جبهه رزمندگان ایران آزاد

🔻جای رهبر را می‌دانیم... یا شروط ما را می‌پذیرند یا او را می‌کشیم #ندای_آبان ╰┈➤ 🆔 @Nedaye_Aban 👑

ویدیویی از دلتنگی مادر محمدرضا قربانی، جانباخته انقلاب ملی ایران، با دستبندی مشکی بر دست در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است. این مادر داغدار با انتشار این ویدیو نوشته: «لابه‌لای لباس‌هایت دنبال بوی بدنتم گل خوشبوی من؛ محمدم.» محمدرضا قربانی، جانباخته انقلاب ملی ایران، ۱۸ دی‌۱۴۰۴ مقابل پایگاه بسیج شاهین‌شهر جاودانه شد.

چه كسی اجازه مذاكره داده؟! @iraneazadvaabad

♦️♦️♦️اسراییلی ها تقریبا تنها صدای رسای تاثیر گذار ایرانیان در جهان هستن دومین کنفرانس بین‌المللی مبارزه با یهودستیزی با موضوع «تولید حقیقت» در مورد ایران

🔺مذاکرات امروز و  آقای خوب* عباس عراقچی:

امروز بحث‌های خوبی انجام شد، دیدگاه های خوبی مطرح شد و بنا شد ادامه‌دار باشد. اگر همین روند ادامه داشته باشد به نظرم به یک چهارچوب خوب برای توافق خواهیم رسید.

غیر از اظهار نظر کلی و محتاطانەی فوق، تقریبا چیزی از جریان مذاکرات امروز عمان به بیرون درز نکرده است. با ادامەی سکوت مرموز مقامات آمریکایی، می توان این فرض را جدی دانست که روند مذاکرات پیشرفت چندانی نداشته و فاقد دستاورد ملموسی بوده است. فرضیەای که خبر وال استریت ژورنال هم آن را تایید می کند. این روزنامه می گوید که ایران حاضر نشده از مواضعش در مورد غنی سازی کوتاه بیاید و با انتقال ذخائر اورانیوم هم موافقت نکرده است. به ظن قوی این خبر درست است و با استراتژی مذاکراتی ایران همخوانی دارد. تهران پروندەی هستەای را خاکریز پروندەی موشکی می داند و اگر در این باره امتیازی هم بدهد، در بدو امر این کار را نخواهد کرد. بدین معنا که میانجی های منطقەای برای نزدیک کردن طرفین به هم، پبشنهاد دستور کاری گام به گام دادەاند: اول هستەای، دوم موشکی و ... با این وصف، تاکتیک ایران منطقی است، اما با وضعیت بحرانی منطقه و فوریت مذاکره و توافق همخوانی ندارد. خاصه اینکه ناشکیبایی ترامپ و بی حوصله بودنش برای ماراتن های مذاکراتی معلوم است و عملا با راهبرد خرید زمان ایران تقابل دارد. اعلام تحریم های جدید علیه ایران در حالی که هیات های سیاسی هنوز محل مذاکرات را ترک نکردەاند، ناظر بر این معناست. حضور نامنتظرەی فرماندەی سنتکام در جلسه هم طبعا سازگاری چندانی با یک روند دیپلماتیک طولانی و دستور کار فنی با پیشرفت های میلی متری مانند برجام ندارد. بر این اساس اگر اتفاق خارق العادەای رخ ندهد، امکان زیادی برای توقیق راه حل سیاسی وجود ندارد. * مقصود سید عباس عراقچی است که بنا بر عادت و شاید از روی احتیاط واژەی خوب را چاشنی پاسخ های دیپلماتیک می کند. شایان ذکر است که آندری گرومیکو که چهل سال وزیر خارجەی شوروی و به عبارتی سخنگوی بلوک شرق سابق بود، در محافل غربی به " آقای نه " شهرت داشت. ترکیبی از سماجت و سرسختی با ذهن ایدئولوژیک و خونسردی و سردمزاجی شخصی وی را شایستەی این کنیه کرده بود. مضاف بر آن بر خلاف همتایان غربی که دارای دیدگاەهای سیاسی متنوع و بعضا جهان بینی های متفاوت با دولت های متبوع خود بودند، وی صرفا یک آپارتچیک حزبی و سخنگوی صرف بود. #صلاح_الدین_خدیو @sharname1

∆∆∆ ||| توئیتر/ میترا حجازی‌پور: «‏لیبرالیسم بر دموکراسی ارجحیت دارد» دموکراسی «رأی اکثریت» است؛ بدون مبانی لیبرال (حاکمیت قانون، تفکیک قوا و تضمین حقوق و آزادی فردی) رای اکثریت می‌تواند آزادی را نابود کند. نتیجه‌اش «دموکراسی غیرلیبرال» است: انتخابات برگزار می‌شود، اما قدرت مهار نمی‌شود و بی‌ثباتی و فرسایش نهادها در پی می‌آید، مثل مجارستانِ ویکتور اوربان یا ترکیه اردوغان. در ایران فردا، نهاد پادشاهی می‌تواند ضامن تشکیل و پایداری نهادهای لیبرال باشد.

◾️ سر کار خانم #معصومه_دهقان شهادت برادر ارجمند سرکار عالی جاوید نام #نادعلی_دهقان_جوقان در اعتراضات خونین دی ماه را خدمت شما و همسر گرامیتان جناب آقای دکتر #عبدالفتاح_سلطانی تسلیت عرض می‌نمایم. امید که خون پاک و گرم این عزیز سفر کرده و دیگر شهیدان این مرز و بوم، ریشه‌ی ظلم و ظالمان این سرزمین را بخشکاند و بذر آزادی و عدالت را هرچه زودتر، در سرزمین تحت ستم ما فرو نشاند. از ایزد یکتا برای شما و دیگر عزیزان به سوگ نشسته، آرزوی صبر عظیم، می‌نمایم. مینوی نیکو جایگاه ابدی زنده یاد علی دهقان و همه شهیدان راه آزادی و عدالت باد! با تجدید احترام: عزیز قاسم زاده جمعه ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ پ.ن: زنده یاد نادعلی دهقان جوقان متولد ۱۳۴۷ در تاریخ ۱۸ دی ماه در نازی آباد شهرری، با اصابت گلوله بر پشت سر به شهادت رسید. https://t.me/azizghasemzademusic

به گمانم ایران در عصر ج.ا. اولین کشوری در طول تاریخ و در کل دنیا باشد که عمدتاً توسط دلقک‌ها اداره می‌شده!

‏"این ١ دقیقه رو ببینید"، ‏مجری فرداد فرحزاد : ‏این سوال یک میلیون دلاریه آیا تجمیع دارایی های آمریکا در منطقه میتونه جمهوری اسلامی رو سرنگون بکنه؟ ‏کهنه سرباز آمریکایی و مدیر مانکی ورکس : ‏بله، سرنگونی رژیم بزودی اتفاق می افته و مردم ایران نگران نباشند که این حملات علیه آنها نیست!

🔴 نتیجه ی مذاکرات بشدت مثبت بود و آمریکا چند تحریم جدید بر علیه مقامات ایران اعمال کرد.☺️

این گزارش ۲ دقیقه‌ای صدای آمریکا رو با دقت ببینید مهتاب وحیدی‌راد چپول تمام تلاشش رو می‌کنه بگه: قتل #مسعود_مسجودی ربطی به گروه‌های تبهکاری نداره! و اصرار داره بگه که آخرین فعالیتش شکایت از #رضاشاه_دوم بوده… هدف؟ القا کنه پشت ماجرا پادشاهی‌خواهان هستن! مدیونید فکر کنید این سناریوسازی زیر سر علی جوانمردی باشه؟ لینک https://x.com/navidi_sara49/status/2019705241990807614

🔻جوری که عراقچی سعی می کنه مذاکرات رو کش بده تا دوره ترامپ تموم بشه.

از مسقط چیزی در نمی آید شاید مذاکرات مسقط بیشینه یک "آتش بس موقت" یا "تفاهم برای مدیریت تنش"تولید کند. ولی بعید است که به توافقی جامع بیانجامد. به گمانم تهران در مورد «سطح غنی‌سازی» یا «ذخایر اورانیوم» در ازای رفع تحریم های بانکی- نفتی امتیازات بزرگی خواهد داد؛ ولی ترامپ و تیمش نشان داده‌اند که هدفشان فقط هسته‌ای نیست. آنان در پی «تسلیم استراتژیک و همه جانبه» تهران هستند. به گمانم حتی اگر تهران در موضوع هسته‌ای «خیلی» هم کوتاه بیاید، باز هم شکاف بین امتیازات«حداقلی تهران» و «حداکثری ترامپ» عظیم است. با این همه، ترامپ هم اکنون ابزاری برای تسلیم سازی کامل تهران ندارد و زمان را تا حدودی از دست داده است؛ زیرا​ تحریم‌ها به سقف خود رسیده‌اند و ابزار اقتصادی جدیدی باقی نمانده است. همچنین ریسک یک جنگ تمام‌عیار برای ترامپ که همواره از «جنگ‌های ابدی» فراری بوده، بسیار بالاست. ​ به گمانم در چنین فضایی ترامپ از استراتژی "ابهام و تهدید جنگی" استفاده خواهد کرد.یعنی با تداوم حضور ناوگان دریایی در منطقه و اولتیماتوم‌های مستقیم،  در پی کشاندن تهران به «توافق بزرگ» خواهد بود. توافقی که منتهی به برقراری مناسبات دوستانه و همه جانبه بین طرفین شود. ولی پرسش اصلی این است که آیا جمهوری اسلامی ظرفیت چنین تغییر سترگی را دارد؟! پاسخ یدالله کریمی پور منفی است. #یدالله_کریمی_پور #karimipour_k ​

هواپیمای عراقچی که شب گذشته راهش رو کج کرد که از آسمان طبس بگذره تا پیام روشنی به آمریکایی‌ها بده، تمام مدت یک پهپاد آمریکایی از بالا رصدش کرده است. کارشناسان نظامی می‌گویند احتمالا این پهپاد تمام مذاکرات داخل هواپیما را شنود کرده‌ است. @Newwaypolitics

*پایان سلطه و آغاز پالایش* اسلام، به‌ویژه مذهب شیعه در ایران، به نقطه‌ٔ کور و بی‌ بازگشت خود رسیده است، نقطه‌ای که در آن دیگر نمی‌تواند نقش گذشته‌اش را در ذهن و زندگی مردم ایفا کند. این پدیده نه حاصل نفرت کور، بلکه نتیجهٔ تجربه و آگاهی تدریجی ملتی است که میان ایمان و نادانی، میان حقیقت و تزویر، مرزی روشن کشیده است. در نزدیک به نیم قرن گذشته، مردم ایران دین را نه در کتاب، که در حکومت دیدند و آنچه دیدند، نه نورایمان، بلکه سایهٔ قدرت بود، زیرا هنگامی که دین به ابزار حکومت تبدیل می‌شود، اخلاق می‌میرد و ایمان جای خود را به ریا می‌سپارد. روحانیونی که روزی درنقش مفسران خدا ظاهر می‌شدند، امروز در نگاه مردم، مدیران شرکتی انتفاعی‌اند که سرمایه‌اش ترس و سودش جهل است. در جامعه‌ای که نسل جوان با علم، منطق و ارتباط جهانی پرورش یافته، آموزه‌های قرون وسطایی دیگر جایی ندارد. نسل‌های تازه نمی‌پذیرند که سرنوشت زن، آزادی، انسان یا اندیشهٔ فردی در گروِ تفسیر مردی عمامه‌ به‌ سر باشد. اندیشهٔ مدرن، درهای تازه‌ای به روی عقل گشوده و مردم دریافته‌اند که اخلاق می‌تواند بی‌ نیاز از مذهب، و ایمان می‌تواند بی‌ واسطهٔ روحانیت وجود داشته باشد. ایرانی امروزمیان خرافه و خرد، راه دوم را برگزیده است. تجربهٔ جمهوری اسلامی به‌ روشنی نشان داد که حکومت دینی نه تنها به رستگاری نمی‌انجامد، بلکه سرچشمهٔ تباهی، فقر، تبعیض و دروغ است. مردمی که به امید عدالت مذهبی انقلاب کردند، اکنون در آینهٔ واقعیت، فاجعهٔ حاکمیت دینی را با چشمان خود می‌بینند و با وجود خود مزه‌مزه می‌کنند. اما سرنوشت دین در ایران، نابودی مطلق نیست، زیرا انسان باقی است و انسان همواره دین را چون سایه‌ای از معنا و باور با خود یدک می‌کشد. دین در آیندهٔ ایران، اگر بماند، نه بصورت قدرت، بلکه به‌شکل احساسی درونی، و معنایی شخصی در دل باورمندان خواهد زیست. آنچه امروز در حال مرگ است، اسلامِ حکومتی و تشیعِ فقهی است، نه نیاز انسان به معنا و عدالت. بی‌تردید، دین اسلام و مذهب شیعه در ایرانِ آینده، همچون دیگر ادیان، به یکی از عناصر فرهنگی و تاریخی این سرزمین بدل خواهند شد، بی‌قدرت، بی‌خطر و شاید برای باورمندانش ارزشمندتر از گذشته، زیرا از سلطهٔ روحانیت رها خواهد شد. ایرانیِ امروز در حال گذار از دینِ ترس به سوی ایمانِ خردمندانه، از تقلید به فهم و از جبر به اختیار است. آیندهٔ دین درایران، آیندهٔ بازگشت به انسان و انسانیت است، بازگشت به معنویتی که در شعر حافظ و حکمت زرتشت جاری است، نه درفتوای مجتهد. جامعهٔ ایران در مسیر بلوغ فکری است، دینی که تا دیروز حاکم بر وجدان‌ها بود بزودی به بخشی از حافظهٔ تاریخی ملت بدل خواهد شد. در این گذار، نه ایمان نابود می‌شود و نه خدا، آنچه می‌میرد، تنها دروغی است که به نام خدا فروخته شد. آیندهٔ اسلام و تشیع در ایران، آیندهٔ پایانِ تسلط و آغازِ پالایش است. مردم دیگر در پیِ خدایی نیستند که حکومت کند، بلکه در جست وجوی خدایی‌اند که در وجدانشان سکنی گزیند و از آن مرکز، آرامش، نیکی، خرد و آزادی زاده میشود. *هفته نامهٔ قلم معلم*

📺 چرا هیچ‌کس از ایرانی‌ها حمایت نمی‌کند 🔸این ویدیو بخشی از پادکست #سم_هریس (Sam Harris)، نویسنده و فیلسوف برجسته آمریکایی است که در آن به تحلیل چرایی بی‌تفاوتی جهانی نسبت به معترضان ایرانی و ضرورت تغییر رژیم می‌پردازد. گزارش جامع صحبت‌های او به شرح زیر است: ۱. نقد استاندارد دوگانه و بی‌تفاوتی چپ جهانی * سکوت سهمگین: هریس به آمار کشته‌شدگان اعتراضات ایران (بین ۱۲ تا ۱۶ هزار نفر طبق تخمین‌های او) اشاره می‌کند و می‌پرسد چرا برخلاف موضوعاتی مثل غزه، هیچ حمایتی از سوی دانشگاه‌های آمریکا یا سلبریتی‌های هالیوود برای ایرانیان دیده نمی‌شود؟ * محاسبات اخلاقی غلط: او معتقد است جریان چپ در غرب نمی‌تواند «ریاضیات اخلاقی» این موضوع را حل کند. آن‌ها می‌ترسند با محکوم کردن رژیم ایران، متهم به اسلام‌هراسی یا دیوانه‌سازی یک گروه غیرسفیدپوست شوند. * جمله طلایی: «اگر مسلمانان، مسلمانان دیگر را بکشند یا سرکوب کنند، هیچ‌کس در جناح چپ اهمیتی نمی‌دهد... اما اگر یهودیان به هر دلیلی مسلمانان را بکشند، این برای چپ یک وضعیت اضطراری اخلاقی است.» ۲. نقد سیاست‌های دولت‌های مختلف آمریکا * شکست دوحزبی: هریس معتقد است آمریکا سال‌هاست که باید برای تغییر رژیم در ایران تلاش می‌کرد. او اوباما و بایدن را به شدت نقد می‌کند و سیاست‌های آن‌ها را در قبال خیزش‌های مردم ایران، یک «رسوایی» و «شکست اخلاقی» توصیف می‌کند. * تحلیل ترامپ: او می‌گوید ترامپ اگرچه در عمل موضع سخت‌تری داشته، اما این کار را نه از روی دغدغه‌های انسانی یا دموکراسی‌خواهی، بلکه بر اساس محاسبات دیگر (مانند بیزاری از مهاجرت یا اسلام) انجام می‌دهد. هریس ترامپ را فردی می‌داند که «یک استخوان بشردوستانه در بدنش نیست» و صرفاً به دنبال منافع مادی و معاملاتی است. ۳. تفاوت ماهوی ایران با افغانستان و عراق * درس غلط از تاریخ: هریس هشدار می‌دهد که نباید به دلیل شکست‌های آمریکا در عراق و افغانستان، تصور کرد که مداخله در ایران هم به همان نتیجه می‌رسد. او تأکید می‌کند که ایران کشوری با فرهنگ شگفت‌انگیز و مردمی است که اکثریت آن‌ها (بیش از ۸۰ درصد طبق گفته او) از تئوکراسی (حکومت مذهبی) بیزارند. * آمادگی برای دموکراسی: او ایران را با ونزوئلا مقایسه می‌کند؛ کشورهایی که تجربه نهادهای مدنی و دموکراسی را داشته‌اند و برخلاف افغانستان، درگیر فرقه‌گرایی مذهبی فلج‌کننده نیستند. مردم ایران آماده‌اند تا برای رهایی از رژیم، ریسکِ دورانِ پس از فروپاشی را بپذیرند. ۴. پیشنهاد مداخله نظامی هدفمند * حمایت از تغییر رژیم: هریس صراحتاً می‌گوید که جهان باید به سقوط رژیم ایران کمک کند. اگرچه او با حضور سربازان پیاده (Boots on the ground) مخالف است، اما از استفاده از قدرت هوایی، نیروهای ویژه یا هر روشی که بدون تلفات غیرنظامیِ غیرضروری به «سقوط رژیم» منجر شود، حمایت می‌کند. * جمله طلایی: «رژیم ایران به طور عینی یک رژیم شرور (Objectively Evil) است و اکنون بیش از هر زمان دیگری به سقوط نزدیک شده است.» نتیجه‌گیری: سام هریس معتقد است که زمانِ «هل دادن» رژیم ایران فرا رسیده است. او از غرب می‌خواهد که شهامت اخلاقی پیدا کند، استانداردهای دوگانه را کنار بگذارد و در کنار مردمی بایستد که دهه‌هاست زیر بار تئوکراسی رنج می‌برند.

📺 سوزان سانتاگ؛ چپِ عصیانگر علیه «فاشیسمِ کمونیسم، چپ محور مقاومتی، چپِ پست‌مدرن و چپِ ضدجنگ»

. #نقد_چپ #سیاست #بین‌الملل #ایران

➖➖➖ 🌾 @Naqdagin

📢کوچک زاده: مذاکرات ضرر هست مثل قبل، اگر قراره جنگ بشه باید حمله پیش دستانه بکنیم پ.ن : ما شدیداً از آقای کوچک زاده حمایت میکنیم. @politicscafe

نقد تحلیلی بر «نامهٔ جمعی از ایثارگران» وقتی نام ایثار، پوششی برای حفظ قدرت می‌شود امیر موحد رزمنده جنگ ایران و عراق نامه‌ای که به نام «جمعی از ایثارگران، جانبازان و خانواده‌های شهدا» خطاب به خامنه ای ، خلیفه خونریز و ضحاک جمهوری اسلامی منتشر شده، بیش از آنکه صدای مردم یا حتی صدای ایثار باشد، سندی است از فاصله‌ی عمیق بخشی از بدنه‌ی رسمیِ ایثارگران حکومتی با حقیقت جامعه‌ی امروز ایران. ۱. مصادره‌ی هویت ایثارگران؛ مسئله از همین‌جا شروع می‌شود نخستین پرسش این است: این «جمع» به چه حقی خود را نماینده‌ی ایثارگران جنگ ایران و عراق معرفی می‌کند؟ ایثارگران، یک طبقه‌ی سیاسی یا تشکیلات حکومتی نیستند؛ آن‌ها شهروندانی‌اند که در جنگ از خاک ایران دفاع کردند، نه از یک حکومت ایدئولوژیک. استفاده از این عنوان برای فشار سیاسی به نفع حفظ نظام، نه تنها نادرست، بلکه تحریف معنای ایثار است. ۲. احترام به قدرت، نه احترام به ملت در نامه، خامنه ای با عناوین رسمی و محترمانه خطاب شده، در حالی که هیچ اشاره‌ای به کشتار گسترده، سرکوب خونین، زندانی‌کردن معترضان و نقض آشکار حقوق بشر و جنایت علیه بشریت نمی‌شود. این سکوت، سکوتی بی‌طرفانه نیست؛ سکوتی سیاسی است که به نفع قدرت تمام می‌شود. اگر دغدغه‌ی نویسندگان واقعاً ایران و مردم بود، اولین مطالبه باید پاسخ‌گویی درباره‌ی خون ریخته‌شده‌ی شهروندان می‌بود، نه توصیه به «کناره‌گیری عزتمندانه» برای نجات نظام. ۳. غیبت ۳۵ ساله، حضور ناگهانی سؤال جدی‌تر این است: این صدا در کدام یک از کشتارها، سرکوب‌ها و بحران‌های سه دهه‌ی گذشته شنیده شد؟ وقتی مردم کشته شدند، وقتی خیابان‌ها به خون کشیده شد، وقتی کهریزک و آبان و مهسا رخ داد، این «جمع» کجا بود؟ اکنون که نشانه‌های فروپاشی قدرت نمایان شده، ناگهان زبان به نگرانی گشوده‌اند؛ نه برای مردم، بلکه برای «حفظ نظام». ۴. ترس از اراده‌ی مردم، نه نگرانی از تجزیه در متن نامه، ترس از «دخالت خارجی» و «بر سر کار آمدن رضا پهلوی» پررنگ است. این نشان می‌دهد مسئله‌ی اصلی نه ایران، نه تمامیت ارضی، بلکه ترس از انتخاب مردم است. اگر به رأی اکثریت باور دارید، چرا از نتیجه‌اش می‌ترسید؟ چرا نام بردن از یک گزینه‌ی سیاسی را به‌عنوان «تهدید» مطرح می‌کنید؟ ۵. خط تمایز اخلاقی: کنار مردم یا کنار قدرت ایثار واقعی، امروز نه در نوشتن نامه به رأس قدرت، بلکه در ایستادن کنار مردمی است که هزینه داده‌اند. هیچ سابقه‌ای ، حتی سابقه‌ی جنگ ،نمی‌تواند همراهی با سرکوب امروز را توجیه کند. تاریخ، افراد را نه با گذشته‌شان، بلکه با موضع‌شان در لحظه‌های سرنوشت‌ساز قضاوت می‌کند. جمع‌بندی این نامه، به‌جای آنکه گامی برای نجات ایران باشد، تلاشی است برای مدیریت فروپاشی نظام از درون. نام ایثار در آن مصرف شده، اما روح ایثار غایب است. در زمانی که جامعه ایران تصمیم خود را گرفته، هر صدایی که به‌جای پیوستن به مردم، به فکر مهار آن‌ها باشد، در سمت نادرست تاریخ ایستاده است. امروز، زمان انتخاب است: یا کنار ملت، یا در حاشیه‌ی قدرتی که مشروعیتش را از دست داده است. #جاوید_رضاشاه_دوم #نکبت‌های_۵۷ی #نکبت_جمهوری #جمهوری_نکبت @Amovahedam