'نوشته های لیلا؛ نخوانده های مجنون'

تورا میخواهم ای دیرینه ی دلخواه!

به محض شنیدن خبر شهادت؛ سیاهی دنیا رو به روی چشمام اومد. میدونستم قرار نیست دنیا دیگه روی خوشش رو بهم نشون بده. دیگه تموم شد! بعد از تو خاک بر سر دنیا... روزای خوش زندگیم برای همیشه تموم شد. اینو هر روز بیشتر از روز قبل درک میکنم. تو تمام امید من برای زندگی بودی. تو همه ی دارایی من توی این دنیا بودی. بذار مردم به خیال خودشون فکر کنن این زخم التیام پیدا میکنه. تو به دلم نگاه میکنی دیگه؟ میبینی این حفره ی عمیقو؟ حزن و بیچارگی من بعد از تو دائمیه. اما حُزنی فَسَرمد!

گاهی با خودم فکر میکنم شاید وقتش شده! میشینم پای لپتاپ فولدر -شهید- رو باز میکنم؛ یه فیلم باز میشه. یهو یادم میفته اون روز چقدر به صورتم زدم و گفتم خاک دنیا بر سرم.. دوباره سقف آوار میشه. دوباره نفسم میگیره. هنوزم وقتش نیست. لپتاپو خاموش میکنم. مداحی گوش میدم و زیر لب میگم خاک دنیا برسرم...

لینک پیامرسان عوض شد. ازین به بعد داخل این لینک در خدمتم🙏

ممنون میشم برای شادی روح عادله ی عزیز؛ و آرامش دل صبا جانم و خانواده ی محترمشون صلوات ختم کنید🙏

در مرام من هر چیزی که به تو مربوط باشد عاقبت به‌خیر است. حتی گلدان گلی که برای مزار توست...

'بسم‌تعالی' ~ قصد‌ داریم قدم‌کوچیکی در‌مسیر‌ روایتِ‌ شهدا برداریم و پک‌های‌ فرهنگی آماده کنیم 🌼 ~ ان‌شاءالله برکت‌ش‌ رو ببینیم ✨ ~ اگر دوست دارید در این قدم خیر کنارمون باشید ، یک 'یاعلی' بگید ان‌شاءالله که کار روزی زمین نمیمونه🌻~ 6280231530974467 📌 محمود مسعودیان * بزنید روی شماره کارت کپی میشه - مارو از دعای خیرتون بی نصیب نذارید -

شما فراخوان دادید ما اومدیم بیرون! آخی، طفلکیای بی وجود :)))

میشه خواهر تموم میشه.. خدا برای ما چشم روشنی کنار گذاشته. به رسم همیشه ی این جمع بشارت بدیم به هم؛ خطاب به سرورمان حضرت بقیه الله-به قول امام سید مجتبی خامنه ای- آقاجان تو می‌آیی شهیدان نیز می‌آیند و آوینی روایت میکند فتح نهایی را!

رز‌های بهشت سرخ‌تر است، شبیه دل مهدیه. شمع های زمین هم قدر و اندازه‌ی بارقه های بهشت نیستند، فروزان و درخشان. امشب جمعتان جمع است. رهبری، حاج‌قاسم و لبخندش، رئیسی و لاریجانی، هادی و رمضانی. احتمالا جای ارزو امام‌‌حسین دعایتان می‌کند. احتمالا کیکی بزرگ دارید به قدر شهدای تمام زمانه‌ها. چاقو هم که نمی‌خواهد، چیزهای برنده برای این دنیاست فقط. احتمالا آنجا روی سرتان نقل های براق بهشتی می‌ریزند، پیراهن ابریشمی به تن می‌کنید و دور هم، کنار هم، نشسته بر بال ملائک جشن می‌گیرید. احتمالا شهید‌ طغیانی شانه به شانه‌تان می ایستد و می‌گوید : بگو سیب...و ملائک ثبت می‌کنند. و حالا یک قاب بزرگ از شما هست روی دیوار های بهشت...یک قاب بزرگ با جای خالی مهدیه...

-همیشه بابت نوشتن چنین غم‌هایی شرمنده‌ام...شرمنده عزیزمن...

تولد شما مبارک برادر تولد شما مبارک دوستِ بهشتی ابوالفضل جانِ من تولد شما مبارک همسرِ رفیق عزیزم تولد شما در اوج آسمانها مبارک راستی هدیه ی من به شما؛ امشب اشک و استماع روضه ی اباعبدالله است. فقط لطفا شیرینیِ من فراموش نشود. نورِ هدیه ام که به شما رسید، به عنوان شیرینی تولدتان سلام من را به جگرگوشه ام برسانید.

اگر عشق، عشقِ ابوالفضل العباس(ع) باشد، من گدایِ آستانِ اویم :)

«اگر عشق انتگرال باشد، من دیفرانسیلم؛ همان جزء کوچکی که در پیوستگیِ او، معنای کامل می‌یابد.»

اگر عشق، امام حسین باشه؛ من معشوق‌ِدیوانه‌ی جهانم(:

اگر عشق خدا باشد ، من دنیا را مقصد نمی‌دانم.

اگر عشق، فانی شدن باشد، من آنم که خویش را از خویش می‌گیرد تا هرچه می‌ماند نامِ تو باشد.

اگر عشق پاییز باشد من آخرین نرگسِ باران خورده آنم