✧ آغوشِ سکوت ✧
Відкрити в Telegram
🌙 پناهِ شبهای بیصدا
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
1 132
Підписники
-124 години
-177 днів
-9930 днів
Архів дописів
1 132
بعضی دوستداشتنها
شبیه ماهاند؛
دور، آرام،
و همیشه پشتِ ابری از نگفتن.
نه میشود لمسشان کرد،
نه میشود آن را از آسمانِ دل جدا کرد؛
فقط میمانند گوشهای از شب،
آنجا که هیچکس نمیبیند؛
چطور یک نورِ دور
میتواند تمامِ شب را
به نامِ خودش روشن کند.
1 132
من در برکهی اندوهم
آنقدر زیبا شنا میکنم
که هیچکس
به فکر نجاتم نمیافتد
سیاوش یزداندوست
1 132
کجا دیدهام پیش از این شما را؟
در آفاقِ افسانه یا خوابی از کوچه کودکیها،
چنین چهرههای غریب آشنا را؟
1 132
📚 کتابخانه نیمهشب | مت هیگ
اگه یه شب میتونستی به جایی بری که توش تمام زندگیهایی که میتونستی داشته باشی، منتظرت بودن، کدوم زندگی رو انتخاب میکردی؟
«کتابخانه نیمهشب» داستان نورا، دختریه که بین حسرتِ انتخابهای گذشته و فرصتهایی که هنوز میتونه داشته باشه، وارد یک کتابخانه عجیب میشه؛ جایی بین زندگی و مرگ، پر از کتابهایی که هر کدوم یک زندگی متفاوت رو روایت میکنن.
کتابی دربارهی انتخابها، حسرتها، فرصتهای دوباره و شاید مهمتر از همه، پیدا کردن معنای زندگی خودمون.
1 132
به ناچار رنگ آسمان تغییر خواهد کرد
و ماه بر مدار میگردد،
روز خواهد شد!
نزار قبانی
1 132
تنها در یک صورت
میتوانی مرا شیفته کنی؛
اگر دلت پاک باشد،
کلامت شیرین،
نگاهت نجیب و رفتارت دلنشین.
من مجذوب ظاهر نمیشوم؛
من عاشق اصالتم،
چیزی که هرکسی ندارد.
1 132
+1
موضوع بر سرِ امید بود؛
همان اندک نوری که
آدم را، میان تمامِ تاریکیها،
به ماندن وامیدارد.
1 132
گفت:من تو را در روزهایی میخواهم که خودت هم از خودت خسته ای،وقتی حرف نمیزنی، وقتی زیادی فکر میکنی،وقتی به جای گفتن"دلم گرفته" میگویی "چیزی نیست"،وقتی همه را قانع میکنی که قوی هستی،درحالی که خودت بهتر از هرکسی میدانی چقد خسته ای...
