screen #mlp
Відкрити в Telegram
995
Підписники
+1124 години
+557 днів
+13930 днів
Архів дописів
1 008
این خیلی جالبه که یک نفر هست که با سونگهون انقدر همدردی میکنه و شرایط مشابه اون رو تجربه کرده، چون واقعاً ترک کردن تیمی که تا مدتها بخشی ازشون بودی خیلی سخته و باعث میشه بخوای تحت هر شرایطی خودت رو دوباره بخشی از اونها بدونی
1 008
ممنون مریم که فرستادی تو تلگرام پستو.
خواستم بگم که خودم تو حال روحی خوبی نیستم و افتضاحم شاید جمله بندیام خیلی بی مفهوم باشه
ولی من تازه با این اکانتم جوین شدم
من سال سختی و داشتم و اسکرین یکی از تنها چیزایی بود که باعث میشد چند دقیقه از ته دل بخندم و هنوز احساس کنم که هیسونگ تو انهایپنه.
اسکرین منو یاد باشگاه واليبالی مینداخت که از 7 سالگیم پامو گذاشنم داخلش و 16سالگیم با حال روحی افتضاح از اونجا اومدم بیرون و جوری از باشگاه رفتم که نمیدونستم روز آخر تمرینمه و حتی با همباشگاهیایی که منو پاسور خودشون میدونستن خدافظی کنم
من نمیدونم چرا ولي خیلی سونگهون و میفهمم. از همون اول چپتر که همه تو انون سونگهون اسکرین و حتی به شوخی نمیتونستن درک کنن و بولی میکردن میتونستم بفهمم سونگهونو. نمیدونم چرا. احساس همزاد پنداری شدیدی با سونگهون دارم احساس میکنم خیلی از چیزایی که تجربه کرد و میتونم لمسش کنم
من با لوین برگشتم به پرایم باشگاه والیبال خودم، جایی که پاسور تیم بودمو همه بچه ها تحسینم میکردن و احساس کردم که ن لحظات خوش دوسال پیشم زندگی میکنم.
خیلی ازت ممنونم که این احساساتو دوباره بهم برگردوندی مریم. من هیچ ایده ای راجع بهت ندارم ولی جز چند تا نویسنده ای هستی که واقعا احساس تشکر خاصی براش قائلم که کاراکتر سونگهونو شکل دادی.
هرچند خودم عاشق ماشق جیکم کاش وقتایی که ستاره هارو میبینه میتونستم بغلش کنم و بگم همه چی درست میشه جیک✨
anyway..
البته من پلن زیادی برای برگشت به واليبال دارم اگه زودتر تکلیف کنکورم مشخص شه،ولی دیگه به اون باشگاه برنمیگردم، واسه همین بکم ناراحتم ولی خب
همین دیگه ببخشید طولانی شد
بوس به کلت ✨
