران و پسران. البته شاید گاهی اوقات در بعضی از مساجد، کسانی که باید در زمینه تعلیم و تربیت اولاد خدمت کنند، کم‌کاری داشته باشند. حوزه علمیه، امور فرهنگی حوزه و بخش مکاتب معمولاً برنامه‌هایی ارائه می‌دهند، منابع آموزشی فراهم می‌کنند و امکانات آموزشی در اختیار قرار می‌دهند. اگر نیاز باشد، به‌صورت حضوری با هیئت‌امنا و امام مسجد ارتباط می‌گیرند و با انتخاب رابط فرهنگی، تلاش‌هایی انجام می‌دهند. اما وظیفه اصلی در هر مسجد، در بخش تعلیم و تربیت و مدیریت این منطقه، بر عهده امام و هیئت‌امنای همان مسجد است که باید پیگیر باشند. اما والدینی که تربیت فرزند برایشان مهم است، اگر در مسجد خودشان واقعاً امکان آموزش وجود نداشته باشد، حتی به مسجد همسایه، آن‌سوی شهر یا حتی شهری دیگر برای تربیت فرزند خود وقت می‌گذارند. مولوی نیک‌خوی خاطرنشان کرد: اگر بچه‌ها در مساجد حضور پیدا می‌کنند و گاهی حرکتی انجام می‌دهند که شاید ناشایست باشد، یا سر و صدا می‌کنند، یا خدای‌ناکرده به امکانات و وسایل مسجد آسیبی می‌رسد، باید ضمن جلوگیری از این کار، به شیوه‌ای معقول، منطقی و حکیمانه برخورد کنیم و سعی کنیم صبور باشیم و حلم و بردباری به خرج دهیم. هدف این نیست که بی‌توجه باشیم؛ خیر! اگر موردی وجود دارد، باید تذکر بدهیم و نصیحت کنیم و به روش درست این مسئله را به کودک بفهمانیم. این هم بخشی از تربیت است. اما باید دامنه صبر خود را بالا ببریم. پدر و مادرهایی هستند که گریه می‌کنند و می‌گویند: فرزندم اگر حتی یک وعده نماز بخواند، اشک مرا درمی‌آورد! به حرف من توجه نمی‌کند و نمی‌دانم چگونه باید با او برخورد کنم. حالا شما حساب کنید یک طلبه یا یک فرهنگی بخواهد ده تا بیست کودک را در مسجد جمع کند. باید چقدر برنامه تفریحی داشته باشد، چقدر برنامه جذاب تدارک ببیند و چقدر در آموزش خود موفق باشد تا بتواند این بچه‌ها را حفظ کند. حالا اگر ما از یک حرکت خدای‌ناکرده خسته شویم و بیاییم مخالفت کنیم، این کار درستی نیست. 💠💠💠💠💠💠💠 🌐: https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

وی گفت: بسیاری از افراد در مقابل رفتارهای ناپسند فرزند خود، برخوردهای غیرمنطقی نشان می‌دهند. گاهی او را تحقیر می‌کنند یا تنبیهی انجام می‌دهند که شخصیت فرزند به هم می‌ریزد. کنترل شدید، خشک و بدون محبت باعث می‌شود فرزند ما عزت‌نفس خود را از دست بدهد و دچار کاهش عزت‌نفس شود. وقتی او را در حضور دوستان، آشنایان و بزرگ‌ترها تحقیر می‌کنیم، به او بی‌احترامی می‌کنیم، با او برخورد شدید و پرخاشگرانه داریم، اجازه صحبت کردن به او نمی‌دهیم، دلیل رفتارش را نمی‌پرسیم و مشکل و ایراد عملش را برای او باز نمی‌کنیم و گوشزد نمی‌نماییم، این مسائل باعث می‌شود فرزند ما همیشه سرکوب شود. جلوی هیجانات او گرفته می‌شود. فرزندان هیجاناتی در وجود خود دارند که بعضی از این هیجانات مثبت و بعضی منفی هستند. هیجانات منفی را انسان باید مهار و کنترل کند، اما هیجانات مثبت گاهی باعث رشد و ترقی، ابتکار و خلاقیت می‌شوند. مولوی نیک‌خوی بیان داشت: والدین باید نسبت به این رفتارهای فرزند خود منطقی برخورد کنند. اگر ما منطقی برخورد نکنیم و فرزند را همیشه سرکوب کنیم و تغییرات لازم را در رفتار او ایجاد نکنیم، باعث می‌شویم تفکر عدم انعطاف‌پذیری در فرزند ما نمودار شود. در آینده فرزند ما دیکتاتور، مستبد و خودرأی بار می‌آید و به نظر دیگران توجه نمی‌کند. اگر کسی انتقاد مسالمت‌آمیزی از او داشته باشد، آن را نمی‌پذیرد. این مسائل همه به برخوردهایی برمی‌گردد که در دوران طفولیت با او شده است. هر کسی ممکن است اشتباه کند، اما افرادی که همیشه با سرکوبگری مواجه بوده‌اند، فرصت تفکر برایشان فراهم نشده است. در آینده نیز در جامعه همان‌گونه رفتار می‌کنند؛ تحکم می‌کنند و زور می‌گویند. اگر کسی از رفتار آن‌ها انتقاد کند، اصلاً نمی‌پذیرند. ❇️تربیت نبوی؛ تلفیق محبت، قاطعیت، منطق و قانونمندی مدرس حوزه علمیه احناف خواف تصریح کرد: اما بهترین روشی که برای تربیت فرزندان مؤثر است، همان روش نیکوی نبوی صلی‌الله‌علیه‌وسلم و طریقه پیامبر اکرم و دین مقدس اسلام است. آن روش، محبت همراه با قاطعیت، محبت همراه با اقتدار و صلابت و محبت همراه با منطق و قانون است. وقتی گفته می‌شود محبت همراه با اقتدار، منظور این نیست که انسان هم محبت کند و هم زورگویی و قدرت‌نمایی داشته باشد؛ خیر! منظور این است که وقتی انسان در رفتار فرزند خود کار نابهنجاری مشاهده می‌کند، مسئله را برای فرزند باز کند. ضمن اینکه محبت و ملاطفت می‌کند، رفتار زشت او را تشریح کند، بدی آن و نتایج سوء آن را بازگو نماید و بگوید: حد و مرز شما همین است. تا اینجا شما مختار هستید، اما از اینجا به بعد خلاف قانون است؛ اینجا خلاف شرع است. از این حدود تخطی کردن حرام است و تجاوز از آن‌ها به شما و جامعه ضرر می‌رساند. این مسائل را باید به فرزندان خود بفهمانیم. سخنران نماز جمعه شهر خواف گفت: عده‌ای باورشان نمی‌شود که تربیت با محبت امکان‌پذیر است. بله، ما می‌توانیم به فرزندان خود محبت و ملاطفت کنیم، اما جایی که می‌بینیم گناهی مرتکب می‌شوند یا رفتار زشتی انجام می‌دهند، باید به‌گونه‌ای برخورد کنیم که در رفتار آن‌ها تغییر ایجاد شود. این کار باید با منطق و گفت‌وگو انجام شود. اگر مؤثر واقع نشد، می‌توان از برخی تنبیهات استفاده کرد. البته تنبیه بدنی جایگاه چندانی ندارد، اما می‌توان فرزند را از بعضی خواسته‌هایش محروم کرد، برخی تشویق‌ها را قطع نمود یا نوع رفتار و برخورد خود را با او تغییر داد. وی افزود: فرزند باید بفهمد که اگر اشتباه می‌کند، دیگر مانند گذشته در دل پدر جایگاه ندارد و اگر راه اشتباه را در پیش بگیرد، ممکن است آن محبت‌های قبلی را از دست بدهد؛ اما نباید محبت را از فرزند دریغ کرد. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم در این مورد تأکیدات فراوانی داشته‌اند. حدیث صحیحی از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم نقل شده است که فرمودند: «خَيْرُ نِسَائِكُمُ الْوَلُودُ الْوَدُودُ الْمُوَاتِيَةُ الْمُوَاسِيَةُ إِذَا اتَّقَيْنَ اللَّهَ، وَشَرُّ نِسَائِكُمُ الْمُتَبَرِّجَاتُ الْمُتَخَيِّلَاتُ، وَهُنَّ الْمُنَافِقَاتُ.» بهترین زنان شما، زنانی هستند که زیاد فرزند می‌آورند، بارور هستند، بسیار مهربان‌اند و با مشکلات و نابسامانی‌ها سازگارند و دلسوز و غمخوار هستند. چند نکته را در این حدیث بیان فرمودند. خب، یک امر طبیعی است که بسیاری دوست دارند فرزند داشته باشند و باید به این نکته نیز توجه کرد که زنانی که دارای فرزند می‌شوند و در خانواده آن‌ها اولاد وجود دارد، این مسئله مشهود و معلوم است.👇🏻

مدرس حوزه علمیه احناف خواف خاطرنشان کرد: بعضی‌ها روش زندگی‌شان، روش غیرفعال است. در بحث تربیت بی‌توجه هستند و هیچ فعالیتی ندارند. ممکن است خودشان در زندگی بسیار تلاش کنند، زیاد کار کنند و برای درست کردن و سر و سامان دادن به زندگی خود سختی بکشند، اما نسبت به فرزندانشان غیرفعال هستند. اولاد این افراد اغلب راحت‌طلب بار می‌آیند و نسبت به مسائل زندگی بی‌توجه می‌شوند؛ زیرا همه‌چیز برای فرزندان فراهم است. هرچه فرزند بخواهد، آماده می‌کنند و هر نیازی داشته باشد، برآورده می‌سازند؛ اما در بحث تربیت، ایمان و عقیده، هیچ برنامه‌ای در زندگی ندارند. هستند کسانی که در خانواده‌های متمول زندگی می‌کنند، اما فرزندان آن‌ها نه به نماز، نه به تلاوت قرآن، نه به اخلاق و نه به تربیت آراسته هستند. این وضعیت معمولاً به این دلیل است که والدین یا حضور کمی در منزل دارند یا برنامه‌ای برای تربیت فرزندان خود ندارند. این مسئله بسیار خطرناک است. سخنران نماز جمعه شهر خواف ادامه داد: حتماً باید به همان نسبتی که به معاش فرزند، سلامتی فرزند، پوشاک و تأمین نیازهای جسمی او توجه می‌کنیم، به مسائل روحی، روانی و معنوی اولاد خود نیز توجه داشته باشیم. بعضی از والدین تربیت فرزند برایشان مهم است، اما در برخورد با کودکان و فرزندان خود آسان‌گیر هستند. سبک زندگی آن‌ها فقط آسان‌گیری است و در زندگی از کنار همه‌چیز به‌راحتی می‌گذرند. این افراد به فرزند خود محبت و ملاطفت زیادی می‌کنند، اما کنترلی بر رفتار و اعمال فرزند ندارند. برایشان مهم نیست که فرزندشان تا ساعت ده یا یازده شب به خانه نیامده است؛ نمی‌پرسند کجا بوده است. وی گفت: اگر به آن‌ها خبر برسد که فرزندشان از دیوار همسایه بالا رفته است یا خدای‌ناکرده به ناموس دیگران بی‌حرمتی و تعرض کرده است، می‌گویند: بچه است، نمی‌فهمد، بزرگ شود درست می‌شود و مسئله حل خواهد شد. این افراد چنین آسان‌گیر هستند. این هم روش خوبی نیست. تمام رفتارها و برخوردهای ما با فرزندانمان در ساخت شخصیت آن‌ها مؤثر و تأثیرگذار است. شخصیت افراد به نوع رفتار والدین، دوستان و محیط جامعه با آن‌ها بستگی دارد. رفتارهای آینده فرزندان ما به نوع برخوردهای امروز ما با آن‌ها بستگی دارد. مولوی نیک‌خوی بیان داشت: این نوع برخوردها که در آن چشم‌پوشی از کارها زیاد باشد، فقط محبت کنیم، فقط لطف کنیم، فقط خوبی کنیم و امکانات در اختیار فرزند قرار دهیم، اما در برابر بداخلاقی‌ها و بی‌اخلاقی‌های او چشم‌پوشی و گذشت کنیم، باعث می‌شود فرزند ما قانونمند بار نیاید و قانون‌گریز شود. امروزه بسیاری از اولاد و فرزندان ما این‌گونه هستند؛ قانون‌گریزند و حتی برای قانون‌گریزی خود استدلال و دلیل می‌آورند. ❇️آسان‌گیری افراطی و سخت‌گیری بدون محبت، هر دو در تربیت فرزندان آسیب‌زاست مدرس حوزه علمیه احناف خواف ادامه داد: در این نوع روش و سبک زندگی که همیشه آسان‌گیری و چشم‌پوشی وجود داشته باشد، باعث می‌شود فرزندان ما قانون‌گریز بار بیایند و قانونمند نباشند. فردا که وارد جامعه می‌شوند، نمی‌توانند با محیط اطراف خود تعامل داشته باشند و قانون را بپذیرند. همیشه با دیگران مشکل دارند و درگیر هستند و برای جامعه به معضل تبدیل می‌شوند. چرا؟ چون نیاموخته‌اند که باید حدود و چارچوبی را در زندگی رعایت کنند، دستورات شریعت را مراعات نمایند و حقوق شهروندی را در نظر بگیرند. این مسائل را نیاموخته‌اند و علت آن آسان‌گیری‌های بیش از حد است. گاهی اوقات برخی احساس خودبرتربینی دارند و فکر می‌کنند هر آنچه خودشان می‌پسندند، درست است؛ زیرا تا به حال کسی راه درست را به آن‌ها نشان نداده و ایرادهایشان را به آن‌ها گوشزد نکرده است. فکر می‌کنند هر رفتاری که انجام دهند، درست‌ترین رفتار است. این هم مطلوب و جالب نیست. سخنران نماز جمعه شهر خواف تصریح کرد: اما گروه دیگری نیز هستند که برای تربیت فرزندان خود فکر می‌کنند و در مسیر تربیت اولاد برنامه دارند، اما برنامه آن‌ها با اسوه حسنه و روش نبی کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم مطابقت ندارد. این افراد بیش از حد سخت‌گیری می‌کنند و محبت در زندگی آن‌ها جایگاهی ندارد و ملاطفتی در رفتارشان دیده نمی‌شود. یعنی همان‌طور که افراط بد است، تفریط نیز بد است. هم اینکه انسان بیش از حد محبت کند و قانونمندی در زندگی‌اش وجود نداشته باشد، بد است و هم اینکه محبت را کنار بگذارد و فقط قانون، سخت‌گیری و شدت را در پیش بگیرد، مطلوب و مفید نیست.👇🏻

▫️سخنران نماز جمعه خواف: 💠تربیت صحیح فرزندان نیازمند محبت، قاطعیت و قانونمندی است به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولوی خیرالله نیک‌خوی، در مراسم نماز جمعه ۱۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵ اهل سنت شهر خواف، با تلاوت آیه ﴿لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا﴾ پیرامون اهمیت تربیت صحیح فرزندان بر اساس الگوی نبوی به ایراد سخن پرداخت. مدرس حوزه علمیه احناف خواف در آغاز سخن بیان داشت: در آیه مبارکه‌ای که تلاوت نمودم، الله تعالی به همه انسان‌ها، به‌ویژه مسلمانان، حکم می‌کند و دستور می‌دهد که برای بهتر زیستن، برای داشتن زندگی سالم و زندگی طیبه و پاکیزه، به الگوی بشریت و اسوه برتر انسانیت، حضرت محمد مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وسلم، اقتدا نمایید. اینجا جای اندیشیدن و تأمل نیست؛ بلکه یک امر حقیقی و واقعی است. خداوند می‌فرماید: ﴿لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ﴾؛ حقیقتاً برای شما در زندگی، حیات، سیرت و رفتار رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم، الگو و نمونه‌ای نیکو وجود دارد. ﴿لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ﴾؛ برای هر کسی که خدا را می‌جوید و به لطف پروردگار عالم امید دارد، برای هر کسی که خداجوست و می‌خواهد مطیع دستورات پروردگار عالم باشد، و برای هر کسی که به آخرت باور دارد و به حساب‌وکتاب روز قیامت معتقد است، لازم است برای درست شدن زندگی خود، به دنبال اسوه و نمونه‌ای نیکو باشد؛ و آن بهترین اسوه و بالاترین الگو، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم است. ﴿وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا﴾؛ کسی که الله را بسیار یاد می‌کند، اسوه و الگوی او نیز باید رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم باشد. سخنران نماز جمعه شهر خواف ادامه داد: امروز خداوند ذوالجلال، احسانات بی‌شماری در حق ما نموده است. نعمت‌های فراوانی در وجود ما، در شهر ما و در دیار ما یافت می‌شود. اینکه سالم هستیم، نعمت است؛ اینکه خداوند متعال به ما عقل صحیح، سواد، علم و دانش نصیب کرده است، این‌ها نعمت هستند. نعمت مال و اولاد نیز از نعمت‌های الهی هستند. اما گاهی با وجود فراوانی نعمت، احساس می‌کنیم چیزی در زندگی ما کم است. احساس می‌کنیم آرامش در زندگی ما کم است و زندگی ما آن‌گونه که باید، سامان‌یافته نیست. برای تربیت اولاد خود ناراحت هستیم و غصه می‌خوریم. از مشکلات زندگی، طلاق‌ها و ازهم‌پاشیدن خانواده‌ها اندوهگین می‌شویم. از اینکه تعهد در جامعه وجود ندارد یا گاهی بدقولی و بدعهدی زیاد شده است، ناراحت هستیم. اگر بی‌انصافی و ظلمی در جامعه اتفاق بیفتد، از این مسائل نیز ناراحت می‌شویم. وی ادامه داد: دلیل این مشکلات، فراموشی اسوه و الگوست؛ زیرا ما راه نبی صلی‌الله‌علیه‌وسلم و فرمایشات خداوند ذوالجلال را به‌خوبی در زندگی خود نیاورده‌ایم. علت این مسائل به سبک زندگی ما و شما برمی‌گردد. پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم بهترین سبک زندگی را به ما آموخته‌اند و نیکوترین شیوه زندگی را به ما و شما تعلیم داده‌اند. ما نیز برای تربیت خانواده و تربیت اولاد باید همان الگو، روش و طریقه نبی کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم را در زندگی خود پیاده کنیم و در حیات خود زنده نگه داریم. ❇️تربیت دوران کودکی، نقش اساسی در شکل‌گیری شخصیت و رفتار آینده فرزندان دارد مولوی نیک‌خوی تصریح کرد: همه‌چیز به تربیت اولاد برمی‌گردد. اگر فرزندان ما در دوران کودکی درست تربیت شوند، در آینده اگر کاسب شوند، کاسب ظالم و بی‌انصافی نخواهند بود. اگر اولاد ما در کودکی درست تربیت شوند، در آینده وقتی تشکیل خانواده می‌دهند و زندگی مشترک خود را آغاز می‌کنند، به حقوق خود و همسر و اولادشان توجه خواهند داشت و زندگی‌ها به‌سرعت از هم نمی‌پاشد. همه‌چیز به تربیت در دوران کودکی برمی‌گردد. امروزه چهار نمونه از سبک‌های تربیتی را در جوامع مشاهده می‌کنیم که بهترین آن‌ها همان روش اسلامی و نبوی صلی‌الله‌علیه‌وسلم است.👇🏻

#کلیپ 💠قرآن آرامش بخش دل‌ها

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ

💠💠💠💠💠💠💠 🌐: https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

💠اصلاح و تزکیه تفاوت عُجب و رَجاء؛ امید به رحمت خدا یا فریفتگی به عمل خویش؟ یکی از آفت‌های پنهان در مسیر بندگی، این است که انسان پس از انجام عبادتی، به‌جای شکرگزاری از خداوند، گرفتار خودپسندی شود؛ یا چنان به اعمال خویش اعتماد کند که فضل و رحمت پروردگار را فراموش سازد. در مقابل، امید راستین به رحمت الهی، دل انسان را سرشار از شکر، فروتنی و اشتیاق به ادامه بندگی می‌کند. اما چگونه می‌توان میان این دو حالت تفاوت گذاشت؟ 🔹رَجاء یعنی امید داشتن به رحمت، فضل و پذیرش خداوند؛ 🔹و عُجب یعنی انسان از عبادت و کار نیک خود به شگفت آید، آن را بزرگ بشمارد و به آن مغرور شود. ➖اگر انسان پس از انجام کار نیکی خوشحال شود و بگوید: «الحمدلله، خداوند به من توفیق داد که این عمل را انجام دهم»، سپس از پروردگار بخواهد که عملش را بپذیرد و به فضل خویش پاداش دهد، این خوشحالی نشانه‌ای از امید و شکرگزاری است، نه خودپسندی.✖️اما اگر با انجام عبادتی، خود را برتر از دیگران بداند، عمل خویش را بزرگ بشمارد و به‌گونه‌ای به آن تکیه کند که گویی هیچ نیازی به رحمت و پذیرش خداوند ندارد، در معرض آفت عُجب قرار گرفته است.

🔷رسول‌الله ﷺ می‌فرماید: «إِذَا سَرَّتْكَ حَسَنَتُكَ، وَسَاءَتْكَ سَيِّئَتُكَ، فَأَنْتَ مُؤْمِنٌ». «هرگاه کار نیکت تو را خوشحال کند و کار بدت تو را ناراحت سازد، تو مؤمن هستی.»

این حدیث به ما می‌آموزد که خوشحالی از نیکی و ناراحتی از گناه، از نشانه‌های ایمان است؛ زیرا دل زنده، خوبی را دوست دارد و از بدی بیزار است. البته این خوشحالی زمانی پسندیده است که با شکرگزاری و فروتنی همراه باشد، نه با غرور و تحقیر دیگران.

همچنین رسول‌الله ﷺ درباره خوشحالی مؤمن از کار نیک خود می‌فرماید: «تِلْكَ عَاجِلُ بُشْرَى الْمُؤْمِنِ». «این، مژده‌ای زودهنگام برای مؤمن است.»

بنابراین، اگر پس از عبادت احساس خوبی در دل خود یافتیم، نباید فوراً نگران شویم که گرفتار خودپسندی شده‌ایم؛ بلکه باید خداوند را سپاس بگوییم و در عین حال، از او پذیرش و پاداش بخواهیم. 🔺یکی از خطرناک‌ترین لغزش‌های معنوی این است که انسان پس از انجام عبادت، چنان به عمل خود اعتماد کند که گمان ببرد بهشت را به‌سبب عبادتش و بدون نیاز به فضل و رحمت الهی به دست آورده است. باید به این حقیقت توجه کنیم که عبادت ما هر اندازه زیاد باشد، در برابر نعمت‌های بی‌شمار خداوند ناچیز است. انسان اگر هشتاد سال عمر کند و تمام عمر خود را به عبادت بگذراند، باز هم نمی‌تواند در برابر نعمت‌های بی‌شمار و جاودانه بهشت، بر عمل خویش تکیه کند و خود را بی‌نیاز از رحمت پروردگار بداند.

رسول‌الله ﷺ می‌فرماید: «لَنْ يُدْخِلَ أَحَدًا عَمَلُهُ الْجَنَّةَ». «هیچ‌کس را عملش به بهشت وارد نمی‌کند.» صحابه عرض کردند: حتی شما ای رسول خدا؟ فرمودند: «لَا، وَلَا أَنَا، إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِيَ اللَّهُ بِفَضْلٍ وَرَحْمَةٍ». «حتی من نیز، مگر اینکه خداوند مرا در فضل و رحمت خویش فروگیرد.»

این حدیث به معنای بی‌ارزش بودن عبادت نیست؛ بلکه به ما می‌آموزد که اعمال نیک، وسیله‌ای برای تقرب به خداوند هستند، اما انسان نباید به عمل خود مغرور شود و نجات خویش را مستقل از فضل و رحمت الهی بداند. ما نماز می‌خوانیم، روزه می‌گیریم، قرآن تلاوت می‌کنیم و به ذکر و عبادت می‌پردازیم؛ اما در کنار همه این اعمال، باید از خداوند بخواهیم که آن‌ها را از ما بپذیرد، کاستی‌هایشان را ببخشد و ما را مشمول رحمت خویش قرار دهد. ✔️ پس از هر عبادت، به‌جای آنکه خود را بزرگ ببینیم، خداوند را به‌سبب توفیقی که نصیبمان کرده است، سپاس بگوییم. به اعمال نیک خود امیدوار باشیم، اما نجات خویش را تنها در فضل و رحمت پروردگار بجوییم. عُجب می‌گوید: «من عبادت کردم و شایسته‌ام.» اما رَجاء می‌گوید: «خدایا، توفیق عبادت را تو دادی؛ آن را به فضل خویش بپذیر و مرا از رحمتت محروم مگردان.»

برگرفته از کتاب: اسلام و زندگی ما /بخش دوم/حقیقت عبادات و احکام «🗂این کتاب در کتابخانه حوزه علمیه احناف خواف موجود می‌باشد.» مولف: علامه مفتی محمد تقی عثمانی حفظه‌الله

💠💠💠💠💠💠💠 🆔:https://t.me/ahnafekhaf 🌐: www.ahnafekhaf.com

#انیمیشن 💠سنّت دعای خروج از خانه

🌱داستان‌های کوتاه و آموزنده برای کودکان و خانواده

💠💠💠💠💠💠💠 🌐: Https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

💠نقش سلامت روان در اعتیاد به فضای مجازی و گوشی در فرزندان ✍🏻 سینا سعادتمند 🔸سلامت روان حالتی از رفاه، آسایش و آرامش روانی است که افراد را قادر می‌سازد تا با استرس‌ و اضطراب‌های ناشی از پستی و بلندی زندگی کنار بیایند، توانایی‌های خود را درک کنند، خوب یاد بگیرند و خوب کار کنند و به موفقیت برسند. 🔸سلامت روان اجتماعی یک جزء جدایی ناپذیر از سلامت و رفاه در زندگی روزمره است که زیربنای توانایی‌های فردی و جمعی ما برای تصمیم گیری، ایجاد روابط و شکل دادن به جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم. 🔸سلامت روان اجتماعی یک حق اساسی انسان است و برای توسعه فردی، فرهنگی و اجتماعی - اقتصادی انسان بسیار مهم و حائز اهمیت است. 🔸با شروع مدارس، توجه به سبک زندگی سالم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و خانواده‌ها باید در کنار توجه به نیازهای آموزشی فرزندان، زمان استفاده آنان از تلفن همراه و سایر وسایل الکترونیکی را نیز مدیریت کنند. 🔸استفادهٔ طولانی‌مدت و بدون برنامه از تلفن همراه می‌تواند زمان اختصاص‌یافته به عبادت، خواب، مطالعه، فعالیت بدنی، بازی و ارتباطات خانوادگی و اجتماعی را کاهش دهد، بنابراین ایجاد تعادل در استفاده از این وسایل، به‌ویژه در کودکان و نوجوانان، ضروری است. 🔸اعتیاد به فضای مجازی، ناتوانی در کنترل میزان استفاده از اینترنت و فناوری‌های دیجیتال، می‌تواند سلامت جسمی و روانی افراد را تحت تاثیر قرار داده و به تدریج موجب اختلال در عملکردهای شغلی، تحصیلی و همچنین تضعیف روابط اجتماعی و خانوادگی شود.   🔸یکی از نشانه‌های مهم اعتیاد به فضای مجازی، بروز اضطراب، استرس و بی‌قراری هنگام عدم دسترسی به اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی است، از این رو، شناسایی عوامل و نیازهای پاسخ‌داده‌نشده‌ای که فرد را به استفاده افراطی از فضای مجازی سوق می‌دهد، نخستین گام در پیشگیری و درمان این آسیب محسوب می‌شود. 🔸تعیین زمان مشخص برای استفاده از اینترنت، تقویت ارتباطات حضوری، مشارکت در فعالیت‌های گروهی و جایگزین کردن سرگرمی‌های مفید مانند مطالعه، ورزش و فعالیت‌‌های گروهی، کلاسی و فرهنگی به جای حضور بی‌هدف در فضای مجازی، نقش مؤثری در ارتقای سلامت روان و بهبود کیفیت زندگی افراد دارد. 🔸اعتیاد رفتاری به فضای مجازی نوعی اختلال در کنترل تکانه است که با استفاده غیرقابل‌کنترل از اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و بازی‌های آنلاین مشخص می‌شود؛ مهم‌ترین نشانه‌‌های وابستگی به فضای مجاز‌ی و مهم‌ترین نشانه‌های این اختلال را اشتغال ذهنی مداوم با فضای مجازی، کاهش عملکرد تحصیلی یا اجتماعی، تحریک‌پذیری و پرخاشگری هنگام قطع دسترسی، ترجیح دنیای مجازی بر روابط واقعی و تغییر الگوی خواب، تغذیه و فعالیت بدنی عنوان کرد. 🔸آگاهی‌بخشی درباره مخاطرات فضای مجازی، استفاده از ابزارهای کنترل والدین (Parental Control) و محدودسازی زمان استفاده از صفحه‌نمایش، به‌ویژه در سنین کودکی و نوجوانی، از مهم‌ترین اقدامات پیشگیرانه برای کاهش آسیب‌های ناشی از فضای آنلاین است. 🔸والدین باید با ایجاد فضایی مبتنی بر گفت‌وگو و تعامل، نسبت به تجربیات فرزندان خود در فضای مجازی آگاهی داشته باشند و آنان را در برابر تهدیدها و آسیب‌های احتمالی آگاه کنند. 🔸اغلب اعتیاد به فضای مجازی علامتی ثانویه از اختلالات زمینه‌ای مانند اضطراب، افسردگی، بیش‌فعالی (ADHD) یا اختلالات تنظیم هیجان است و درمان مؤثر نیازمند ارزیابی جامع و مداخله چندبُعدی شامل روان‌درمانی، آموزش والدین و گاهی دارودرمانی است که توصیه می‌شود حتما والدین در این خصوص با متخصص روانپزشکی و روانشناس مشورت کنند. 🔸در صورت بروز چالش در مدیریت الگوی مصرف اینترنت فرزندان، بهره‌گیری از مشاوره‌های تخصصی روان‌شناسان کودک و نوجوان می‌تواند راهکاری مؤثر برای اصلاح رفتار و پیشگیری از مشکلات جدی‌تر در آینده باشد. 💠💠💠💠💠💠💠 🌐: Https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

#کلیپ 💠جلوه‌هایی از مراسم تقدیر از رتبه‌های برتر کنکور سراسری شهرستان خواف - آّبان 1405 💠💠💠💠💠💠💠 🌐: Https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

#کلیپ 💠جماعت تبلیغ در کنار حوزه های علمیه مانند دو بال یک پرنده هستند 🎙مولوی عبدالستار نیکخوی"مدرس حوزه علمیه احناف خواف" 🕌 مصلی بزرگ شهر خواف - 1405/08/08 💠💠💠💠💠💠💠 🌐: https://ahnafekhaf.com 🆔: https://t.me/ahnafekhaf

❇️دختر؛ عزیزترین همدم زندگی پدر! ✍️ادهم شرقاوی 🔹وقتی دختری به دنیا می‌آید، پدر فقط صاحب یک فرزند نمی‌شود؛ بلکه قلب دیگری در بیرون از سینه‌اش به تپش درمی‌آید؛ قلبی که بیش از جان خودش نگران اوست و با لبخندش چنان شاد می‌شود که انگار دنیا می‌خواهد تمام رنج‌هایی را که کشیده، با همین لبخند جبران کند. دختر تنها کسی است که پدر در برابرش ضعف‌های خود را نه عیب، بلکه بخشی از زیبایی وجودش می‌بیند. در کنار او، سنگینی نقش مردانه و تمام خستگی‌های پنهانش را زمین می‌گذارد و همان‌گونه که هست، می‌ماند؛ انسانی که او هم به محبت نیاز دارد. شاید پدر در برابر تمام دنیا بایستد و خم به ابرو نیاورد، اما اشکی که در چشمان دخترش حلقه می‌زند، چنان دلش را می‌لرزاند که هیچ جنگی نمی‌تواند. چراکه آن اشک، قدرت او را به چالش نمی‌کشد؛ بلکه پدر بودنش را صدا می‌زند و پدرانگی، لطیف‌ترین گوشه وجود یک مرد است. دختر در قلب پدر جایگاهی دارد که هیچ‌کس با او در آن جایگاه رقابت نمی‌کند. نه از آن رو که پدر در حق دیگران بی‌انصافی می‌کند، بلکه چون رابطه پدر و دختر را نمی‌توان با معیارهای خشک و حسابگرانه سنجید؛ این رابطه با ترازوی دل سنجیده می‌شود. دختر محرم رازهای کوچک پدر و پناهگاه دردهایی است که شاید هرگز نتواند آن‌ها را با صدای بلند به زبان بیاورد. پدر ممکن است زندگی‌اش را با همسرش شریک شود، اما با دخترش آن بخش کودکانه وجودش را سهیم می‌شود که هنوز درون او زنده است؛ همان کودکی که دوست ندارد هرگز بمیرد. دختر، نخستین محبوبه زندگی مرد است؛ البته به پاک‌ترین معنای محبت: عشقی بی‌هراس، بی‌رقابت و بی‌قیدوشرط. از همین روست که پدر گاهی چیزهایی را با دخترش در میان می‌گذارد که با هیچ‌کس دیگر در میان نمی‌گذارد؛ البته نه از روی پنهان‌کاری در برابر دیگران، بلکه به سبب صمیمیتی که با او دارد. قلب پدر در کنار دخترش آرامشی طبیعی و بی‌مانند می‌یابد. دختر در خانه پدر برای گرفتن جای کسی با او رقابت نمی‌کند؛ او در گوشه‌ای از قلب پدر خانه دارد که هیچ‌کس به آن راه نمی‌یابد. حتی وقتی بزرگ می‌شود و خودش زنی مستقل می‌گردد، باز هم همان دختر کوچولوی پدر است که دلش می‌خواهد از گزند نسیم هم در امان باشد؛ و پدر نیز، هرچند سالخورده و ناتوان شود، در نگاه دختر همان تکیه‌گاه استواری می‌ماند که گمان می‌کند هیچ‌گاه فرو نخواهد ریخت! 🔸روایتی شنیدنی از محبت بی‌نظیر پیامبرﷺ به دخترش امام بخاری در صحیح خود، از ام‌المؤمنین عایشه رضی‌الله‌عنها روایت می‌کند: «ما همسران پیامبرﷺ همگی نزد ایشان بودیم و هیچ‌یک از ما غایب نبود. در همین هنگام، فاطمه آمد و قدم‌زنان به سوی پیامبرﷺ حرکت کرد. به خدا سوگند، شیوه راه رفتنش هیچ تفاوتی با راه رفتن رسول خداﷺ نداشت! وقتی پیامبرﷺ او را دید، به گرمی از او استقبال کرد و فرمود: خوش آمدی دخترم! سپس او را در سمت راست یا چپ خود نشاند و در گوشش چیزی گفت. فاطمه به‌شدت گریست. وقتی پیامبرﷺ اندوه او را دید، بار دیگر در گوشش سخنی گفت؛ این بار فاطمه خندید. به او گفتم: رسول خدا از میان تمام همسران خود، تو را به گفت‌وگوی محرمانه با خود برگزید اما تو گریه می‌کنی! پس از آنکه رسول خداﷺ برخاست، از فاطمه پرسیدم: پیامبرﷺ چه رازی با تو در میان گذاشت؟ گفت: من هرگز راز رسول خداﷺ را فاش نمی‌کنم. وقتی پیامبرﷺ از دنیا رفت، به فاطمه گفتم: به حقی که بر گردنت دارم، از تو می‌خواهم مرا از آنچه پیامبرﷺ با تو در میان گذاشت، آگاه کنی. این بار گفت: اکنون می‌توانم برایت بگویم. سپس توضیح داد: بار نخست که پیامبرﷺ با من سخن گفت، فرمود: جبرئیل هر سال یک‌بار قرآن را با من مرور می‌کرد، اما امسال آن را دو بار با من مرور کرده است. گمان می‌کنم زمان رحلتم نزدیک شده است. پس تقوای الهی پیشه کن و شکیبا باش؛ زیرا من برای تو بهترین پیش‌فرستاده‌ام. فاطمه گفت: همان‌جا بود که دیدی گریه کردم. اما وقتی پیامبرﷺ بی‌تابی مرا دید، فرمود: ای فاطمه! آیا خشنود نیستی که سرور زنان مؤمن یا سرور زنان این امت باشی؟»