کافه‌ مستاجر پلاک ۱۲

فقط نمی‌دونم چرا هر سالی که جواب‌های کنکور میاد، همه از چنل من شروع می‌کنن به لفت دادن؟ انگار تقصیر منه.

از اون شباس که از سکوت و تاریکی‌ش بیش از حد می‌ترسم ولی خب مجبورم تحملش کنم توی ترس و تاریکی‌ بتونم بخوابم. پس شب‌بخیر. امیدوارم کابوس نبینم.

کاش می‌تونستم برگردم عقب، یک سری بخش‌هایی از زندگیم رو دوباره زندگی کنم ‌و یک سری بخش‌هاییش رو برای همیشه پاک کنم.

تاحالا شده بعضی وقتا دلتون بخواد همه چی مثلِ قبل بشه؟ من مدت‌هاس که دلم می‌خواد همه چی مثلِ قبل بشه.

مدت‌هاس که نمی‌تونم متمرکز بشم و ذهنم سرجاش نیست. یک جور کلافگیِ همیشگی‌ای محاصره‌ام کرده که نمی‌دونم راهِ حلش چیه و چطوری باید درستش کنم. درونم عصبیه. به‌هم ریخته‌س. کلماتم رو دوست ندارم. قلمم رو دوست ندارم. هرچیزی که می‌نویسم رو بازنویسی نمی‌کنم و دیگه نمی‌رم سراغش. چون دوستش ندارم.

نمی‌دونم چجوری توضیح بدم، ولی همون‌طور که آهنگا خاطره دارن، یا یادآور یه مکان خاص‌ان، بعضی از آهنگا دما دارن. سردی و گرمی دارن. یه آهنگی که تو پاییز روی ریپیت میذاریش ممکنه تو تابستون ازش خوشت نیاد.

کاش یه دکمه داشتی هرموقع می‌زدیش می‌تونستی بغض رو از روی خودت برداری.

دلم می‌خواد برگردم به روزهای اوج.

دلم نمی‌خواست شرایطی ایجاد بشه که فکر و ذهنم بشه پول و فقط و فقط به پول درآوردن و پس‌انداز کردن و سرمایه‌‌ام فکر کنم. دلم می‌خواست کار کنم، پول در بیارم و در کنارش هم زندگی کنم. حتی اگه تا اطلاع ثانوی هیچ آینده‌ای نداشته باشم و فقط بتونم به لذت‌های زودگذر تکیه کنم.

از اونجایی که دنیا هنوز به آخر نرسیده، تصمیم گرفتم بجنگم و به جنگیدن ادامه بدم و کم نیارم، حتی اگه این جنگیدن فقط توی حالتِ بقا و زنده موندن باشه.

این یکی نصیحت رو هم از من بپذیر. هیچ‌وقت با خانواده‌ات درد و دل نکن. یه سری چیزا رو بهتره که هیچ‌وقت ندونن. یاد بگیر تو خودت بریزی. می‌دونم سخته و دهنت سرویس می‌شه، ولی حتی اگه حرفای دلت خفه‌ات کنن و نذارن نفس بکشی، عواقبش راحت‌تر از اینه که با آدمِ اشتباهی درد و دل کنی که بعداً بخواد همونا رو بهت برگردونه و بابتش چه بخواد تحقیرت کنه، چه بخواد منت بذاره.

سال‌ها پیش وقتی مدرسه می‌رفتم، یادمه یک بار رفته بودیم مهمونی. فامیلمون اونجا به رفیقش اشاره کرد و گفت فلانی رو می‌بینی؟ از سربازی باهم رفیق بودیم. باهمدیگه سربازی رو تموم کردیم، الان که جفتمون ازدواج کردیم، هنوز رفیق موندیم. از اون موقع همیشه دلم می‌خواست رفاقت‌هایی که برای خودم می‌سازم‌ موندگار باشن. به خودم قول دادم با هرکسی از این به بعد رفیق بشم، نگهش دارم، و همین شد. کسایی رو توی زندگیم دارم که سال‌ها باهاشون رفیقم. از یه جایی به بعد دیگه دوست و رفیقِ خوب سخت پیدا می‌شه. این یکی از اصلی‌ترین چیزاییه که آدم اگه داشته باشه، از قبل داره. پس کسایی رو انتخاب کن توی زندگیت که مطمئن باشی موندگارن، یهو به یه جایی می‌رسی می‌بینی نه رفیقی برات مونده، نه شرایطی وجود داره که بتونی رفیقِ جدید پیدا کنی.

زمان تو رو به جایی می‌رسونه که باید بزرگ‌ترین تصمیمِ زندگیت رو بگیری. چه برای بقا، چه برای خودت، چه ادامه‌ی مسیرِ زندگیت. یک‌بار برای همیشه باید پرونده‌ی یک سری چیزا رو ببندی، و یک پرونده‌ی جدیدی رو باز کنی. فقط امیدوارم پشیمون نشی. به یک سنی می‌رسی که هر مسیری رو انتخاب کنی، هر راهی رو پیش ببری، هر جایی بخوای بری، اگه پشیمون بشی، دیگه هیچ راهِ برگشتی نداری، و نتیجه‌ش می‌شه یک عمر حسرت خوردن.

لایک و کامنتاتون داخل کست‌باکس باعث می‌شه ما برای ادامه دادن انگیزه پیدا کنیم. پس یادتون نره. ❤️

اپیزودِ شماره ۱۷ حرف‌های پوچِ معمولی منتشر شد. . توی این پادکست هر از گاهی با دوستام دورهمدیگه جمع می‌شیم، و حرف‌های پوچِ معمولی می‌زنیم. صرفاً دورهمیم، و خوشحال می‌شیم شماهم از این به بعد توی دورهمی‌هامون شریک بشید. . https://castbox.fm/vd/1006987222 . اپیزودِ شماره ۱۷ حرف‌ های پوچ معمولی رو می‌تونید از طریقِ کست‌باکس و شِنوتو گوش کنید.

اگر می‌دونستید این روزها واقعی‌ بودن چقدر مهم و ارزشمنده و آدم‌ها چقدر دنبالِ محتوای طبیعی، واقعی، و آدم‌های حقیقی می‌گردن، هیچ‌وقت تظاهر نمی‌کردید و این اَداهای فیک رو در نمی‌آوردید.

بلفی و لی لی بیت خواهر برادر دوماهه مهربون و دوست داشتنی که خیلی کنجکاو و بازیگوش و باهوش‌اند. اصلاً چنگ و گاز نمی‌گیرن، توی غذا اذیت نمی‌کنن هم غذای خشک هم تر می‌خورن، جای دستشویی رو هم بلدن. فقط به افراد واجد شرایط زیر واگذار می‌شود: _ شرایط نگهداری با امکانات مناسب _ ارسال عکس و فیلم به صورت ماهانه _ ترجیحاً افراد ساکن تهران یا کرج . برای اطلاعاتِ بیشتر، به این آیدی پیام بدید. @pari_hhk7

من عمیقاً و قلباً به این نتیجه رسیدم که نه شهر مهمه، نه مکانش، نه هیچیش. فقط و فقط آدم‌هایی که اطرافت هستن مهمن. شما اگر با یک شخص، و کسایی که دوستشون داری حتی اگه تَهِ جهنم باشی هم اونجا برات تبدیل می‌شه به بهشت. با کسی که عاشقشی هرجایی باشی، راحت‌تر می‌تونی‌ دووم بیاری. حالا فکر کن موقعیتی پیش بیاد که باعث بشه کسایی که دوستشون داری، ازت دور باشن. همه چی برات غیرقابلِ تحمل می‌شه و کاملاً موقیعتش رو داری که به villain داستان تبدیل بشی.