نعنایِ ژنرال/ rest
Відкрити в Telegram
شاید سرنوشتِ ما، در تقدیرِ این دنیا نوشته نشده بود، معبودِ من. @Easeyourselfandtrustmebot http://t.me/HidenChat_Bot?start=5704966397
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
340
Підписники
-324 години
-207 днів
-6930 днів
Архів дописів
تو آمدی تا آسمانِ سیاهِ دلم را با نورِ خود تابانده باشی، اما با رفتنت، مرا در تاریکیِ عادت به روشنایی، زندانی کردی. حالا دیگر نه راهِ فراموشی هست و نه راهِ بازگشت؛ من در شبِ نبودنت، گم شدهام. فکر میکنم به آرزویت رسیدی ماهِ بی رحم و زیبای من؛ من در فراموش کردنت عاجز شده ام.
10 серп, 12:01
در ژرفای کهکشانِ چشمانِ تیرهات گم شدم؛گویی از ازل، نجاتی برای من نوشته نشده بود.دیگر چه جای انکار،وقتی من خود، پیش از سقوط ، با رضایتِ تمام ، به بندِ تو درآمده بودم و به این اسارت تن دادم؟
08 серп, 18:30
Everything is your fault"I’ve always
07 серп, 11:48
02 вер, ~10:58
«زیباترینِ من؛ مرا به نقطه ای رساندی که هرگز قرار نبود به حقیقت بپیوندد. در سکوت و قلبِ متروکه ام، همیشه از این حس میگریختم؛ ولیکن حال ببین — برایِ یادِ تو و داشتنِ تو، حتی قفلِ قوانینم را شکستم، تا شاید برای لحظه ای کوتاه و زودگذر، حضورِ آرامش بخشت را در اعماقِ وجودِ پوچم حس کنم.»
«اندوهِ ناتمامی را در قلبِ تاریک و پژمرده ام احساس میکنم؛ گویی هرگز تصمیمی برای ترکِ این ماهیچه ی ضعیفه تپنده _که روزی همراه با شوقی سیری ناپذیر ، برای دلیلِ ادامه ی حیاتش میتپید_ ندارد. کاش تو همان اندوهی میبودی که هرگز قصدی برای رهایی از اقیانوسِ خونیِ قلبم ندارد؛ شاید آنگاه میتوانستم با افکاری سبک و آسوده ، زندگی ام را آسانتر سازم؛ کاش دستانی میشدی تا، مرا به هنگامه غرق شدن در تاریکیِ افکارِ ویرانه سازم، به آغوشه پر مهر و امنش فرا می خوانَد؛ برای حتی لحظاتی کوته مرا به آرامشي که گویی ابدی است دعوت میکند.»
06 серп, 15:38
You and I already know
the answer, don't we, my ikigai?
05 серп, 17:45
05 вер, ~13:12
Repost from 𝖼𝗂𝖾𝗅 𝗀𝗋𝗂𝗌
اره عزیزکرده؛آسمونِ دلِ من همیشه
خاکستری باقی میمونه چون دیگه
نوری نداره.
05 серп, 13:00
05 вер, ~13:12
𝑊𝑒 𝑝𝑟𝑜𝑚𝑖𝑠𝑒𝑑 𝑡𝑜 𝑠𝑡𝑎𝑦;
𝗯𝘂𝘁 𝘀𝗲𝗲 𝘄𝗵𝗼 𝘀𝘁𝗮𝘆𝗲𝗱 𝗮𝗻𝗱 𝘄𝗵𝗼 𝗹𝗲𝗳𝘁
05 серп, 04:58
05 вер, ~13:12
