می‌خواهم زنده بمانم

چقدر دوست دارم نوشتنت رو. ممنونم ژرفنای عزیزم.✨

ایـن پیـامو فوروارد کنید چـنلاتون، تـا من براتون نـامه‌ی آخر شـبی بنویسم ✨🦋

محدودیتم نداره تا وقتی بیدارم مینویسم

کاش آدم‌ها وقتی نمی‌خوان کاری انجام بدن، امید واهی هم بهت ندن. آدمه دیگه، باور می‌کنه، دل می‌بنده، دار و ندارش رو می‌ذاره، یهو می‌بینه همه چیزش واسه هیچی رفت...

عزیزم امشب تنها آدم غمگینی نیستم، که خود تمامِ غمِ جهانم.

ممنونم که شرکت کردید و اجازه دادید دنیاهاتون رو حس کنم. امیدوارم کلمات کوچیک و احساس من کمی لبخند به لبخند به لبتون نشونده باشه.🤍🌻

شما وقتی غمگین می‌شی یه پروانه‌ی آبی از قلبت متولد می‌شه و رو شونه‌ی هر کسی که بشینه، دورترین آرزویی که داره برآورده می‌شه.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی از اشک‌هات یه بوته‌ی گل از زمین رشد می‌کنه، که هر عاشقی که عشق پاکی در دل داره اون بوته رو پیداکنه، بسته به احساسی که داره، یه نوع گل خاص از اون بوته شکوفه می‌ده که با چیدن اون ها و تقدیم به معشوقه‌اش می‌تونه دل او رو بدست بیاره.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به ابر می‌شه و به شکل برف از آسمون می‌باره که هر کس با لمس یه دونه از اون کریستال‌ها تمام غم‌های دلش تسکین پیدا می‌کنه.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به یه لالایی قدیمی می‌شه که مجسمه‌ی یک قدیسه شنیده می‌شه و هر گمگشته‌ای اون آواز رو بشنوه، می‌تونه راه برگشت به خونه‌اش رو پیدا کنه.

شما وقتی غمگین می‌شه، غمت از منشور چشم‌هات رد می‌شه و تبدیل به پالت‌های رنگ می‌شه که روی یه بوم تبدیل به یه نقاشی اساطیری می‌شه و اولین کسی که بتونه احساس اون نقاشی رو درک کنه و بیینه، می‌تونه از دریچه‌ی اون نقاشی به دنیای اساطیر سفر کنه.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به یه فلوت می‌شه تو دست یه نوازنده‌ی دوره گرد که هرکسی صدای اون رو بشنوه گمشده‌اش مسیر بازگشت بهش رو پیدا می‌کنه و برمی‌گرده‌.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، اشک هات تبدیل به یه ابر می‌شن و بالای یه رودخونه یا دریاچه‌ای که سالها خشکیده می‌بارن و دوباره زنده اش می‌کنن. و هر کس از آب اونجا بنوشه، هر غمی روی دلش سنگینی می‌کنه تسکین پیدا می‌کنه.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، اشک‌هات توی رودخونه، دریاچه یا دریا می‌افته و تبدیل به یه رنگین کمون می‌شه ، و هر آدم دل شکسته یا ناامیدی که اون رنگین کمون رو می‌بینه یه آرزوی محالِ دلش برآورده می‌شه‌.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، با هر قطره اشکت یک درخت از زمین رشد می‌کنه و به وسعت غمت این درخت ها تبدیل یه جنگل وسیع می‌شن که همیشه سبز و بارور می‌مونن‌.

شما وقتی غمگین می‌شی، قلبت شروع می‌کنه به آواز خوندن، اما فقط کسایی این آواز رو می‌شنون که تنها هستن یا در غربت به سر می‌برن، و با شنیدنش دلشون تسکین پیدا می‌کنه‌.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به ابر می‌شه و می‌ره توی آسمون، بزرگ و بزرگ می‌شه و آروم شروع می‌کنه به باریدن، زیر اون بارون همه‌ی دل‌داده‌های دور از هم، مسیر همدیگه رو پیدا می‌کنن و به هم برمی‌گردن‌.

بازم می‌تونید بفرستید. می‌نویسم :)

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، هر قطره‌ی اشکت تبدیل به یه پروانه می‌شه و این پروانه روی هر ساقه‌ی خشکیده‌ای که بشینه، شکوفه می‌ده و سبز می‌شه.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به یه قوی سیاه می‌شه و آواز خوان از سینه‌ات می‌زنه بیرون و اولین عاشقِ دور از معشوقی که اون رو در آغوش بکشه و بهش محبت کنه به وصال دلداده‌اش می‌رسه‌.