خونهی روشن.
Відкрити в Telegram
من بندهی خانههای روشنم. آخرین نامهی غزاله علیزاده. . به یاد غزالهی عزیزم؛ من چراغ این خونه رو روشن نگه داشتم.
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
2 057
Підписники
-2024 години
+257 днів
+22530 днів
Архів дописів
2 061
چهکسی در این دنیا سزاوار زندگی نیست؟ آنکس که فراموش میکند؟ یا آنکه فراموش میشود؟
2 061
روزی فرا میرسد که انسان دوستداشتنیترین خاطراتش را نیز فراموش میکند. لااقل تو هر شب، وقتی که ساعت با صدای خستهاش دوازده را مینوازد؛ مرا فراموش نکن.
2 061
Repost from بنشینتماشایتکنم
«وقتی از تو برای کسی حرف میزنم، تازه میفهمم چقدر زیاد و باور نکردنی دوستت دارم.»
2 061
دلم میخواست دستش را بگیرم و بگویم بمان، فقط همین.
اما هیچوقت نگفتم…
چون فکر میکردم آدمی مثل من، نباید به کسی بگوید بمان.
- چارلز بوکوفسکی.
2 061
Repost from دومــــ☁️ـــــان
+1
از عمرِ گران کاست و جز رنج نیفزود
این منطقِ دنیاست، زیان فلسفهی اوست...
🪕🕯
