شامِ آخر

آه الان پاییزه برای میلادی ها

تا آخر شب همینجور دور خودم می‌چرخیدم از خوشحالی

یک بار داخل یک تابلو فرش فروشی رفتم و انقدر زل زدم به یک تابلو که نقاشی شام آخر بود فروشنده اومد صد تا تفسیر برام با ذوق تعریف کرد و من فقط خیره شدم و باورم نمیشد چنین سعادتی نصیبم شده.

دلیل چنل زدن من این بود که بتونم راحت تر با نویسنده های مورد علاقه‌ام داخل تلگرام ارتباط برقرار کنم و یکم احساس «وجود» کنم. دلیل خاصی برای انتخاب اسم چنلم ندارم، چند هزار بار عوضش کردم. ولی بنظرم نکته اصلیش این بود که از کلمه «شام» و تمام مهمانی های شام بی نهایت خوشم میاد و نقاشی شام آخر یکی از نقاشی‌هاییه که میتونم ساعت ها بهش زل بزنم و سیر نشم.

این پیام رو فوروارد کنید و دلیل چنل زدنتون رو بگید، اگر هم دلیل خاصی نداشته، دلیل انتخاب اسم چنلتونو بنویسید. (هردوشون هم امکان پذیره)

دوست دارم داستان پشت هر چنل رو بدونم.

چرا کسی به بها روانی که ادم با زندگی کردن با بعضی ادم ها باید پرداخت کنه اشاره نمیکنه.

یک جوری با تمام وجودم عاشق قهوه‌ام که گمانم در زندگی قبلی‌ام یک دانه قهوه بودم.

این پیام رو فوروارد کنید و دلیل چنل زدنتون رو بگید، اگر هم دلیل خاصی نداشته، دلیل انتخاب اسم چنلتونو بنویسید. (هردوشون هم امکان پذیره)

دوست دارم داستان پشت هر چنل رو بدونم.

دقیقا‌

دقیقا

نه مردن نه ایرانی با اصالت

مرد ایرانی توهم داره زن بایستی فقط توی آشپزخونه باشه و کلفتیشو بکنه

من میرم زیر آفتاب جزغاله بشم

-

منم

نینصممصص

😭😭😭😭😭😭😭