uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

✧ آغوشِ سکوت ✧

✧ آغوشِ سکوت ✧

Kanalga Telegram’da o‘tish

🌙 پناهِ شب‌های بی‌صدا

Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
1 132
Obunachilar
-124 soatlar
-177 kun
-9930 kun
Postlar arxiv
saman_shamdooni.mp33.30 MB

بعضی دوست‌داشتن‌ها شبیه ماه‌اند؛ دور، آرام، و همیشه پشتِ ابری از نگفتن. نه می‌شود لمسشان کرد، نه می‌شود آن را از آسمانِ دل جدا کرد؛ فقط می‌مانند گوشه‌ای از شب، آنجا که هیچ‌کس نمی‌بیند؛ چطور یک نورِ دور می‌تواند تمامِ شب را به نامِ خودش روشن کند.

من در برکه‌ی اندوهم آنقدر زیبا شنا می‌کنم که هیچکس به فکر نجاتم نمی‌افتد
سیاوش یزدان‌دوست

youtube_iWElMTC2vSU_bestaudio.mp34.16 MB

کجا دیده‌ام پیش از این شما را؟ در آفاقِ افسانه یا خوابی از کوچه کودکی‌ها، چنین چهره‌های غریب آشنا را؟

D1738067T15410915(Web) (1).mp312.70 MB

D1738074T12699677(Web).mp310.74 MB

D1738074T12694853(Web).mp310.63 MB

D1738067T15347000(Web).mp38.94 MB

D1738067T15301951(Web).mp313.42 MB

D1738074T12689184(Web).mp313.34 MB

D1738074T12679840(Web).mp313.01 MB

D1738091T14303619(Web).mp315.27 MB

📚 کتابخانه نیمه‌شب | مت هیگ اگه یه شب می‌تونستی به جایی بری که توش تمام زندگی‌هایی که می‌تونستی داشته باشی، منتظرت بودن، کدوم زندگی رو انتخاب می‌کردی؟ «کتابخانه نیمه‌شب» داستان نورا، دختریه که بین حسرتِ انتخاب‌های گذشته و فرصت‌هایی که هنوز می‌تونه داشته باشه، وارد یک کتابخانه عجیب می‌شه؛ جایی بین زندگی و مرگ، پر از کتاب‌هایی که هر کدوم یک زندگی متفاوت رو روایت می‌کنن. کتابی درباره‌ی انتخاب‌ها، حسرت‌ها، فرصت‌های دوباره و شاید مهم‌تر از همه، پیدا کردن معنای زندگی خودمون.

Dang Show - Ye Shahre Door (320).mp37.73 MB

به ناچار رنگ آسمان تغییر خواهد کرد و ماه بر مدار می‌گردد، روز خواهد شد!
نزار قبانی

Shahrokh - Rotab (320).mp313.12 MB

تنها در یک صورت میتوانی مرا شیفته کنی؛ اگر دلت پاک باشد، کلامت شیرین، نگاهت نجیب و رفتارت دلنشین. من مجذوب ظاهر نمی‌شوم؛ من عاشق اصالتم، چیزی که هرکسی ندارد.

موضوع بر سرِ امید بود؛ همان اندک نوری که آدم را، میان تمامِ تاریکی‌ها، به ماندن وامی‌دارد.
+1
موضوع بر سرِ امید بود؛ همان اندک نوری که آدم را، میان تمامِ تاریکی‌ها، به ماندن وامی‌دارد.

گفت:من تو را در روزهایی می‌خواهم که خودت هم از خودت خسته ای،وقتی حرف نمیزنی، وقتی زیادی فکر می‌کنی،وقتی به جای گفتن"دلم گرفته" می‌گویی "چیزی نیست"،وقتی همه را قانع می‌کنی که قوی هستی،درحالی که خودت بهتر از هرکسی می‌دانی چقد خسته ای...