‌ مـآرســـی، شـبحِ اُپـِـرا ؛ ‌‌ ‌ ‌ ‌

یکــے، دوسـتـی را که زمـانهـا ندیـده بود گفـت : کجـایـے که مشـتـاق مـی بـودم گفـت: مشـتاق به که ملـول. دیـر آمدے، ای نـگار سـرمسـت زودت نـدهیـم دامـن از دسـت معشـوقـه که دیـر دیـر بیـننـد آخـر، کـم از آن کـۀ سیـر بیـننـد شاهـد که با رفیـقان آیـد به جـفا کـردن آمـده اسـت،بحـکم آن کـه از غیـرت و مضـادت خالـی نبـاشـد. به یـک نفـس کـه بر آمیخت یار با اغیار بسی نماند کـه غـیرت وجـود مـن بـکشـد بـخنـده گفـت کـه مـن شـمع جمـعم،اے سعـدی مـرا از آن چـه که پـروانـه خـویشـتن بکـشد

nunixe.t.me

╰┈➤‌

جوین باشید