نعنایِ ژنرال/ rest
Открыть в Telegram
شاید سرنوشتِ ما، در تقدیرِ این دنیا نوشته نشده بود، معبودِ من. @Easeyourselfandtrustmebot http://t.me/HidenChat_Bot?start=5704966397
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
340
Подписчики
-324 часа
-207 дней
-6930 дней
Архив постов
تو آمدی تا آسمانِ سیاهِ دلم را با نورِ خود تابانده باشی، اما با رفتنت، مرا در تاریکیِ عادت به روشنایی، زندانی کردی. حالا دیگر نه راهِ فراموشی هست و نه راهِ بازگشت؛ من در شبِ نبودنت، گم شدهام. فکر میکنم به آرزویت رسیدی ماهِ بی رحم و زیبای من؛ من در فراموش کردنت عاجز شده ام.
10 авг., 12:01
در ژرفای کهکشانِ چشمانِ تیرهات گم شدم؛گویی از ازل، نجاتی برای من نوشته نشده بود.دیگر چه جای انکار،وقتی من خود، پیش از سقوط ، با رضایتِ تمام ، به بندِ تو درآمده بودم و به این اسارت تن دادم؟
08 авг., 18:30
Everything is your fault"I’ve always
07 авг., 11:48
02 сент., ~10:58
«زیباترینِ من؛ مرا به نقطه ای رساندی که هرگز قرار نبود به حقیقت بپیوندد. در سکوت و قلبِ متروکه ام، همیشه از این حس میگریختم؛ ولیکن حال ببین — برایِ یادِ تو و داشتنِ تو، حتی قفلِ قوانینم را شکستم، تا شاید برای لحظه ای کوتاه و زودگذر، حضورِ آرامش بخشت را در اعماقِ وجودِ پوچم حس کنم.»
«اندوهِ ناتمامی را در قلبِ تاریک و پژمرده ام احساس میکنم؛ گویی هرگز تصمیمی برای ترکِ این ماهیچه ی ضعیفه تپنده _که روزی همراه با شوقی سیری ناپذیر ، برای دلیلِ ادامه ی حیاتش میتپید_ ندارد. کاش تو همان اندوهی میبودی که هرگز قصدی برای رهایی از اقیانوسِ خونیِ قلبم ندارد؛ شاید آنگاه میتوانستم با افکاری سبک و آسوده ، زندگی ام را آسانتر سازم؛ کاش دستانی میشدی تا، مرا به هنگامه غرق شدن در تاریکیِ افکارِ ویرانه سازم، به آغوشه پر مهر و امنش فرا می خوانَد؛ برای حتی لحظاتی کوته مرا به آرامشي که گویی ابدی است دعوت میکند.»
06 авг., 15:38
You and I already know
the answer, don't we, my ikigai?
05 авг., 17:45
05 сент., ~13:12
Repost from 𝖼𝗂𝖾𝗅 𝗀𝗋𝗂𝗌
+4
𝖶𝖨𝖫𝖫 𝖸𝖮𝖴 𝖢𝖧𝖠𝖭𝖦𝖤 𝖸𝖮𝖴𝖱 𝖬𝖨𝖭𝖣 ?
05 авг., 17:41
11 сент., ~04:05
Repost from 𝖼𝗂𝖾𝗅 𝗀𝗋𝗂𝗌
اره عزیزکرده؛آسمونِ دلِ من همیشه
خاکستری باقی میمونه چون دیگه
نوری نداره.
05 авг., 13:00
05 сент., ~13:12
𝑊𝑒 𝑝𝑟𝑜𝑚𝑖𝑠𝑒𝑑 𝑡𝑜 𝑠𝑡𝑎𝑦;
𝗯𝘂𝘁 𝘀𝗲𝗲 𝘄𝗵𝗼 𝘀𝘁𝗮𝘆𝗲𝗱 𝗮𝗻𝗱 𝘄𝗵𝗼 𝗹𝗲𝗳𝘁
05 авг., 04:58
05 сент., ~13:12
